కైకేయి నా మామగారైన రాజుతో, "రాముడు అభిషేకించబడితే నా జీవితానికి అంతే," అని తేలికగా చెప్పింది. ఆమె ధనం లేదా ఇతర ప్రయోజనాలు కోరలేదు, మరే ఇతర కోరిక కూడా పెట్టలేదు. అప్పటికి నా భర్త, మహోన్నతుడైన రాముడు, ఇరవైయైదు సంవత్సరాల వయస్సులో ఉన్నాడు. నాకు పుట్టి పదహారేళ్లు అయ్యాయి; లోకంలో నేను రాముడిగా – సత్యనిష్ఠుడు, ధర్మవంతుడు, పవిత్రుడు అని ప్రసిద్ధి చెందాను. విశాలమైన కళ్ళు, బలమైన భుజాలు, సమస్త జీవుల క్షేమాన్ని కోరే నా తండ్రే దశరథ మహారాజు – కామబంధుడైన రాజు. కైకేయి కోరికను నెరవేర్చేందుకు, నా తండ్రి నన్ను, రాముడిని, అభిషేకించలేదు; నేను అభిషేకార్ధంగా ఆయన ముందుకు వెళ్లినా కూడా. కైకేయి త్వరగా నా భర్తతో ఇలా చెప్పింది: "రాఘవా! నీ తండ్రి నా తరఫున చెప్పిన మాట విను." "ఈ రాజ్యాన్ని భరతుడికి ఇవ్వాలి; నీవు తొమ్మిది మరియు ఐదు సంవత్సరాలు అరణ్యంలో నివసించాలి." "కకుత్స్థ వంశజా! అరణ్యంలోకి వెళ్ళు, నీ తండ్రిని అసత్యం నుండి విముక్తి చేయు," అని ఆమె చెప్పింది. రాముడు ధైర్యంగా, "అలా జరుగుగాక," అని సమాధానం ఇచ్చాడు. ఆ మాటలు విని నా ధైర్యశాలి భర్త ఆజ్ఞను పాటించాడు; అతడు ఇవ్వడానికే సిద్ధం, స్వీకరించడంలో ఆసక్తి లేదు; సత్యమే మాట్లాడుతాడు, అసత్యం కాదు. ఓ బ్రాహ్మణా! ఇది రాముని మహత్తర వ్రతం. ఆయనకు వేరే తల్లివల్ల పుట్టిన తమ్ముడు లక్ష్మణుడు – పరాక్రమంలో మహోన్నతుడు. మహాపురుషులలో వనరాజు లాంటి లక్ష్మణుడు, యుద్ధంలో శత్రువులను సంహరించేవాడు, బ్రహ్మచారిగా, వ్రతంలో దృఢంగా ఉండేవాడు. విల్లు ధరించి, రాముని వెంట నన్ను తీసుకుని, జటాజూటధారులుగా, తపస్సు వేషంలో, ఇద్దరూ నన్ను అనుసరించారు. ధర్మంలో స్థిరుడైన, వ్రతంలో దృఢమైన రాముడు దండకారణ్యంలో ప్రవేశించాడు. ఇలా మేము ముగ్గురమూ – కైకేయి కారణంగా రాజ్యాన్ని విడిచిపెట్టాం. ఓ బ్రాహ్మణోత్తమా! మేము ఈ అరణ్యంలో ఉత్సాహంగా తిరుగుతున్నాము; మీరు ఇక్కడ కొంతసేపు విశ్రాంతి తీసుకోవచ్చు. నా భర్త మృగాలను, గోదుగులను, పందులను వేటాడి, విస్తారంగా మాంసాన్ని తెచ్చి తిరిగి వస్తాడు. కాబట్టి, మీ పేరు, వంశం, కుటుంబం నిజంగా చెప్పండి; ఇంకా, ఓ బ్రాహ్మణా! మీరు ఎందుకు ఈ దండకారణ్యంలో ఒంటరిగా తిరుగుతున్నారు? ఇలా నేను – రాముని భార్య సీత – మాట్లాడుతుంటే, రాక్షసాధిపతి రావణుడు, దురుసుగా సమాధానం చెప్పాడు. "నేనే ఆ రావణుడు – దేవతలు, అసురులు, మానవులు అందరూ భయపడే రాక్షసాధిపతి. నిన్ను చూసిన తర్వాత, నీ స్వర్ణవర్ణం, పట్టు వస్త్రాలు చూసిన తర్వాత, నా భార్యలలో నాకు ఆనందం లేదు. నేను దేశదేశాల నుండి అనేక స్త్రీలను తెచ్చుకున్నాను; నీవు నా ప్రథమ రాణిగా అవ్వు – నీకు మంగళం కలుగుగాక. సముద్ర మధ్యంలో, పర్వతంపై, సముద్రంతో చుట్టుముట్టిన నా మహానగరమైన లంక లోకంలో, నీవు నాతో అడవుల్లో విహరించవచ్చు; అరణ్యవాసం మీద నీకు anymore తపించనవసరం లేదు, సుందరివా! ఐదు వేల అలంకారధారిణి సేవకురాళ్లు నిన్ను సేవిస్తారు, సీతా! నీవు నా భార్యగా అయితే. " అలా రావణుడు చెప్పినప్పుడు, జనకుని కుమార్తె అయిన సీత, దుర్గుణాలేని ఆమె, కోపంగా రాక్షసుడిని తిరస్కరించింది. "నేను రామునికి పరాయణురాలిని – అతడు మహాపర్వతంలా స్థిరుడు, మహేంద్రునిలా మహిమగలవాడు, సముద్రంలా లోతులేని వాడు. రామునికి పరాయణురాలిని – అతడు శుభలక్షణాలతో, వటవృక్షంలా ఆకృతితో, సత్యనిష్ఠుడుగా, మహాత్ముడుగా ఉన్నాడు. రామునికి పరాయణురాలిని – అతని భుజాలు బలిష్ఠంగా, ఛాతీ విశాలంగా, సింహపు నడకతో, సింహ among పురుషులుగా, సింహస్వరూపుడిగా ఉన్నాడు. రామునికి పరాయణురాలిని – అతని ముఖం పూర్ణచంద్రంలా, రాజసముదాయంలో పుట్టినవాడు, ఇంద్రియజయుడు, ఖ్యాతి సంపన్నుడు, బలమైన భుజాలు కలవాడు. నీవు – సింహిని కోరికపడే నక్కవంటి వాడివి; నన్ను తాకలేవు, ఎవరూ సూర్యకాంతిని పట్టలేనట్లే. ఓ మూర్ఖా! రాఘవుని ప్రియ భార్యను కోరికపడుతున్నావు – బంగారు చెట్లు కనిపిస్తున్నాయేమో! నీవు ఆకలితో ఉన్న సింహపు దంతాలను లాగాలనుకుంటున్నావు, మృగాల శత్రువు అయిన సింహాన్ని ఎదుర్కొనాలని చూస్తున్నావు, విషసర్పాన్ని పట్టుకోవాలనుకుంటున్నావు. నీవు మాండర పర్వతాన్ని చేతితో ఎత్తాలని, విషాన్ని తాగి బతకాలని ఆశిస్తున్నావు. నీవు సూదితో కన్ను రాయడం, కత్తిపైన నాలుక పెట్టడం లాంటిది – రాఘవుని ప్రియ భార్యను కోరికపడటం. నీవు మెడకు రాయి కట్టి సముద్రాన్ని ఈదాలనుకుంటున్నావు, చేతులతో సూర్య చంద్రులను పట్టాలని ఆశిస్తున్నావు. రాముని భార్యను అపహరించాలనుకునే నీవు – అగ్నిని వస్త్రంతో పట్టుకోవాలని ఆశించేవాడివి. రాముని పతివ్రతా భార్యను పట్టుకోవాలని ఆశించేవాడివి – ఇనుప కత్తుల మీద నడవాలని ప్రయత్నించేవాడివి. అడవిలో సింహం, నక్క మధ్య దూరం, నది – సముద్రం మధ్య దూరం, ఉత్తమ మద్యం – చీప మద్యం మధ్య దూరం ఎంత ఉంటుందో, దశరథుని కుమారుడు – నీవు మధ్య అంతే తేడా. బంగారం, సీసం, ఇనుము మధ్య తేడా, గంధపు చెట్టు – నీరు – మట్టి మధ్య తేడా, అడవిలో ఏనుగు – గాడిద మధ్య తేడా ఎంత ఉంటుందో, దశరథుని కుమారుడు – నీవు మధ్య అంతే తేడా. రాముడు – వేల కళ్లున్న ఇంద్రునిలా ప్రకాశవంతుడిగా, విల్లు బాణాలు చేతబట్టి నిలబడి ఉన్నాడు; నన్ను నీవు దూరం చేసినా, నేను వృద్ధాప్యానికి లోనవ్వను – ఈతెగు నెగడిన నెయ్యిని ఈగ తినినా అది తగ్గదు కదా! ఇలా, పవిత్రమైన మనస్సుతో, రాత్రివేళ సంచరించే ఆ రాక్షసునికి ఆమె మాటలు చెప్పింది. అయితే, ఆమె శరీరం వణుకుతూ, మామిడితోటలో గాలి తాకిన అరటి చెట్టు లాగా, బాధతో నిలబడింది.