ఓ మహాసాధువులలో అత్యుత్తముడైన విశ్వామిత్రుడి మాటలు వినగానే, రాఘవుడు, అశ్రద్ధగా కాకుండా, తన చేతులను జోడించి, దృఢమైన సంకల్పంతో సమాధానమిచ్చాడు. "నా తండ్రి దశరథుని ఆజ్ఞకు మరియు కౌశికుడి శక్తికి అనుగుణంగా, ఈ పని చేయడానికి నాకు ఆలస్యం ఉండదు. గోధూమాలు మరియు బ్రాహ్మణుల సంక్షేమం కోసం, ఈ విధంగా నేను చర్య తీసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను." అప్పుడు, శత్రువులను పీడించిన రాఘవుడు, ధనుష్యాన్ని పట్టుకుని, బాణం వదిలాడు. ఆ బాణం ఉత్కర్షంగా గగనంలో గోసు చేసి, దిశలన్నింటిలోనూ వినిపించింది. ఆ శబ్దాన్ని వినగానే, తాటకా అడవిలో నివసిస్తున్న జీవులు భయంతో కదిలారు. తాటకా, కోపంతో ఉలిక్కిపడింది. ఆ శబ్దం దిశగా ఆమె పరుగెత్తింది. తాను చూసినప్పుడు, తాటకా భయంకరమైన, శక్తిమంతమైన రూపంలో, విపరీతమైన ముఖంతో రాఘవుని వైపు వచ్చి, "ఈ దుర్మార్గిని చంపాలని నాకు చెప్పిన విశ్వామిత్రుడి మాటలను వినండి," అని రాఘవుడు లక్ష్మణుడికి చెప్పాడు. "ఈ దుర్మార్గిని చూడండి, ఇది దుర్భేద్యమైనది, ఈ రోజు నేను దీన్ని ఓడించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను." తాటకా కోపంతో తన చేతులను ఎత్తి రాఘవుడి వైపు పరుగెత్తింది. కానీ విశ్వామిత్రుడు ఆమెను అడ్డుకొంటూ, రాఘవుడి కోసం విజయమును కోరుతూ అరిచాడు. తాటకా ఒక పెద్ద ధూళి మేఘాన్ని రేపుతూ, రాఘవుని మరియు లక్ష్మణుని కొంతకాలం మోసగించింది. తరువాత, ఆమె తన మాయతో రాళ్ల వర్షం కురిపించింది. దీనిని చూసి రాఘవుడు కోపంతో మారి, తన బాణాలతో ఆ రాళ్ల వర్షాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు. ఆమె దూసుకొచ్చినప్పుడు, రాఘవుడు తన బాణాలతో ఆమె చేతులను కత్తిరించాడు. తాటకా, చేతులేని, అలసిపోయి, అరుస్తూ నిలబడి, లక్ష్మణుడు కోపంతో ఆమె చెవులను మరియు నాసికను కత్తిరించాడు. అప్పుడు, ఆ యక్షిణి, ఏ రూపాన్ని కావాలనుకున్నా తీసుకోగల శక్తితో, అనేక రూపాలకు మారి, మాయలో మాయమై పోయింది. ఈ విధంగా, రాఘవుడు మరియు లక్ష్మణుడు తాటకా యొక్క దుర్మార్గాన్ని ఎదుర్కొంటూ, విశ్వామిత్రుడి ఆశీర్వాదంతో, సమర్థంగా ముందుకు సాగారు.