దధిముఖుడు తన బాధను వివరించసాగాడు—“నేను ఈ వనవాసులతో పాటు అందరినీ నియంత్రించేందుకు ఎంత ప్రయత్నించినా, వారు నన్ను పట్టించుకోకుండా ఆనందంగా తినిపించుకున్నారు, తాగిపారేశారు. అరణ్యరక్షకులు వారిని అలా చేయవద్దని నిషేధించినా, వారు ఎవ్వరినీ పట్టించుకోలేదు. కొందరు మిగిలిన వాటిని ఇక్కడికక్కడ పడేసారు, మరికొందరు తమకు నచ్చినట్లు తిన్నారు. వారిని ఆపడానికి ప్రయత్నిస్తే, అందరూ కోపంతో నన్ను చూస్తున్నారు. అందరిలో ఎక్కువ కోపంగా ఉన్న వారు అరణ్యరక్షకులపై దాడి చేశారు. కోపంతో ఉన్న వానర నాయకులు వారిని అరణ్యంనుండి తరిమికొట్టారు. వీరుడైన వానరులు, ఎర్రటి కన్నులతో ఉన్న అగ్రవర్ణ వానరులు, అరణ్యరక్షకులను తీవ్రంగా హింసించారు. కొందరిని ముష్టులతో కొట్టారు, మరికొందరిని మోకాళ్లతో ఢీ కొట్టారు, ఇంకొందరిని గుంజుకొని తిప్పారు. మరికొందరికి దేవతల దారి చూపించారు—అంటే ప్రాణాలు పోయేలా చేశారు. ప్రభూ, మీరు ఇక్కడ ఉండగానే వీరు దుర్బలంగా హతమయ్యారు. మొత్తం మధువనం పూర్తిగా వీరి చేత నాశనం అవుతోంది.” ఇలా దధిముఖుడు సుగ్రీవుని ఆవేదనతో తెలియజేస్తున్నప్పుడు, ధైర్యవంతుడైన లక్ష్మణుడు, శత్రువుల వీరులను సంహరించేవాడు, సుగ్రీవుని అడిగాడు—“ఓ మహారాజా, ఈ అరణ్యరక్షక వానరం ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చాడు? బాధతో ఉన్న ఇతడు ఈ మాటలు ఎందుకు చెప్పాడు?” అప్పుడు సుగ్రీవుడు, మాటలో నిపుణుడు, లక్ష్మణునికి ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు—“ధైర్యవంతుడైన వానరుడు దధిముఖుడు, అంగదుని నేతృత్వంలో ఉన్న వానరులు మధువనంలో తేనెను తిన్నారని తెలిపాడు. తమ కార్యం పూర్తికాకపోతే వారు ఇలాంటి దుష్కార్యం చేయరారు. వారు మధువనంలోకి ప్రవేశించగానే, వారి కార్యసిద్ధి అయిందని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. వారిని ఆపేందుకు ప్రయత్నించిన రక్షకులను మోకాళ్లతో కొట్టారు; ఈ దధిముఖుడిని కూడా పట్టించుకోలేదు. ఇతడిని నేను స్వయంగా మధువనానికి రక్షకునిగా నియమించాను. తల్లి సీతను ఎవరో చూశారు—దీనిలో సందేహం లేదు. అది హనుమంతుడు తప్ప మరెవ్వరూ కారు. హనుమంతుడు ఇలా చేయడానికి మరో కారణం లేదు. కార్యసిద్ధి హనుమంతుడి ద్వారానే సాధ్యమయ్యింది. వానరులలో జ్ఞానం, ధైర్యం, శక్తి, ఖ్యాతి హనుమంతుడిలో ఉంది. జాంబవంతుడు నాయకుడిగా ఉండగా, బలవంతుడు అంగదుడు ఉన్నపుడు, కార్యసిద్ధి తప్పదు. హనుమంతుడే అక్కడ నాయకుడు. వేరే దారి లేదు. అంగదుని నేతృత్వంలో ఉన్న వీరులు మధువనాన్ని పూర్తిగా నాశనం చేశారు. దక్షిణ దిక్కున వెతికి తిరిగి వచ్చిన వీరు, తిరిగి వచ్చి, ఎప్పటికీ ఎవ్వరూ తాకలేని మధువనాన్ని నాశనం చేశారు. మొత్తం వనం వీరి చేత అనుభవించబడింది; అరణ్యరక్షకులు మోకాళ్లతో కొట్టబడ్డారు. అందుకే ఇతడు ఇక్కడికి వచ్చి మధురమైన మాటలతో చెప్పాడు. ఇతని పేరు దధిముఖుడు—పరాక్రమశాలి వానరుడు. సౌమిత్రీ, నిజంగా చూడు—సీతను చూశారు. అందుకే వానరులు తిరిగి వచ్చి తేనె తాగుతున్నారు. వైదేహిని చూడకుండా, వారు ఇంతటి దైవికమైన వనాన్ని ధ్వంసించేవారు కాదు. ఈ వార్త విని, ధర్మాత్ముడు లక్ష్మణుడు రాఘవునితో కలిసి ఆనందించారు. రాముడు అపారంగా సంతోషించాడు; కీర్తిశాలి లక్ష్మణుడూ, దధిముఖుని మాటలు విని సుగ్రీవుడూ సంతోషించారు. సుగ్రీవుడు మళ్లీ దధిముఖునితో ఇలా అన్నాడు—‘కార్యాన్ని విజయవంతంగా ముగించిన వీరు మధువనాన్ని ఆనందంగా అనుభవించడాన్ని నేను సంతోషంగా స్వీకరిస్తున్నాను. ఈ దుష్కార్యాన్ని సహించాలి; కార్యసిద్ధులైన వీరు చేసినది సమంజసం. నీవు త్వరగా వెళ్ళి మధువనాన్ని రక్షించు; హనుమంతుని నేతృత్వంలో ఉన్న వానరులను వెంటనే పంపించు. వృక్షశిఖరాల్లో నివసించే, సింహప్రముఖుల్లా గర్వంగా ఉన్న హనుమంతుని నేతృత్వంలోని వానరులను రాఘవులతో కలిసి త్వరగా ప్రశ్నించి, వారు సీతను ఎలా కనుగొన్నారు తెలుసుకోవాలనే కోరిక నాకు ఉంది.’ రాముడు, లక్ష్మణుడు, సుగ్రీవుడు—వీరంతా వానరుల కార్యసిద్ధిని తెలుసుకొని, హర్షంతో తమ చేతులను దగ్గరకు తెచ్చుకుని, అపార ఆనందంలో మునిగిపోయారు. అంతట సుగ్రీవుని మాటలు వినగానే, దధిముఖుడు ఆనందంతో రాఘవ, లక్ష్మణ, సుగ్రీవులను వందనం చేశాడు. సుగ్రీవుని, బలవంతులైన రాఘవులను నమస్కరించి, వానర వీరులతో కలసి ఆకాశంలోకి ఎగిరాడు. వచ్చిన విధంగా త్వరగా వెళ్లి, మళ్లీ భూమిపైకి దిగిపోయి, మధువనంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడికి చేరిన దధిముఖుడు, వానర నాయకులను తేనె తాగి మత్తులో, గర్వంతో, అక్కడే తేనె నీరు విసర్జిస్తున్నట్టు చూశాడు. వీరుడైన దధిముఖుడు, చేతులు జోడించి, ఆనందంగా ఉన్న అంగదుని దగ్గరకు వెళ్లి, మృదువుగా ఇలా అన్నాడు—‘సౌమ్యా, ఈ రక్షకులు మిమ్మల్ని ఆపడానికి ప్రయత్నించడాన్ని నీవు కోపంగా భావించకూడదు. అవగాహన లేక, కోపంతో వారు అలా చేశారు. మీరు చాలా దూరం ప్రయాణించి అలసిపోయారు. మీ తేనెను తినండి. మీరు ఈ వనానికి యువరాజు, ప్రభువు. మునుపటి కోపం మూర్ఖత్వం వల్ల వచ్చింది; దాన్ని క్షమించాలి. నీ తండ్రి వానర సైన్యాధిపతిలా నీవు కూడా క్షమించాలి. సుగ్రీవుడు నీ మామ, మరెవ్వడు కాదు. నేను నీ మామ దగ్గరకు వెళ్లి అన్నీ చెప్పాను. మీరు వచ్చిన వార్త విని, అరణ్యవాసులందరూ ఇక్కడికి వచ్చారు. నీ మామ సుగ్రీవుడు, వనం ధ్వంసమైనదని విని, కోపపడలేదు, ఆనందించాడు.