ఆ రోజు వానరుల మధ్య జాంబవాన్ ఇలా అన్నాడు: “ఇప్పుడు మన జీవితాలు ముగిసినట్టే, కానీ నువ్వు మా మధ్యకు వచ్చావు, నైపుణ్యం, శౌర్యంతో నిండిన వానరుల రాజు లాంటి వాడివి. ఓ బాలా! నేను మూడు అడుగులతో భూమిని, పర్వతాలు, అడవులు, వనాలు సహా, ఇరవై ఒకసారి దక్షిణావర్తంగా చుట్టాను. అలాగే దేవతల ఆజ్ఞతో మేము అమృతాన్ని తయారు చేయడానికి అవసరమైన ఔషధాలను సేకరించాము. అప్పుడు మేము అపారమైన బలాన్ని పొందాము. కానీ ఇప్పుడు నేను వృద్ధుడిని, నా శౌర్యం తగ్గింది. ఈ సమయంలో, నీవు అన్ని గుణాలతో నిండినవాడివి, మాకు ఆశగా నిలిచావు. ఇప్పుడు నీ శక్తిని ప్రదర్శించు, ఎందుకంటే నీవు ఎగిరే వానరులలో శ్రేష్ఠుడివి; వానరుల సమూహం అంతా నీ బలాన్ని చూడాలని కోరుకుంటుంది. లేచి, వానరులలో సింహంలాంటి వాడా, మహాసముద్రాన్ని దాటి పో. హనుమంతా, నీ మార్గం అన్ని జీవులకంటే గొప్పది. వానరులు అంతా నిరుత్సాహంగా ఉన్నారు, హనుమంతా, నీవు ఎందుకు సంకోచిస్తున్నావు? విశ్ణువు మూడు అడుగులు వేసినట్టు, నీవు వేగంగా ముందుకు సాగు. వానరుల నాయకుడు ప్రోత్సాహం ఇవ్వడంతో, వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు, తన వేగంపై నమ్మకంతో, వానరుల వీరుల సమూహాన్ని ఆనందపరిచాడు. అతను గొప్ప రూపాన్ని ధరించాడు. ఇప్పుడు, హనుమంతుడు వంద యోజనాలను దాటేందుకు తన రూపాన్ని విస్తరించగా, అతను వేగంగా ఆకాశాన్ని నింపాడు. వానరులలో శ్రేష్ఠుడు ఇలా మారాడు. దుఃఖాన్ని వదిలి, ఆనందంతో నిండిన వానరులు గొప్ప హనుమంతుడిని కీర్తించారు. సంతోషంతో, ఆశ్చర్యంతో, వారు చుట్టూ చూస్తూ, మూడు అడుగులు వేసిన వానరుని, ఉత్సాహంగా, నారాయణుని దర్శించటంలా చూశారు. అందరితో ప్రశంసలు పొందుతూ, శక్తిలో గొప్ప హనుమంతుడు మరింత పెద్దగా మారాడు; తన తోకను మడిచాడు, ఆనందంలో బలం పొందాడు. వానరుల పెద్దలు అతన్ని ప్రశంసించగా, అతని రూపం అపారమైన ప్రకాశంతో నిండిపోయింది. ఓపెన్ పర్వత గుహలో సింహం ఎలా విస్తరిస్తుందో, వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు కూడా తనను విస్తరించుకున్నాడు. అతని ముఖం విస్తరించుకుంటూ ప్రకాశించింది, జ్ఞానంతో, దీప్తితో, అంబరిషుడిలా, పొగలేని అగ్నిలా. వానరుల మధ్య నుంచి లేచి, ఆనందంతో అతని శరీరం కంపించగా, హనుమంతుడు వానరుల పెద్దలను వినయంగా ఉద్దేశించాడు. “వాయువు, అగ్నికి మిత్రుడు, బలవంతుడూ, అపారమైనవాడు, పర్వత శిఖరాలను ఎక్కి, ఆకాశంలో సంచరిస్తాడు. నేను వాయువు కుమారుడిని, వేగవంతుడిని, శక్తివంతుడిని; ఎగిరే విషయంలో ఆయనకు సమానుడిని. నేను మేరు పర్వతాన్ని వేలసార్లు తాకకుండా చుట్టగలుగుతాను, ఆకాశంలో గీతలు వేసినట్టు. నా చేతుల బలంతో, ప్రపంచాన్ని, పర్వతాలు, నదులు, సరస్సులు సముద్రంతో నింపగలను. నా తొడల వేగంతో, సముద్రం—వరుణుని నివాసం—ఎగిసిపడుతుంది, పెద్ద మొసలి బయటపడినట్టు. గరుడుడు, పక్షుల రాజు, ఆకాశంలో పక్షులతో కలిసి ఎగిరితే, నేను వేలసార్లు అతనిని చుట్టగలుగుతాను. సూర్యుడు, కాంతులతో నిండినవాడు, ఉదయించినా, అస్తమించకపోయినా, నేను అతని వద్దకు చేరగలను. భూమిని తాకకుండా, తిరిగి వేగంగా, భయంకరంగా తిరిగి రావచ్చు, ఓ వానరులలో శ్రేష్ఠుడా. ఆకాశంలో సంచరించే అన్ని జీవులను మించగలను; సముద్రాలను ఎండగట్టి, భూమిని చీల్చగలను. ఎగిరే సమయంలో పర్వతాలను నాశనం చేయగలను, సముద్రాన్ని నా వేగంతో తీసుకెళ్లగలను. నేను ఆకాశంలో ఎగిరే సమయంలో, అన్ని వృక్షాల పుష్పాలు నా వెంట వస్తాయి. నా మార్గం ఆకాశంలో వాయువు మార్గంలా ఉంటుంది; భయంకరమైన ఆకాశాన్ని దాటి, పైకి ఎగిరిపోతాను. నేను పడిపోతున్నప్పుడు, అన్ని జీవులు నన్ను చూస్తారు; మీరు నన్ను మేరు పర్వతంలా చూస్తారు. నేను వెళ్తూ, ఆకాశాన్ని కవర్ చేసి, Meghamులను చ散 చేసి, పర్వతాలను కంపించగలను; దృఢంగా ఎగిరి, సముద్రాన్ని ఎండగలుగుతాను. గరుడుడు, పక్షుల రాజు, లేదా బలవంతుడైన వాయువు తప్ప, నా ఎగిరే వేగాన్ని అనుసరించగలవారు లేరు. క్షణంలోనే, ఆధారంలేని ఆకాశంలో పడిపోతాను, మేఘంలో మెరుపు వెలుగులా. సముద్రాన్ని దాటి ఎగిరే సమయంలో, నా రూపం విష్ణువు మూడు అడుగులు వేసినట్టు ఉంటుంది. నా బుద్ధితో గ్రహించాను, నా మనస్సు స్థిరంగా ఉంది; నేను వైదేహిని దర్శిస్తాను—వానరులారా, సంతోషించండి! నేను వేగంలో వాయువుకి, వేగంలో గరుడునికి సమానుడిని; నా సంకల్పం పదివేలు యోజనాలను దాటడం. ఇంద్రుడు వజ్రాయుధం పట్టుకున్నవాడు అయినా, బ్రహ్మా స్వయంభువుడైనా, వారి చేతిలో ఉన్న అమృతాన్ని బలవంతంగా తీసుకోగలను. నా సంకల్పం లంకను కూడా ఎత్తుకుని తీసుకెళ్లడం; ఇలా అపారమైన ప్రకాశంతో నిండిన వానరుల్లో శ్రేష్ఠుడు గర్జించాడు. ఆనందంతో వానరులు అతన్ని ఆశ్చర్యంగా చూశారు; అతని మాటలు వింటూ, తమ దుఃఖాన్ని మర్చిపోయారు. జాంబవాన్, వానరుల నాయకుడు, ఎంతో సంతోషంతో ఇలా అన్నాడు: “ఓ కేశరీ కుమారుడా, శూరుడా, వేగవంతుడా, వాయుపుత్రుడా!