హనుమంతుడు సీతను ఓదార్చుతూ, “రాముడు ఆపదను ఎదుర్కొనగలిగిన శ్రేష్ఠుడు. ఆయన మహిమను నేను తెలుసు, పులోమజా ఇంద్రుని గొప్పతనాన్ని తెలుసుకున్నట్లు నేను రాముని మహిమను తెలుసు,” అని చెప్పాడు. “ఓ వానరా, రాముడు సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, ధైర్యవంతుడిగా తన బాణాలతో రాక్షస శత్రువుల సముద్రాన్ని ఎండబెట్టగలడు,” అని అన్నాడు. సీత, రాముని కోసం బాధపడుతూ, దుఃఖంతో అలసిపోయి, ముఖంలో కన్నీరు తడిపేసింది. అప్పుడు హనుమంతుడు ఆమెను ఇలా ఉద్దేశించాడు: “నేను చెప్పిన మాటలు రాఘవునికి చేరితే, ఆయన వెంటనే గొప్ప సేనతో, వానరులు, భల్లూకులు కలిసిన బలమైన బలగంతో వస్తాడు. లేకపోతే, నేడు నేనే నిన్ను ఈ రాక్షసుల నుండి విముక్తి పరుస్తాను; నా వెనుకకు ఎక్కు, నీవు ఈ దుఃఖాన్ని విడిచి పోవచ్చు.” “నిన్ను నా వెనుకకు ఎక్కించుకుని, సముద్రాన్ని దాటి వెళ్ళగలను; నాకు లంకను, రావణుడితో సహా, మోసుకెళ్లగల శక్తి ఉంది. నేడు, ఓ మైథిలీ, నేను నిన్ను ప్రస్రవణ పర్వతంపై నిలబెట్టిన రాఘవునికి అప్పగిస్తాను, అగ్ని యజ్ఞాన్ని ఇంద్రునికి అందించినట్లుగా. నేడు, ఓ వైదేహి, నీవు లక్ష్మణుడితో కలసిన రాఘవునిని చూస్తావు; వారు నిశ్చయంతో, విష్ణువు దైత్యులను సంహరించాలనే సంకల్పంతో ఉన్నట్లు కనిపిస్తారు. నీవు నన్ను చూసిన ఆనందంతో, ఆశ్రమంలో ఉండే రాఘవుని, పర్వత శిఖరంపై ఇంద్రుడు కూర్చున్నట్లుగా, నిశ్చలంగా చూస్తావు.” “నా వెనుకకు ఎక్కు, ఓ స్త్రీ, సంకోచించకు; రామునితో కలవు, రోహిణీ చంద్రుడితో కలిసినట్లుగా. రోహిణీ చంద్రునితో సంభాషిస్తూ కలిసినట్లు, నీవు నా వెనుకకు ఎక్కి నక్షత్రాల సముద్రాన్ని దాటి వెళ్ళు. లంకలోని ఎవ్వరూ, ఓ స్త్రీ, నిన్ను మోసుకుంటూ నేను వెళ్తున్న మార్గాన్ని అనుసరించలేరు. నేను ఇక్కడికి వచ్చిన విధంగా, తిరిగి కూడా వెళ్తాను; నా వెనుక నిన్ను మోసుకుంటూ ఆకాశంలో ప్రయాణిస్తున్నాను చూడి, ఓ వైదేహి.” హనుమంతుడి ఈ అద్భుతమైన మాటలు విన్న మైథిలీ, ఆమె శరీరం ఆశ్చర్యంతో, ఆనందంతో నిండిపోయింది. ఆమె హనుమంతుడిని ఇలా అడిగింది: “హనుమా, నువ్వు నన్ను ఇంత దూరానికి ఎలా మోసుకెళ్లగలవు? ఇది నీ వానర స్వభావమే కదా, ఓ వానర నాయకా. నీ చిన్న శరీరంతో నన్ను ఇక్కడ నుంచి నా భర్త, మానవుల రాజు వద్దకు ఎలా తీసుకెళ్లగలవు?” సీత మాటలు విన్న హనుమంతుడు, వాయుపుత్రుడు, తన శక్తిని తక్కువగా అంచనా వేసినట్టు భావించాడు. “ఈ వైదేహి నా అసలు స్వరూపాన్ని, నా శక్తిని తెలియదు; అందుకే నేను చూపించదలుచుకున్న రూపాన్ని ఆమె చూడాలి,” అని ఆలోచించాడు. అలా, శత్రువులను సంహరించగల వానర శ్రేష్ఠుడు తన అసలు రూపాన్ని సీతకు చూపించాడు. ఆ చెట్టు మీద నుంచి ఎగిరి, విద్యా వంతుడైన హనుమంతుడు తన ఆకారాన్ని పెంచుతూ, సీతకు ధైర్యాన్ని కలిగించేందుకు తన రూపాన్ని ప్రదర్శించాడు. ఆ వానరుడు పర్వతాన్ని తలపిస్తూ, రాగి రంగు ముఖంతో, గొప్ప బలంతో, వజ్రపు పంజాలూ, దంతాలూ కలిగి, భయంకరంగా, సీతను ఉద్దేశించి ఇలా చెప్పాడు: “లంకను, దాని పర్వతాలు, అడవులు, కోట గవాక్షాలు, రక్షకులతో సహా, నేను ఎక్కడికైనా మోసుకెళ్లగల శక్తి నాకు ఉంది.” “అందుకే, నీ మనస్సు స్థిరంగా ఉంచు, ఓ స్త్రీ; ఆత్రంగా ఆలోచించకు. రాఘవుడు, లక్ష్మణుడు దుఃఖాన్ని విడిచి ఆనందంగా ఉండేలా చేయి, ఓ వైదేహి.” పర్వతాన్ని తలపిస్తున్న హనుమంతుడిని చూసిన జనకుని కుమార్తె, కమలాకార నేత్రాలతో, వాయుపుత్రునితో ఇలా మాట్లాడింది: “నీ ధైర్యం, బలం నాకు తెలుసు, ఓ వానర శ్రేష్ఠా; నీ వేగం వాయువుతో సమానం, నీ ప్రకాశం అగ్నిలా అద్భుతంగా ఉంది.” “సాధారణ జీవి ఇక్కడికి ఎలా చేరగలడు, ఓ వానర నాయకా? అపారమైన సముద్రాన్ని దాటి ఎలా వెళ్ళగలడు? నీ ప్రయాణ సామర్థ్యం, నన్ను నడిపే శక్తి నాకు తెలుసు; నువ్వు త్వరగా పనిని పూర్తి చేయగలవు అని నాకు నిశ్చయం ఉంది. కానీ, ఓ వానర శ్రేష్ఠా, నేను నీతో వెళ్లడం సరికాదు; నీ వేగం వాయువుతో సమానంగా ఉండటం వల్ల నేను భయపడతాను.” “ఆకాశంలో, సముద్రంపై, నీ వెనుక వేలాడుతూ, నువ్వు వేగంగా దూసుకెళ్తే నేను తప్పకుండా నీ నుంచి పడిపోతాను. పడిపోతే, సుమారు తిమింగలాలు, మొసళ్ళతో నిండిన సముద్రంలో, నేను బలహీనంగా మారి, నీటిలోని జీవులకు ఉత్తమ ఆహారంగా మారిపోతాను.” “నువ్వు శత్రువులను సంహరించగలవు, కానీ నేను నీతో వెళ్లలేను; నీకు భార్య ఉన్నందున, నువ్వు నన్ను తీసుకెళ్తున్నదానిపై సందేహం కలుగుతుంది. నన్ను మోసుకెళ్తున్నప్పుడు, పిశాచ స్వభావం కలిగిన రావణుడు ఆజ్ఞ ఇచ్చిన భయంకరమైన రాక్షసులు మన మీద దాడి చేస్తారు.” “అయుధాలు, గదలు, ముష్టితో ఆయుధాలు పట్టుకున్న వీరులు నిన్ను చుట్టుముట్టినప్పుడు, ఓ వీరా, నువ్వు భార్యతో ఉన్నందున నీవు ప్రమాదంలో పడతావు. అనేక రాక్షసులు ఆయుధాలతో ఆకాశంలో ఉంటారు, నీవు ఆయుధాలు లేకుండా ఉంటావు; నీవు ఎలా పోరాడి, నన్ను రక్షించగలవు?” “నువ్వు ఆ రాక్షసులతో పోరాడుతున్నప్పుడు, వారి క్రూర చర్యల వల్ల, నేను నీ వెనుక నుంచి భయంతో పడిపోతాను, ఓ వానర శ్రేష్ఠా. లేదా, ఆ భయంకరమైన, బలమైన రాక్షసులు నిన్ను యుద్ధంలో ఓడించవచ్చు. లేదా, నువ్వు యుద్ధంలో వెనక్కి తిరిగినప్పుడు, నేను పడిపోతాను; అప్పుడు దుష్ట రాక్షసులు నన్ను పట్టుకుని తీసుకెళ్తారు.” “లేదా, వారు నన్ను నీ చేతిలో నుంచి లాక్కుంటారు, లేదా నన్ను చంపుతారు; యుద్ధంలో విజయం, ఓటమి రెండూ అనిశ్చితంగా ఉంటాయి. లేదా, నేను రాక్షసుల బెదిరింపుతో మరణించవచ్చు; నీ ప్రయత్నం, ఓ వానర శ్రేష్ఠా, పూర్తిగా వృథా అవుతుంది.” “నువ్వు అన్ని రాక్షసులను సంహరించగల శక్తి కలిగి ఉన్నావు; అయినా, రాక్షసులను నీవు సంహరించినట్లయితే, రాఘవుని కీర్తి తగ్గిపోతుంది.