హనుమంతుడు ఆకాశంలో వేగంగా దూకుతున్నప్పుడు, అతని వేగానికి చెట్లు తమ పుష్పాలను వదిలి వేసాయి. ఆ పుష్పాలు నీటిపై చెలరేగి, సందర్శనకు వచ్చిన స్నేహితులు వెళ్లిపోయినట్లు కనిపించాయి. ఆ వృక్షాల నుండి వచ్చిన వర్ణవర్ణాల పుష్పాల సముదాయం, వాయువుతో కదిలి, సముద్రంపై మెత్తగా పడిపోతూ, ఆ మహాసముద్రాన్ని నక్షత్రాలతో నిండిన ఆకాశంలా ప్రకాశింపజేసింది. ఆ సువాసనలతో నిండిన, రంగురంగుల పుష్పాల వర్షంలో హనుమంతుడు, మెరుస్తున్న మేఘం మీద మెరుపు పుంజాలు అలంకరించినట్లుగా కనిపించాడు. అతని శక్తివల్ల నీరు పుష్పాలతో కప్పబడింది; అవి నక్షత్రాలు లేదా ఆకాశాన్ని వెలిగించే దీపాల్లా మెరిసాయి. ఆకాశంలో విస్తరించిన అతని రెండు చేతులు, కొండ శిఖరాలపై నుండి బయటపడిన అయిదు తలల కలిగిన రెండు పాముల్లా కనిపించాయి. ఆ మహాకాయ హనుమంతుడు, అలలతో కూడిన విస్తారమైన సముద్రాన్ని తాగుతున్నట్లూ, ఆకాశాన్ని తాకాలని తపనగా ఉన్నట్లూ మెరిసిపోతున్నాడు. వాయుపుత్రుడైన హనుమంతుడి కళ్ళు, మెరుపుల్లా మెరిసి, గిరులపై వెలిగించే అగ్నిలా ప్రకాశించాయి. అతని పెద్ద, గోళాకారమైన, పింగళవర్ణ కళ్ళు, చంద్రుడు మరియు సూర్యుడు స్థిరంగా ఉండినట్టు వెలిగాయి. అతని ముఖం, ఎర్రని ముక్కుతో, సాయంకాలపు తడిబడిన సూర్యబింబంలా ఎర్రగా మెరిసింది. దూకుతున్నప్పుడు పైకి లేచిన అతని తోక, ఆకాశంలో ఇంద్రుని ధ్వజంలా మెరిసింది. తన తోకతో వలయాన్ని ఏర్పరచుకొని, తెల్లగా మెరుస్తున్న పళ్లతో హనుమంతుడు, ప్రకాశవంతమైన సూర్యుని చుట్టూ హాలోలాగా కనిపించాడు. అతని బలమైన నితంబ భాగం ఎర్రగా మెరిసి, విరిగిన కొండపై కుంకుమ రాసినట్టుగా కనిపించింది. వానరసింహుడైన హనుమంతుడు సముద్రాన్ని దాటి దూకుతుండగా, అతని పక్కల మధ్యుగా పోయే గాలి మేఘగర్జనలా అరచింది. ఉత్తర దిశనుంచి పతనమవుతున్న ధూమకేతువులా, ఆ మహాబలుడు హనుమంతుడు కనిపించాడు. అతని శరీరం, ఆకాశంలో వెలిగే అగ్గిపుల్లలా, పెద్ద ఏనుగును కట్టిన గొలుసుల్లా కనిపించింది. ఆకాశంలో అతని శరీరం, పైకి పడిన నీడతో, గాలిలో పయనించే పడవలా, సముద్రంలో మునిగినట్టుగా కనిపించింది. హనుమంతుడు సముద్రంలోని ఏ ప్రాంతాన్ని తాకినా, అది అతని బలానికి వెర్రిగా మారిపోయినట్టు అనిపించింది. అతని వేగానికి, కొండల్లా ఎత్తైన అలలపై దూకుతూ, హనుమంతుడు సముద్రాన్ని దాటి పోయాడు. వానరుని వాయువు, మేఘాల వాయువుతో కలిసి, సముద్రాన్ని భయంకరంగా కంపింపజేశాయి. ఉప్పు నీటిలో పెద్ద పెద్ద అలల వలలను లాగుతూ, వానరసింహుడు దూకుతున్నాడు; ఆ సమయంలో ఆకాశం, భూమి విడివిడిగా చెలరేగుతున్నట్లుగా కనిపించింది. అతను మహా వేగంగా, మెరుమండరాద్రుల్లా పైకి లేచిన అలలను దాటి, వాటిని లెక్కించుకుంటూ పోయాడు. ఆ సమయంలో, అతని బలానికి సముద్రం మేఘాలతో నిండి, ఆకాశంలో శరదృతువులో విస్తరించిన మేఘాల్లా మెరిసింది. అక్కడ, బయటపడిన తిమింగలాలు, మత్స్యాలు, కప్పలు, మకరాలు తమ కవర్లు తీసివేయబడినట్లుగా కన్పించాయి. అప్పుడు, అతన్ని ముందుకు వస్తున్నదాన్ని చూసి, సముద్రంలో నివసించే పాములు, ఆ వానరసింహుడిని ఆకాశంలో గరుడుడని భావించాయి. అతని వేగంతో ఏర్పడిన నీడ, పది యోజనాల వెడల్పు, ముప్పై యోజనాల పొడవుతో అద్భుతంగా మెరిసింది. వాయుపుత్రుని వెంటపడుతూ, అతని నీడ ఉప్పు నీటిపై, తెల్లగా, మబ్బుల్లా పరచుకుంది. ఆ మహాకాయుడు, వాయుపథంలో, ఆధారములేకుండా, రెక్కలతో మేఘగిరిలా ప్రకాశించాడు. అతని వేగానికి, అతను దాటి పోయిన మార్గంలో సముద్రం ఒక్కసారిగా లోతైన గోతిలా మారిపోయింది. పక్షుల గుంపుల మధ్యగా దూకుతూ, గరుడునిలా, హనుమంతుడు మేఘాలను గాలిలా చీల్చాడు. బొచ్చు, ఎరుపు, నీలం, మంజిష్ఠ వర్ణాల మేఘాలు, వానరుని వెంట లాగబడుతూ మెరిసాయి. మేఘాల్లోకి ప్రవేశించి మళ్లీ బయటకు వస్తూ, హనుమంతుడు చంద్రునిలా కొన్నిసార్లు కనబడుతూ, కొన్నిసార్లు కనిపించకుండా పోయాడు. అతని వేగంగా దూకుతున్న 모습을 చూసి, దేవతలు, గంధర్వులు, చారణులు అక్కడ పుష్పవర్షం కురిపించారు. వానరాధిపతి దూకుతున్నప్పుడు సూర్యుడు అతనిని కాల్చలేదు, వాయువు రామకార్యసిద్ధికి సేవ చేశాడు. మహర్షులు అతన్ని ఆకాశంలో ప్రశంసిస్తూ, దేవతలు, గంధర్వులు అరణ్యవాసిని అయిన వానరుణ్ణి స్తుతిస్తూ పాటలు పాడారు. నాగులు, యక్షులు, రకరకాల రాక్షసులు, అలసట లేకుండా దూసుకుపోతున్న ఉత్తమ వానరుణ్ణి ప్రశంసించారు. వానరసింహుడైన హనుమంతుడు దూకుతుండగా, ఇక్ష్వాకువంశానికి గౌరవం కల్పించాలనే ఉద్దేశంతో సముద్రుడు ఆలోచించాడు. “హనుమంతుడు వానరాధిపతి. అతనికి నేను సహాయం చేయకపోతే, ఎవరైనా నన్ను నిందిస్తారు. సగరుడు, ఇక్ష్వాకువంశాధిపతి, నన్ను విస్తరించాడు. హనుమంతుడు కూడా ఇక్ష్వాకువంశానికి మంత్రివర్యుడు. కనుక నేను అతనికి అడ్డంగా ఉండకూడదు. అతను నాపై విశ్రాంతి తీసుకుని మిగిలిన దూరాన్ని సంతోషంగా దాటేందుకు సహాయం చేయాలి,” అని సముద్రుడు ధృడంగా నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆ తరువాత, సముద్రజలాల్లో దాగి ఉన్న, బంగారు నాభి కలిగిన మైనాకుడు అనే ఉత్తమ పర్వతాన్ని సముద్రుడు పిలిచి, తన సంకల్పాన్ని తెలిపాడు.