అప్పుడే, అకస్మాత్తుగా, భయంకరమైన శక్తితో ఆ మహాసముద్రం తన తీరాన్ని దాటి ఒక యోజన దూరం పెద్ద జలప్రవాహంగా ముందుకు వచ్చింది. అయితే, శత్రు సంహారుడు రాఘవుడు, ఆ సముద్రం అంతగా అలలతో ఉధృతంగా వచ్చినప్పటికీ, దాన్ని దాటి వెళ్ళలేదు; నదులు, వాగులు అన్నిటికి అధిపతిగా ఉన్న సముద్రాన్ని సమీపంలో నిలిచాడు. ఆ సమయంలో, సముద్ర మధ్యలో సాగరుడు స్వయంగా ఉద్భవించాడు; అతను ఉదయ పర్వతం లేదా మేరు నుండి ఉదయించే సూర్యునిలా ప్రకాశించాడు. ఆ సముద్రం, అగ్నిముఖాలు కలిగిన నాగాలతో, మృదువుగా మెరిసే బేరిల్ రత్నంలా తేజస్సుతో, బంగారు ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన రూపంలో కనిపించింది. అతను ఎరుపు పూల మాలలు, వస్త్రాలు ధరించి, కమలదళాల్లాంటి కళ్ళతో, తలపై అన్ని పుష్పాలతో తయారైన దివ్య మాలను ధరించి ఉన్నాడు. శుద్ధ బంగారు, మెరిసే బంగారు ఆభరణాలు, మరియు తన లోనుంచి పుట్టిన ఉత్తమ రత్నాలతో అలంకరించబడి, వివిధ ఖనిజాలతో, హిమవత్ పర్వతంలా, ఒక వరుసలో, పలురంగుల కాంతితో ప్రకాశించాడు. గంగా, సింధు నదులు మొదలైన నదుల సమూహంతో, పెద్ద మొసళ్ళు తిరుగుతూ, నాగాలు, రాక్షసులు కలిగిన సముద్రాన్ని చుట్టుముట్టి, సాగరుడు సమీపానికి వచ్చాడు. అతను ముందు అందమైన రూపాలు, అనేక ఆకారాలు కలిగిన దేవతలను సంబోధిస్తూ, చేతులు జోడించి, బాణాన్ని చేతిలో పట్టుకున్న రాఘవునికి ఇలా పలికాడు: “రాఘవా! భూమి, వాయువు, ఆకాశం, నీరు, అగ్ని—ఇవి అన్నీ తమ స్వభావాన్ని, శాశ్వత మార్గాన్ని అనుసరిస్తూ ఉంటాయి. నా స్వభావం కూడా అంతే; నేను లోతుగా, దాటి వెళ్ళలేని వాడిని. నేను అగాధంగా లేకుండా ఉంటే, అది స్వభావంలో మార్పు అవుతుంది—ఇది నీకు స్పష్టంగా చెబుతున్నాను. ఆకాంక్ష, లోభం, భయం వల్ల కూడా, రాజకుమారా, నేను మొసళ్ళు, అల్లిగేటర్లతో నిండిన నా నీటిని ఆపలేను. కానీ, నేను నీకు దారి ఏర్పాటుచేస్తాను; నీ సేన సముద్రాన్ని దాటి వెళ్తున్నంత కాలం, మొసళ్ళు అడ్డుకోరు. వానరుల దాటడానికి, రామా, నేనూ నేలలా బలంగా మారిపోతాను.” అప్పుడు రాముడు, “వరుుణాధిపతీ! నా ఈ మహాబాణం తప్పదు—దాన్ని ఏ ప్రాంతంపై వదలాలి?” అని అడిగాడు. రాముడి మాటలు విని, ఆ మహాబాణాన్ని చూసి, మహాబలశాలి, ప్రకాశమయమైన సముద్రం ఇలా చెప్పాడు: “ఉత్తర దిశలో, నా ఒక పవిత్ర ప్రాంతం Drumakulya అని ప్రజలు పిలుస్తారు; నీవు ప్రసిద్ధుడివన్నట్లే అది ప్రసిద్ధి చెందింది. అక్కడ Ābhīras మరియు ఇతర దుర్మార్గులు, మూర్ఖులు, నా నీటిని తాగుతారు. ఆ పాపమయమైన కలుషాన్ని నేను భరించలేను; నీ అప్రతిహత, ఉత్తమ బాణాన్ని అక్కడ ఉపయోగించు, రామా.” ఆ మహాత్మా సముద్రుడు చెప్పిన మాటలు విని, రాముడు ఆ అగ్నిమయమైన బాణాన్ని సముద్రం నుంచి దూరంగా, చెప్పిన ప్రాంతంలో వదిలాడు. ఆ బాణం వల్ల Marukāntāra అనే భూమిపై ప్రసిద్ధమైన ప్రాంతం నాశనం అయింది; అక్కడ ఆ బాణం మెరుపు, గర్జనలా ప్రకాశించింది. ఆ ప్రాంతంలో భూమి ఆరాటంగా గుంజింది; ఆ బాణం వల్ల ఏర్పడిన గాయంలో నుంచి, పాతాళంలో నీరు పైకి వచ్చి కనిపించింది. అక్కడ ‘గాయం’ అనే బావి ఏర్పడింది; దానిలో ఎప్పుడూ నీరు ఉప్పొంగుతూ, సముద్రంలోని నీటిలా కనిపించేది. భయంకరమైన చీలిక శబ్దం వినిపించింది; ఆ బాణం పడిన తరువాత లోతుల్లో నీరు ఎండిపోయింది. Marukāntāra మూడు లోకాల్లో ప్రసిద్ధి చెందింది; ఆ ప్రాంతాన్ని ఎండబెట్టిన తరువాత, దశరథుని కుమారుడు రాముడు, ఆ ప్రాంతానికి వరం ఇచ్చాడు. “ఇక్కడ పశువులు ఉంటాయి, తక్కువ వ్యాధులు, ఎక్కువ పండ్లు, మూలాలు, ప్రేమ, పాలు, మధుర సువాసన, వివిధ ఔషధాలు ఉంటాయి”—అని వరం ఇచ్చాడు. రాముడి వరంతో, ఆ ప్రాంతం సురక్షితంగా, శుభంగా మారింది. ఆ ప్రాంతం కాలిపోయిన తరువాత, నదుల అధిపతి సముద్రుడు, శాస్త్రజ్ఞుడైన రాఘవునికి ఇలా చెప్పాడు: “ఈ వినయశీలుడు నల, విశ్వకర్ముని కుమారుడు, తన తండ్రి నుంచి వరాన్ని పొందాడు; అతను తన తండ్రికి ప్రియమైనవాడు. ఈ ఉత్సాహవంతుడైన వానరుడు నా మీద వంతెన నిర్మించాలి; నేను దాన్ని మద్దతు ఇస్తాను, అతని తండ్రి చేసినట్లే.” ఇలా చెప్పిన తరువాత, సముద్రుడు అదృశ్యమయ్యాడు. అప్పుడు నల, వానరులలో ఉత్తముడు, మహాబలశాలి రాముని సంబోధిస్తూ, “ఈ మొసళ్ళతో నిండిన విస్తారమైన సముద్రంపై వంతెనను నిర్మిస్తాను; నా తండ్రి నైపుణ్యం నాకు వారసత్వంగా వచ్చింది, సముద్రుడు చెప్పినట్లే. ఈ లోకంలో శిక్షే మానవునికి ఉత్తమం; సహనానికి, సంధికి, కృతఘ్నులకు కానుక ఇవ్వడానికీ లజ్జా. నిజంగా, ఈ భయంకరమైన సముద్రం వంతెన నిర్మాణాన్ని చూడాలని, శిక్ష భయంతో, రాఘవునికి లోతుగా దారి ఇచ్చింది. మందర పర్వతంపై నా తల్లి విశ్వకర్ముని నుంచి వరాన్ని పొందింది: ‘నీకు నాకంటే సమానమైన కుమారుడు జన్మిస్తాడు, ఓ దేవీ!’ నేను ఆయన కుమారుడిని, విశ్వకర్మునితో సమానమైనవాడిని; ఆయన నాకు ఈ సత్యాన్ని గుర్తు చేశాడు, ఓ మహాసముద్రా! నీ అడిగినపుడు తప్ప, నా శక్తిని నేను చెప్పను. నేను వరుుణ నివాసంపై వంతెన నిర్మించగలను; అందుకే, వానరులలో ఉత్తములు ఈ రోజు వంతెనను నిర్మించాలి.” అప్పుడు, రాముడు అనుమతినిచ్చిన తరువాత, వానరులలో ముఖ్యులు ఆనందంతో, లక్షల సంఖ్యలో, పెద్ద అడవిలోకి దూకారు. ఆ వానర సేనాధిపతులు, పర్వతాల్లాంటి రూపంతో, అక్కడి చెట్లను విరిగి, సముద్రం వైపు లాగారు.