ఆ అరణ్యములో, రాముని ప్రియమైన సీత తన కళ్ళను ఆశ్చర్యంతో విస్తరించి, ఆ మాయా మృగాన్ని ప్రేమతో తిలకించింది. ఆ మృగం కూడా సీతను చూసి, రాముని ప్రియురాలిని తన చూపులతో తాకింది. ఆ మాయా మృగం, అనేక రత్నాలతో మెరిసిపోతూ, ఆ అడవిని ప్రకాశింపజేస్తున్నట్లు సంచరించసాగింది. ఇంతకు ముందెప్పుడూ చూడని, ఎన్నో రత్నాలతో అలంకరించబడిన ఆ మృగాన్ని చూసి జనకుని కుమార్తె సీత అత్యంత ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయింది. ఇప్పుడు, వాల్మీకి మహర్షి రచించిన మహా రామాయణంలో, అరణ్యకాండలో నలభై మూడు వ సర్గను వినండి. సీత, సుందరమైన నడుముతో, పువ్వులు తీసుకుంటున్నప్పుడు, ఆ మృగాన్ని చూసింది—దాని దేహం బంగారం, వెండి రంగులతో మెరిసిపోతుంది. ఆ మృగాన్ని చూసి, సీత ఆనందంగా, దోషరహితమైన రూపంతో, మెరవుతున్న బంగారంలా ప్రకాశిస్తూ, తన భర్తను మరియు ఆయుధధారి లక్ష్మణుని పిలిచింది. మళ్ళీ మళ్ళీ పిలుస్తూ, ఆ మృగాన్ని ఆసక్తిగా తిలకిస్తూ, “రామా! నీ తమ్ముడితో త్వరగా రా!” అని సీత పిలిచింది. వైదేహి పిలిచిన వెంటనే, రాముడు మరియు లక్ష్మణుడు—మనుష్యుల్లో సింహులు—ఆ చోట చూసి, ఆ మృగాన్ని గమనించారు. ఆ మృగాన్ని చూసిన లక్ష్మణుడు, సందేహంతో, “ఈ మృగం మరీచ అనే రాక్షసుడు తప్ప మరొకరు కాదు” అని చెప్పాడు. “అడవిలో సంచరిస్తూ, వేటలో ఆనందిస్తూ, రాజులను ఈ రూపభ్రమరాక్షసుడు చంపాడు, రామా. ఇదంతా మాయా మాస్టరైన అతడి మాయ; ఈ మృగరూపాన్ని అతడే సృష్టించాడు, మహానుభావా! ఇది గంధర్వ నగరంలా ప్రకాశిస్తోంది. రాఘవా, ఇలాంటి రత్నాలతో అలంకరించబడిన మృగం లేనే లేదు; భూమిపతీ! ఇది మాయ తప్ప మరొకటి కాదు, సందేహం లేదు.” అలా కాకుత్స్థుడు మాట్లాడుతుండగా, స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో, మోసపోయిన, ఆనందంతో నిండిన సీత మధ్యలో మాట కలిపింది. “ధర్మాత్మా! ఈ మృగం నా మనసును ఆకర్షిస్తోంది; దయచేసి, బలవంతుడా, దానిని మన కోసం తీసుకురా, అది మనకు ఆటపాట కోసం ఉపయోగపడుతుంది. మన ఆశ్రమం వద్ద, ఎంతో శుభ్రంగా కనిపించే మృగాలు—చామర, శ్రీమర, ఇంకా ఇతర మృగాలు—కలిసి సంచరిస్తుంటాయి. ఎలుగులు, నీలగొర్రెలు, కోతులు, కిన్నరులు కూడా, బలవంతుడా, ఇక్కడ గొప్ప ఆకారంతో, బలంతో సంచరిస్తుంటారు. కానీ, ఇలాంటి మృగాన్ని నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు—దాని ప్రకాశం, సహనం, మెరుపు—all unmatched. ఈ మృగం బహురంగాలతో, రత్నంలా నా ముందే మెరిసిపోతుంది; అడవి ప్రశాంతంగా ఉన్నా, ఈ మృగం చంద్రుడిలా వెలుగును ప్రసరిస్తోంది. దాని రూపం, దాని అందం, దాని స్వరం, దాని ప్రకాశం—all extraordinary; ఈ మృగం నా మనసును దొంగిలిస్తోంది. నీవు ఈ మృగాన్ని బతికినట్లుగా పట్టుకుంటే, అది అద్భుతంగా, ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తుంది. మన అడవి వాసం ముగిసిన తర్వాత రాజ్యానికి తిరిగి వెళ్ళినప్పుడు, ఈ మృగం మన రాజప్రాసాదంలో అలంకారంగా నిలుస్తుంది. భరతునికి, నా అత్తలకు, నాకు కూడా, ఈ మృగరూపం అద్భుతంగా కనిపిస్తుంది. నీవు ఈ మృగాన్ని బతికినట్లుగా పట్టుకుంటే, దాని అందమైన చర్మం నీదవుతుంది. ఈ మృగాన్ని చంపితే, దాని బంగారు చర్మాన్ని గడ్డి పై పరచి పూజ చేయాలనుకుంటున్నాను. ఈ కోరిక స్త్రీలకు తగదు అనిపిస్తున్నా, ఈ మృగం రూపం నాకు ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తోంది. దాని బంగారు జుట్టు, రత్నాల వంటి కొమ్మలు, యువ సూర్యుని రంగు, నక్షత్రాల మార్గపు ప్రకాశం—all divine.” సీత మాట్లాడిన మాటలు, ఆ అద్భుత మృగాన్ని చూసిన రాఘవుడి మనసుకూడా ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయింది. ఆ మృగరూపానికి ఆకర్షితుడై, సీత ప్రేరణతో, రాముడు ఆనందంగా తన తమ్ముడు లక్ష్మణునితో ఇలా అన్నాడు: “లక్ష్మణా! వైదేహి ఎంత ఆకాంక్షతో ఉంది చూడు; ఈ మృగం అత్యంత అందంతో, ఈ రోజు ఇక్కడ ఉండదు. నందనవనంలో, చైత్రరథ ఆశ్రమంలో, భూమిపై ఎక్కడా, సౌమిత్రీ, ఇలాంటి మృగం లేదు. దాని జుట్టు వరుసలు, బంగారు పచ్చలతో అలంకరించబడి, మెరుస్తున్నాయి. అది ఆపేసినప్పుడు, దాని నాలిక అగ్ని జ్వాలలాగా, నోటిలోంచి వెలువడుతోంది; అది వంద కిరణాల మేఘంలా కనిపిస్తుంది. దాని ముఖం నీలమణి, బంగారం రంగుతో మెరిసిపోతుంది; దాని పొత్తి శంఖం, ముత్యాలతో పోలుస్తుంది—ఇలాంటి మృగాన్ని చూసి ఎవరు ఆకాంక్షించకుండా ఉంటారు? జంబూ నదిలోని బంగారంలా మెరిసిపోతూ, రత్నాలతో అలంకరించబడి, దివ్యంగా ఉన్న ఈ మృగాన్ని చూసినవారు ఆశ్చర్యపోవడం సహజం. మాంసం కోసం, ఆట కోసం, రాజులు, లక్ష్మణా, పెద్ద అడవిలో బాణాలతో మృగాలను వేటాడుతారు. పెద్ద అడవిలో, శ్రమతో, రత్నాలు, బంగారం, ఖనిజాలు సంపాదించబడతాయి. మనుష్యుల్లో సంపద యొక్క సారాన్ని, ధనాన్ని పెంచే సాధనాన్ని, మనసులో కోరుకునే దానిని, లక్ష్మణా, శుక్రుడు కోరినట్లుగా, అందరూ కోరుతారు. లాభం కోసం ఏదైనా సాధించాలనుకునే వారు, సంకోచం లేకుండా, అది 'ధనం' అని పండితులు చెబుతారు, లక్ష్మణా. ఈ మృగరత్నపు బంగారు చర్మంపై, వైదేహి, సన్నని నడుముతో, నా పక్కన కూర్చుంటుంది. అరటి, ప్రియక, ప్రవేణి, ఆవికీ—ఈ చెట్లు కూడా, దాని మృదుత్వానికి సరిపోవు. ఈ అద్భుత మృగం, ఆ ఆకాశంలో సంచరించే దివ్య మృగం—రెండూ దివ్యమైనవి: నక్షత్ర మృగం, భూమిపై మృగం.” ఇలా, సీత యొక్క ఆకాంక్ష, రాముడు లక్ష్మణుని అనుమానం, ఆ మాయా మృగం యొక్క అద్భుత రూపం—all intertwined in that serene forest, creating a moment of wonder, longing, and impending fate.