విద్యాధరులు, మహర్షులు—all those celestial beings and sages—ఆ మహాబలశాలి నరాంతకుడు గుర్రపు పై కూర్చొని, వానర సైన్యాల మధ్య దూసుకుపోతూ ఉన్న దృశ్యాన్ని చూశారు. వానర సైన్యములో ముందుండే వీరులు యుద్ధానికి సిద్ధమవుతుండగా, నరాంతకుడు వారిని మించిపోయి, తన బాణాలతో వారందరినీ గాయపరిచాడు. యుద్ధరంగంలో నరాంతకుడు తన దీప్తిమంతమైన శూలాన్ని ఊపుతూ, అరణ్యాలను కాల్చివేసే అగ్ని లాగా వానర సైన్యాన్ని భస్మమయ్యేలా చేశాడు. అటు అరణ్యవాసులు చెట్లు, పర్వతాలను పీకి విసురుతుండగా, నరాంతకుని శూలం తాకిన వెంటనే వారు వజ్రాయుధంతో పగిలిన పర్వతాల్లా నేలపై పడిపోయారు. నరాంతకుడు తన బలంతో అన్ని దిశలలో తిరుగుతూ, వానర సైన్యంలో ప్రతిఘటించే ప్రతిదాన్ని వర్షాకాలంలో పిచ్చిగాలి లాంటి ఉద్ధృతితో ధ్వంసం చేశాడు. ఆ సమయంలో వానర వీరులు భయంతో పరుగులు తీయలేక, నిలబడలేక, కదలలేక, ఎక్కడ ఉన్నా, ఎక్కడికి వెళ్తున్నా, నరాంతకుడు వారిని ఏకంగా కొట్టాడు. తన చేతిలో ఉన్న ఒక్క శూలంతో, అది ప్రళయాంతకరంగా, సూర్యుని కాంతితో మెరిసిపోతూ, వానర సైన్యాన్ని పూర్తిగా చిదిమేసి, వారిని భూమిపై పడేసాడు. ఆ శూలం ఢీకొట్టే శబ్దం వజ్రాయుధం విరుచినట్టు వినిపించగా, వానరులు దానిని తట్టుకోలేక, పెద్ద అరుపులతో విలపించారు. వానర వీరులు ఒక్కొక్కరిగా పడిపోతూ, వారి శరీరాలు వజ్రాయుధంతో పగిలిన పర్వత శిఖరాల్లా మెరిసిపోయాయి. కుంబకర్ణుని చేతిలో మునుపు గాయపడిన మహావానరులు, ఇప్పుడు మళ్ళీ కోలుకొని, వానరశ్రేష్ఠుడైన సుగ్రీవుని దగ్గరకు వచ్చారు. సుగ్రీవుడు చూస్తుండగా, నరాంతకుని భయంతో వానర సైన్యం అన్ని దిక్కులకూ పారిపోతుంది. సైన్యం చితికిపోతుండగా, చేతిలో శూలం పట్టుకుని, గుర్రంపై నరాంతకుడు సమీపిస్తున్నాడని సుగ్రీవుడు గమనించాడు. అతన్ని చూసిన మహాబలశాలి సుగ్రీవుడు, ఇంద్రునితో సమానమైన పరాక్రమం కలిగిన యువరాజు అంగదునితో ఇలా అన్నాడు: ‘‘ఆ గుర్రంపై కూర్చుని వానర సైన్యాన్ని కలవరపెడుతున్న రాక్షస యోధుని వద్దకు వెంటనే వెళ్లి, అతని ప్రాణాలను హరించు!’’ తన అధిపతి ఆజ్ఞ విన్న అంగదుడు, పరిపూర్ణ బలంతో వానర సైన్యంనుండి ఎగిరిపడి, మేఘాల మధ్యనుండి వెలిసే సూర్యుడు లాగా ప్రకాశించాడు. వానరులలో అగ్రగణ్యుడైన అంగదుడు, బంగారు అలంకారాలతో అలంకరించబడి, ఖనిజనాళికలతో మెరిసే పర్వతంలా కనిపించాడు. ఆయుధాలు లేకపోయినా, అపారమైన శక్తితో, తన పంజాలు, పళ్లే ఆయుధాలుగా చేసుకుని, వాలిపుత్రుడు నరాంతకుని దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా అన్నాడు: ‘‘ఓ రాక్షసా! ఆగు! ఈ సాధారణ వానరులతో నీకు ఏమి లాభం? నీ శూలాన్ని, వజ్రస్పర్శతో కూడినదాన్ని, త్వరగా నా ఛాతీపై విసురు!’’ అంగదుని మాటలు విన్న నరాంతకుడు, కోపంతో పెదవులు కొరుక్కుంటూ, పాములా శ్వాస విడిచాడు. ఆగ్రహంతో అంగదుని వైపు దూసుకెళ్లాడు. ఆపుడు తన మెరిసే శూలాన్ని ఊపి, అంగదుడిపై బలంగా విసిరాడు. అయితే, వాలిపుత్రుని వజ్రసమానమైన ఛాతీపై తగిలిన ఆ శూలం విరిగిపడి నేలపై పడిపోయింది. తన శూలం విరిగిపడిన దృశ్యాన్ని, గరుడుని చేతిలో తెగిన సర్పపు వలయంలా చూసిన నరాంతకుని ముందు, అంగదుడు తన పిడికిలిని పైకి ఎత్తి, గుర్రం తలపై బలంగా కొట్టాడు. ఆ దెబ్బతో గుర్రం కాళ్లు మణికట్టు లోపలికి మునిగి, దంతాలు బయటకు వచ్చి, పర్వతంలా నేలపై పడిపోయింది. తన గుర్రం చనిపోయిన దృశ్యాన్ని చూసిన నరాంతకుడు, కోపంతో ఊగిపోయి, తన బలమైన ముష్టితో వాలిపుత్రుని తలపై బలంగా కొట్టాడు. ఆ దెబ్బతో అంగదుని తల చీలిపోగా, వేడివేడి రక్తం ప్రవహించసాగింది. అయినా, అతడు మళ్ళీ మేల్కొని, ఆశ్చర్యంతో, కోపంతో, ప్రఖరంగా మెరిసిపోయాడు. అంతట అంగదుడు, యమధర్మరాజు వేగంతో తన పిడికిలిని బిగించి, పర్వతశిఖరంలా నరాంతకుని ఛాతీపై బలంగా కొట్టాడు. ఆ పిడికిలి దెబ్బతో నరాంతకుని ఛాతీ పగిలి, లోపలికి మునిగి, రక్తంతో అగ్నిని ఉక్కిరిబిక్కిరిగా ఉమ్ముతూ, వజ్రాయుధంతో పగిలిన పర్వతంలా నేలపై పడిపోయాడు. వాలిపుత్రుని చేతిలో నరాంతకుడు యుద్ధంలో హతమవుతున్న దృశ్యాన్ని చూసి, దేవతలు, అరణ్యవాసులు—all the gods and forest-dwellers—ఆకాశంలో గొప్ప హర్షధ్వానాలు చేశారు. అంగదుడు ఈ మహత్తర కార్యాన్ని సాధించగా, రాముని హృదయం సంతోషంతో నిండిపోయింది. తన బలాన్ని చూసి అంగదుడికే ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది; యుద్ధంలో మళ్ళీ ఆనందంతో నిండిపోయాడు. ఇక్కడ నుంచి యుద్ధకాండలో వాల్మీకి రామాయణంలోని డెబ్బైవ సర్గ ప్రారంభమవుతుంది. నరాంతకుడు హతమయ్యాడని చూసిన రాత్రిచరులను అధిగమించిన రాక్షస వీరులు—దేవాంతకుడు, త్రిశిర, పౌలస్త్యుడు, మహోదరుడు—బిగ్గరగా అరవడం మొదలుపెట్టారు. మహోదరుడు, వేగవంతుడైన వాడు, మేఘంలా నలుపు రంగుతో మెరుస్తున్న మహా ఏనుగుపై ఎక్కి, వాలిపుత్రుడైన అంగదుని పై దూసుకెళ్లాడు. దేవాంతకుడు, తన సోదరుని మరణం బాధతో మండిపోతూ, భయంకరమైన ఇనుపగదను పట్టుకుని అంగదుని వైపు పరిగెత్తాడు. త్రిశిరుడు, సూర్యుని తేజంతో మెరిసే రథంపై, శ్రేష్ఠమైన గుర్రాలు జోడించి, వాలిపుత్రుడి వైపు దూసుకొచ్చాడు. ఆ ముగ్గురు మహాబలశాలి రాక్షసులు, దేవతల గర్వాన్ని ధ్వంసంచేసే వారు, అంగదుని పై దాడికి సిద్ధమయ్యారు. అంగదుడు, విస్తృతమైన కొమ్మలతో ఉన్న ఒక పెద్ద చెట్టును పీకి, ఇంద్రుడు వజ్రాయుధాన్ని విసిరినట్టు, దేవాంతకుని పై విసిరాడు. త్రిశిరుడు, విషసర్పాల్లా పదునైన బాణాలతో ఆ చెట్టును నరికేశాడు. చెట్టు కూలిపోవడం చూసిన అంగదుడు ఎగిరిపడ్డాడు. అప్పుడు వానరాధిపతి అంగదుడు చెట్లు, రాళ్ళ వర్షాన్ని కురిపించాడు. కానీ కోపంతో ఉన్న త్రిశిరుడు, పదునైన బాణాలతో వాటినన్నింటినీ నరికేశాడు. మహోదరుడు తన ఇనుపగదపు అంచుతో ఆ చెట్లను ధ్వంసం చేశాడు. త్రిశిరుడు బాణాలతో అంగదునిపై దూసుకొచ్చాడు. మహోదరుడు తన ఏనుగుపై నుంచి వాలిపుత్రుడిపై దూసుకెళ్లి, వజ్రసమానమైన శూలాలతో అంగదుని ఛాతీపై బలంగా కొట్టాడు. దేవాంతకుడూ కోపంతో అంగదుని దగ్గరకు వచ్చి, తన గదను అతని పై వేగంగా ఢీకొట్టి, వెంటనే వెనక్కు వెళ్లిపోయాడు.