సూర్యుడు ఉదయించగా, వారి పాపాలు తొలగిపోయాయి. అప్పుడు రాముడు, లక్ష్మణుడు, సీతతో కలిసి మహర్షి సుతీక్ష్ణుని సమీపించి మృదువైన మాటలతో ఇలా అన్నారు: ‘‘భగవన్! మీరు మమ్మల్ని ఎంతో ఆదరించి, గౌరవించి, సత్కరించారు. మేము ఎంతో సుఖంగా ఇక్కడ గడిపాం. ఇప్పుడు మేము బయలుదేరాలి; ఎందుకంటే ఇతర ఋషులు మమ్మల్ని ముందుకు పిలుస్తున్నారు. దండకారణ్యంలో నివసించే శుద్ధాచారులైన మహర్షుల ఆశ్రమములను దర్శించడానికి మేము త్వరపడుతున్నాం. ధర్మనిష్ఠులైన, తపస్సుతో నిగ్రహించబడి, అగ్నిప్రమాణమైన మహర్షులతో కలిసి మీ అనుమతిని తీసుకుని ప్రయాణించదలచుకున్నాం.’’ ఇలా చెప్పిన తరువాత, ‘‘మేము బయలుదేరదలుచుకుంటున్నాం’’ అని చెప్పి రాముడు, సీత, లక్ష్మణులు మహర్షి సుతీక్ష్ణుని పాదాలకు నమస్కరించారు. వారు ఆయన పాదాలను తాకగా, ఆ మహర్షి ప్రేమతో వారిని పైకి లేపి, హృదయంగా ఆలింగనం చేసి ఇలా అన్నారు: ‘‘రామా! లక్ష్మణుడితో, నీ వెంటే నీడలా అనుసరిస్తున్న సీతతో కలిసి సురక్షితంగా ప్రయాణించు. దండకారణ్యంలో తపస్సుతో పవిత్రులైన మహర్షుల ఆశ్రమాలను దర్శించు. అక్కడ అద్భుతమైన పండ్లు, మూలికలు పుష్కలంగా ఉన్న అరణ్యాలను, వికసిస్తున్న వృక్షాలను, సుందరమైన జంతువులను, శాంతమైన పక్షులను చూస్తావు. కమలాలు విరబూసిన సరస్సులను, నిర్మలమైన నీళ్ళను, వాటిలో తేలియాడే జలచరాలను, అందమైన దృశ్యాలను, కొండల ప్రవాహాలను, మయూరాల కేకలతో మారుమోగే అరణ్యాలను దర్శించేవాడివి. రామా! లక్ష్మణా! మీరు వెళ్ళండి. ఇవన్నీ చూసిన తరువాత మళ్ళీ నా ఆశ్రమానికి తిరిగి రావాలి.’’ సుతీక్ష్ణుని ఇలా అనగా, రాముడు, లక్ష్మణుడు ‘‘అలా జరుగుతుంది’’ అని సమాధానం ఇచ్చి మహర్షిని ప్రదక్షిణగా చేసి బయలుదేరడానికి సిద్ధమయ్యారు. ఆ సమయంలో, విశాలమైన కళ్ళు కలిగిన సీత, రాముడు, లక్ష్మణులకు వారి కవచాలను, విల్లు, మెరిసే ఖడ్గాలను అందించింది. వారు తమ కవచాలను ధరించి, విల్లు పట్టుకుని ఘనమైన శబ్దంతో సిద్ధమై, ఆశ్రమాన్ని విడిచి బయలుదేరారు. అందమైన రూపమున్న రాముడు, లక్ష్మణుడు, మహర్షి అనుమతితో, తమ విల్లు, ఖడ్గాలను తీసుకుని, సీతతో కలిసి వేగంగా ప్రయాణం ప్రారంభించారు. ఇక్కడ తొమ్మిదవ అధ్యాయం ప్రారంభమవుతుంది. సుతీక్ష్ణుని అనుమతి తీసుకున్న రఘువంశజుడు రాముడు బయలుదేరాడు. ఆ సమయంలో, సీత ప్రేమతో, హృదయపూర్వకంగా తన భర్త రామునితో ఇలా మాట్లాడింది: ‘‘ప్రియమైన వారూ! ఎంతో సూక్ష్మంగా, తెలియకుండా కలిగే అధర్మం ఉన్నది. మనస్సులోని కోరికలు వలన కలిగే దుర్వినియోగం నుంచి ఒదిగి ఉండటం వల్ల మనిషి కష్టాలను తప్పించుకోవచ్చు. కోరికల వలన తలెత్తే మూడు విధాల దోషాలున్నా, అబద్ధం చెప్పడం వాటిలో అతి పెద్దది. మిగతా రెండూ కూడా అబద్ధంతో మరింత భారం పెరుగుతాయి. పరస్త్రీను ఆకాంక్షించడం, హింస లేదా ద్వేషంతో ప్రవర్తించడం, అబద్ధం చెప్పడం—ఇవి ఎప్పుడూ మీలో లేవు, రాఘవా! ఇవి ఎప్పుడూ కలుగవు కూడా. ఇతర స్త్రీలను ఆకాంక్షించడం ధర్మాన్ని నాశనం చేస్తుంది. అలాంటి కోరిక మీలో ఎప్పుడూ లేదు, నరశ్రేష్ఠా! మీ మనసులో కూడా అలాంటి ఆలోచన ఎప్పుడూ లేదు. మీరు ఎప్పుడూ మీ భార్య పట్లే నిబద్ధతతో ఉంటారు, రాజకుమారా! మీరు ధర్మనిష్ఠుడవు, సత్యవంతుడవు, తండ్రి ఆజ్ఞకు విధేయుడవు. మీలో ధర్మం, సత్యం బలంగా స్థిరంగా ఉన్నాయి. ఇవన్నీ, మహాబాహో! ఇంద్రియాలను జయించినవారు మాత్రమే భరించగలరు. మీ ఆత్మనిగ్రహాన్ని నేను బాగా తెలుసు. మీరు దండకారణ్యంలో నివసించే ఋషులను రక్షించాలి, రాక్షసులను యుద్ధంలో సంహరించాలి అని ప్రతిజ్ఞ చేశావు. అందుకే నీవు విల్లు, బాణాలతో సహా అన్నయ్యతో కలిసి దండకారణ్యంలోకి వెళ్లాడని ప్రఖ్యాతి పొందావు. అయితే, నీ ప్రయాణాన్ని చూచి నా మనస్సు కలత చెంది ఉంది. నీ ప్రయాణాన్ని ఆలోచిస్తూ, నిజంగా నీకు ఏది మేలు అవుతుందో ఆలోచిస్తున్నాను. నీ దండకారణ్య ప్రయాణం నాకెంతమాత్రం ఆనందాన్ని కలిగించదు, రామా! దీని కారణాన్ని నేను చెబుతాను—విను. నీవు అన్నయ్యతో కలిసి విల్లు, బాణాలు ధరించి అడవిలోకి వెళ్ళావు. అక్కడ అడవి జీవులను చూసినప్పుడు వాటిపై నీ బాణాలను ప్రయోగించకూడదు. క్షత్రియులకు విల్లు అగ్నికి ఇంధనం లాంటిది; అది దగ్గరలో ఉంటే వారి శక్తి, ఉత్సాహం అమితంగా పెరుగుతుంది. ఒకప్పుడు, ఓ మహాబాహో! ఒక తపస్సుతో పవిత్రుడైన, సత్యవంతుడైన, నిర్దోషుడైన ఒక ముని పవిత్రమైన అడవిలో, మృగపక్ష్యాదులతో ఆనందిస్తూ నివసించేవాడు. అతని తపస్సును భంగపర్చేందుకు ఇంద్రుడు, శచీదేవి భర్త, ఒక క్షత్రియుడి రూపంలో, ఖడ్గాన్ని పట్టుకుని అతని ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. ఆ ఆశ్రమంలో ఆ ఖడ్గాన్ని ధర్మరీత్యా మునికి అప్పగించాడు. ఆ తపస్వి, ఆ ఆయుధాన్ని కాపాడాలని సంకల్పించి, అడవిలో తిరుగుతూ దాన్ని ఎప్పుడూ తనతో ఉంచేవాడు. అడవిలో ఎక్కడికైనా మూలికలు, పండ్లు తెచ్చేందుకు వెళ్ళినా, ఆ ఖడ్గం లేకుండా ఎప్పుడూ వెళ్ళేవాడు కాదు. ఆయుధాన్ని ఎప్పుడూ తనతో ఉంచడం వల్ల, అతడు క్రమంగా క్రూరత్వాన్ని అలవాటు చేసుకుని, తపస్సును వదిలేశాడు. అప్పుడు అతడు హింసకు అలవాటు పడి, ధర్మబద్ధత నుంచి తప్పిపోయి, ఆ ఆయుధం కారణంగా నరకానికి పతించిపోయాడు. ఇదే గతంలో ఆయుధాల వినియోగానికి కారణమైంది. అగ్నికి కారణం ఉన్నట్టే, ఆయుధాల వినియోగానికీ కారణం ఉంటుంది. ప్రేమతో, గౌరవంతో నేను నీకు ఈ విషయాన్ని గుర్తు చేస్తున్నాను, రామా! నీవు విల్లు ధరించినప్పుడు, ఇలాంటి ప్రవర్తనకు ఎప్పుడూ లోనుకావద్దు.