யதி தஸ்யாகமஃ கஶ்சிதார்யா வா ஸாத லக்ஷ்யதே। பாடமித்யேவ காகுத்ஸ்தஃ ப்ரஸ்திதோ தக்ஷிணாம் திஶம்
'அங்கே அவளுடைய வருகைக்கு ஏதேனும் குறியீடு இருந்தாலும், அல்லது அந்த அருமைமிகும் பெண் அங்கே காணப்பட்டாலும்...' 'சரி' என்று காகுத்ஸ்தன் கூறி, தெற்குத் திசையில் புறப்பட்டார்.
லக்ஷ்மணாநுகதஃ ஶ்ரீமாந் வீக்ஷமாணோ வஸும்தராம்। ஏவம் ஸம்பாஷமாணௌ தாவந்யோந்யம் ப்ராதராவுபௌ
லக்ஷ்மணனைத் தொடர்ந்து, புகழ்பெற்றவர் பூமியை நோக்கிப் பார்த்தார்; அப்படியே அந்த இரு சகோதரர்களும் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசிக்கொண்டனர்.
வஸும்தராயாம் பதிதபுஷ்பமார்கமபஶ்யதாம்। புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிம் நிபதிதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராமோ மஹீதலே
பூமியில் விழுந்த மலர்களால் நிரம்பிய பாதையை அவர்கள் பார்த்தபோது, ராமன் பூமியில் விழுந்த மலர்வீழ்ச்சியைக் கண்டார்.
உவாச லக்ஷ்மணம் வீரோ துஃகிதோ துஃகிதம் வசஃ। அபிஜாநாமி புஷ்பாணி தாநீமாநீஹ லக்ஷ்மண
வீரரான ராமன் துயரமடைந்து, துயரத்தில் இருக்கும் லக்ஷ்மணனிடம் சொன்னார்: 'இங்கே உள்ள இந்த மலர்களை நான் அடையாளம் காண்கிறேன், லக்ஷ்மணா.'
அபிநத்தாநி வைதேஹ்யா மயா தத்தாநி காநநே। மந்யே ஸூர்யஶ்ச வாயுஶ்ச மேதிநீ ச யஶஸ்விநீ
'வைதேஹி காட்டில் கட்டி, நான் கொடுத்த மலர்கள்தான் இவை; இந்த மலர்களை புகழ்பெற்ற சூரியன், காற்றும், பூமியும் காப்பாற்றுகின்றன என்று நினைக்கிறேன்.'
அபிரக்ஷந்தி புஷ்பாணி ப்ரகுர்வந்தோ மம ப்ரியம்। ஏவமுக்த்வா மஹாபாஹுர்லக்ஷ்மணம் புருஷர்ஷபம்
'அவை மலர்களை பாதுகாத்து, எனக்கு பிடித்ததைச் செய்கின்றன.' என்று கூறி, வலிமைமிக்க ராமன், மனிதர்களில் சிறந்த லக்ஷ்மணனிடம் சொன்னார்.
உவாச ராமோ தர்மாத்மா கிரிம் ப்ரஸ்ரவணாகுலம்। கச்சித் க்ஷிதிப்ரு'தாம் நாத த்ரு'ஷ்டா ஸர்வாங்கஸுந்தரீ
தரையிலுள்ள ஊற்றுகளால் நிரம்பிய மலைக்கு, தர்மத்தை மதிக்கும் ராமன் கூறினார்: 'மலைகளின் தலைவனே, எல்லா அங்கங்களும் அழகாக உள்ளவளை நீ பார்த்தாயா?'
ராமா ரம்யே வநோத்தேஶே மயா விரஹிதா த்வயா। க்ருத்தோऽப்ரவீத் கிரிம் தத்ர ஸிம்ஹஃ க்ஷுத்ரம்ரு'கம் யதா
இந்த அழகான காட்டில், என்னை நீ பிரித்துவிட்டாய் என்று ராமா அந்த மலையிடம் கோபத்துடன் பேசினார்; அது சிங்கம் சிறிய விலங்கிடம் பேசுவது போல இருந்தது.
தாம் ஹேமவர்ணாம் ஹேமாங்கீம் ஸீதாம் தர்ஶய பர்வத। யாவத் ஸாநூநி ஸர்வாணி ந தே வித்வம்ஸயாம்யஹம்
மலைமேல், பொன்னிறமும் பொன்னாகமும் கொண்ட சீதையை எனக்கு காட்டு; இல்லையெனில் உன் எல்லா சிகரங்களையும் நான் அழித்து விடுவேன்.
ஏவமுக்தஸ்து ராமேண பர்வதோ மைதிலீம் ப்ரதி। தர்ஶயந்நிவ தாம் ஸீதாம் நாதர்ஶயத ராகவே
இவ்வாறு ராமன் கேட்டபோது, அந்த மலை சீதையை காண்பிப்பதுபோல் இருந்தாலும், ராகவனுக்கு உண்மையில் காட்டவில்லை.
ததோ தாஶரதீ ராம உவாச ச ஶிலோச்சயம்। மம பாணாக்நிநிர்தக்தோ பஸ்மீபூதோ பவிஷ்யஸி
அதன்பின் தசரதன் மகன் ராமன் அந்தப் பாறைமலையிடம், "என் அம்புகளின் நெருப்பால் நீ சாம்பலாகி போக வேண்டியதுதான்" என்று கூறினான்.
அஸேவ்யஃ ஸர்வதஶ்சைவ நிஸ்த்ரு'ணத்ருமபல்லவஃ। இமாம் வா ஸரிதம் சாத்ய ஶோஷயிஷ்யாமி லக்ஷ்மண
எங்கும் அருகில் செல்ல முடியாததாக, புல், மரம், இலை எதுவும் இல்லாததாக உன்னை மாற்றிவிடுவேன்; அல்லது, லக்ஷ்மணா, இன்று இந்த ஆற்றை உலர்த்தி விடுவேன்.
யதி நாக்யாதி மே ஸீதாமத்ய சந்த்ரநிபாநநாம்। ஏவம் ப்ரருஷிதோ ராமோ திதக்ஷந்நிவ சக்ஷுஷா
இன்று நீ எனக்கு சந்திரன்போல் முகம் கொண்ட சீதையின் இடத்தை சொல்லவில்லை என்றால்..." என்று கூறி, கோபத்தில் ராமனின் கண்கள் தீப்போல் எரிந்தன.
ததர்ஶ பூமௌ நிஷ்க்ராந்தம் ராக்ஷஸஸ்ய பதம் மஹத்। த்ரஸ்தாயா ராமகாம்க்ஷிண்யாஃ ப்ரதாவந்த்யா இதஸ்ததஃ
பயந்து, ராமனை ஏங்கிக் கொண்டு இங்கும் அங்கும் ஓடிய சீதையின் பின்னால், பூமியில் ஒரு பெரிய ராக்ஷஸனின் பாதச்சுவடு அவர் கண்டார்.
ராக்ஷஸேநாநுஸ்ரு'ப்தாயா வைதேஹ்யாஶ்ச பதாநி து। ஸ ஸமீக்ஷ்ய பரிக்ராந்தம் ஸீதாயா ராக்ஷஸஸ்ய ச
ராக்ஷசன் துரத்திய வைத்தேயியின் பாதச்சுவடுகளும், சீதையும் ராக்ஷசனும் விட்டுச் சென்ற தடங்களும் அவர் கவனித்தார்.
பக்நம் தநுஶ்ச தூணீ ச விகீர்ணம் பஹுதா ரதம்। ஸம்ப்ராந்தஹ்ரு'தயோ ராமஃ ஶஶம்ஸ ப்ராதரம் ப்ரியம்
ஒரு உடைந்த வில், ஒரு அம்புக்கூடு, பல துண்டுகளாக சிதறிய ரதம்—இதைக் கண்ட ராமன், அச்சமடைந்த மனதுடன் தனது அன்பு சகோதரனிடம் சொன்னான்.
பஶ்ய லக்ஷ்மண வைதேஹ்யா கீர்ணாஃ கநகபிந்தவஃ। பூஷணாநாம் ஹி ஸௌமித்ரே மால்யாநி விவிதாநி ச
"லட்சுமணா, வைத்தேயியின் பொன்னாலான ஆபரணங்களின் துளிகள் சிதறி கிடக்கின்றன; பலவிதமான மாலைகளும் இங்கே உண்டு, சௌமித்ரி."
தப்தபிந்துநிகாஶைஶ்ச சித்ரைஃ க்ஷதஜபிந்துபிஃ। ஆவ்ரு'தம் பஶ்ய ஸௌமித்ரே ஸர்வதோ தரணீதலம்
"சௌமித்ரி, எங்கும் பூமி தங்கம் உருகியதுபோல் ஒளிரும் துளிகளாலும், வித்தியாசமான இரத்தத்துளிகளாலும் மூடப்பட்டுள்ளது, பார்."
மந்யே லக்ஷ்மண வைதேஹீ ராக்ஷஸைஃ காமரூபிபிஃ। பித்த்வா பித்த்வா விபக்தா வா பக்ஷிதா வா பவிஷ்யதி
"லட்சுமணா, வைத்தேயி அந்த உருவம் மாற்றும் ராக்ஷசர்களால் தாக்கப்பட்டு, கிழிக்கப்பட்டு, அல்லது கூட சாப்பிடப்பட்டிருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்."
தஸ்யா நிமித்தம் ஸீதாயா த்வயோர்விவதமாநயோஃ। பபூவ யுத்தம் ஸௌமித்ரே கோரம் ராக்ஷஸயோரிஹ
"சௌமித்ரா, சீதையை காரணமாகக் கொண்டு, இங்கு இரு ராக்ஷசர்கள் இடையே கொடிய யுத்தம் நடந்துள்ளது."
முக்தாமணிசிதம் சேதம் ரமணீயம் விபூஷிதம்। தரண்யாம் பதிதம் ஸௌம்ய கஸ்ய பக்நம் மஹத் தநுஃ
"அன்பானவரே, முத்தும் மணிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு அழகாகத் திகழும் இந்த உடைந்த பெரிய வில், யாருடையது பூமியில் விழுந்திருக்கிறது?"
ராக்ஷஸாநாமிதம் வத்ஸ ஸுராணாமதவாபி வா। தருணாதித்யஸம்காஶம் வைதூர்யகுலிகாசிதம்
"குழந்தாய், இது ராக்ஷசர்களுடைய விலா, அல்லது தேவர்களின் விலா? இது எழும் சூரியனைப்போல் பிரகாசமாக, வைடூரியக்கல்லால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது."
விஶீர்ணம் பதிதம் பூமௌ கவசம் கஸ்ய காஞ்சநம்। சத்ரம் ஶதஶலாகம் ச திவ்யமால்யோபஶோபிதம்
"யாருடைய பொன்னாலான கவசம் இது, பூமியில் உடைந்து விழுந்திருக்கிறது? யாருடைய நூறு எலும்புகளுடன், தெய்வீக மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குடை இது?"
பக்நதண்டமிதம் ஸௌம்ய பூமௌ கஸ்ய நிபாதிதம்। காஞ்சநோரஶ்சதாஶ்சேமே பிஶாசவதநாஃ கராஃ
"அன்பானவரே, இந்த உடைந்த கோல் யாருடையது, பூமியில் விழுந்திருக்கிறது? இந்த முகம் பயங்கரமாகவும், மார்பில் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கராக்கள் யாருடையவர்கள்?"
பீமரூபா மஹாகாயாஃ கஸ்ய வா நிஹதா ரணே। தீப்தபாவகஸம்காஶோ த்யுதிமாந் ஸமரத்வஜஃ
"பயங்கரமான உருவமும், பெரிய உடலும் கொண்டவர்கள் யார், போரில் வீழ்த்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்? தீப்போல் ஒளிரும் இந்த யுத்தக் கொடி யாருடையது?"
அபவித்தஶ்ச பக்நஶ்ச கஸ்ய ஸாங்க்ராமிகோ ரதஃ। ரதாக்ஷமாத்ரா விஶிகாஸ்தபநீயவிபூஷணாஃ
"அன்பானவரே, போரில் பயன்படுத்திய இந்த உடைந்த, தூக்கி எறியப்பட்ட ரதம் யாருடையது? பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகள் ரதச்சக்கரங்களைப்போல் சிதறி கிடக்கின்றன."
கஸ்யேமே நிஹதா பாணாஃ ப்ரகீர்ணா கோரதர்ஶநாஃ। ஶராவரௌ ஶரைஃ பூர்ணௌ வித்வஸ்தௌ பஶ்ய லக்ஷ்மண
இவை யாருடைய அம்புகள், லக்ஷ்மணா? பயங்கரமாகத் தெரியும் இவை எல்லாம் சிதறிக் கிடக்கின்றன. இரு அம்பகூடைகளும் உடைந்து, அம்புகள் நிரம்பி உள்ளன, பார்.
ப்ரதோதாபீஷுஹஸ்தோऽயம் கஸ்ய வா ஸாரதிர்ஹதஃ। பதவீ புருஷஸ்யைஷா வ்யக்தம் கஸ்யாபி ரக்ஷஸஃ
இந்த வண்டிச் சாரதி யாருடையவன்? அவன் கையில் எச்சம், குதிரை ஓட்டும் கம்பு பிடித்தபடியே உயிரிழந்திருக்கிறான். இது நிச்சயமாக யாரோ ஒரு ராட்சசனின் பாதை என்று தெரிகிறது.
வைரம் ஶதகுணம் பஶ்ய மம தைர்ஜீவிதாந்தகம்। ஸுகோரஹ்ரு'தயைஃ ஸௌம்ய ராக்ஷஸைஃ காமரூபிபிஃ
லக்ஷ்மணா, அந்தக் கொடூரமான மனம் கொண்ட, உருவம் மாற்றும் ராட்சசர்களுடன் எனக்கு இருந்த பகைமை, இப்போது நூறடிக்கும் அளவுக்கு பெருகி, உயிரை அழிக்கும் நிலைக்கு வந்துவிட்டது, பார்.
ஹ்ரு'தா ம்ரு'தா வா வைதேஹீ பக்ஷிதா வா தபஸ்விநீ। ந தர்மஸ்த்ராயதே ஸீதாம் ஹ்ரியமாணாம் மஹாவநே
வைதேஹி பிடிபட்டாள், கொல்லப்பட்டாள், அல்லது அந்த தவமுள்ள சீதை இந்த பெரிய காட்டில் விழுந்து விட்டாள் என்றால், தர்மம் அவளை காப்பாற்றவில்லை.