రాక్షసుడి పదును బాణాలతో తీవ్రంగా గాయపడిన వానరరాజు సుగ్రీవుడు, తీవ్ర కోపంతో అరచి, అతన్ని సంహరించాలనే సంకల్పం చేసాడు. ధైర్యవంతుడు అయిన సుగ్రీవుడు ఒక పెద్ద చెట్టు పట్టుకుని ముందుకు దూసుకెళ్లి, తన ఎదుట ఉన్న గొప్ప ఏనుగును బలంగా కొట్టాడు. సుగ్రీవుని దెబ్బకు ఆ ఏనుగు ధనుస్సు పొడవు దూరం వెనక్కు వెళ్లి, కూర్చుని గర్జించసాగింది. ఆ సమయంలో, ఆ ఏనుగుపై నుంచి త్వరగా దిగిన ధైర్యశాలి రాక్షసుడు, తన శత్రువు అయిన వానరుని ఎదురుగా వచ్చాడు. అతడు బలమైన ఎద్దు చర్మపు కవచం, ఖడ్గాన్ని తీసుకుని, వేగంగా నడుచుకుంటూ, సుగ్రీవుని ఎదురుగా బెదిరిస్తూ వచ్చాడు. కోపంతో ఉన్న సుగ్రీవుడు ఒక భారీ శిలను ఎత్తి, విరూపాక్షుడి మీద వర్షం మేఘంలా విసిరాడు. ఆ శిల తనవైపు వస్తున్నదాన్ని చూసిన విరూపాక్షుడు, చాతుర్యంగా ద Dodge చేసి, తన ఖడ్గంతో దాన్ని కొట్టాడు. రాక్షసుని శక్తివంతమైన ఖడ్గ దెబ్బకు, వానరుడు క్షణకాలం భూమిపై పడిపోయి, అచేతనంగా కనిపించాడు. కానీ, ఆ మహాయుద్ధంలో అకస్మాత్తుగా లేచి, సుగ్రీవుడు తన గట్టిగా ముదిరిన ముష్టితో విరూపాక్షుడి ఛాతీపై బలంగా కొట్టాడు. రాత్రి సంచరించే విరూపాక్షుడు, వానరుని ముష్టి దెబ్బకు కోపంతో ఊగిపోయి, తన ఖడ్గంతో సుగ్రీవుని మీద ఆర్మీ ముందు దాడి చేశాడు. అతడు సుగ్రీవుని కవచాన్ని విరిచాడు; తన పాదాలతో కొట్టి, సుగ్రీవుడు పడిపోయాడు. మళ్లీ లేచి, వానరుడు ఆ కవచాన్ని అతనికి తిరిగి విసిరాడు. సుగ్రీవుని బలమైన తాళి, వజ్ర ధ్వనిలా, రాక్షసుని మీద ఎత్తి కొట్టాడు. విరూపాక్షుడు ద Dodge చేసి, సుగ్రీవుడు తన ముష్టితో అతని ఛాతీపై బలంగా కొట్టాడు; ఆ దెబ్బకు, వానరరాజు మరింత కోపంతో ఊగిపోయాడు. తన దెబ్బను రాక్షసుడు తప్పించుకున్నదాన్ని చూసి, సుగ్రీవుడు విరూపాక్షుడి రక్షణలో ఓ లోపాన్ని గమనించాడు. ఆ కోపంతో, సుగ్రీవుడు మరో బలమైన తాళితో విరూపాక్షుడి దవడను వజ్రం లాగా కొట్టాడు; అతడు భూమిపై పడిపోయాడు. విరూపాక్షుడు రక్తంలో తడిసి, పర్వత ప్రవాహంలా నెరుపు వర్ణపు రక్తాన్ని పారించాడు. అతని కళ్లలో కోపం, నోట్లో నురుగు, రక్తం పూసుకొని, విరూపాక్షుడు మరింత భయంకరంగా కనిపించాడు. శత్రువు, శరీరం కంపించి, పక్కకు చచ్చినట్టు, రక్తంలో తడిసి, దయనీయంగా అరుస్తూ కనిపించాడు. ఈ విధంగా, వానరులూ, రాక్షసులూ ఇద్దరు మహాబలులు, విరాట యుద్ధంలో, రెండు ఉద్ధృత సముద్రాలు barriers తెగినట్టు గర్జిస్తూ పోరాడారు. విరూపాక్షుడు, గొప్ప బలశాలి, విపరీత కళ్లతో, వానరరాజు చేత సంహరించబడిన దాన్ని చూసి, వానరులూ, రాక్షసులూ కలిసిన సైన్యం గంగా నదిలో ఉప్పొంగినట్టుగా మారింది. ఇప్పుడు, యుద్ధకాండ, వాల్మీకి రామాయణంలో తొంభై ఏడవ సర్గ వినదగినది. ఆ మహాయుద్ధంలో, వారి సైన్యాలు పరస్పరం వేగంగా నాశనం చేస్తూ, వేసవి తీవ్రంగా ఎండిన సరస్సు లాగా, దాదాపు ఎండిపోయినట్టుగా మారాయి. తన సైన్యాన్ని నాశనం చేయడం, విరూపాక్షుడు మరణించడం వల్ల, రాక్షసాధిపతి రావణుడు రెండు రెట్లు కోపంతో ఊగిపోయాడు. తన సైన్యం తగ్గిపోతున్నదాన్ని, మహా యోధులు వధిస్తున్నదాన్ని చూసి, రావణుడు యుద్ధంలో బాధతో, దురదృష్టాన్ని చూచి కలత చెందాడు. అప్పుడు, పక్కన నిలబడి ఉన్న మహోదరునికి రావణుడు ఇలా అన్నాడు: "ఈ సమయంలో, ఓ బాహుబలీ, నా విజయ ఆశ ఇప్పుడు నీ మీదే ఉంది." "శత్రు సైన్యాన్ని నాశనం చేసి, నీ వీరత్వాన్ని చూపించు. ఇప్పుడు నీ యజమానుడికి విధి నెరవేర్చే సమయం; బాగా పోరాడు!" అలా చెప్పిన రావణుని మాటలకు మహోదరుడు, "అవును" అని సమాధానమిచ్చి, శత్రు సైన్యంలో, జ్వాలలో పడే చీమలా ప్రవేశించాడు. యజమానుని ఉత్తర్వులతో, తన స్వంత ధైర్యంతో, మహోదరుడు వానరులలో గొప్ప సంహారం చేశాడు. మహాత్ములైన వానరులు, భారీ శిలలను పట్టుకుని, భయంకరమైన శత్రు సైన్యంలో ప్రవేశించి, రాక్షసులను వధించసాగారు. మహోదరుడు, భయంకరంగా కోపంతో, బంగారం అలంకరించిన బాణాలతో, వానరుల చేతులు, కాళ్లు, తొడలను యుద్ధంలో నరికాడు. ఆ రాక్షసుల చేత తీవ్రంగా బాధపడిన వానరులు, అన్ని దిశలలో పరుగులు పెట్టారు; కొంతమంది సుగ్రీవుని వద్ద ఆశ్రయం పొందారు. వానర సైన్యం యుద్ధంలో విరిగి పోయినదాన్ని చూసి, సుగ్రీవుడు వెంటనే మహోదరుని మీద దాడికి బయలుదేరాడు. అతడు ఒక భారీ, భయంకరమైన, పర్వతం లాంటి శిలను పట్టుకుని, మహోదరుని సంహరించడానికి విసిరాడు. ఆ భయంకరమైన శిల తనవైపు వేగంగా వస్తున్నదాన్ని చూసి, మహోదరుడు, కదలకుండా, తన బాణాలతో దాన్ని నాశనం చేశాడు. రాక్షసుడు బాణాల వర్షంతో దెబ్బతినిన ఆ శిల, వెయ్యి ముక్కలు అయ్యి, భూమిపై గద్దల పుంపులా చిద్రించి పడిపోయింది. ఆ శిల నాశనమైపోయినదాన్ని చూసి, సుగ్రీవుడు కోపంతో, శాల వృక్షాన్ని లాగి విసిరాడు; కానీ మహోదరుడు దాన్ని కూడా ఎన్నో ముక్కలుగా నరికాడు. ఆ శత్రు సంహారకుడు, బాణాలతో సుగ్రీవుని గాయపరిచాడు; కోపంతో ఉన్న సుగ్రీవుడు, భూమిపై ఒక గదను చూచి, దాన్ని పట్టాడు. ఆ గదను ప్రదర్శిస్తూ, దాని భయంకరమైన శక్తితో, మహోదరుని ఉత్తమ గుర్రాలను సంహరించాడు. తన గుర్రాలు మృతిచెందిన తర్వాత, ధైర్యవంతుడు మహోదరుడు, తన గొప్ప రథం నుంచి దూకి, కోపంతో ఒక గదను పట్టుకున్నాడు. ఇద్దరు వీరులు, గదలు, ముష్టులతో ఆయుధాలు పట్టుకుని, ఒకరికి ఒకరు ఎదురుగా, యుద్ధంలో, ఎద్దులు గర్జించినట్లు, మెరుపు మేఘాల్లా, ఎదురుదాడికి వచ్చారు.