ఓ కాలంలో, రామాయణం యొక్క మహోన్నత కధలో, మహర్షి విశ్వామిత్రుడు, కుశిక సంతతిలో జన్మించిన గొప్ప ఋషి, రాజు దశరథుని దగ్గర చేరాడు. దశరథుడు, తన కుమారుడు రాముని రాక్షసులైన మారీచ మరియు సుబాహు నుండి రక్షించాలనుకుంటున్నాడు. అయితే, విశ్వామిత్రుడు, తన కుమారుడిని రక్షించడానికి తాను సన్నద్ధంగా ఉంటానని చెప్పాడు. "నేను నా మిత్రులతో కలిసి వారిలో ఒకరితో యుద్ధం చేయడానికి వెళ్ళుతాను; లేకపోతే, నేను మీకు మరియు మీ బంధువులకు ప్రార్థన చేస్తాను" అని విశ్వామిత్రుడు ధృడంగా ప్రకటించాడు. ఈ మాటలు వినగానే, దశరథుని మనసులో కోపం మంటలుగా చెలరేగింది. "మీరు మీ మాటను వదిలి వేయాలనుకుంటున్నారా? ఇది రఘు వంశానికి సరిపోలదు" అని విశ్వామిత్రుడు దశరథునికి ప్రతిస్పందించాడు. "మీరు అలా నిర్ణయించుకుంటే, నేను నా మార్గంలో వెళ్ళిపోతాను; అయినా, మీరు మీ న్యాయాన్ని వదలకండి." విశ్వామిత్రుడి కోపంతో భూమి కంపించింది, దేవతలు భయంతో కదిలారు. ఈ దృశ్యాన్ని చూసి, మహర్షి వసిష్ఠుడు దశరథుని అర్ధం చేసుకొని, "మీరు ధర్మానికి అవతారమైన Ikṣvāku వంశానికి చెందిన వారు, మీరు న్యాయాన్ని వదలకండి" అని సూచించారు. "రాముడు న్యాయానికి అంకితమైనవాడు; మీరు ఆయనను పంపించాలి." ఈ మాటలు వినగానే, దశరథుడు సంతోషంతో నిండిపోయాడు. "అవును, రాముని పంపిస్తాను" అని ఆయన నిర్ణయించాడు. వెంటనే, దశరథుడు తన కుమారుడిని, రాముని, లక్ష్మణుడితో పాటు పిలిచాడు. మాతా కౌసల్య, పితా దశరథుడు మరియు వసిష్ఠుడు రాముని పుణ్య క్షణాలతో సిద్ధం చేసారు. దశరథుడు తన కుమారుడిని ఆప్యాయంగా అంగీకరించి, విశ్వామిత్రునికి అప్పగించాడు. అప్పుడు, రాముడు, నీలిమా కన్నులు కలిగిన, విశ్వామిత్రుడితో కలిసి బయలుదేరాడు. ఆ సమయంలో, మృదువైన గాలులు వీస్తున్నాయి, పుష్పాల వర్షం కురుస్తోంది, దేవతల పంక్తులు తాళాలు మోగిస్తున్నాయి. రాముడు, లక్ష్మణుడు, యుద్ధ పరికరాలు ధరించి, విశ్వామిత్రుని వెంట పయనించారు. వారు అశ్వినుల్లా, కాంతితో నిండిన యువకుల్లా, సౌందర్యంతో మెరిసిపోతూ, దక్షిణ సరయూకు చేరారు. విశ్వామిత్రుడు రామునితో మృదువుగా మాట్లాడాడు, "నా కుమారా, నీకు నీ శక్తిని పెంచే మంత్రాలను నేర్పిస్తాను. బల మరియు అతి బల అనే మంత్రాలతో, నీవు ఎప్పుడూ అలసట, జ్వరం లేదా రూపంలో మార్పు అనుభవించరు." ఈ విధంగా, విశ్వామిత్రుడు తన శిష్యుడిని శక్తివంతంగా తయారు చేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు, రాముడు తన యాత్రకు సిద్ధమయ్యాడు, ధర్మం మరియు సత్యం మార్గంలో అడుగులు వేస్తూ.