వానరులలో అగ్రగణ్యుడైన, మహాబలశాలి, తేజోవంతుడైన అంగదుడు, యుద్ధంలో శత్రువిచే నుదుటిపై గాయపడి, ఒక క్షణం తడబడిపోయాడు. తేరుకుని, తన పరాక్రమాన్ని ప్రదర్శిస్తూ, వాలి కుమారుడు అంగదుడు తన ముష్టితో ప్రజంఘుని తలను శరీరంనుంచి వేరు చేశాడు. ప్రజంఘుని యుద్ధంలో నాశనం చూచి, అతని మేనమామ Yupaksha కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు. అతడు తన రథం దిగి, అలసటతో కూడి, ఖడ్గాన్ని ఎత్తుకున్నాడు. యుపాక్షుడు వేగంగా ఎదురుగా వస్తున్నాడని గమనించిన ద్వివిదుడు, కోపంతో, వేగంగా అతని ఛాతిపై బలంగా కొట్టి, అతన్ని బలవంతంగా పట్టేసాడు. తన సోదరుడు పట్టుబడిన దృశ్యం చూసిన శోణితాక్షుడు, మహాబలశాలి, ద్వివిదుని ఛాతిపై బలంగా దెబ్బకొట్టాడు. ఆ దెబ్బ తగిలి ద్వివిదుడు కాసేపు తడబడిపోతూ, ప్రత్యర్థి చేతిలో ఉన్న గొప్ప ముసలిని మరలా లాక్కున్నాడు. ఇంతలో, మైందుడు ద్వివిదుని దగ్గరకు వచ్చి, పరాక్రమంతో, యుపాక్షుడి ఛాతిపై తన పిడికెతో బలంగా కొట్టాడు. శోణితాక్షుడు, యుపాక్షుడు ఇద్దరూ వానరులలో వేగవంతులై, పరస్పరం బలంగా లాగుడుదీయుడులో నిమగ్నమయ్యారు. ద్వివిదుడు తన గోళ్లతో శోణితాక్షుని ముఖాన్ని చీల్చి, తన బలంతో అతన్ని నలిపి నేలపై పడేశాడు. మైందుడు, వానరులలో అగ్రగణ్యుడు, కోపంతో యుపాక్షుడిని చేతులతో బిగించి, అతను అక్కడే ప్రాణాలు వదిలాడు. తమ నాయకులు యుద్ధంలో హతమయ్యారు కాబట్టి, రాక్షసరాజు సైన్యం దిగులుతో, కుంభకర్ణుని కుమారుడి వైపు తిరిగింది. కుంభుడు, సైన్యం వేగంగా వస్తున్నదాన్ని గమనించి వారిని ధైర్యపరచి, పరాక్రమశాలులైన వానరులతో ముందుకు నడిపించాడు. రాక్షస సైన్యంలో మహాబలులు పడిపోయిన దృశ్యం చూసిన కుంభుడు, తేజస్సుతో, యుద్ధంలో అత్యంత కఠినమైన కార్యాన్ని ప్రారంభించాడు. అతడు ధ్యానంతో తన విల్లు ఎత్తి, విషసర్పాల వలె భయంకరమైన, శరీరాలను చీల్చగల బాణాలను వదిలాడు. అతని అద్భుతమైన విల్లు, బాణాలతో అలంకరించబడి, ఇంద్రధనస్సు వలె మెరిసింది. ఆ సమయంలో, బంగారు రెక్కలతో మెరిసే బాణాన్ని ఎక్కి, ద్వివిదుని ఛాతిపై వదిలాడు. ఆ బాణం అకస్మాత్తుగా తగిలి, ద్వివిదుడు తడబడిపడి, పర్వత శిఖరంలా కంపించుతూ నేలపై పడిపోయాడు. తన సోదరుడు అలా విరిగిపడిన దృశ్యం చూసిన మైందుడు, వేగంగా ఒక పెద్ద రాయిని తీసుకుని కుంభుడిపై విసిరాడు. కుంభుడు ఐదు పదునైన బాణాలతో ఆ రాయిని ముక్కలు చేశాడు. వెంటనే మరో విషసర్పసమానమైన బాణాన్ని ఎక్కి, ద్వివిదుని పెద్దవాడైన మైందుని ఛాతిపై వదిలాడు. ఆ ప్రహారాన్ని ప్రాణాంతర భాగంలో తగిలిన మైందుడు, వానరుల నాయకుడు, జ్ఞానశూన్యుడై నేలపై పడిపోయాడు. తన ఇద్దరు మామలు పడిపోయిన దృశ్యం చూసిన అంగదుడు, వేగంగా కుంభుడిని ఎదుర్కొనడానికి పరుగెత్తాడు. కుంభుడు, విల్లు ఎత్తి, వచ్చే అంగదునిపై ఐదు ఇనుపబాణాలు, మరో మూడు పదునైన బాణాలు దూసి, అనేక బాణాలతో అంగదుని దెబ్బతీశాడు. అయితే, పదునైన బాణాలు, బంగారు అలంకరణలతో కూడిన బాణాలు దేహాన్ని చీల్చినా, వాలి కుమారుడు అంగదుడు తడబడలేదు. అతడు పెద్ద పెద్ద రాళ్లు, చెట్లు కుంభుడిపై వర్షంలా విసిరాడు. కుంభుడు వాటిని అన్నింటిని బాణాలతో నరికిపారేసి మళ్లీ రాళ్లను ధ్వంసం చేశాడు. వానరుల నాయకుడు అంగదుడు తనవైపు వస్తున్నాడని గమనించిన కుంభుడు, రెండు జ్వలించే ధూమకేతువులవలె బాణాలతో అంగదుని కనుబొమ్మలపై కొట్టి, రక్తం పారేలా చేశాడు. అంగదుడు రక్తంతో కళ్లు నిండిపోవడంతో చేతితో కప్పుకుని, మరో చేతితో సమీపంలోని శాలవృక్షాన్ని పట్టుకున్నాడు. ఆ చెట్టును తన ఛాతి, భుజంతో బలంగా ఒత్తి, వంగి, గొప్ప యుద్ధంలో పెల్లుబికించాడు. ఆ చెట్టు ఇంద్రధ్వజంలా, మందరపర్వతంలా కనిపిస్తూ, రాక్షసులందరి కళ్లముందు విసిరేశాడు. కుంభుడు ఏడుకొండల వలె పదునైన, శరీరాన్ని చీల్చగల బాణాలతో ఆ చెట్టును నరికిపారేశాడు. అంగదుడు పునఃపునః గాయపడి, జ్ఞానశూన్యుడై నేలపై పడిపోయాడు. అంగదుడు సముద్రంలో మునిగిపోతున్నట్లు పడిపోయిన దృష్టిని చూసిన వానరులలో అగ్రగణ్యులు, దుర్జయులు, రాఘవుని వద్దకు వెళ్లి సమాచారాన్ని అందించారు. వాలి కుమారుడు ఘోర యుద్ధంలో గాయపడ్డాడని రాముడు విన్న వెంటనే, జాంబవంతుని నేతృత్వంలో వానరులను ఆదేశించాడు. రాముని ఆజ్ఞ విని, పులిలాంటి వానరులు కోపంతో, విల్లు ఎత్తుకున్న కుంభుడిని ఎదుర్కొంటూ దూసుకొచ్చారు. ఆ సమయంలో వృక్షాలు, రాళ్లు చేతబట్టి, కోపంతో కళ్లెర్రగా, అగ్రవర్ణ వానరులు అంగదుని రక్షించేందుకు పరుగెత్తారు. జాంబవాన్, సుషేణుడు, వేగదర్శినుడు—ఈ ముగ్గురు కోపంతో, కుంభకర్ణుని వీర కుమారుడైన కుంభుడిని ఎదుర్కొంటూ వచ్చారు. వారు పడిపోతున్న దృశ్యాన్ని గమనించిన కుంభుడు, బాణవర్షంతో వారిని అడ్డగించాడు, పర్వతం సరస్సును అడ్డుకున듯 అడ్డుకున్నాడు. అతని బాణమార్గంలో ప్రవేశించిన వానర నాయకులు, సముద్రం తన తీరాన్ని దాటి పోనివ్వనట్టు, ఒక్క చూపు కూడా వేయలేకపోయారు. తీవ్రమైన బాణవర్షంతో వానర సేనలు బాధపడుతున్న దృశ్యాన్ని చూసిన వానరాధిపతి సుగ్రీవుడు, అంగదుడు—తన అన్నయ్య కుమారుడిని—తన వెనుక ఉంచాడు. అనంతరం, సుగ్రీవుడు, పర్వతశిఖరాలపై సంచరించే ఏనుగును ఎదుర్కొనే సింహంలా, యుద్ధంలో కుంభకర్ణుని కుమారుడైన కుంభుడిని ఎదుర్కొనడానికి దూసుకెళ్లాడు.