హనుమంతుడు ఆ అద్భుతమైన అశోకవనంలోకి అడుగుపెట్టాడు. ఆ వనం, నాలా వైపులా వెండితో, బంగారంతో మెరిసే చెట్లతో చుట్టుముట్టబడి, పక్షుల కిలకిలారావాలతో మారుమోగిపోతూ, ఒక అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని呈చేస్తోంది. అక్కడ అడవి వివిధ రంగుల పుష్పాలూ, పండ్లతో నిండిపోయి ఉంది. పక్షుల గుంపులు, జింకల సంచారంతో ఆ వనం ఉదయమైన సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తోంది. చెట్లన్నీ పూలూ, పండ్లతో నిండిపోయి, కోయిలలు, మత్తెక్కిన నల్ల తేనెటీగలు ఎల్లప్పుడూ అక్కడ సంచరిస్తూ ఉన్నాయి. సరైన కాలంలో, ఆ తోట ఉల్లాసంగా ఉన్న ప్రజలతో, ఉత్సాహంగా తిరిగే పక్షులు, జంతువులతో, మత్తెక్కిన నెమళ్ళ అరుపులతో, అనేక రకాల పక్షుల గుంపులతో నిండి ఉంది. ఆ మహాబలుడైన వానరుడు, నిష్కళంక స్వరూపముగల రాజకుమార్తెను వెతుకుతూ, అక్కడ నిద్రిస్తున్న పక్షులను మేల్కొల్పాడు. ఆ పక్షుల గుంపులు ఎగిరిపడగా, వాటి రెక్కల తాకిడితో గాలిలో అనేక రంగుల పూల వర్షం కురిసింది. ఆ పూలతో పూర్తిగా కప్పబడి, వాయుపుత్రుడైన హనుమంతుడు, అశోకవనంలో పుష్పాల పర్వతంలా మెరిపించాడు. అతను చెట్ల మధ్య వేగంగా సంచరించగా, అక్కడి జంతువులందరూ వసంతం వచ్చిందని అనుకున్నారు. చెట్ల నుండి రాలిన వివిధ రకాల పూలతో భూమి, పండుగకు అలంకరించుకున్న యువతిలా వెలిగింది. గొప్ప చెట్లు, వారి పచ్చని కొమ్మలు దెబ్బతిని, పూలూ, పండ్లు రాలిపోయి, తమ వస్త్రాభరణాలు విసిరేసిన ఓడిపోయిన నర్తకిలా కనిపించాయి. హనుమంతుడి వేగానికి వణికిపోయిన ఆ చెట్లు, తమ పండ్లను, ఆకులను, పూలను త్వరగా వదిలేశాయి. పక్షుల గుంపులు లేక, కేవలం కొమ్మలు మిగిలిన ఆ చెట్లు, గాలి బలానికి బాగా కదిలిపోయి, ప్రాణహీనంగా కనిపించాయి. అవి, అలంకారాలు చెదిరిపోయిన, అందమైన దంతాలు, పెదవులు గాయపడిన యువతిలా కనిపించాయి. హనుమంతుడు తన తోక, చేతులు, కాళ్లతో చెట్లను తాకుతూ పోగా, వనం అంతా దెబ్బతిన్న చెట్లతో నిండిపోయింది. అతను బలంగా పెద్ద పెద్ద లతలతాడులను తెంచాడు, వానాకాలంలో గాలి మేఘాలను చెదరగొట్టినట్టు. అక్కడ అతను రత్నాల తళుకులతో మెరిసే నేలలు, వెండి తళుకులతో, బంగారు తళుకులతో కూడిన నేలలు చూశాడు. అక్కడ వివిధ ఆకారాల చెరువులు, ఉత్తమమైన నీటితో నిండిపోయి, అద్భుతమైన రత్నాల మెట్లతో అలంకరించబడి ఉన్నాయి. వాటి ఇసుకలు ముత్యాలు, పవళాలు; లోపలి నేల క్రిస్టల్తో; ఒడ్డులు బంగారు చెట్లతో అలంకరించబడ్డాయి. అవి వికసించిన పద్మాలు, నీల కమలాలతో, చక్రవాక పక్షులతో, జలచర పక్షుల అరుపులతో, హంసలు, క్రౌంచ పక్షుల గానాలతో మారుమోగిపోతున్నాయి. అవి చుట్టూ పొడవైన నదులు, చెట్లతో అల్లుకుపోయిన మడులు, అమృతసమానమైన, పవిత్రమైన నీటితో నిండి ఉన్నాయి. వందలాది లతలతో, పుష్పగుచ్చాలతో, వివిధ వనాలతో, మందార వనాల మధ్య విభజించబడి ఉన్నాయి. అప్పుడు అతను ఓ భారీ పర్వతాన్ని చూశాడు, అది మేఘంలా విస్తరించి, ఎత్తైన శిఖరాలతో, వివిధ రంగుల శిఖరాలతో, నాలా వైపులా కొండలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది. ఆ పర్వతం రాళ్లతో నిర్మించిన మందిరాలతో, అనేక రకాల చెట్లతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది. ఆ మహాబలుడైన వానరుడు, భూమిపై అద్భుతమైన ఆ పర్వతాన్ని చూశాడు. ఆ పర్వతం నుండి ఒక నది జారిపడుతూ, ప్రియుడి మడిలో నుండి ప్రియురాలు జారిపడినట్టు కనిపించింది. చెట్ల కొమ్మలు నీటిలో పడిపోవడంతో, అది కోపంగా ఉన్న యువతిని స్నేహితులు అదుపు చేస్తున్నట్టు అనిపించింది. ఆ నది తిరిగి నిండినప్పుడు, ప్రియురాలు తిరిగి ప్రియుని వద్దకు వచ్చినట్టు, ప్రకాశవంతంగా కనిపించింది. అక్కడి నుండి దూరంగా కాదు, వాయుపుత్రుడైన హనుమంతుడు, వివిధ పక్షుల గుంపులతో నిండిన పద్మసरोవరాలను చూశాడు. అలాగే, అతను ఒక దీర్ఘమైన కృత్రిమ చెరువును చూశాడు; అది చల్లని నీటితో నిండిపోయి, ఉత్తమ రత్నాల మెట్లతో, ముత్యాల ఇసుకతో మెరిసిపోతూ ఉంది. అది వివిధ జంతువుల గుంపులతో, అద్భుతంగా అలంకరించబడిన అడవులతో, విశ్వకర్మ నిర్మించిన గొప్ప భవనాలతో నిండిపోయింది. అక్కడ అన్నీ కృత్రిమ వనాలతో అలంకరించబడి, ప్రతి చెట్టు పూలూ, పండ్లతో నిండి ఉంది. అన్ని చెట్లు మంచి పైకప్పులు, మైదానాలు, బంగారు కంచెలు, విస్తృతమైన లతలతో, సమృద్ధిగా ఆకులతో కప్పబడి ఉన్నాయి. ఆ మహాబలుడు ఒకే ఒక్క బంగారు శింశప చెట్టును చూశాడు, అది చుట్టూ పూర్తిగా బంగారు మైదానాలతో ముట్టడి చేయబడి ఉంది. అతను అక్కడి భూమి మైదానాలు, పర్వత శ్రోతస్కలను, ఇంకా ఇతర బంగారు చెట్లను చూశాడు, అవి నెమళ్ళు మెరిసేలా మెరిసిపోతున్నాయి. ఆ చెట్ల కాంతితో, ఆ వానర వీరుడు, "నేను నాలా వైపులా బంగారు పర్వతమైన మేరు వలె ఉన్నాను" అని అనిపించింది. ఆ బంగారు చెట్లు, గాలి తాకిడికి వణికిపోతూ, వందలాది చిన్న గంటల శబ్దంతో మారుమోగిపోతుంటే, అతనిలో ఆశ్చర్యం పుట్టింది. ఆ అందమైన, ఆకులతో కప్పబడి, పుష్పాలతో, కొత్త మొగ్గలతో నిండిన శింశప చెట్టుపై వేగంగా ఎక్కాడు హనుమంతుడు. "ఇక్కడి నుండి నేను వైదేహిని చూడగలను. ఆమె రాముని కోసం తపిస్తూ, హృదయంలో బాధతో, యాదృచ్ఛికంగా ఇక్కడ తిరుగుతూ ఉండవచ్చు," అని అతను మనసులో అనుకున్నాడు. "ఇది ఖచ్చితంగా ఆ దుష్టుని అశోకవనం. ఇది గంధపు, చంపక, బకుల చెట్లతో అలంకరించబడి ఉంది. ఇక్కడే అందమైన పద్మసరోవరము ఉంది, పక్షుల గుంపులతో నిండి ఉంది; ఖచ్చితంగా రాజకుమారి జానకీ ఇక్కడికి వస్తుంది. రాఘవునికి ప్రియమైన, అరణ్యవాసంలో నిపుణురాలైన ఆ రాణి జానకీ, తప్పకుండా ఇక్కడికి రాగలదు," అని హనుమంతుడు నిశ్చయించాడు.