హనుమంతుడు ఆ మహా పర్వతాన్ని ఎక్కినప్పుడు, అక్కడ రాళ్లు గొప్ప శబ్దంతో పగిలిపోయి, పొడి అవుతున్నాయి. ఆ వాయుపుత్రుడు, తన బలాన్ని మరింత పెంచుకుంటూ, ఉప్పు సముద్రం దక్షిణ తీరునుంచి ఉత్తర తీరుకు చేరాలని ఆకాంక్షతో ఆ పర్వతాన్ని అధిరోహించాడు. అప్పుడు ఆ వాయుపుత్రుడు భయంకరమైన సర్పాలతో కూడిన భయానక సముద్రాన్ని చూశాడు. వాయువు వలె ఆకాశాన్ని తిలకించాడు. వానరశార్దూలుడు దక్షిణ దిశ నుండి ఉత్తర దిశగా దూకాడు. ఆ సమయంలో, ఆ మహా వానరం పర్వతాన్ని బలంగా నొక్కినందువల్ల, ఆ పర్వతం కదిలి, దాని శిఖరాలు కంపించాయి, చెట్లు నేలపై పడిపోయాయి. పుష్పాలతో నిండిన చెట్లు, హనుమంతుని అపార బలానికి తాళలేక, ఇంద్రుని ఆయుధం తాకినట్లుగా విరిగిపడి నేలపై పడిపోయాయి. ఆ పర్వతపు గుహల్లో నివసించే మహా శక్తివంతమైన సింహాలు, నొక్కబడినందువల్ల భయంకరమైన గర్జనతో ఆకాశాన్ని చీల్చే శబ్దం చేశాయి. విద్యాధరీలు భయంతో వారి వస్త్రాలు అస్తవ్యస్తంగా, ఆభరణాలు చెల్లాచెదురుగా, ఆ పర్వతం నుండి ఆకస్మికంగా ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయారు. అప్పుడు అద్భుతమైన, మహా బలమైన సర్పాలు, మండుతున్న నాలుకలతో, విషపూరితమైనవి, తలలు, మెడలు నొక్కబడినవిగా, తీవ్రంగా విలవిలలాడాయి. అలాగే, కిన్నరులు, సర్పాలు, గంధర్వులు, యక్షులు, విద్యాధరులు కూడా ఆ నొక్కబడిన మహా పర్వతాన్ని వదిలి, ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయారు. హనుమంతుని బలానికి ఆ పర్వతం, తన పొడవైన చెట్లతో పాటు, పాతాళంలోకి ప్రవేశించింది. పది యోజనాల వెడల్పు, ముప్పై యోజనాల ఎత్తుగల ఆ పర్వతం, నేలతో సమానమయ్యింది. అప్పుడు ఆ మహా వానరం, భయానకమైన ఉప్పు సముద్రాన్ని సునాయాసంగా దాటి దూకాలని సంకల్పించి, అలల తీరానికి చేరి, ఆకాశంలోకి ఎగిరాడు. ఇప్పుడు, పంచవనరుల మహిమను విన్న 57వ సర్గ ప్రారంభమైంది. హనుమంతుడు ఆకాశంలో పర్వతాన్ని తాకినంత వేగంతో దూకాడు. తన దారిలో సర్పాలు, యక్షులు, గంధర్వులు, పుష్పించే కమలాలు, ఉత్పలాలను దాటి పోయాడు. ఆకాశంలో చంద్రుని కమలంగా, సూర్యుని ప్రకాశించే హంసగా, నక్షత్రాలను కడంబ పుష్పాల్లా, మేఘాలను ఆకుపచ్చ మొక్కజొన్నల్లా చూశాడు. పునర్వసు నక్షత్రాన్ని పెద్ద చేపగా, కుజుడిని మహా మత్స్యంగా, ఐరావతాన్ని విశాల ద్వీపంగా, స్వాతి నక్షత్రాన్ని ఆడుకుంటున్న హంసగా చూశాడు. అలసటతో కూడిన హనుమంతుడు, గాలివెళ్లులే తరంగాలుగా, చంద్రకాంతి చల్లదనంగా ఉన్న ఆకాశ సముద్రాన్ని దాటి పోయాడు. ఆకాశాన్ని మింగుతున్నట్టు, చంద్రుని తాకుతున్నట్టు, నక్షత్ర సమూహాలను, సూర్యుని వలయాన్ని తీసుకుపోతున్నట్టు, అతను ఎగిరిపోతున్నాడు. అలసటతో కూడినా, హనుమంతుడు అనంతమైన మేఘాల సముద్రంలోకి ప్రవేశించి, మేఘ సమూహాలను లాగుతున్నట్టు కదిలాడు. పసుపు, ఎరుపు, నీలం, గాఢ రక్తవర్ణం, ఆకుపచ్చ, గోధుమ రంగులతో మెరిసే మహా మేఘాలు కనిపించాయి. మేఘ గుళికల్లోకి ప్రవేశించి, మళ్లీ బయటకు వస్తూ, కాసేపు ప్రకాశంగా, కాసేపు మబ్బుగా, చంద్రుడిలా కనిపించాడు. వివిధ మేఘ సమూహాల్లో హనుమంతుని శ్వేతవర్ణం కొన్ని చోట్ల కనిపించి, కొన్ని చోట్ల మాయమై, ఆకాశంలో చంద్రుడిలా మెరిసాడు. గరుడుడిలా ఆకాశంలో విహరిస్తూ, వాయుపుత్రుడు మేఘ సమూహాలను చీల్చుతూ, మళ్లీ మళ్లీ వెలుగుతో మెరిసాడు. మహా మేఘాల గర్జనలా, గొప్ప శబ్దంతో గర్జిస్తూ, శ్రేష్ఠ రాక్షసులను సంహరించి, తన పేరును ప్రకటించాడు. ఆ నగరాన్ని కలకలం చేయగా, రావణుడిని కలవరపెట్టగా, మహా వీరులను సంహరించి, వైదేహిని నమస్కరించి, ఆ మహిమ గల హనుమంతుడు మళ్లీ సముద్ర మధ్యంగా తిరిగి వచ్చాడు. బలముతో నిండినవాడై, సునాభ పర్వత శిఖరాన్ని తాకాడు. విల్లు నుండి వదిలిన బాణంలా, అతని వేగం అద్భుతంగా ఉండగా, కొంత దగ్గరగా వచ్చి ఆ మహా పర్వతాన్ని తిలకించాడు. మేఘంలా నల్లగా ఉన్న మహేంద్ర పర్వతాన్ని చూసి, ఆ మహా వానరం గర్జించాడు. అతని గర్జన పది దిక్కులను నింపింది. మహా మేఘాల గర్జనలా, ఆ మహా శబ్దంతో అక్కడికి చేరి, స్నేహితులను చూడాలని ఆసక్తితో ఉన్నాడు. అతను గొప్ప గర్జనతో తన తోకను ఆడించాడు; గరుడుడు సంచరించే దారిలో గర్జిస్తూ పోయాడు. అతని గర్జనతో సూర్య మండలంతో కూడిన ఆకాశం కంపించినట్లు అనిపించింది. అప్పటికి, సముద్ర ఉత్తర తీరంలో ఉన్న మహా వానరులు, వాయుపుత్రుడిని చూడాలని ఎదురుచూస్తూ ఉన్నారు. అందరూ ఆ గంభీరమైన, శక్తివంతమైన హనుమంతుని గర్జనను విన్నారు. ఆ గర్జన గాలి తోడుతో కూడిన మహా మేఘాల మోగుడులా వినిపించింది. అరణ్యాల్లో నివసించే అన్ని వానరులు, హృదయాల్లో దుఃఖంతో ఉన్న వారు, ఆ వానరాధిపతి గొప్ప గర్జనను విని, మేఘాల మోగుడులా అనిపించింది. ఆ గొప్ప శబ్దం చుట్టూ ప్రతిధ్వనించగా, అందరూ స్నేహితుడిని చూడాలని ఉత్సాహంతో నిండిపోయారు. జాంబవంతుడు, వానరుల్లో శ్రేష్ఠుడు, హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి, అందరికీ ఇలా అన్నాడు: ‘‘నిశ్చయంగా హనుమంతుడు తన కార్యాన్ని సఫలీకరించాడు; ఎందుకంటే, కార్యసిద్ధి లేకపోతే ఇలాంటి శబ్దం అతనిలోంచి రావడం కష్టమే.’’ అతని బాహువులు, తండాలు పటుత్వాన్ని, ఆ మహాత్ముని గొప్ప గర్జనను విని, వానరులు ఆనందంతో అక్కడి నుండి ఎగిరిపోయారు. శిఖరాలనుండి శిఖరాలకు, శిఖరాలనుండి శిఖరాలకు, ఆ ఆనందంతో ఉన్న వానరులు హనుమంతుడిని చూడాలని పరుగుపడ్డారు. ఆనందంతో, వానరులు కొమ్మల చివర నిలబడి, కొమ్మలను పట్టుకుని, మెరిసే వస్త్రాలను ఊపుతూ, హనుమంతుడి విజయాన్ని ఆహ్వానించారు.