ஸர்வம் வ்யபாநயச்சோகம் வைதேஹீ க்வ நு ஸா கதா। ஜ்ஞாதிவர்கவிஹீநஸ்ய வைதேஹீமப்யபஶ்யதஃ
என் எல்லா துயரங்களையும் போக்கிய வைதேஹி எங்கே போனாள்? இப்போது என் உறவினர்களும் இல்லை, வைதேஹியையும் காண முடியவில்லை.
மந்யே தீர்கா பவிஷ்யந்தி ராத்ரயோ மம ஜாக்ரதஃ। மந்தாகிநீம் ஜநஸ்தாநமிமம் ப்ரஸ்ரவணம் கிரிம்
நான் விழித்துக்கொண்டே இருப்பதால், இந்த மண்டாகினி, ஜனஸ்தானம், இந்த ஊற்றும் மலையும் பார்த்தபடி, எனக்கு இரவுகள் நீளமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.
ஸர்வாண்யநுசரிஷ்யாமி யதி ஸீதா ஹி லப்யதே। ஏதே மஹாம்ரு'கா வீர மாமீக்ஷந்தே புநஃ புநஃ
சீதையை எங்கெல்லாம் தேடினாலும் கிடைத்தால் கண்டுபிடிப்பேன்; இந்த பெரிய விலங்குகள், வீரா, என்னை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கின்றன.
வக்துகாமா இஹ ஹி மே இங்கிதாந்யுபலக்ஷயே। தாம்ஸ்து த்ரு'ஷ்ட்வா நரவ்யாக்ரோ ராகவஃ ப்ரத்யுவாச ஹ
இங்கே அவர்கள் என்னிடம் பேச விரும்புகிறார்கள் போல அவர்களின் சைகைகளை கவனிக்கிறேன். அவர்களை பார்த்த ராகவன், மனிதர்களில் சிறந்தவன், அவர்களிடம் பேசினார்.
க்வ ஸீதேதி நிரீக்ஷந் வை பாஷ்பஸம்ருத்தயா கிரா। ஏவமுக்தா நரேந்த்ரேண தே ம்ரு'காஃ ஸஹஸோத்திதாஃ
சீதா எங்கே என்று கண்களில் கண்ணீர் தடுத்து, சுற்றி நோக்கி கேட்டார். மனிதர்களின் அரசனால் இப்படிக் கேட்கப்பட்டதும், அந்த விலங்குகள் திடீரென எழுந்தன.
தக்ஷிணாபிமுகாஃ ஸர்வே தர்ஶயந்தோ நபஃஸ்தலம்। மைதிலீ ஹ்ரியமாணா ஸா திஶம் யாமப்யபத்யத
அவை எல்லாம் தெற்கை நோக்கி நின்று, வானத்தைச் சுட்டின. மைதிலி அந்தத் திசையில் இழுத்துச் செல்லப்பட்டாள்.
தேந மார்கேண கச்சந்தோ நிரீக்ஷந்தே நராதிபம்। யேந மார்கம் ச பூமிம் ச நிரீக்ஷந்தே ஸ்ம தே ம்ரு'காஃ
அந்த வழியில் சென்று, அவை மனிதர்களின் அரசை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தன; அந்த விலங்குகள் அந்தப் பாதையையும் நிலத்தையும் கவனமாக நோக்கின.
புநர்நதந்தோ கச்சந்தி லக்ஷ்மணேநோபலக்ஷிதாஃ। தேஷாம் வசநஸர்வஸ்வம் லக்ஷயாமாஸ சேங்கிதம்
மீண்டும் ஒலி எழுப்பிக்கொண்டே சென்ற அந்த விலங்குகளை லக்ஷ்மணன் கவனித்தான்; அவர்களின் எல்லா சைகைகளையும் அவர் புரிந்துகொண்டார்.
உவாச லக்ஷ்மணோ தீமாந் ஜ்யேஷ்டம் ப்ராதரமார்தவத்। க்வ ஸீதேதி த்வயா ப்ரு'ஷ்டா யதேமே ஸஹஸோத்திதாஃ
அறிவும் இரக்கமும் கொண்ட லக்ஷ்மணன் தனது மூத்த சகோதரரிடம் சொன்னான்: 'சீதா எங்கே என்று நீங்கள் கேட்டபோது, இந்த விலங்குகள் திடீரென எழுந்தன.'
தர்ஶயந்தி க்ஷிதிம் சைவ தக்ஷிணாம் ச திஶம் ம்ரு'காஃ। ஸாது கச்சாவஹே தேவ திஶமேதாம் ச நைர்ரு'தீம்
விலங்குகள் நிலத்தையும் தெற்குத் திசையையும் காட்டுகின்றன; ஆண்டவரே, நாம் இந்த நைฤுதி திசையில் செல்லலாம்.
யதி தஸ்யாகமஃ கஶ்சிதார்யா வா ஸாத லக்ஷ்யதே। பாடமித்யேவ காகுத்ஸ்தஃ ப்ரஸ்திதோ தக்ஷிணாம் திஶம்
'அங்கே அவளுடைய வருகைக்கு ஏதேனும் குறியீடு இருந்தாலும், அல்லது அந்த அருமைமிகும் பெண் அங்கே காணப்பட்டாலும்...' 'சரி' என்று காகுத்ஸ்தன் கூறி, தெற்குத் திசையில் புறப்பட்டார்.
லக்ஷ்மணாநுகதஃ ஶ்ரீமாந் வீக்ஷமாணோ வஸும்தராம்। ஏவம் ஸம்பாஷமாணௌ தாவந்யோந்யம் ப்ராதராவுபௌ
லக்ஷ்மணனைத் தொடர்ந்து, புகழ்பெற்றவர் பூமியை நோக்கிப் பார்த்தார்; அப்படியே அந்த இரு சகோதரர்களும் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசிக்கொண்டனர்.
வஸும்தராயாம் பதிதபுஷ்பமார்கமபஶ்யதாம்। புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிம் நிபதிதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராமோ மஹீதலே
பூமியில் விழுந்த மலர்களால் நிரம்பிய பாதையை அவர்கள் பார்த்தபோது, ராமன் பூமியில் விழுந்த மலர்வீழ்ச்சியைக் கண்டார்.
உவாச லக்ஷ்மணம் வீரோ துஃகிதோ துஃகிதம் வசஃ। அபிஜாநாமி புஷ்பாணி தாநீமாநீஹ லக்ஷ்மண
வீரரான ராமன் துயரமடைந்து, துயரத்தில் இருக்கும் லக்ஷ்மணனிடம் சொன்னார்: 'இங்கே உள்ள இந்த மலர்களை நான் அடையாளம் காண்கிறேன், லக்ஷ்மணா.'
அபிநத்தாநி வைதேஹ்யா மயா தத்தாநி காநநே। மந்யே ஸூர்யஶ்ச வாயுஶ்ச மேதிநீ ச யஶஸ்விநீ
'வைதேஹி காட்டில் கட்டி, நான் கொடுத்த மலர்கள்தான் இவை; இந்த மலர்களை புகழ்பெற்ற சூரியன், காற்றும், பூமியும் காப்பாற்றுகின்றன என்று நினைக்கிறேன்.'
அபிரக்ஷந்தி புஷ்பாணி ப்ரகுர்வந்தோ மம ப்ரியம்। ஏவமுக்த்வா மஹாபாஹுர்லக்ஷ்மணம் புருஷர்ஷபம்
'அவை மலர்களை பாதுகாத்து, எனக்கு பிடித்ததைச் செய்கின்றன.' என்று கூறி, வலிமைமிக்க ராமன், மனிதர்களில் சிறந்த லக்ஷ்மணனிடம் சொன்னார்.
உவாச ராமோ தர்மாத்மா கிரிம் ப்ரஸ்ரவணாகுலம்। கச்சித் க்ஷிதிப்ரு'தாம் நாத த்ரு'ஷ்டா ஸர்வாங்கஸுந்தரீ
தரையிலுள்ள ஊற்றுகளால் நிரம்பிய மலைக்கு, தர்மத்தை மதிக்கும் ராமன் கூறினார்: 'மலைகளின் தலைவனே, எல்லா அங்கங்களும் அழகாக உள்ளவளை நீ பார்த்தாயா?'
ராமா ரம்யே வநோத்தேஶே மயா விரஹிதா த்வயா। க்ருத்தோऽப்ரவீத் கிரிம் தத்ர ஸிம்ஹஃ க்ஷுத்ரம்ரு'கம் யதா
இந்த அழகான காட்டில், என்னை நீ பிரித்துவிட்டாய் என்று ராமா அந்த மலையிடம் கோபத்துடன் பேசினார்; அது சிங்கம் சிறிய விலங்கிடம் பேசுவது போல இருந்தது.
தாம் ஹேமவர்ணாம் ஹேமாங்கீம் ஸீதாம் தர்ஶய பர்வத। யாவத் ஸாநூநி ஸர்வாணி ந தே வித்வம்ஸயாம்யஹம்
மலைமேல், பொன்னிறமும் பொன்னாகமும் கொண்ட சீதையை எனக்கு காட்டு; இல்லையெனில் உன் எல்லா சிகரங்களையும் நான் அழித்து விடுவேன்.
ஏவமுக்தஸ்து ராமேண பர்வதோ மைதிலீம் ப்ரதி। தர்ஶயந்நிவ தாம் ஸீதாம் நாதர்ஶயத ராகவே
இவ்வாறு ராமன் கேட்டபோது, அந்த மலை சீதையை காண்பிப்பதுபோல் இருந்தாலும், ராகவனுக்கு உண்மையில் காட்டவில்லை.
ததோ தாஶரதீ ராம உவாச ச ஶிலோச்சயம்। மம பாணாக்நிநிர்தக்தோ பஸ்மீபூதோ பவிஷ்யஸி
அதன்பின் தசரதன் மகன் ராமன் அந்தப் பாறைமலையிடம், "என் அம்புகளின் நெருப்பால் நீ சாம்பலாகி போக வேண்டியதுதான்" என்று கூறினான்.
அஸேவ்யஃ ஸர்வதஶ்சைவ நிஸ்த்ரு'ணத்ருமபல்லவஃ। இமாம் வா ஸரிதம் சாத்ய ஶோஷயிஷ்யாமி லக்ஷ்மண
எங்கும் அருகில் செல்ல முடியாததாக, புல், மரம், இலை எதுவும் இல்லாததாக உன்னை மாற்றிவிடுவேன்; அல்லது, லக்ஷ்மணா, இன்று இந்த ஆற்றை உலர்த்தி விடுவேன்.
யதி நாக்யாதி மே ஸீதாமத்ய சந்த்ரநிபாநநாம்। ஏவம் ப்ரருஷிதோ ராமோ திதக்ஷந்நிவ சக்ஷுஷா
இன்று நீ எனக்கு சந்திரன்போல் முகம் கொண்ட சீதையின் இடத்தை சொல்லவில்லை என்றால்..." என்று கூறி, கோபத்தில் ராமனின் கண்கள் தீப்போல் எரிந்தன.
ததர்ஶ பூமௌ நிஷ்க்ராந்தம் ராக்ஷஸஸ்ய பதம் மஹத்। த்ரஸ்தாயா ராமகாம்க்ஷிண்யாஃ ப்ரதாவந்த்யா இதஸ்ததஃ
பயந்து, ராமனை ஏங்கிக் கொண்டு இங்கும் அங்கும் ஓடிய சீதையின் பின்னால், பூமியில் ஒரு பெரிய ராக்ஷஸனின் பாதச்சுவடு அவர் கண்டார்.
ராக்ஷஸேநாநுஸ்ரு'ப்தாயா வைதேஹ்யாஶ்ச பதாநி து। ஸ ஸமீக்ஷ்ய பரிக்ராந்தம் ஸீதாயா ராக்ஷஸஸ்ய ச
ராக்ஷசன் துரத்திய வைத்தேயியின் பாதச்சுவடுகளும், சீதையும் ராக்ஷசனும் விட்டுச் சென்ற தடங்களும் அவர் கவனித்தார்.
பக்நம் தநுஶ்ச தூணீ ச விகீர்ணம் பஹுதா ரதம்। ஸம்ப்ராந்தஹ்ரு'தயோ ராமஃ ஶஶம்ஸ ப்ராதரம் ப்ரியம்
ஒரு உடைந்த வில், ஒரு அம்புக்கூடு, பல துண்டுகளாக சிதறிய ரதம்—இதைக் கண்ட ராமன், அச்சமடைந்த மனதுடன் தனது அன்பு சகோதரனிடம் சொன்னான்.
பஶ்ய லக்ஷ்மண வைதேஹ்யா கீர்ணாஃ கநகபிந்தவஃ। பூஷணாநாம் ஹி ஸௌமித்ரே மால்யாநி விவிதாநி ச
"லட்சுமணா, வைத்தேயியின் பொன்னாலான ஆபரணங்களின் துளிகள் சிதறி கிடக்கின்றன; பலவிதமான மாலைகளும் இங்கே உண்டு, சௌமித்ரி."
தப்தபிந்துநிகாஶைஶ்ச சித்ரைஃ க்ஷதஜபிந்துபிஃ। ஆவ்ரு'தம் பஶ்ய ஸௌமித்ரே ஸர்வதோ தரணீதலம்
"சௌமித்ரி, எங்கும் பூமி தங்கம் உருகியதுபோல் ஒளிரும் துளிகளாலும், வித்தியாசமான இரத்தத்துளிகளாலும் மூடப்பட்டுள்ளது, பார்."
மந்யே லக்ஷ்மண வைதேஹீ ராக்ஷஸைஃ காமரூபிபிஃ। பித்த்வா பித்த்வா விபக்தா வா பக்ஷிதா வா பவிஷ்யதி
"லட்சுமணா, வைத்தேயி அந்த உருவம் மாற்றும் ராக்ஷசர்களால் தாக்கப்பட்டு, கிழிக்கப்பட்டு, அல்லது கூட சாப்பிடப்பட்டிருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்."
தஸ்யா நிமித்தம் ஸீதாயா த்வயோர்விவதமாநயோஃ। பபூவ யுத்தம் ஸௌமித்ரே கோரம் ராக்ஷஸயோரிஹ
"சௌமித்ரா, சீதையை காரணமாகக் கொண்டு, இங்கு இரு ராக்ஷசர்கள் இடையே கொடிய யுத்தம் நடந்துள்ளது."