సింహికా అనే భయంకరమైన రాక్షసిని నన్ను మింగుతున్నప్పుడు, ఆమె పెద్దదైన, భయానకమైన నోరు మరింత విస్తరించసాగింది. కానీ ఆమెకు నా మారిన రూపం గమనించబడలేదు, నేను ఆమెకు కనిపించలేదు. ఆ క్షణంలోనే నా విస్తృతమైన రూపాన్ని సంకోచించి, ఆమె గుండెను పట్టుకొని, ఆకాశంలోకి ఎగిరాను. ఆ రాక్షసి, చేతులను విప్పి, ఆమె గుండెను నేను పీడగొట్టగా, పర్వతాన్ని పోలిన ఆమె ఉప్పు సముద్రంలో పడిపోయింది. ఆ సమయంలో, ఆకాశంలో సంచరిస్తున్న మహానుభావులు మృదువైన స్వరంలో ఇలా పలికారు: "భయంకరమైన రాక్షసి సింహికా హనుమంతునిచేత త్వరగా సంహరించబడింది." ఆమెను సంహరించిన తరువాత, నా అత్యవసరమైన కార్యాన్ని గుర్తుచేసుకొని, దూరం ప్రయాణించి, కొండలతో అలంకరించబడిన ఒక నగరాన్ని చూశాను. దక్షిణ సముద్ర తీరానికి చేరుకుని, రాక్షసుల నివాసమైన లంక నగరానికి చేరుకున్నాను. అప్పటికి సూర్యాస్తమయం అవుతోంది. ఆ భయంకరమైన రాక్షసులు ఎవ్వరూ గమనించకుండా లోపలికి ప్రవేశించాను. లోపలికి ప్రవేశించినప్పుడు, ఒక స్త్రీ, యుగాంతంలో మేఘాన్ని పోలి ప్రకాశిస్తూ, నా ఎదుట ప్రదర్శించబడింది. ఆమె పెద్దగా, అపహాస్యంగా నవ్వింది. అగ్నిలా మండుతున్న జుట్టుతో, నన్ను సంహరించాలనే సంకల్పంతో నా ముందుకు వచ్చింది. నా ఎడమ ముష్టితో ఆమెను సమర్థంగా ఎదుర్కొని, లోపలికి ప్రవేశించాను. ఆమె భయంతో, నాకు ఇలా పలికింది: "ఓ వీరా! నీ పరాక్రమంతో లంక నగరం నీ చేతిలో పడింది. అందువల్ల నీవు రాక్షసులను సమస్తంగా జయించగలవు." అక్కడ రాత్రంతా జనకుని కుమార్తె కోసం అన్వేషిస్తూ తిరిగాను. రావణుని అంతఃపురంలోనికి కూడా ప్రవేశించాను, కానీ సన్నని నడుము కలిగిన సీతను చూడలేదు. రావణుని ప్రాసాదంలో సీతను చూడక, నేను తీవ్రమైన విచార సముద్రంలో మునిగిపోయాను. ఆపైన, నేను దుఃఖంలో ఉన్నప్పుడు, బంగారు గోడతో చుట్టబడిన అద్భుతమైన ఉద్యానవనాన్ని చూశాను. ఆ గోడను దాటి, అనేక వృక్షాల మధ్యలో అశోకవనంలో ఉన్న గొప్ప శింశపా వృక్షాన్ని చూశాను. ఆ వృక్షంపైకి ఎక్కి, దాని సమీపంలో బంగారు వననాన్నిచి, ఒక అద్భుతమైన కాంతి కలిగిన స్త్రీని చూశాను. ఆమె నల్లని చర్మంతో, తామర పువ్వుల వంటి కన్నులతో, ఉపవాసంతో ముఖం క్షీణించి, ఒక్క వస్త్రం ధరించి, ధూళి పట్టిన వెంట్రుకలతో ఉంది. మాంసం, రక్తం తినే రాక్షసస్త్రీలతో చుట్టుముట్టబడి, పులుల మధ్యలో ఉన్న చిలుకను పోలి, ఆమెను అవమానిస్తూ బెదిరించసాగారు. ఒక్క జడగా జుట్టు వేసుకుని, భర్తపై మనస్సు నిలిపి, నేలపై విరిగి పడిపోయింది. ఆమె శరీరం వాడిపోయి, శీతాకాలంలో తామర వాడిపోవడాన్ని పోలి ఉంది. రావణుని నుండి ఆశను కోల్పోయి, మరణించాలనే సంకల్పంతో, ఆ మృగనయనమైన స్త్రీను నేను త్వరగా కనుగొన్నాను. అలాంటి స్త్రీని, రాముని మహిమాన్విత భార్యను చూసి, నేను ఆ శింశపా వృక్షంపై ఉండి, గమనించసాగాను. అప్పుడే రావణుని ప్రాసాదం వైపు నుండి కంకణాలూ, గజ్జెలూ మోగిన గొంతు కలిసిన శబ్దాలు వినిపించాయి. భయంతో, నా నిజమైన రూపాన్ని సంకోచించి, ఆ వృక్షపు ఘనమైన ఆకుల మధ్య పక్షిని పోలి దాగిపోయాను. తర్వాత రావణుని భార్యలు, మహాబలిశాలి రావణుడు కూడా అక్కడికి వచ్చారు. రావణుని చూసిన వెంటనే, సీత సిగ్గుతో తన తొడలను దగ్గరగా జతచేసి, రెండు చేతులతో తన వక్షోజాలను కప్పుకుంది. భయంతో, తీవ్రంగా కలత చెంది, చుట్టూ చూస్తూ, రక్షించేవారు ఎవరూ లేరు అని గ్రహించి, కంపించసాగింది. దశముఖుడు రావణుడు, దుఃఖంతో, తల వంచి, "నీ మీద క్షమ చూపు" అని సీతను ప్రార్థించాడు. "ఓ గర్వితురాలా! నీవు నన్ను అంగీకరించకపోతే, రెండు నెలల తరువాత నీ రక్తాన్ని త్రాగుతాను" అని బెదిరించాడు. రావణుని ఈ దుర్మార్గమైన మాటలు విని, సీత కోపంతో ఇలా పలికింది: "నీచ రాక్షసా! నేను రాముని భార్యను, అపారమైన మహిమ కలిగినవాడిని, ఇక్ష్వాకువంశాధిపతి దశరథుని కోడలిని. నీ నాలుక ఇలాంటి అశుభమైన మాటలు పలికినప్పుడు ఎందుకు రాలిపోలేదు? నీ బలమేంటి, నీచుడా, నా భర్త లేనప్పుడు నన్ను తీసుకెళ్లడానికీ?" "నీవు మహాత్ముడైన రాముని తెలియకుండా నన్ను అపహరించావు. నీవు రామునికి సమానుడు కాదు, ఆయన సేవకునికి కూడా సరిపోడవు. రాఘవుడు అజేయుడు, సత్యవాది, వీరుడు, యుద్ధంలో ప్రసిద్ధుడు." అని సీత దశాననుని మీద కఠినంగా పలికింది. ఈ మాటలు విని రావణుడు కోపంతో మండిపడి, తన కుడి ముష్టిని పైకి ఎత్తి, భయంకరమైన కళ్లతో మైదిలిని హత్య చేయాలని ప్రయత్నించాడు. అప్పుడే, అక్కడున్న మహిళలు ఆర్తనాదం చేశారు. అప్పుడే రావణునికి భార్య అయిన మందోదరి, స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలు, అతన్ని అడ్డుకొని, ప్రేమతో మృదువుగా ఇలా పలికింది: "ఇంద్రునికీ సమానమైన పరాక్రమం ఉన్న సీతతో నీకు ఏమి అవసరం? నాతో సంతోషంగా ఉండు; జానకికి నేను ఏమాత్రం తక్కువను కాదు." "దేవతల కుమార్తెలతో, గంధర్వ కన్యలతో, యక్షకన్యలతో ఆనందించు; సీతతో నీకు ఏమి పని?" అని చెప్పింది. తర్వాత అక్కడున్న స్త్రీల మధ్య ఆ మహాబలిశాలి రావణుడు తన ప్రాసాదానికి తీసుకెళ్లబడ్డాడు. రావణుడు వెళ్లిపోయిన తరువాత, వికృత ముఖాల రాక్షసస్త్రీలు సీతను భయంకరమైన మాటలతో బెదిరించసాగారు. కానీ జానకి, వారి మాటలను గడ్డి లెక్క కూడా చేయలేదు; వారి గర్జనలు కూడా సీతకు అర్థంలేని శబ్దాలుగా అనిపించాయి.