మంత్రితో చుట్టూ విశ్వాసపూరిత మిత్రులు, నమ్మకమైన వర్గంతో కూడి ఉన్నప్పుడు, నీ కుమారుడు భద్రంగా ఉంటాడని, ఆ సమయం వచ్చినప్పుడు రాజు భయములేకుండా ఉంటాడని నమ్ముతున్నాను అని మంతరా చెప్పింది. “రాముని అభిషేకానికి రాజు ఉత్సాహపడి నిర్ణయించుకున్న దాన్ని అడ్డగించు, వెనక్కి తిప్పు. అదృష్టమని నీవు భావించినది, నిజానికి దురదృష్టమేనని నీవు గ్రహించాలి,” అని మంతరా కైకేయికి హితబోధ చేసింది. ఆ మాటలు విని, మంతరా మాటలకు మోహితురాలై, బాలికల్లా దారి తప్పిన కైకేయి, ఆనందంతో ఆమెకు ఇలా పలికింది: “నీ వివేచనను నేను తక్కువగా అంచనా వేయను, నీవు ఉత్తమమైనవారిలో ఉత్తమమైనది మాట్లాడుతున్నావు. భూమిపై ఉన్న అందరు కుంభకర్ణులలో నీవు వివేకంలో అగ్రగణ్యురాలు. నా ప్రయోజనాన్ని ఎప్పుడూ కోరే నీవే నాకు నిజమైన మిత్రురాలు. రాజు ఏమి సంకల్పించాడో నేను గ్రహించలేకపోయాను, ఎందుకంటే లోకంలో లోపల దురాశ, కపటత, దుష్టత కలిగిన కుంభకర్ణులు ఉన్నారు. నీవు చూడటానికి అందమైనవు, గాలి తాకిన పద్మములా వంగినవు; నీ భుజాలపై నీ ఛాతి గట్టిగా వెలిగిపోతుంది. నీ కడుపు సౌమ్యంగా, నాభి ఆకారంలో ఉంటుంది; నీ నడుము విస్తృతంగా, వక్షోజాలు మృదువుగా వత్తుగా ఉంటాయి. నీ ముఖం నిర్మల చంద్రబింబంలా ప్రకాశిస్తుంది, మంతరా! నీ నడుము పైభాగం రత్నాల కటిబంధంతో అలంకరించబడి ఉంది. నీ తొడలు బలంగా, రెండు పాదాలు దీర్ఘంగా, సొగసైన వస్త్రాలతో నీవు నడిచేటప్పుడు నీవు మరింత అందంగా కనిపిస్తావు. శంబరాసురునికి ఉన్న వెయ్యి మాయలు నీ హృదయంలోకి వచ్చాయి, ఇంకా మరెన్నో విద్యలు నీవు సంపాదించావు. నీ వెనుక భాగం రథపట్టా వంకరలా ఉంది. వివేకం, రాజనీతిశాస్త్ర పరిజ్ఞానం, మాయావిధానాలు అన్నీ నీవల్లే ఉన్నాయి. ఈ కుంభకర్ణీ, నీకు బంగారు హారాన్ని ఇస్తాను. భరతుడు అభిషేకం పొందిన తరువాత, రాఘవుడు అరణ్యంలోకి వెళ్ళినపుడు, నిన్ను శుద్ధమైన బంగారంతో అభిషేకిస్తాను. నీ కోరిక నెరవేరినపుడు, సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు, నీ వెనుక భాగాన్ని బంగారంతో పూసి, నీ ముఖంపై రత్నాల తిలకాన్ని పెట్టిస్తాను. నిన్ను గొప్ప అలంకారాలతో అలంకరించిస్తాను. నీవు సుందరమైన వస్త్రాలు ధరించి, దేవతలా సంచరిస్తావు. నీ ముఖం చంద్రబింబంలా ప్రకాశించిపోతుంది; నీవు నడిచేటప్పుడు నీ ప్రత్యర్థులు అసూయపడతారు. మిగతా కుంభకర్ణులు అన్నీ అలంకారాలతో నీ పాదాల వద్ద సేవ చేస్తారు, నీవు ఎప్పుడూ నా సేవలో ఉన్నట్లే. ఇలా మంతరాను కొనియాడిన కైకేయి, స్వచ్ఛమైన మంచంపై, యజ్ఞవేదికపై వెలిగే జ్వాలలా, ఆమెతో ఇలా పలికింది: “నీరు లేకపోతే వంతెన ఎలా పనికి రాదు, అలాగే ఇప్పుడు లేచి, శుభకార్యాన్ని ప్రారంభించు, రాజును కలవడానికి వెళ్ళు.” ఈ విధంగా ప్రోత్సహించబడిన కైకేయి, తన అదృష్టంపై గర్వములేని విశాలమైన కళ్లతో, మంతరాతో కలిసి కోపగృహానికి వెళ్లింది. ఆ మహారాణి, అద్భుతమైన ముత్యాల హారాలు, గొప్ప అలంకారాలను విప్పేసింది. అనంతరం, మంతరా మాటలకు లోనై, బంగారు వర్ణంతో మెరిసిపోతూ, కైకేయి నేలపై కూర్చొని మంతరాతో ఇలా చెప్పింది: “ఇక్కడ నన్ను చనిపోయినట్టు రాజుకు తెలియజేయవచ్చు, కాని రాఘవుడు అరణ్యంలోకి వెళ్లిన తరువాత భరతుడు రాజ్యాన్ని పొందుతాడు. నాకు బంగారం, రత్నాలు, అన్నపానీయాలపై ఆసక్తి లేదు; రాముని అభిషేకం జరిగితే, నా ప్రాణమే ముగిసినట్లే.” అప్పుడు మంతరా ధైర్యంగా, మళ్ళీ కైకేయిని ఉద్దేశించి, సహాయమైనదీ, హానికరమైనదీ అయిన మాటలతో ఇలా చెప్పింది: “రాఘవుడు నిజంగా ఈ రాజ్యాన్ని పొందితే, నీవూ, నీ కుమారుడూ బాధపడతారు. అందువల్ల, నీ కుమారుడు భరతుడే అభిషేకాన్ని పొందేలా ప్రయత్నించు.” మంతరా పదే పదే తన పదునైన మాటలతో హింసించగా, కైకేయి తన గుండెపై చేతులు వేసుకుని, ఆశ్చర్యంతో, కోపంతో మంతరాను పునఃపునః మందలించింది: “నేను యమలోకానికి వెళ్ళిన తరువాత నీవు ఈ విషయం తెలియజేయవచ్చు, లేదా రాఘవుడు దీర్ఘకాలం అరణ్యంలో ఉంటే, భరతుడు తన కోరిక నెరవేర్చుకుని సుఖంగా ఉంటాడు. నాకు మంచం, హారాలు, గంధాలు, అంగరాగాలు, అన్నపానీయాలు ఏదీ కావాలి కాదు; రాఘవుడు ఇక్కడినుంచి అరణ్యంలోకి పోకపోతే నాకు జీవితం కూడా అవసరం లేదు.” ఈ భయంకరమైన మాటలు పలికిన కైకేయి, తన అలంకారాలన్నీ విడిచిపెట్టింది. ఆకాశంలో నక్షత్రాలు మాయమై, చీకటి కమ్ముకున్నట్టుగా, ఆమె ముఖాన్ని కోపచ్ఛాయలు కమ్ముకున్నాయి. రాజుపత్నిగా ఉన్న ఆమె, అద్భుతమైన ఆభరణాలు, అలంకారాలు—all విడిచి, నిరుత్సాహంగా మారింది. ఇప్పుడు, మహారామాయణంలోని అయోధ్యకాండ పదో సర్గను వినండి. మంతరా యొక్క పాపపూరిత మాటలతో కైకేయి తీవ్రంగా బాధపడుతూ, విషపానమైన అప్సరసలా నేలపై పడి ఉంది. ఏమి చేయాలో మనసులో నిర్ణయించుకుని, ఆమె మెల్లగా మంతరాకు తన ఆలోచనలన్నీ వివరించింది. మంతరా మాటలతో కలవరపడి, ధృడంగా నిర్ణయించుకుని, ఆ మహారాణి దీర్ఘంగా, వేడిగా ఊపిరి వదిలింది, నాగకన్యలా. ఒక క్షణం తన హితాన్ని ఆలోచించి, స్నేహితురాలి ప్రయోజనాన్ని, తన ప్రయోజనాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, మంతరా చెప్పిన మాటలకు అనుగుణంగా నిర్ణయం తీసుకుంది. మంతరా, తన కోరిక నెరవేరినట్టు ఆనందించింది. ఇక కైకేయి కోపంతో తన సంకల్పాన్ని పటిష్టంగా చేసుకుంది. అలసిపోయి, నిరుత్సాహంతో, భ్రమలతో కూరుకుపోయి, కైకేయి నేలపై పడిపోయింది. ఆమె వేసుకున్న గొప్ప పుష్పహారాలు, దివ్యమైన ఆభరణాలు—all నేలమీద పడిపోయాయి; అవన్నీ ఆమె చేత విడిచిపడబడ్డాయి.