హనుమంతుడు తన గొప్ప వేగంతో ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు, వెనుకకు వంకరగా తిరిగిన అతని పొదువైన తోక, గరుడుడు పట్టుకొని వెళ్తున్న మహా పాము లా కనిపించింది. అతని బలమైన భుజాలు, ఇనుప దండాల వలె విస్తరించి, నడుము వద్దకు చేరగా, కాళ్లు మడచుకుని, శక్తిని అంతటినీ కేంద్రీకరించుకున్నాడు. తన కాంతిమంతమైన భుజాలు, మెడను సేకరించుకుంటూ, శక్తి, పరాక్రమం, ధైర్యాన్ని అంతటినీ తనలో సమకూర్చుకున్నాడు. దూరంగా ఉన్న మార్గాన్ని పరిశీలిస్తూ, ఆకాశాన్ని చూస్తూ, హృదయంలో ఊపిరిని నిలిపాడు. తన పాదాలను బలంగా భూమిపై నాటిన ఆ మహాబలుడు హనుమంతుడు, లేచేందుకు సిద్ధమవుతూ చెవులను ఒత్తుగా ఒత్తాడు. అప్పుడు వానరశ్రేష్ఠుడు ఇతర వానరులకు ఇలా అన్నాడు: ‘‘రాఘవుడు వదిలిన బాణం వాయువువేగంతో పోయినట్లే, నేను కూడా రావణుడు పాలించే లంకకు వెళ్తాను. అక్కడ జనకాత్మజ అయిన సీతను కనుగొనలేకపోతే, ఈ వేగంతోనే దేవతల లోకానికి వెళ్లిపోతాను. లేకపోతే, రాక్షస రాజైన రావణుణ్ని బంధించి తీసుకొస్తాను; ఏదైనా జరిగినా, సీతతో పాటు నా కార్యాన్ని నెరవేర్చుకొని తిరిగి వస్తాను. లేదా రావణుడితో పాటు లంకానగరాన్ని కూడా పెకిలించి ఇక్కడికి తెస్తాను!’’ ఇలా పలికిన హనుమంతుడు, ధృఢంగా సంకల్పించి, గరుడుడిని తలచుకుంటూ, మహా వేగంతో ముందుకు దూకాడు. అతను లేచిన వేగంతో, పర్వతంపై ఉన్న చెట్లు తమ శాఖలను లోపలికి మడచుకుని, చుట్టూ ఎగిరిపడ్డాయి. పుష్పాలతో నిండిన చెట్లు, తేనె మదంలో మునిగిన పక్షులతో కూడి, ఆకాశంలో అతని వెంట పరుగెత్తాయి. అతని తొడల బలానికి పుట్టిన చెట్లు కొంతదూరం అతని వెంట వచ్చినవిగా, ప్రయాణానికి బయలుదేరిన బంధువులను అనుసరించే స్నేహితుల్లా కనిపించాయి. అవే చెట్లు, సైన్యమై రాజును అనుసరించినట్లుగా, హనుమంతుని వెంబడించాయి. పుష్పాలతో అలంకృతమైన ఆ చెట్లతో కూడిన హనుమంతుడు, పర్వతాన్ని తలపిస్తూ, అద్భుతంగా మెరిసిపోయాడు. ఆ చెట్లు, తమ వేర్లు గట్టిగా పట్టుకున్నా, ఉప్పునీటిలో భయంతో మునిగిపోతూ, మహేంద్ర పర్వతాలు వరుణుడి నివాసానికి మునిగినట్లుగా కన్పించాయి. వివిధ రకాల పుష్పాలతో, ముదురు ముక్కులతో హనుమంతుడు, ఆకాశంలో జాడలు మెరుస్తూ, దీపికలతో అలంకరించిన మేఘాన్ని పోలి మెరిసాడు. అతని వేగానికి చెట్లు తాము మోసిన పుష్పాలను నీటిలోకి జారవిడిచాయి; అవి సందర్శన అనంతరం విడిపోతున్న స్నేహితుల్లా నీటిలో చెలరేగాయి. ఆ చెట్ల నుంచి వచ్చిన విభిన్న రంగుల పుష్పాలు, వానరుని వేగానికి తడబడుతూ, సముద్రంపై తేలుతూ, ఆ మహాసముద్రాన్ని నక్షత్రాలతో నిండిన ఆకాశంలా ప్రకాశింపజేశాయి. పరిమళభరితమైన పుష్పవర్షంలో తడిసిన హనుమంతుడు, మెరుపులతో కూడిన మేఘంలా వెలిగిపోయాడు. అతని వేగానికి నీటిమీద పుష్పాలు పరచబడి, నక్షత్రాలు లేదా ఆకాశంలో వెలిగే దీపాల్లా మెరిసాయి. ఆకాశంలో విస్తరించిన అతని రెండు చేతులు, పర్వత శిఖరాల నుంచి బయలువెళ్లిన అయిదు తలల పాముల్లా కనిపించాయి. అతను మహాసముద్రాన్ని పీల్చుతున్నట్టు, ఆకాశాన్ని తాగాలనుకుంటున్నట్టు హనుమంతుడు మెరిసిపోయాడు. వాయుపథాన్ని అనుసరించిన అతని కన్నులు, మెరుపులు వలె మెరిసి, పర్వతంపై వెలిగే అగ్నిలా దహించాయి. అతని పెద్ద, గుండ్రని పింగళ నేత్రాలు, చంద్రుడు, సూర్యుడు స్థిరంగా ఉన్నట్టుగా మెరిసాయి. అతని ముఖం, ఎర్రని ముక్కుతో, సంధ్యాకాలంలో సూర్యుని మండలంలా ఎర్రగా మెరిసింది. అతను దూకినప్పుడు పైకి ఎగిరిన అతని తోక, ఆకాశంలో ఇంద్రుని పతాకంలా ప్రకాశించింది. వాయుపుత్రుడైన హనుమంతుడు, తన తోకతో వలయాన్ని సృష్టించి, తెల్లటి పళ్లతో మెరిసి, ప్రాభావవంతమైన సూర్యుని చుట్టూ హాలోలాగా కనిపించాడు. అతని నెత్తురు రంగు నడుము భాగం, విరిగిపోయిన పర్వతం మీద కుంకుమ పూసినట్టుగా మెరిసింది. వానరులలో సింహుడైన హనుమంతుడు సముద్రాన్ని దాటి దూకుతుండగా, అతని ప్రక్కల మధ్యుగా పోయే గాలి, మేఘగర్జనల్లా మ్రోగింది. ఉత్తర దిశనుండి పడి వచ్చే ధూమకేతువులా, ఆ మహా వానరుడు కనిపించాడు. ఆకాశంలో ఎగిరే అగ్నికండంలా మెరిసి, అతను పెద్ద ఏనుగును పోలి, రెండు ప్రక్కల చుట్టూ బందినట్లు కనిపించాడు. అతని శరీరం, పైకి పడుతున్న బలమైన నీడతో, గాలికి నడిపించబడే పడవలా, సముద్రంలో మునిగి ఉన్నట్టుగా కనిపించింది. హనుమంతుడు సముద్రాన్ని దాటి వెళ్ళే ప్రతి ప్రాంతం, అతని అవయవాల బలానికి వెర్రితనంతో ఊగిపోయినట్టుగా కనిపించింది. మహాబలుడు హనుమంతుడు, పర్వతశిఖరాలంత ఎత్తైన అలలపై దూకుతూ, అవి ఎత్తైన పర్వతాల్లా కనిపించాయి. వానరుని శక్తివంతమైన గాలి, మేఘాల వాయువుతో కలిసి, సముద్రాన్ని భయంకరంగా కంపింపజేసింది. ఉప్పునీటిలో అలల గొప్ప వలలను లాగుతూ, ఆ వానరసింహుడు దూకుతున్నప్పుడు, ఆకాశాన్ని భూమిని చిద్రం చేస్తున్నట్టుగా కనిపించాడు. అతను మహాసముద్రపు ఎత్తైన అలలను, మేరు, మందర పర్వతాలను లెక్కించేలా దాటి పోయాడు. ఆ సమయంలో, అతని బలానికి నీరు మేఘాలతో నిండి, ఆకాశంలో శరదృతువు మేఘాల్లా ప్రకాశించింది. ఇలా, హనుమంతుడు తన పరాక్రమంతో లంక దిశగా గగనాన్ని చీల్చుకుంటూ, సూర్యకాంతితో మెరిసిపోతూ, సముద్రాన్ని దాటి పోయాడు.