కాకుత్స్థుడు రాముడు, చిరునవ్వుతో తన విల్లు ఎక్కించుకొని, పదునైన బాణాలను వందల సంఖ్యలో, వేల సంఖ్యలో విడిచాడు. ఇది చూసిన రావణుడు కూడా తన బాణాలతో ఆకాశాన్ని నింపేశాడు. ఇద్దరి బాణాల వర్షం ఆకాశాన్ని ప్రకాశవంతంగా మార్చింది. ఆకాశం అంతా బాణాలతో నిండిపోయి, మరొక ప్రకాశవంతమైన గగనమయినట్లు కనిపించింది. ఒక్క బాణం కూడా వ్యర్థంగా పోనిది, ఒక్కటి కూడా లక్ష్యాన్ని తప్పలేదు. రాముడు, రావణుడు విడిచిన బాణాలు పరస్పరం ఢీకొని భూమిపై పడ్డాయి. ఇద్దరూ ఆ యుద్ధంలో ఎడమ, కుడి వైపులా తడబడకుండా, విరామం లేకుండా పోరాడారు. వారి భయంకరమైన బాణాలతో ఆకాశమే ఊపిరాడని అనిపించేలా మారిపోయింది. ఆ సమయంలో రాముడు రావణుడి గుర్రములను కొట్టాడు; రావణుడు కూడా రాముడి గుర్రములను కొట్టాడు. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు అనుకరించుకుంటూ, ఎదురుదాడులు చేశారు. అట్లా ఇద్దరూ తీవ్రమైన కోపంతో, అత్యంత ఘోరమైన యుద్ధంలో మునిగిపోయారు. కొంతసేపు ఆ పోరు భయంకరంగా, రోమాలు నిక్కబొడిచేలా సాగింది. రాముడు, రావణుడు అలా యుద్ధంలో తలపడుతుండగా, సమస్త జీవజాతులు వారిని ఆశ్చర్యంగా, విస్మయంతో చూశారు. ఇద్దరూ తమ అద్భుతమైన రథాలలో, పరస్పరంపై కోపంతో మండిపడి, ఒకరినొకరు ఎదుర్కొంటూ దాడులు చేశారు. తమ పరస్పర నాశనమే లక్ష్యంగా, భయంకరంగా మారిపోయి, రౌండ్లలో, వరుసల్లో, ముందుకు వెనుకకు కదిలారు. రథస్వారీ నైపుణ్యాన్ని ప్రదర్శిస్తూ రాముడు రావణుడిని, రావణుడు రాముడిని గట్టిగా ఇబ్బంది పెట్టారు. ఇద్దరూ వేగం, బలంలో సమానంగా, తమ రథాలనుంచి బాణాల వర్షాన్ని విసిరారు. యుద్ధభూమిపై మేఘాలు వర్షం కురిపించినట్లు, వారు బహువిధంగా కదలికలు చూపించారు. తర్వాత, ఇద్దరూ ఎదుటెదుట నిలబడి, వారి రథాల యోగాల్ని సమాంతరంగా ఉంచారు; గుర్రములు కూడా ఎదురెదురుగా నిలిచాయి. ఆ సమయంలో వారి పతాకాలు ఒకదానికొకటి తగిలాయి. అప్పుడు రాముడు తన విల్లుతో పదునైన బాణాలను రావణుడిపై విడిచాడు. నాలుగు జ్వలించే బాణాలతో రావణుడి నాలుగు గుర్రములను వెనక్కు నెట్టేశాడు. ఆ గుర్రములు వెనక్కు పోవడాన్ని చూసి, దశముఖుడైన రావణుడు కోపంతో రాముడిపై పదునైన బాణాలను వదిలాడు. రావణుడు ఎంత బలంగా బాణాలు వదిలినా, రాముడు మాత్రం ఎలాంటి మార్పూ చూపలేదు, అతను కలవరపడలేదు. మళ్లీ, ఉరుముల్లా శబ్దం చేసే బాణాలను విడిచాడు. అప్పుడు రావణుడు, మాతలిని లక్ష్యంగా చేసుకొని, అతని శరీరాన్ని బాణాలతో గాయపరిచాడు. అయినా, ఆ బాణాలు తగిలినా మాతలికి యుద్ధంలో ఏమాత్రం భయం, నొప్పి కలగలేదు. తనపై దాడి జరిగినందుకు కాకపోయినా, ఆ దాడికి కోపంగా రాముడు శత్రువును బాణాల వర్షంతో వెనక్కు నెట్టాడు—ఇరవై, ముప్పై, అరవై, వందల, వేల సంఖ్యలో. రాముడు వందల సంఖ్యలో బాణాలను రావణుడి రథంపై వదిలాడు. రావణుడు, రాక్షసాధిపతిగా, తన రథంలో నిలబడి, కోపంతో, గదలు, ముసలలు వర్షంలా రాముడిపై విసిరాడు. మళ్లీ, భయంకరమైన, రోమాలు నిక్కబొడిచే యుద్ధం మొదలైంది. ఆ గదలు, ముసలలు, ఇనుప దండాల మోగుడు ధ్వనులతో, బాణాల గాలితో, ఏడూ సముద్రాలు కలకలమయ్యాయి. ఆ సముద్రాలు కలవరపడటంతో, పాతాళంలో నివసించే దానవులు, వేల కొద్దీ నాగులు కూడా బాధపడిపోయారు. భూమంతా, పర్వతాలు, అడవులు, వనాలతో సహా కంపించిపోయింది. సూర్యుడు ప్రకాశాన్ని కోల్పోయాడు; గాలి కూడా వీయలేదు. అప్పుడు దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు, కిన్నరులు, మహానాగులు—all కలసి తీవ్ర ఆందోళనకు లోనయ్యారు. "గోవులు, బ్రాహ్మణులు క్షేమంగా ఉండాలి, లోకాలు శాశ్వతంగా నిలవాలి; రఘువంశరాముడు రావణుడిపై విజయాన్ని సాధించాలి," అని ప్రార్థిస్తూ దేవతలు, మహర్షులు ఆ భయంకరమైన, రోమాలు నిక్కబొడిచే యుద్ధాన్ని తిలకించారు. గంధర్వులు, అప్సరసులు ఆ అపూర్వమైన యుద్ధాన్ని చూసి, ఆకాశాన్ని ఆకాశంలా, సముద్రాన్ని సముద్రంలా చూశారు. వారు మాట్లాడుకుంటూ, రాముడు, రావణుడు మధ్య జరిగే యుద్ధాన్ని మళ్లీ మళ్లీ చూస్తూ ఆశ్చర్యపడ్డారు. ఆ సమయంలో, రాముడు, రఘువంశానికి కీర్తిని తెచ్చిన వాడు, కోపంతో, విషసర్పంలాంటి బాణాన్ని తన విల్లుకు ఎక్కించాడు. ఆ బాణంతో రావణుడి మెడను, అందమైన కుండలాలతో అలంకరించిన తలను నరికేశాడు. ఆ తల మూడు లోకాలు చూస్తుండగానే భూమిపై పడిపోయింది. కానీ వెంటనే రావణుడికి మరొక తల వచ్చేసింది. దానినీ రాముడు వెంటనే నరికేశాడు. ఇంకొక తల రావణుడికి వచ్చేసింది; దానినీ యుద్ధంలో రాముడు తన బాణాలతో నరికేశాడు. అలాగే, వచ్చిన ప్రతి తలను రాముడు ఉరుముల్లాంటి బాణాలతో నరికాడు. వంద తలలను నరికినా, రావణుడు అంతం కాలేదు, అతని ప్రాణం పోయిన సూచన కనిపించలేదు. అప్పుడు కౌసల్యానందనుడు, సమస్త ఆయుధాలలో నిపుణుడైన రాముడు, తన బాణాలను పరిశీలిస్తూ మనస్సులో ఆలోచించాడు: "ఈ బాణాలతోనే మారీచుడు, ఖరుడు, దూషణుడు చనిపోయారు; క్రౌంచ పర్వతద్వారంలో విరాధుడు, దండకారణ్యంలో కబంధుడు, శాల వృక్షాలు, పర్వతాలు, వాలి, ఉప్పొంగిన సముద్రం కూడా వీటివల్లే సంహరించబడ్డాయి. నా ఈ బాణాలు యుద్ధంలో ఎప్పుడూ విఫలమవ్వలేదు; మరి ఈ రావణుడిపై, అతని తేజస్సు తగ్గిపోయినప్పటికీ, ఇవి ఎందుకు పనిచేయడంలేదు?