ఆ అరణ్యపు అంచున అరగ్వధ, తమాల, ప్రియాల, వకుల వంటి విభిన్న వృక్షాలు ప్రకాశవంతంగా నిలిచినవి. ఆ ప్రదేశంలో ప్రేమతో బాధపడుతున్న కిన్నరులు తమ మధురమైన స్వరాలతో, ఆవేశభరితంగా పాటలు పాడుతూ ఆ అడవికి మాధుర్యాన్ని మరింత పెంచారు. వారు అందరూ కలసి, సమ్మిళితంగా రాగాలు ఆలపిస్తూ, హృదయానందాన్ని విశేషంగా పెంచారు. ఆ వృక్షాల వెలుగుతో ముంచెత్తిన ఆ అడవిలో, మదంతో కనులు ఎర్రబడిన విద్యాధరులు తమ స్త్రీలతో కలిసి ఆటలు ఆడి, ఆనందంగా విహరించేవారు. ఆ సమయంలో, సంపదాధిపతి కుబేరుని మహాప్రాసాదంలో అప్సరసల గుంపులు మధురమైన గాత్రంతో పాటలు పాడుతుండగా, గంటల మోగుదల వంటి మధురధ్వని ప్రతిధ్వనించింది. ఆ సమయంలో, వాయువు వృక్షాలను తాకి, తేనెలు మరియు వసంత పుష్పాల పరిమళంతో కూడిన పుష్పవర్షాన్ని కురిపించగా, ఆ పర్వతాన్ని పరిమళభరితంగా మార్చింది. మధురమైన పరిమళంతో కూడిన సుగంధ వాయువు మృదువుగా వీచి, పువ్వుల రేణువులతో కలసి రావణుని మనసులో కోరికను మరింత పెంచింది. ఆ పాటలు, పుష్పసంపద, చల్లటి గాలి, పర్వత లక్షణాలు, రాత్రి ఆరంభం, చంద్రోదయం—ఇవన్నీ కలసి, మహాశక్తిశాలి రావణుడు మోహంతో మునిగిపోయి, చంద్రుని వైపు చూస్తూ, లోతైన ఊపిరులు తీసుకుంటూ, నిరంతరం తపించసాగాడు. అంతలో, అప్సరసల్లో అగ్రగణ్యురాలైన రంభా, దివ్యభూషణాలతో అలంకరించబడి, ఆకాశపుష్పాలతో సుందరంగా అలంకరించబడినవగా ప్రత్యక్షమైంది. ఆమె అవయవాలన్నీ దివ్యచందనంతో లేపనంచేయబడి, జుట్టు మందార పువ్వులతో అలంకరించబడి, ఉత్సవానికి సిద్ధంగా, ఆమె ముఖం పూర్ణచంద్రంలా ప్రకాశించింది. ఆమె ఆకర్షణీయమైన కళ్ళు, విస్తారమైన నడుము, మణిపూసలతో అలంకరించిన నితంబాలు, ప్రేమకు సంబంధించిన అత్యుత్తమ వరాలు ధరించబడినవిగా కనిపించాయి. ఆరు ఋతువుల తాజా పుష్పాలతో తయారైన ప్రత్యేక అలంకారాలు ఆమెను మరింత సుందరంగా తీర్చిదిద్దాయి. ఆమె నీలిరంగు వస్త్రంలో, వర్షమేఘాన్ని తలపించేలా, మరొక సౌందర్యదేవతగా, సుదీర్ఘమైన సౌమ్యత్వంతో వెలుగురాజులా కనిపించింది. ఆమె ముఖం చంద్రబింబంలా, విల్లులాంటి కనుబొమ్మలు, యువ ఏనుగుల దండలను పోలిన తొడలు, మృదువైన మొక్కపిల్లల వంటి భుజాలతో, ఆ సైన్యమధ్యంగా నడుస్తూ రావణుని దృష్టిని ఆకర్షించింది. కామబాణాల ప్రభావానికి లోనైన రావణుడు లేచి, ఆమె సిగ్గుతో వణుకుతున్న చేయిని పట్టుకొని, చిరునవ్వుతో ఇలా అడిగాడు: "సుందర నడుమువాలినీ, నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు? నీకు ఏ విజయాన్ని కోరుకుంటున్నావు? ఎవరి కోసం ఈ శుభసమయం, ఎవరు నీ సాంగత్యాన్ని అనుభవించబోతున్నారు?" "ఈరోజు నీ పద్మవదనమైన, కలువ వాసనతో కూడిన నోటి అమృతస్వాదాన్ని అనుభవించేది ఎవరు?" "సంకోచంతో ఉన్నవాడివి, ఈ రెండు పూర్ణమైన, శుభ్రమైన, బంగారు కలశాలను పోలిన వక్షోజాలు ఎవరి ఛాతిని తాకనున్నాయి?" "ఈరోజు నీ విస్తారమైన నితంబాలను, బంగారు గొలుసులతో అలంకరించబడిన, స్వర్గాన్ని తలపించేలా ఉన్న నితంబాలను ఎవరు అధిరోహించబోతున్నారు?" "ఈరోజు నన్ను మించి ఉన్నవాడు ఎవరు—ఇంద్రుడా, విష్ణువా, అశ్వినిదేవతలువా? నువ్వు నన్ను దాటి మరొకరిని ఆశ్రయించడం సముచితమేమీ కాదు." "ఓ విశాలనితంబవాలినీ, ఈ అందమైన శిలాఫలకంపై విశ్రాంతి తీసుకో." "మూడు లోకాల్లో నాకంటే అధిపతి ఎవరూ లేరు." "ఇలా, దశాననుడు చేతులు జోడించి, వినయంతో నిన్ను వేడుకుంటున్నాడు: నన్ను నీ భర్తగా, లోకాధిపతిగా, సృష్టికర్తగా అంగీకరించు." ఇలా రావణుడు చెప్పగా, రంభా వణుకుతూ, చేతులు జోడించి, భయంతో ఇలా ప్రత్యుత్తరమిచ్చింది: "దయచేయండి; మీరు నా పెద్దవారు, ఇలాంటి మాటలు మీరు చెప్పకూడదు." "ఎవరైనా నాకు అపమానం చేస్తే, మీరు నన్ను రక్షించాల్సినవారు; ధర్మప్రకారం నేను మీ కోడలు, నిజంగా ఇదే సత్యం." రంభా తలవంచి, శిరస్సు పాదాలవైపు తిప్పి, శరీరం రోమాంచితంగా, నిలిచినప్పుడు, దశగ్రీవుడు ఇలా అన్నాడు: "నువ్వు నా కుమారుడి భార్యయైతే, నిజంగా నా కోడలవే." దానికి రంభా, "అవును," అని సమాధానమిచ్చింది. "రాక్షసశ్రేష్ఠా! ధర్మప్రకారం నేను మీ కుమారుడి భార్యను. మీ సోదరుడు వైశ్రవణుని కుమారుడు, మూడులోకాలకూ ప్రసిద్ధి చెందిన, మీకు ప్రాణప్రియమైన నలకూబరుడే నా భర్త." "ధర్మంతో బ్రాహ్మణుడు, వీరత్వంతో క్షత్రియుడు, కోపంతో అగ్ని, సహనంతో భూమిలా ఉంటారు." "లోకాల రక్షకుని కుమారునికి నేను ప్రతిజ్ఞబద్ధురాలిని; నా అలంకారాలన్నీ అతనికే ధరించాను." "అతనికన్నా నాకు మరెవరికీ ఇంత అనురాగం లేదు." "ఆ సత్యాన్ని బట్టి, రాజా! శత్రువులను జయించినవాడా! నువ్వు నన్ను విడిచిపెట్టాలి." "ధర్మాత్ముడైన అతను నా కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు; నీ కుమారుడికి విఘ్నం కలిగించకూడదు—నన్ను వెళ్లనివ్వు." "ధార్మికులు అనుసరించే మార్గాన్ని నువ్వూ అనుసరించు, రాక్షసశ్రేష్ఠా! నేను నిన్ను గౌరవించాలి, నువ్వు నన్ను రక్షించాలి." ఇలా రంభా చెప్పగా, దశగ్రీవుడు వినయంతో ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: "కోడలు! నీవు చెప్పిన ఏకపత్నీవ్రతం దేవతల్లో ఉన్న ధర్మం; ఇది దేవలోకాల్లో శాశ్వతంగా పాటించబడుతుంది." "అప్సరసలకు భర్త ఉండడు, ఒక్క భార్యను మాత్రమే స్వీకరించడమూ ఉండదు." ఇలా చెప్పి, ఆ రాక్షసుడు ఆమెను శిలాఫలకంపై కూర్చోబెట్టి, కామవశమైనవాడై ఆమెను లైంగికంగా లొంగదీసుకునేందుకు ప్రయత్నించాడు. అప్పుడు రంభా, విడిపోతూ, haaralu, ఆభరణాలు నేలరాల్చి, యజమాని ఏనుగు ఆటతో తడబడిన నది లా అయిపోయింది. ఆమె జుట్టు విరబడి, చివరలు అస్తవ్యస్తంగా, మృదువైన చేయులు వణుకుతూ, గాలిలో ఊగేసిన పుష్పలత లా, కొత్త వధువులా కనిపించింది. భయంతో, సిగ్గుతో, వణుకుతూ, చేతులు జోడించి, రంభా నలకూబరుని వద్దకు వెళ్లి, అతని పాదాలపై పడి ప్రార్థించింది.