రాముడు, తన మనసులో పరమ పవిత్రతతో, ఆ molten gold వలె ప్రకాశించే హరిని, జగతిని సృష్టించేవాడైన దేవునికి నమస్కారాలు చేశాడు. ఆయన చీకటిని నిర్మూలించేవాడు, ప్రకాశవంతుడు, జగత్తుకు సాక్షిగా ఉండేవాడు. ఈ ప్రభువు సమస్త జీవులను నాశనం చేసి, మళ్లీ సృష్టిస్తాడు; ఆయన తన కిరణాలతో రక్షిస్తాడు, దహించేస్తాడు, వర్షాన్ని కురిపిస్తాడు. జీవులు నిద్రపోతున్నప్పుడు కూడా ఆయన అప్రమత్తంగా ఉంటాడు; సమస్త ప్రాణుల్లో స్థిరంగా ఉంటాడు; అగ్నిహోత్ర యజ్ఞాన్ని చేసే వారికి ఆయన యజ్ఞమూ, ఫలమూ. దేవతలూ, యజ్ఞాలూ, యజ్ఞ ఫలితమూ—all are his manifestations; అన్ని లోకాలలో అన్ని క్రియలకు ఆయన పరమాధికారి. రాఘవా! ఎవరు ఆ దేవుని విపత్తుల్లో, కష్టాల్లో, అడవుల్లో, భయాల్లో జ్ఞాపకం చేసుకుంటారో వారు ఎప్పటికీ నాశనమవరు. ఏకచిత్తంతో, దేవాదిదేవుడైన లోకనాథుడిని పూజించు; ఈ మంత్రాన్ని మూడు సార్లు జపిస్తే, యుద్ధంలో విజయాన్ని పొందుతావు. ఈ సమయంలో, బాహుబలితో నిండిన రామా, నీవు రావణుడిని సంహరించగలవు. ఇలా చెప్పి, ఆగస్త్యుడు వచ్చిన విధంగా తిరిగి వెళ్లిపోయాడు. ఆ మాటలు విన్న రాముడు, మహాత్ముడు, దుఃఖం నుంచి విముక్తుడయ్యాడు; రాఘవుడు ఆనందంతో, ఆత్మనిగ్రహంతో, ఆ ఉపదేశాన్ని తనలో నిలిపాడు. సూర్యుని తిలకిస్తూ, ఆ మంత్రాన్ని జపించి, పరమానందాన్ని పొందాడు; మూడు సార్లు స్నానం చేసి, పవిత్రతను సంపాదించి, తన ధనుస్సును పట్టుకున్నాడు. రావణుడిని చూసి, రాముని హృదయం ఉల్లాసంతో నిండిపోయింది; విజయాన్ని ఆశిస్తూ, అతని సంహారానికి తన మనసును కేంద్రీకరించాడు. అప్పుడు సూర్యుడు, రాముని చూసి, పరమానందంతో, హర్షభరితంగా మాట్లాడాడు; రాత్రి సంచారుల అధిపతి రావణుని నాశనాన్ని తెలుసుకొని, దేవతల మధ్య, వేగంగా మాటలు పలికాడు. ఇప్పుడు, శోభాయమానమైన వాల్మీకి రామాయణంలోని యుద్ధకాండలో నూట ఆరు సర్గను విను. రావణుని రథాన్ని నడిపిస్తున్న సారథి, ఆనందంతో, శత్రు సేనలను భయపెట్టే రథాన్ని నడిపించాడు; ఆ రథం గంధర్వ నగరంలా కనిపిస్తూ, ఎత్తయిన ధ్వజాలతో అలంకరించబడింది. ఉత్తమమైన గుర్రాలతో, బంగారు హారాలతో అలంకరించబడిన రథం, యుద్ధ సామగ్రితో నిండి, పతాకలు, జెండాలతో ముస్తాబైంది. ఆ రథం ఆకాశాన్ని మింగుతున్నట్టు కనిపించింది; భూమిపై దద్దరిల్లే శబ్దాన్ని చేస్తూ, శత్రు సేనలను నాశనం చేసి, తనవారికి ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. ఆ సారథి, రావణుని రథాన్ని వేగంగా నడిపించాడు; అది అకస్మాత్తుగా ముందుకు దూసుకెళ్లింది, గొప్ప ధ్వజంతో, శబ్దాన్ని చేస్తూ. మనుష్యుల రాజు, రాక్షసుల రాజు రావణుని రథాన్ని చూశాడు; అది నల్ల గుర్రాలతో, భయంకరమైన ప్రకాశంతో నిండినది. ఆ రథం ఆకాశంలో సూర్యుని కాంతిలా మెరిసింది; పతాకాలు మెరుపులు లాగా, ఇంద్రుని ఆయుధ వైభవాన్ని ప్రదర్శించాయి. ఆ రథం మేఘం వర్షం కురిపించినట్టు బాణాలను వదిలింది; శత్రు రథాన్ని, మేఘంలా నల్లగా, ముందుకు దూసుకెళ్లడాన్ని చూసాడు. ఆ రథం శబ్దం, వజ్రం కొట్టిన కొండ విరిగినట్టు వినిపించింది; రాముడు తన ధనుస్సును, యువ చంద్రుని వలె వంకరగా, బలంగా పట్టుకున్నాడు. రాముడు, వేల కన్నులు కలిగిన ఇంద్రుని సారథి మాతలిని ఇలా అన్నాడు: “మాతలి! శత్రువు రథాన్ని చూడు—ఇది కోపంతో ముందుకు దూసుకెళ్తోంది.” “ఇది ఎడమవైపు దూసుకెళ్లుతోంది, మళ్లీ వేగంగా వస్తోంది; యుద్ధంలో తనను తానే నాశనం చేసుకోవాలనే ఉద్దేశంతో ఉంది.” “కాబట్టి, అప్రమత్తంగా ఉండు; శత్రు రథాన్ని ఎదుర్కొను. నేను దీనిని మేఘాన్ని గాలివాటితో చెదిరినట్టు నాశనం చేయాలనుకుంటున్నాను.” “రథాన్ని వేగంగా, స్థిరంగా, నిశ్చలంగా నడుపు; మనసు, చూపు స్థిరంగా ఉంచు; పగ్గాలను బలంగా పట్టుకో.” “నీవు ఇంద్రుని రథాన్ని నడిపించడానికి అలవాటుపడ్డవు; నీకు నేర్పించాల్సిన అవసరం లేదు. నేను యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను, గుర్తుచేసేంత మాత్రమే, ఉపదేశించడమే కాదు.” మాతలి, దేవతల సారథి, రాముని మాటలు వినిపించి, ఆనందంతో రథాన్ని ముందుకు నడిపించాడు. తర్వాత, రావణుని గొప్ప రథాన్ని ఎడమవైపు తిప్పి, రథ చక్రాలు లేపిన ధూళిని రావణునిపై చల్లాడు. పదహేడుగల రావణుడు, కోపంతో, కంటలు ఎర్రగా మెరిపిస్తూ, తన రథం మీద నుంచి రామునిపై బాణాల వర్షం కురిపించాడు. అవమానాన్ని భరించి, రాముడు, కోపాన్ని ధైర్యంతో నియంత్రించి, ఇంద్రుని శక్తివంతమైన ధనుస్సును పట్టుకున్నాడు. సూర్య కిరణాల్లా ప్రకాశించే, వేగవంతమైన బాణాలను తీసుకున్నాడు; గొప్ప యుద్ధం మొదలైంది—ఒకరిని మరొకరు సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో, రెండు గర్విష్టులైన సింహాలు ఎదురెదురుగా నిలిచినట్టు. దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు—all gathered to witness this duel, రావణుని నాశనాన్ని కోరుతూ. బయపడే, రోమాలు నిక్కబొడిచే అపశకునాలు రావణుని నాశనానికి, రాఘవుని విజయానికి సూచనగా ఏర్పడ్డాయి. ఆకాశంలో రావణుని రథంపై రక్తం వర్షించింది; భయంకరమైన గాలి ఎడమవైపు తిరుగుతూ వీచింది. పెద్ద గద్దలు, ఆకాశంలో రావణుని రథాన్ని చుట్టుముట్టాయి; రథం ఎక్కడికి వెళ్లినా అవి అనుసరించాయి. లంకా, సాయంత్రపు వెలుతురుతో, ఎర్ర జాపా పువ్వుల్లా మెరిసింది; భూమి, పగలు కూడా, అగ్నితో మండుతున్నట్టు కనిపించింది. గర్జనతో కూడిన మెరుపులు, పెద్ద meteors, భయపెట్టే శబ్దంతో, రావణుని రాక్షసులను భయపెట్టాయి. రావణుని ఎక్కడికి వెళ్లినా, భూమి కంపించేది; యుద్ధంలో రాక్షసుల చేతులు పట్టుకుపోయినట్టు కనిపించాయి. సూర్యుని కాంతి, రక్తపాట, పసుపు, తెలుపు, పచ్చటి రంగులతో రావణుని ముందు పడింది; ఇవి కొండలోని ధాతువుల్లా కనిపించాయి. గద్దలు, నోటినుంచి అగ్ని వెలువడుతూ, రావణుని చుట్టూ తిరిగాయి; భయంకరంగా, అపశకునంగా, అతని ముఖాన్ని తిలకించాయి. యుద్ధభూమిలో, ప్రతికూలమైన గాలి ధూళిని విసిరింది; రాక్షసుల రాజు రావణుని చూపు మందగించింది. ఈ విధంగా, యుద్ధభూమి మహా ఉద్వేగంతో, అపశకునాలతో, దేవతలు, రాక్షసులు, మానవులు—all witnessed the approaching climax of రామ-రావణ యుద్ధం.