సీతాదేవి, విశాలమైన కనులతో, కాంతివంతంగా ఉన్న ఆమె, తన తొడలతో పొట్టను, చేతులతో వక్షోజాలను కప్పుకొని, భూమిపై కూర్చుని కన్నీరు కారుస్తూ ఉండిపోయింది. ఆమె చుట్టూ రాక్షసీస్త్రీలు కాపలా వేశాయి. అశోకవనంలో శోకంతో నలిగిన వైదేహిని, దశముఖుడు రావణుడు చూశాడు. ఆమె సముద్రంలో మునిగిపోతున్న ఓడలా, నిస్సహాయంగా, దుఃఖముతో తల్లడిల్లుతూ కనిపించింది. వ్రతంలో స్థిరంగా ఉండి, భూమిపై ఒంటరిగా కూర్చున్న ఆమె, చెట్టు నుండి తెగిపడి నేలపై పడిపోయిన కొమ్మలా కనిపించింది. అలంకారాలకు అర్హురాలై, కానీ అలంకారాల స్థానంలో మురికి పూసుకొని, మట్టి తగిలిన కమలదండలా, ఒకేసారి ప్రకాశిస్తూ, అప్రకాశంగా కనిపించింది. ఆమె మనస్సులో రాముడి ధ్యానం చేస్తూ, ధృఢ సంకల్పరూపంగా ఆలోచనల రథంలో ప్రయాణిస్తూ, రాజసింహుడైన ఆత్మవిద్య రాముని వైపు చేరాలనే తపనతో జీవిస్తోంది. ఆమె ఒంటరిగా, క్షీణించి, కన్నీటి మడుగులో మునిగి, రాముని మీద అపారమైన భక్తితో, తన బాధకు అంతు కనిపించక, ధ్యానంలో లీనమై ఉంది. ఆమె ఒక్కసారిగా తడబడి, కుప్పకూలిపోయింది. అది నాగరాజు భార్యలా, లేదా ధూమకేతువిచ్చిన దుఃఖంతో రోహిణిలా కనిపించింది. ఉత్తమ వంశంలో జన్మించి, సద్గుణాలతో జీవించిన ఆమె, ఇప్పుడు దురదృష్టంలో పడిపోయిన చెడ్డ వంశస్తురాలిలా ఉంది. ఆమె ప్రతిష్ఠ హీనమైందిలా, విశ్వాసం అవమానించబడినట్లుగా, జ్ఞానం లీనమైనట్టుగా, ఆశ నాశనమైనట్టుగా ఉంది. ఆదేశం విఫలమైనట్లుగా, వెలుగు నశించిన దిశలా, యాగం మధ్యలో ఆగిపోయినట్లుగా, పూర్ణచంద్రుడు మేఘచ్ఛన్నమై వెలుతురు కోల్పోయినట్టుగా ఉంది. పుష్కరిణి పూలూ, ఆకులు నశించిపోయినట్టు, పక్షులు భయంతో పారిపోయినట్టు, ఏనుగు సొమ్మసిల్లినట్టు, ఆమె దుఃఖంతో అలమటిస్తోంది. నదీ ప్రవాహం ఆగిపోయినట్టు, భర్త కోసం తపించిపోతూ, పక్షిణి రాహిత్యంతో అమావాస్య రాత్రిలా ఉంది. రత్నాల మేడలో పెరిగిన సీత, ఇప్పుడు వడగండ్లలో కొట్టుకుపోతున్న తాజా కమలదండలా, క్షీణించి ఉంది. బంధువుల నుండి వేరుపడి, ఒక స్తంభానికి కట్టబడిన ఆమె, పెద్ద శ్వేతహస్తిని పట్టుకొని తీసుకెళ్లినట్టు, ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, దుఃఖంలో మునిగిపోయింది. ఉపవాసం, ధ్యానం, భయం, దుఃఖంతో శరీరం క్షీణించి, బలహీనంగా, తినక, తక్కువగా ఉండి, తపస్సుతో నిండిన ఆమె, దయనీయంగా కనిపించింది. బాధతో బాధపడుతూ, చేతులు ముడుచుకొని దేవతలా ప్రార్థిస్తూ, తన మనస్సంతా రఘువీరుడైన రామునిపై నిలిపి, దశముఖుడి నాశనాన్ని ఎదురుచూస్తోంది. ఆ సమయంలో రావణుడు, రాముని పట్ల అపారమైన భక్తితో, కన్నీరు కారుస్తూ, నిస్సందేహంగా నిష్కళంకంగా, విశాలమైన, రెప్పలు ఎర్రగా మెరిసే కళ్లతో ఉన్న మైథిలిని మోహింపజేయాలని ప్రయత్నించాడు. ఇక, వాల్మీకి మహర్షి రచించిన సుందరకాండలో, ఇరవయ్యవ అధ్యాయం ప్రారంభమవుతుంది. ఆ తర్వాత రావణుడు, మధురమైన, ఆకర్షణీయమైన మాటలతో తనను తాను సీతకు ప్రత్యక్షపరిచాడు. ఆమె చుట్టూ రాక్షసీస్త్రీలు, ఆమె నిరాశతో, సంతోషం లేకుండా, తపస్సులో లీనమై ఉంది. "ఓ సీతా! నన్ను చూసి, నీ వక్షోజాలను, పొట్టను కప్పుకుంటున్నావు. భయంతో నన్ను చూడకపోవాలనుకుంటున్నావేమో! విశాలకంటి కలదానివి, నిన్ను నేను కోరుతున్నాను. నన్ను గొప్పవాడిగా భావించు. నీవు అందమైనవాడివి, అన్ని లోకాలను ఆకర్షించే సౌందర్యవతి. ఈ స్థలంలో, మానవులు గాని, రూపాంతర రాక్షసులు గాని, నిన్ను ఏమీ చేయలేరు. నాపట్ల భయం లేకుండా ఉండు. ఇది రాక్షసుల సహజ స్వభావమే—వేరే వారి భార్యలను బలవంతంగా తీసుకోవడం. అయినా, నీ ఇష్టానికి విరుద్ధంగా, ఓ మైథిలీ, నేను నిన్ను తాకను. నా మనస్సులో కోరికలు ఎలాగైనా ఉండొచ్చు. ఇక్కడ భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. నన్ను నమ్ము. నీ ప్రేమను నాకు ఇవ్వు. ఇలా శోకంలో మునిగి ఉండకు. ఒక్క ముడివేసిన జడ, నేలపై నిద్ర, ధ్యానం, మురికి వస్త్రాలు, అనుచిత సమయంలో ఉపవాసం—ఇవి నీకు తగినవి కావు. ఇక్కడ అద్భుతమైన పుష్పమాలలు ఉన్నాయి, గంధాలు, అగరుబత్తీలు, వివిధ వస్త్రాలు, దివ్యాభరణాలు ఉన్నాయి. విలాసవంతమైన పానీయాలు, మంచాలు, ఆసనాలు, గీతాలు, నాట్యాలు, సంగీతం—ఇవి అన్నీ నీవు నా వశమవై అనుభవించవచ్చు. నీవు స్త్రీలలో మణివంటివి. ఇలా ఉండకూడదు. నీ శరీరాన్ని అలంకరించు. నన్ను పొందిన తరువాత, నీవు అర్హత లేనట్టుగా ఎలా ఉంటావు? నీ యవ్వనం త్వరగా పోతుంది; పోయినది తిరిగి రాదు, నది ప్రవాహంలా. సౌందర్యానికి, రూపానికి నిర్మాత అయిన బ్రహ్మదేవుడు, నిన్ను సృష్టించిన తరువాత తన పని ఆపేశాడేమో! ఎందుకంటే, నీతో సమానమైన రూపం ఇంకెక్కడా లేదు. నీ అందం, యవ్వనం కలిగి ఉన్న నిన్ను చూస్తే, బ్రహ్మదేవుడు కూడా లొంగిపోవాల్సిందే. నీ శరీరంలో ఏ భాగాన్ని చూసినా, చంద్రముఖి! నా చూపు దానికి ఆకర్షించబడుతుంది. విశాల నడుము కలదానివి! నా భార్యగా మారు, మైథిలీ! ఈ మాయను వదిలిపెట్టు. నా అనేక భార్యలలో నీవు ప్రధాన రాణివిగా ఉండు. లోకాల్లో నేను సంపాదించిన అన్ని రత్నాలు, రాజ్యాన్ని నీకు ఇస్తాను. భయపడే అవసరం లేదు. భూమిని గెలిచి, అనేక నగరాలతో అలంకరించిన ఈ భూమిని నీ తండ్రికి ఇస్తాను, నీ కోసం. ఈ లోకంలో నా బలానికి సమానమైనవాడు ఎవ్వరూ లేరు. యుద్ధంలో నా పరాక్రమాన్ని చూడు. నన్ను కోరుకో. ఈ రోజు నీకు అద్భుతమైన అలంకారాలు తయారుచేయిస్తాను. నీవు ఆభరణాలతో అలంకరించబడిపోవాలి." ఇలా రావణుడు మధురమైన మాటలతో, సీతను తనవైపు ఆకర్షించడానికి ప్రయత్నించాడు.