సముద్ర గర్భంలో అపారమైన లోకాలను తడార్చే ద్వారం వద్ద, అపార శక్తి కలిగిన ఓ పర్వతా, నీవు నిలిచివుండి అవి మళ్లీ పైకి రావకుండా అడ్డుకుంటూ ఉన్నావని అందరికీ తెలుసు. నీ శక్తి పై, క్రింద, చుట్టూ అన్ని దిశల్లో వ్యాపించి ఉంది. అందుకే, పర్వతశ్రేష్ఠుడా, నేను నిన్ను ప్రార్థిస్తున్నాను—ఈ సమయంలో పైకి వచ్చు. ఇంతలో, రాముని కోసం ఆకాశంలో దూకుతూ వస్తున్న వానరశార్దూలుడు, మహాశక్తిశాలి, రామకార్యాన్ని నెరవేర్చేందుకు పయనిస్తున్న హనుమంతుడు నీకు సమీపిస్తున్నాడు. ఇక్ష్వాకుల వంశాన్ని కాపాడుతున్న వాడికి సహాయం చేయడం నా కర్తవ్యం. ఇక్ష్వాకువంశీయులు నాకు పూజ్యులు, నీకు కూడా అత్యంత గౌరవార్హులు. మన కార్యం మధ్యలో ఆగిపోకుండా నీవు సహాయం చేయాలి. ఎందుకంటే, అర్హులైనవారు చేయవలసిన పనిని విస్మరించితే, వారు కోపగించుకుంటారు. నీటి లో నుండి పైకి వచ్చి, ఈ వానరుడు నీ మీద నిలబడి విశ్రాంతి తీసుకునేలా చేయు. ఇతడు మన అతిథి, గౌరవించదగినవాడు, దూకే వానరులలో అగ్రగణ్యుడు. మహామేరు వంటి నీ బంగారు శిఖరాలతో, దేవతలు, గంధర్వులు సేవించే పర్వతా, హనుమంతుడు నీ మీద విశ్రాంతి తీసుకుని, మళ్ళీ ప్రయాణం కొనసాగించగలడు. కకుత్వుని దయను, సీతా నిర్వాసనాన్ని, వానరాధిపతి శ్రమను దృష్టిలో ఉంచుకుని నీవు పైకి రావాలి. ఈ మాటలు విన్న మైనాకుడు, బంగారు శిఖరాలతో, మహా వృక్షాలు, లతలతో అలంకరించబడి, ఉప్పు సముద్ర జలాలను చీల్చుకుంటూ వేగంగా పైకి వచ్చాడు. అప్పుడు, సూర్యుడు మేఘాలను చీల్చి వెలుగుతాడని ఎలా కన్పిస్తాడో, అలా ఆ పర్వతుడు నీటిని చీల్చి, తన శిఖరాలను వెలికి చూపించాడు. ఆ మహాపర్వతం బంగారు శిఖరాలతో, కిన్నరులు, మహానాగులతో అలంకరించబడి, ఉదయ సూర్యుడి వంటి ప్రకాశంతో ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్లు కన్పించింది. జంబూనాద బంగారు శిఖరాలతో ఆకాశం ఆయుధాల పొలాన్ని పోలినట్లు, బంగారు వెలుగుతో మెరిసిపోయింది. ఆ స్వర్ణశిఖరాలు, వంద సూర్యులు వెలిగినట్లు ప్రకాశించాయి. ఈ విధంగా మైనాకుడు హనుమంతుడి ముందు, ఉప్పు సముద్ర మధ్యలో, అకస్మాత్తుగా పైకి వచ్చాడు. ఇది తన ప్రయాణానికి అడ్డంకిగా భావించిన హనుమంతుడు, వేగంగా గాలి లాగా ఆ పర్వతాన్ని తన వక్షస్సుతో ఢీకొట్టాడు. ఆ సమయంలో, వానరుని బలాన్ని గ్రహించిన మైనాకుడు ఆనందంతో గర్జించాడు. ఆకాశంలో తన దగ్గరకు వస్తున్న మహావీరుడిని చూసి, మైనాకుడు మానవ రూపాన్ని ధరించి తన శిఖరంపై నిలబడి, ఆనందంతో హనుమంతునితో ఇలా అన్నాడు: "వానరశ్రేష్ఠుడా! నీవు ఈ కఠినమైన కార్యాన్ని సాధించావు. నా శిఖరాలపై దిగిపో, విశ్రాంతి తీసుకో. రఘువంశీయుల వల్ల సముద్రం విస్తరించబడింది. రాముని కార్యానికి సముద్ర దేవుడు నిన్ను గౌరవిస్తున్నాడు. ఉపకారం చేసినవారికి ప్రతిఫలం ఇవ్వడం శాశ్వత ధర్మం. అందుకే, సముద్రుని ఉపకారాన్ని తీర్చేందుకు నేను నిన్ను గౌరవించదలచాను. నీవు వంద యోజనాలు దూకి వచ్చావు. నా శిఖరాలపై విశ్రాంతి తీసుకుని, మిగతా ప్రయాణాన్ని కొనసాగించు. ఇక్కడ పరిమళభరితమైన, రుచికరమైన మూలికలు, కందులు, పండ్లు ఉన్నాయి. వీటిని ఆస్వాదించి విశ్రాంతి తీసుకుని మళ్లీ ప్రయాణించు. వానరలోకంలో నీకు కూడా మా తోడ్పాటు ఉంది. నీ మహా గుణాల వల్ల మూడు లోకాల్లో నీవు ప్రసిద్ధివంతుడవయ్యావు. వేగవంతులైన వానరులలో, ఓ గాలిపుత్రుడా, నిన్ను అగ్రగణ్యునిగా భావిస్తున్నాను. సాధారణ అతిథికీ గౌరవం ఇవ్వాలి అని ధర్మజ్ఞులు చెబుతారు. మరి నీ వంటి మహనీయుడికి ఎంత గౌరవం ఇవ్వాలి? నీవు ఉత్తమ దేవత అయిన వాయుదేవుని కుమారుడవు. అతనికి సమానమైన వేగాన్ని కలిగివున్నావు. నీవు గౌరవం పొందినపుడు, వాయుదేవుడే గౌరవింపబడతాడు. అందుకే నిన్ను గౌరవించాలి. దీనికి మరో కారణమూ ఉంది: కృతయుగంలో పర్వతాలకు రెక్కలు ఉండేవి. అవి గరుత్మంతుల వలె అన్ని దిశలలో సంచరించేవి. అప్పుడు దేవతలు, ఋషులు, సమస్త జంతువులు—అవి ఎక్కడ పడితే అక్కడ పడిపోతాయేమోనని భయపడ్డారు. అప్పుడు సహస్రనేత్రుడు, పర్వతాధిపతి ఇంద్రుడు, కోపంతో తన వజ్రాయుధంతో వందలాది, వేలాది పర్వతాల రెక్కలను తొలిచాడు. ఆ సమయంలో ఇంద్రుడు నా దగ్గరకు వజ్రాయుధంతో వచ్చి నన్ను ఛేదించబోయే వేళ, నీ తండ్రి వాయుదేవుడు నన్ను రక్షించాడు. ఆయన గొప్పాత్ముడైన వాయువు నన్ను ఈ ఉప్పు సముద్రంలోకి తోసేశాడు. అప్పటి నుంచి నా రెక్కలు లేవు, శరీరం మాత్రం అలాగే ఉంది. నీ తండ్రి వల్లే నేను కాపాడబడ్డాను. కాబట్టి, ఓ వాయుపుత్రుడా, నిన్ను గౌరవించటం నా కర్తవ్యం. నీ వల్ల నాకు ఈ బంధం ఏర్పడింది. నా ప్రయోజనం, సముద్రుని ప్రయోజనం రెండూ నీవు ఆనందంతో నెరవేర్చాలి. నీ అలసటను తీర్చుకో, నా ఆతిథ్యాన్ని స్వీకరించు. నీవు గౌరవించబడ్డావు, నేను సంతోషించాను." ఈ విధంగా మైనాకుడు పలికినప్పుడు, వానరాధిపతి హనుమంతుడు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: "నాకు సంతోషంగా ఉంది, నీ ఆతిథ్యం నాకు తృప్తికరంగా ఉంది. మన మధ్య ఏదైనా మనస్పర్థ ఉంటే అది పోయింది. కానీ ఇప్పుడు కార్యకాలం దగ్గరపడింది, పగలు గడుస్తోంది. నేను ఇచ్చిన మాటను నిలబెట్టుకోవాలి, ఇక్కడ ఎక్కువసేపు ఉండలేను." అని చెప్పి, ఆ వానరశ్రేష్ఠుడు తన చేతితో పర్వతాన్ని తాకి, మళ్లీ ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయాడు. అతడు మహాశక్తితో, చిరునవ్వుతో ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాడు.