தஸ்யாஸ்தாந்யக்நிவர்ணாநி பூஷணாநி மஹீதலே। ஸகோஷாண்யவஶீர்யந்த க்ஷீணாஸ்தாரா இவாம்பராத்
அவளது தீப்போல் ஒளிரும் ஆபரணங்கள், பூமியில் சத்தத்துடன் விழுந்து, வானிலிருந்து விழும் ஒளியற்ற நட்சத்திரங்களைப் போல் உடைந்தன.
தஸ்யாஃ ஸ்தநாந்தராத் ப்ரஷ்டோ ஹாரஸ்தாராதிபத்யுதிஃ। வைதேஹ்யா நிபதந் பாதி கங்கேவ ககநச்யுதா
வைதேஹியின் மார்புக்கிடையில் இருந்து வழிந்த ஹாரம், நட்சத்திரங்களின் அரசனைப் போல் பிரகாசித்து, வானிலிருந்து விழும் கங்கைப்போல் பூமியில் விழுந்தது.
உத்பாதவாதாபிரதா நாநாத்விஜகணாயுதாஃ। மா பைரிதி விதூதாக்ரா வ்யாஜஹ்ருரிவ பாதபாஃ
பயத்தைத் தூண்டும் காற்றால் கிளைகள் அசைந்த மரங்கள், பலவகை பறவைகளால் நிரம்பி, 'பயப்படாதே!' என்று அழைக்கும் போல் இருந்தன.
நலிந்யோ த்வஸ்தகமலாஸ்த்ரஸ்தமீநஜலேசராஃ। ஸகீமிவ கதோத்ஸாஹாம் ஶோசந்தீவ ஸ்ம மைதிலீம்
மலர்கள் உதிர்ந்த தாமரைகள், பயந்த மீன்கள், நீரிலுள்ள உயிர்கள்—all இவை தன்னம்பிக்கை இழந்த தங்களுடைய தோழி மைதிலியை புலம்பும் போல் இருந்தன.
ஸமந்தாதபிஸம்பத்ய ஸிம்ஹவ்யாக்ரம்ரு'கத்விஜாஃ। அந்வதாவம்ஸ்ததா ரோஷாத் ஸீதாச்சாயாநுகாமிநஃ
அப்போது சிங்கங்கள், புலிகள், மான்கள், பறவைகள் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் கூடி, சீதையின் நிழலைக் கோபத்துடன் துரத்தின.
ஜலப்ரபாதாஸ்ரமுகாஃ ஶ்ரு'ங்கைருச்ச்ரிதபாஹுபிஃ। ஸீதாயாம் ஹ்ரியமாணாயாம் விக்ரோஶந்தீவ பர்வதாஃ
சீதை இழுக்கப்பட்டபோது, நீர்வழிகள் வாயாகவும், மலைச்சிகரங்கள் கைபோல் உயரவும், அந்த மலைகள் கூக்குரல் விடும் போல் இருந்தன.
ஹ்ரியமாணாம் து வைதேஹீம் த்ரு'ஷ்ட்வா தீநோ திவாகரஃ। ப்ரவித்வஸ்தப்ரபஃ ஶ்ரீமாநாஸீத் பாண்டுரமண்டலஃ
வைதேஹியை இழுக்கப்படுவதைக் கண்ட சூரியன் துக்கத்தில் திகழ்ச்சி இழந்து, வெண்மையான வட்டத்துடன் தோன்றினான்.
நாஸ்தி தர்மஃ குதஃ ஸத்யம் நார்ஜவம் நாந்ரு'ஶம்ஸதா। யத்ர ராமஸ்ய வைதேஹீம் ஸீதாம் ஹரதி ராவணஃ
இங்கே இராமனுடைய வைதேஹி சீதையை இராவணன் கடத்துகிறான் என்றால், அங்கே தர்மமும், உண்மையும், நேர்மையும், இரக்கமும் இல்லை.
இதி பூதாநி ஸர்வாணி கணஶஃ பர்யதேவயந்। வித்ரஸ்தகா தீநமுகா ருருதுர்ம்ரு'கபோதகாஃ
அப்போது எல்லா உயிரினங்களும் குழுக்களாகச் சேர்ந்து புலம்பின; பயத்தில் முகம் சோகமாக, மிருகக் குட்டிகள் அழுதன.
உத்வீக்ஷ்யோத்வீக்ஷ்ய நயநைர்பயாதிவ விலக்ஷணைஃ। ஸுப்ரவேபிதகாத்ராஶ்ச பபூவுர்வநதேவதாஃ
காடின் தெய்வங்கள் மிகவும் நடுங்கி, கலங்கிய கண்களால் மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தன.
விக்ரோஶந்தீம் த்ரு'டம் ஸீதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா துஃகம் ததா கதாம்। தாம் து லக்ஷ்மண ராமேதி க்ரோஶந்தீம் மதுரஸ்வராம்
சீதை உருக்கமாக அழைத்து, 'இராமா, லக்ஷ்மணா' என்று இனிய குரலில் அழைத்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தனர்.
அவேக்ஷமாணாம் பஹுஶோ வைதேஹீம் தரணீதலம்। ஸ தாமாகுலகேஶாந்தாம் விப்ரம்ரு'ஷ்டவிஶேஷகாம்। ஜஹாராத்மவிநாஶாய தஶக்ரீவோ மநஸ்விநீம்
அந்த பத்துத் தலைகளையுடையவன், பூமியை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்து, கூந்தல் சிதறிய, ஆபரணங்கள் குழப்பமடைந்த வைதேஹியை, தன் அழிவுக்காகக் கடத்தினான்.
ததஸ்து ஸா சாருததீ ஶுசிஸ்மிதா விநாக்ரு'தா பந்துஜநேந மைதிலீ। அபஶ்யதீ ராகவலக்ஷ்மணாவுபௌ விவர்ணவக்த்ரா பயபாரபீடிதா
அப்போது அழகான புன்னகையுடன், உறவினர்களை இழந்த மைதிலி, இராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் தேடினாள்; அவளுடைய முகம் வெண்மையாக, பயம் நிறைந்தது.
thumb|த்ரிபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அரண்யகாண்டே த்ரிபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௩-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், அரண்ய காண்டத்தின் ஐம்பத்தி மூன்றாவது அதிகாரத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
கமுத்பதந்தம் தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மைதிலீ ஜநகாத்மஜா। துஃகிதா பரமோத்விக்நா பயே மஹதி வர்திநீ
வானில் பறக்கும் அவனைப் பார்த்த மைதிலி, ஜனகரின் மகள், மிகுந்த துக்கத்திலும், பெரும் கலக்கத்திலும், பயத்தில் ஆழ்ந்தாள்.
ரோஷரோதநதாம்ராக்ஷீ பீமாக்ஷம் ராக்ஷஸாதிபம்। ருததீ கருணம் ஸீதா ஹ்ரியமாணா தமப்ரவீத்
கோபத்தாலும் அழுததாலும் கண்கள் சிவந்த சீதை, அவளை இழுத்துச் செல்லும் பயங்கரக் கண்கள் கொண்ட ராக்ஷசரின் தலைவனிடம் துயரத்துடன் பேசினாள்.
ந வ்யபத்ரபஸே நீச கர்மணாநேந ராவண। ஜ்ஞாத்வா விரஹிதாம் யோ மாம் சோரயித்வா பலாயஸே
நீ இப்படி ஒரு செயலைச் செய்து, நான் தனியாக இருப்பதை அறிந்து, திருடன் போல் என்னை கடத்திச் சென்று ஓடுகிறாய்; உனக்கு வெட்கமே இல்லையா, கீழ்மையானவனே இராவணா?
த்வயைவ நூநம் துஷ்டாத்மந் பீருணா ஹர்துமிச்சதா। மமாபவாஹிதோ பர்தா ம்ரு'கரூபேண மாயயா
கெட்ட மனம் கொண்ட கோழையே, என்னை கடத்த விரும்பி, மான் வடிவம் எடுத்து, என் கணவரை வஞ்சகமாக விலக்கியது நிச்சயம் நீயேதான்.
யோ ஹி மாமுத்யதஸ்த்ராதும் ஸோऽப்யயம் விநிபாதிதஃ। க்ரு'த்ரராஜஃ புராணோऽஸௌ ஶ்வஶுரஸ்ய ஸகா மம
என்னை காப்பாற்ற எழுந்த அந்த பழைய கழுகு ராஜா, என் மாமனாரின் தோழன், இப்போது அவனும் வீழ்த்தப்பட்டான்.
பரமம் கலு தே வீர்யம் த்ரு'ஶ்யதே ராக்ஷஸாதம। விஶ்ராவ்ய நாமதேயம் ஹி யுத்தே நாஸ்மி ஜிதா த்வயா
ராக்ஷசர்களில் நீயே மிகக் கீழ்மையானவன்; போரில் உன் பெயரைச் சொல்லி, என்னை வெல்லவில்லை என்றால், உன் வீரியம் இதுதான்.
ஈத்ரு'ஶம் கர்ஹிதம் கர்ம கதம் க்ரு'த்வா ந லஜ்ஜஸே। ஸ்த்ரியாஶ்சாஹரணம் நீச ரஹிதே ச பரஸ்ய ச
இப்படி வெட்கக்கேடான செயலைச் செய்து, மற்றவரது மனைவியை இரகசியமாகக் கடத்தி, உனக்கு வெட்கமே இல்லையா, தாழ்ந்தவனே?
கதயிஷ்யந்தி லோகேஷு புருஷாஃ கர்ம குத்ஸிதம்। ஸுந்ரு'ஶம்ஸமதர்மிஷ்டம் தவ ஶௌடீர்யமாநிநஃ
உலகத்தில் மனிதர்கள், நீ செய்த காரியம் வெறுக்கத்தக்கது, கொடூரமானது, தர்மத்துக்கு எதிரானது என்று பேசுவார்கள்; நீ உன் வீரத்தை பெருமைபடக் கூறினாலும்.
திக் தே ஶௌர்யம் ச ஸத்த்வம் ச யத்த்வயா கதிதம் ததா। குலாக்ரோஶகரம் லோகே திக் தே சாரித்ரமீத்ரு'ஶம்
நீ கூறிய வீரத்துக்கும், நல்லொழுக்கத்துக்கும் வெட்கம்; இப்படிப்பட்ட செயல் உன் குடும்பத்திற்கு பழி தரும்; உன் நடத்தை இவ்வளவு கேவலமானது என்பதில் வெட்கப்பட வேண்டும்.
கிம் ஶக்யம் கர்துமேவம் ஹி யஜ்ஜவேநைவ தாவஸி। முஹூர்தமபி திஷ்ட த்வம் ந ஜீவந் ப்ரதியாஸ்யஸி
நீ இவ்வளவு விரைவாக ஓடிக்கொண்டு போகும் போது என்ன செய்ய முடியும்? ஒரு கணம் கூட நின்று பார்; உயிரோடு திரும்ப முடியாது.
நஹி சக்ஷுஃபதம் ப்ராப்ய தயோஃ பார்திவபுத்ரயோஃ। ஸஸைந்யோऽபி ஸமர்தஸ்த்வம் முஹூர்தமபி ஜீவிதும்
அந்த இரு அரசகுமாரர்களை நேரில் பார்த்தவுடன், உன் படையுடன் கூட, ஒரு கணம் கூட உயிரோடு நிலைக்க முடியாது.
ந த்வம் தயோஃ ஶரஸ்பர்ஶம் ஸோடும் ஶக்தஃ கதம்சந। வநே ப்ரஜ்வலிதஸ்யேவ ஸ்பர்ஶமக்நேர்விஹம்கமஃ
அவர்களின் அம்புகளைத் தாங்க உன்னால் ஒருபோதும் முடியாது; காட்டில் எரிகின்ற நெருப்பை ஒரு பறவைத் தொட முடியாதது போல.
ஸாது க்ரு'த்வாऽऽத்மநஃ பத்யம் ஸாது மாம் முஞ்ச ராவண। மத்ப்ரதர்ஷணஸம்க்ருத்தோ ப்ராத்ரா ஸஹ பதிர்மம
உனக்கே நல்லது செய்ய விரும்பினால், ராவணா, என்னை விடுதலை செய்; என்னை இழிவுபடுத்தியதற்காக என் கணவர் தம்பியுடன் சேர்ந்து உன்னை அழிப்பார்.
விதாஸ்யதி விநாஶாய த்வம் மாம் யதி ந முஞ்சஸி। யேந த்வம் வ்யவஸாயேந பலாந்மாம் ஹர்துமிச்சஸி
நீ என்னை விடாதபட்சத்தில், நீ என்னை வலியால் பிடிக்க நினைத்த அதே உறுதியால் உன் அழிவை உன் கணவர் ஏற்படுத்துவார்.
வ்யவஸாயஸ்து தே நீச பவிஷ்யதி நிரர்தகஃ। நஹ்யஹம் தமபஶ்யந்தீ பர்தாரம் விபுதோபமம்
அடக்கமானவனே, உன் முயற்சி பயனில்லாமல் போகும்; தேவதைப்போல உள்ள என் கணவரை காணாமல், பகைவரின் கட்டுப்பாட்டில் நான் உயிரோடு நீண்ட நாட்கள் இருக்க முடியாது.
உத்ஸஹே ஶத்ருவஶகா ப்ராணாந் தாரயிதும் சிரம்। ந நூநம் சாத்மநஃ ஶ்ரேயஃ பத்யம் வா ஸமவேக்ஷஸே
பகைவரின் வசத்தில் நான் நீண்ட நாட்கள் உயிரோடு இருக்க முடியாது; நீ உனக்கே நல்லது என்ன என்பதை எண்ணவில்லை என்பது நிச்சயம்.