దండకారణ్యంలో నివసిస్తూ, నీతి మార్గాన్ని అనుసరించే మునులను నీవు హతమార్చావు. ఓ రాక్షసా, ఈ మహాత్ములను చంపడం వల్ల నీకు ఏమి లాభం? పాపకార్యాలు చేసే వారు, లోకానికి దుర్మార్గులుగా గౌరవింపబడని వారు, ఎప్పటికీ శక్తిని నిలుపుకోలేరు; వేర్లు ఎండిపోయిన చెట్ల వలె వారు త్వరలోనే క్షీణించిపోతారు. పాపకార్యాలు చేసినవాడు, కాలం వచ్చినప్పుడు భయంకరమైన ఫలితాన్ని అనుభవించక తప్పదు; ఇది ఋతువులో పూలు పూసే చెట్టు వలె. రాత్రిపూట సంచరించే రాక్షసా, పాపకార్యాల ఫలితం త్వరలోనే వస్తుంది; విషం కలిపిన ఆహారం తిన్నప్పుడు దాని ప్రభావం ఎలా ఉంటుందో అలా. ప్రపంచానికి హాని కలిగించే మహాపాతకులను సంహరించేందుకు నన్ను రాజు పంపాడు, ఓ రాత్రి సంచారి! నేడు, నా బాణాలు, బంగారు అలంకరణలతో మెరిసేవి, నిన్ను చీల్చి వేస్తాయి; అవి పుట్టలోంచి పుట్టే పాముల వలె నిన్ను చీల్చి పడేస్తాయి. నీవు దండకారణ్యంలో భక్షించిన ధర్మపరులు – నేడు యుద్ధంలో నీవు హతమై, నీ సేనతో కలిసి వారిని అనుసరిస్తావు. నిన్ను బాణాలతో పడగొట్టిన దృశ్యాన్ని, నీవు చంపిన మహర్షులు, ఇప్పుడు స్వర్గలోకాల్లో ఉండి చూస్తారు; నీవు మాత్రం నరకానికి పడిపోతావు. నీ వంశానికి అపకీర్తి తీసుకువచ్చినవాడా, నీవు ఎంత శక్తి ప్రదర్శించినా, నేడు నేను నీ తల తాడపండు వలె సులభంగా గెలిపిస్తాను. ఇలా రాముడు మాట్లాడగా, ఖరుడు కోపంతో కళ్లెర్రబెట్టుకొని, నవ్వుతూ, రామునికి ఇలా సమాధానం చెప్పాడు: "సాధారణ రాక్షసులను యుద్ధంలో చంపినందుకు, దశరథుని కుమారుడా, నీవు నీకు తగిన ఘనతను ఎందుకు ప్రకటిస్తున్నావు? నిజమైన వీరులు, మహాబలశాలులు, పురుషోత్తములు, వారు ఎంత గర్వించుకున్నా, ఎప్పుడూ తమను తాము ప్రశంసించరు. అలాకాక, సామాన్యులు, నియమశూన్యులు, క్షత్రియులకు అపకీర్తి తెచ్చేవారు, నీవు చేస్తున్నట్లుగా వ్యర్థంగా లోకంలో గొప్పగా మాట్లాడతారు. యుద్ధంలో, తన వంశాన్ని ప్రకటించుకుంటూ, మరణ సమీపంలో, ఎవరు అడగకుండానే తమను తాము ప్రశంసించే వీరుడు ఎవడు? ఏమైనా, నీ గొప్పలు చెప్పుకోవడం వల్ల నీ చిన్నతనం బయటపడింది; ఇది బంగారు పూతపూసిన లోహంలా, లేదా అగ్నిలో వేడి తగిలిన కుశగ్రాస్ లా ఉంది. నీవు నన్ను చూడడంలేదు, నేను గద wield చేసి, అచలమైన పర్వతంలా నిలబడి ఉన్నాను. నా చేతిలో గదతో, నేను యుద్ధంలో నీ ప్రాణాన్ని తీసే శక్తి కలిగినవాడిని; మృత్యుదేవుడి యమపాశంలా, మూడు లోకాలను కూడా నాశనం చేయగలను. చెప్పాల్సినది ఇంకా చాలానే ఉంది, కానీ చెప్పను; సూర్యాస్తమయం సమీపిస్తుంది, ఆలస్యం యుద్ధానికి ఆటంకం అవుతుంది. నీవు చంపిన పద్నాలుగు వేల రాక్షసుల కన్నీటిని, నిన్ను సంహరించి తుడిచేస్తాను. ఇలా కోపంతో చెప్పిన ఖరుడు, తన గొప్ప గదను మెరుపుదారిలా రామునిపై విసిరాడు. ఆ మహా గద, ఖరుడి బలమైన చేతిలోంచి విడిపడి, రాముని వైపు దూసుకెళ్తూ, మార్గంలో ఉన్న చెట్లు, పొదలను బూడిదగా మార్చింది. ఆ గద మృత్యుపాశంలా రామునిపై దూసుకొస్తున్నదని గమనించిన రాముడు, తన బాణాలతో గాల్లోనే దానిని అనేక ముక్కలు చేశాడు. బాణాలతో నుళ్లబడి, ఆ గద భూమిపై పడిపోయింది; అది మంత్రబలంతో, ఔషధబలంతో చంపబడిన పామువలె నేలపై పడిపోయింది. ఇప్పుడు, మహర్షి వాల్మీకి రచించిన మహారామాయణంలోని అరణ్యకాండలో ముప్పైవ సర్గను వినండి. రాముడు, ధర్మాన్ని ఆచరించే వాడైన రాఘవుడు, తన బాణాలతో ఆ గదను ధ్వంసం చేసి, చిరునవ్వుతో కోపభరితంగా ఇలా అన్నాడు: "ఓ దుష్ట రాక్షసా, ఇదే నీ బలం మొత్తం; నీవు నన్ను మించినవాడివే కాదు, వృథాగా గర్జిస్తున్నావు. నీ గద బాణాలతో నుళ్లబడి నేలపై పడింది; నీ గర్వాన్ని నేను నాశనం చేశాను. నీవు చంపబడిన రాక్షసుల కన్నీటిని తుడుస్తానని చెప్పింది కూడా అబద్ధమే. నీచుడవైన, దుష్టబుద్ధి కలిగిన, మోసపూరిత రాక్షసా, నేను నీ ప్రాణాన్ని గరుడుడు అమృతాన్ని లాగిపట్టినట్లుగా లాగిపడతాను. నేడు, నీ గొంతు నా బాణాలతో చీలిపోతే, నేలపై నీ రక్తం నురుగుతో ఉబికి పారుతుంది. నీవు మట్టిలో పడిపడి, దుమ్ముతో కప్పబడి, చేతులు సడలిపోయి, అందరికీ అందని ప్రియురాలిని ఆలింగనం చేసినట్టు భూమిని ఆలింగనం చేస్తావు. ఓ రాక్షస కలంకితుడా, నీవు నిద్రలోకి లీనమైతే, ఈ దండకారణ్యం ఆశ్రయాన్ని కోరేవారికి శరణాలయంగా మారుతుంది. జనస్థానంలో నా బాణాలతో నీవు చంపబడినప్పుడు, మునులు భయములేకుండా అడవిలో ఎక్కడైనా సంచరిస్తారు. నేడు రాక్షసులు, ముఖాలు కన్నీటితో తడిసి, బంధువులను కోల్పోయి, బాధతో, భయంతో పారిపోతారు. నీ భార్యలు, మంచి కుటుంబాల్లో పుట్టిన వారు, శోకాన్ని అనుభవిస్తూ, నిరాశతో మిగిలిపోతారు. ఓ క్రూర స్వభావుడా, నీచాత్ముడా, బ్రాహ్మణులకు శాశ్వతంగా ముల్లుగా మారినవాడా, నీ వల్ల మునులు భయంతో, అనుమానంతో హవిస్సులు అగ్నికి సమర్పిస్తున్నారు." అలా రాఘవుడు కోపంతో అడవిలో మాట్లాడగా, ఖరుడు కోపంతో తన గొంతు గట్టిగా చేసి రాముని మందలించాడు: "నీవు ఎంత అహంభావంతో, భయములేకుండా మాట్లాడుతున్నావు! నీవు మరణపు పాశంలో చిక్కుకున్నావన్న విషయాన్ని గ్రహించకుండా, ఏమి చెప్పాలో, ఏమి చెప్పకూడదో మాట్లాడుతున్నావు. కాలపాశంలో చిక్కుకున్నవారు, తాము ఏం చేయాలో, చేయకూడదో తెలియక, వివేచన కోల్పోతారు." ఇలా రామునికి చెప్పి, భుజాలను మడతపెట్టి, ఆ రాత్రి సంచారి ఖరుడు, పక్కన ఉన్న గొప్ప శాల వృక్షాన్ని చూశాడు.