రావణుడు సీతాదేవికి ఇలా చెప్పాడు: “నా మహానగరం లంక సముద్ర మధ్యంలో ఉన్నది. అది సముద్రంతో చుట్టబడి, ఒక పర్వతశిఖరంపై నిర్మించబడింది. ఓ సీతా! నువ్వు నా వెంట ఆ నగరానికి వస్తే, అక్కడ అడవుల్లో నాతో విహరించవచ్చు. అప్పుడు ఈ అరణ్యవాసం గురించి నీకు మళ్లీ ఆకాంక్ష ఉండదు, ఓ సుందరివు! నీవు నా భార్యగా మారితే, ఐదు వేల అలంకారాలతో ముస్తాబైన దాసీలు నిన్ను సేవించేవారు.” ఇలా రావణుడు తన మాటలు చెప్పగా, జనకనందిని సీతా, అందంలో అపరిపూర్ణత లేని ఆమె, కోపంతో ఆ రాక్షసుడిని నిర్లక్ష్యంగా ఇలా సమాధానమిచ్చింది: “నేను రామునికి అంకితభావంతో ఉన్నాను. ఆయన మహాపర్వతంలా అచంచలుడు, మహేంద్రునిలా మహాతేజస్సు కలవాడు, అపారమైన సముద్రంలా లోతైనవాడు. ఆయనకు శుభలక్షణాలన్నీ ఉన్నాయి, వటవృక్షంలా రూపం, సత్యానికి నిలబడేవాడు, మహాత్ముడు. ఆయన బాహువులు బలమైనవి, విస్తృతమైన వక్షస్థలం కలవాడు, సింహపు నడకతో నడిచేవాడు, మానవులలో సింహుడు, రూపంలో సింహునిలా ఉన్నాడు. ఆయన ముఖం పూర్ణచంద్రునిలా ప్రకాశిస్తుంది, రాజవంశీయుడు, ఇంద్రియజయుడు, ఖ్యాతి వ్యాప్తి చెందినవాడు, బలమైన బాహువులు కలవాడు.” “నువ్వు సింహిని కోరుకునే నక్కవలెవు; నన్ను తాకలేవు, ఎట్లాగో సూర్యకాంతిని పట్టుకోలేనట్లు. ఓ మూర్ఖా! నువ్వు రాఘవుని ప్రియ భార్యను కోరుతున్నావంటే, బంగారు చెట్లు ఎక్కువగా కనిపిస్తున్నాయేమో! ఆకలితో ఉన్న సింహపు నోటి నుంచి పళ్లను లాగాలనుకోవడం, విషసర్పపు నోరు పట్టుకోవడం, మాండర పర్వతాన్ని చేత్తో ఎత్తడం, విషాన్ని తాగి ప్రాణాలతో ఉండడం—ఇవి నువ్వు ఆశపడుతున్న వాటికి సమానం. నువ్వు సూదితో కన్ను రుద్దుకోవడం, ఉక్కు కత్తిని నాలుకతో ముట్టుకోవడం, రాఘవుని ప్రియ భార్యను కోరడమూ అంతే. నువ్వు మెడకు రాయి కట్టుకుని సముద్రాన్ని ఈదాలనుకోవడం, చేత్తో సూర్య చంద్రులను పట్టుకోవడం, మండుతున్న అగ్నిని వస్త్రంతో పట్టుకోవడం, ఉక్కు కంచాలపై నడవడం—ఇవి నువ్వు రాముని సతీని ఆకాంక్షించడానికీ తుల్యం. అడవిలో సింహం, నక్క మధ్య ఎంత తేడా ఉంటుందో, నది-సముద్రం, మద్యం-చిల్లర మద్యం మధ్య ఎంత తేడా ఉంటుందో, దశరథుని కుమారుడి రామునికీ నీకీ అంతే తేడా! బంగారం, సీసం, ఇనుము; గంధపు చెట్టు, నీరు, మట్టి; అడవిలో ఏనుగులు, గాడిదలు—ఇవన్నీ ఎలా భిన్నమో, దశరథుని కుమారుడికీ నీకీ అంతే వ్యత్యాసం.” “రాముడు, సహస్రనేత్రుడైన ఇంద్రునిలా తేజస్సుతో, విల్లు బాణాలు చేత పట్టుకుని ఉన్నప్పుడు, నన్ను నీవు బలవంతంగా తీసుకెళ్లినా, నేను వృద్ధాప్యానికి లోనవ్వను; ఎలాగంటే, తేనెతేనెను తాగిన ఈగ వల్ల అది తగ్గదు కదా!’’ అని సీతా శుద్ధమైన మనస్సుతో ఆ రాత్రివేళ సంచరించే దుష్ట రాక్షసుడికి చెప్పింది. ఆమె నడుము నడుము కంపించిపోతూ, వాయువుతో ఊగే అరటికాయ వేపలాంటిది అయింది, బాధతో వణికింది. ఆ సీతను వణికిపోతూ చూసిన రావణుడు—యముని స్వరూపంలా భయంకరుడైన అతడు—తన వంశం, బలం, పేరు, కీర్తి అన్నింటినీ చెప్పి ఆమెకు భయం కలిగించాలనుకున్నాడు. ఇప్పుడు వాల్మీకి మహర్షి రచించిన పవిత్రమైన రామాయణంలోని అరణ్యకాండలో నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయాన్ని వినండి. సీత ఇలా మాటలాడగా, రావణుడు కోపంతో కనుబొమ్మపై మడత వేసి, ఆమెను తీవ్రంగా ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: “ఓ సుందరాంగినీ! నేను వైశ్రవణుని ప్రత్యర్థి సోదరుడను, దశముఖుడను, బలవంతుడను—నేను రావణుడను. దేవతలు, గంధర్వులు, పిశాచులు, పక్షులు, సర్పాలు—ఈ లోకంలో అన్నీ నా భయంతో మరణాన్ని చూసినట్టు పారిపోతాయి. నా సోదరుడు వైశ్రవణుడు వేరే తల్లికి పుట్టినవాడు. ఓక కారణంగా కోపంతో అతనితో యుద్ధం చేసి గెలిచాను. నా భయంతో అతడు తన మహామహిమయుత నివాసాన్ని వదిలి, ఇప్పుడు కైలాస పర్వతంపై తన విమానంలో నివసిస్తున్నాడు. ఆ పుష్పక విమానం నా పరాక్రమంతోనే గెలుచుకున్నాను; దానిలో నేను ఆకాశంలో విహరిస్తాను. నాకు కోపం వచ్చినప్పుడు, ఓ మిథిలా కుమార్తే! దేవేంద్రుడు మొదలైన దేవతలు నా ముఖాన్ని చూసి భయంతో పారిపోతారు. నేను ఉన్నచోట గాలి మెల్లగా వీస్తుంది; సూర్యకిరణాలు తీవ్రంగా, చంద్రకిరణాలు చల్లగా మారతాయి—అన్నీ భయంతో. నేను ఉన్నచోట చెట్లు కదలవు, నదులు ప్రవహించవు. సముద్రం అవతల నా మహానగరం లంక ఉంది; అది భయంకర రాక్షసులతో నిండినది, దేవేంద్రునికి అమరావతి ఎలా ఉంటుందో అలాగే. ఆ నగరం తెల్లని ప్రాకారాలతో, బంగారు ప్రాంగణాలతో, వజ్రదర్పణాల తలుపులతో అలంకరించబడింది. అక్కడ ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు గుంపుగా ఉంటాయి; వాద్యాల ధ్వని వినిపిస్తుంది; అన్ని రకాల పండ్ల చెట్లతో తోటలు అలంకరించబడి ఉన్నాయి. ఓ సీతా! నువ్వు నా వెంట వస్తే, అక్కడ నాతో నివసించవచ్చు; మానవస్త్రీలను గుర్తు చేసుకోవు. మానవ, దైవసుఖాలు అనుభవిస్తూ, రాముని గురించి కూడా మరిచిపోతావు—ఆయన మానవుడు, ప్రాణాలు పోయినవాడు. దశరథుడు తన ప్రియ కుమారుడిని రాజ్యంలో ప్రతిష్ఠించి, బలహీనుడై తన పెద్ద కుమారుడిని అరణ్యంలోకి పంపాడు. రాజ్యాన్ని కోల్పోయి, మనస్సు కోల్పోయిన రామునితో నీకు ఏమి ప్రయోజనం? రాక్షసాధిపతిని, ప్రేమబాణాలతో బాధపడుతున్న నన్ను తిరస్కరించకూడదు. నన్ను తిరస్కరిస్తే, తర్వాత నీవు పశ్చాత్తాపపడతావు—ఎలాగంటే, ఉర్వశి పురూరవుని తన పాదంతో తన్నిన తర్వాత పశ్చాత్తాపపడినట్లు!