ததோ நாலீகநாராசைஸ்தீக்ஷ்ணாக்ரைஶ்ச விகர்ணிபிஃ। அப்யவர்ஷந்மஹாகோரைர்க்ரு'த்ரராஜம் மஹாபலம்
பின்னர், கூரிய முனையுள்ள அம்புகளும், நுனி கூரிய அலகுகளும் கொண்டு, இராவணன் அந்த வலிமைமிக்க கழுகரசன் மீது பயங்கரமான அம்புகளை மழையாக பொழிந்தான்.
ஸ தாநி ஶரஜாலாநி க்ரு'த்ரஃ பத்ரரதேஶ்வரஃ। ஜடாயுஃ ப்ரதிஜக்ராஹ ராவணாஸ்த்ராணி ஸம்யுகே
அந்த இறகுகளின் அரசன், ஜடாயு, இராவணன் விடும் அம்புகளின் மழையையும் போரில் தடுத்தான்.
தஸ்ய தீக்ஷ்ணநகாப்யாம் து சரணாப்யாம் மஹாபலஃ। சகார பஹுதா காத்ரே வ்ரணாந் பதகஸத்தமஃ
அந்த வலிமைமிக்க பறவை, கூரிய நகங்கள் கொண்ட கால்களால், இராவணனின் உடலில் பல இடங்களில் காயங்களை ஏற்படுத்தினான்.
அத க்ரோதாத் தஶக்ரீவோ ஜக்ராஹ தஶ மார்கணாந்। ம்ரு'த்யுதண்டநிபாந் கோராந் ஶத்ரோர்நிதநகாம்க்ஷயா
பின்னர், கோபத்தில் பத்து தலை கொண்ட இராவணன், மரண தண்டனை போன்ற பயங்கரமான பத்து அம்புகளை எடுத்து, எதிரியை அழிக்க விரும்பினான்.
ஸ தைர்பாணைர்மஹாவீர்யஃ பூர்ணமுக்தைரஜிஹ்மகைஃ। பிபேத நிஶிதைஸ்தீக்ஷ்ணைர்க்ரு'த்ரம் கோரைஃ ஶிலீமுகைஃ
அந்த கூர்முனை, நேராக பாயும், முழுமையாக விடப்பட்ட அம்புகளால், வலிமைமிக்க இராவணன், அந்தக் கழுகை கொடூரமாக குத்தினான்.
ஸ ராக்ஷஸரதே பஶ்யஞ்ஜாநகீம் பாஷ்பலோசநாம்। அசிந்தயித்வா பாணாம்ஸ்தாந் ராக்ஷஸம் ஸமபித்ரவத்
ராட்சசரதத்தில் கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் உள்ள ஜானகியை பார்த்த ஜடாயு, அந்த அம்புகளை பொருட்படுத்தாமல், அந்த ராட்சசனை எதிர்த்து பாய்ந்தான்.
ததோऽஸ்ய ஸஶரம் சாபம் முக்தாமணிவிபூஷிதம்। சரணாப்யாம் மஹாதேஜா பபஞ்ஜ பதகோத்தமஃ
அப்போது அந்தப் பெரும் ஒளியுடன் கூடிய பறவை அரசன், ராவணனின் முத்து முத்திரையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வில்லையும் அம்புகளையும் தன் காலால் உடைத்தான்.
ததோऽந்யத் தநுராதாய ராவணஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ। வவர்ஷ ஶரவர்ஷாணி ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ
அதற்குப் பிறகு, கோபத்தில் மூழ்கிய ராவணன் இன்னொரு வில்லைக் கொண்டு நூற்றுக்கணக்கானும் ஆயிரக்கணக்கானும் அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
ஶரைராவாரிதஸ்தஸ்ய ஸம்யுகே பதகேஶ்வரஃ। குலாயமபிஸம்ப்ராப்தஃ பக்ஷிவச்ச பபௌ ததா
போரில் அம்புகளால் மூடப்பட்ட பறவை அரசன், தன் கூடு அடைந்த பறவையைப் போலத் தோன்றினான்.
ஸ தாநி ஶரஜாலாநி பக்ஷாப்யாம் து விதூய ஹ। சரணாப்யாம் மஹாதேஜா பபஞ்ஜாஸ்ய மஹத் தநுஃ
அந்தப் பெரும் ஒளியுடன் கூடிய பறவை, தன் இறக்கைகளால் அந்த அம்புகளைக் கலைத்து, தன் காலால் ராவணனின் பெரிய வில்லையும் உடைத்தான்.
தச்சாக்நிஸத்ரு'ஶம் தீப்தம் ராவணஸ்ய ஶராவரம்। பக்ஷாப்யாம் ச மஹாதேஜா வ்யதுநோத் பதகேஶ்வரஃ
அப்பொழுது, ராவணனின் தீப்போல் ஜ்வலிக்கும் அம்புகளைக் கூட அந்தப் பெரும் ஒளியுடன் கூடிய பறவை அரசன் தன் இறக்கைகளால் கலைத்தான்.
காஞ்சநோரஶ்சதாந் திவ்யாந் பிஶாசவதநாந் கராந்। தாம்ஶ்சாஸ்ய ஜவஸம்பந்நாஞ்ஜகாந ஸமரே பலீ
பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பேய்போல் முகமுள்ள, வேகமாக ஓடும் தெய்வீக குதிரைகளை அந்தப் பெரும் வீரன் போரில் வீழ்த்தினான்.
அத த்ரிவேணுஸம்பந்நம் காமகம் பாவகார்சிஷம்। மணிஸோபாநசித்ராங்கம் பபஞ்ஜ ச மஹாரதம்
மூன்று கொடிகள் பறக்கும், விருப்பப்படி செல்லும், தீப்பொறி போல ஜொலிக்கும், மணியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தப் பெரிய ரதத்தையும் உடைத்தான்.
பூர்ணசந்த்ரப்ரதீகாஶம் சத்ரம் ச வ்யஜநைஃ ஸஹ। பாதயாமாஸ வேகேந க்ராஹிபீ ராக்ஷஸைஃ ஸஹ
முழு நிலவுபோல் பிரகாசிக்கும் குடையும், விசிறிகளும், அவற்றை பிடித்த ராக்ஷசர்களையும், வேகமாக தரையில் வீழ்த்தினான்.
ஸாரதேஶ்சாஸ்ய வேகேந துண்டேந ச மஹச்சிரஃ। புநர்வ்யபஹநச்ச்ரீமாந் பக்ஷிராஜோ மஹாபலஃ
பறவை அரசன், தன் கூரிய அலகால் ராவணனின் தேரோட்டியின் பெரிய, அழகான தலையை மீண்டும் அறுத்து வீழ்த்தினான்.
ஸ பக்நதந்வா விரதோ ஹதாஶ்வோ ஹதஸாரதிஃ। அங்கேநாதாய வைதேஹீம் பபாத புவி ராவணஃ
வில்லும் உடைந்து, தேரும் இல்லாமல், குதிரையும் தேரோட்டியும் சாக, ராவணன் வைதேஹியை அணைத்தபடியே தரையில் விழுந்தான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா நிபதிதம் பூமௌ ராவணம் பக்நவாஹநம்। ஸாது ஸாத்விதி பூதாநி க்ரு'த்ரராஜமபூஜயந்
ராவணன் தரையில் வீழ்ந்து, அவன் வாகனம் நாசமாகியதைப் பார்த்து, எல்லா உயிரினங்களும் 'நன்று, நன்று!' என்று கூறி, கழுகு அரசனைப் போற்றி மகிழ்ந்தன.
பரிஶ்ராந்தம் து தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜரயா பக்ஷியூதபம்। உத்பபாத புநர்ஹ்ரு'ஷ்டோ மைதிலீம் க்ரு'ஹ்ய ராவணஃ
அந்த பறவைத் தலைவன் வயதாலும் சோர்வாலும் தளர்ந்ததைப் பார்த்த ராவணன், மகிழ்ச்சியுடன் மைதிலியைப் பிடித்து மீண்டும் பறந்தான்.
தம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டம் நிதாயாங்கே ராவணம் ஜநகாத்மஜாம்। கச்சந்தம் கட்கஶேஷம் ச ப்ரணஷ்டஹதஸாதநம்
ராவணன், ஜனகரின் மகளைத் தன் மடியில் வைத்து, கையிலே வாள் மட்டுமே உள்ள நிலையில், மற்ற எல்லா உதவிகளும் அழிந்துவிட்டதால், அங்கிருந்து செல்லத் தொடங்கினான்.
க்ரு'த்ரராஜஃ ஸமுத்பத்ய ராவணம் ஸமபித்ரவத்। ஸமாவார்ய மஹாதேஜா ஜடாயுரிதமப்ரவீத்
அப்போது கழுகு அரசன் ஜடாயு பறந்து எழுந்து, ராவணனைத் தடுத்து நிறுத்தி, பெரும் ஒளியுடன் இவ்வாறு சொன்னான்.
வஜ்ரஸம்ஸ்பர்ஶபாணஸ்ய பார்யாம் ராமஸ்ய ராவண। அல்பபுத்தே ஹரஸ்யேநாம் வதாய கலு ரக்ஷஸாம்
அறிவில்லாத ராவணா! வஜ்ரத்துக்கு ஒப்பான அம்புகளை உடைய இராமனின் மனைவியை நீ கடத்திச் செல்கிறாய்; இது ராக்ஷசர்களின் அழிவுக்காகவே.
ஸமித்ரபந்துஃ ஸாமாத்யஃ ஸபலஃ ஸபரிச்சதஃ। விஷபாநம் பிபஸ்யேதத் பிபாஸித இவோதகம்
நண்பர்களும் உறவினர்களும் அமைச்சர்களும் படையும் சேவகரும் உடன் இருக்க, நீ தாகமாக நீர் குடிப்பதைப் போல விஷத்தை அருந்துகிறாய்.
அநுபந்தமஜாநந்தஃ கர்மணாமவிசக்ஷணாஃ। ஶீக்ரமேவ விநஶ்யந்தி யதா த்வம் விநஶிஷ்யஸி
தம் செயல்களின் விளைவுகளை அறியாத, விவேகம் இல்லாதவர்கள் விரைவில் அழிந்து போவார்கள்; நீயும் அப்படியே அழிவாய்.
பத்தஸ்த்வம் காலபாஶேந க்வ கதஸ்தஸ்ய மோக்ஷ்யஸே। வதாய படிஶம் க்ரு'ஹ்ய ஸாமிஷம் ஜலஜோ யதா
நீ காலத்தின் கட்டில் கட்டப்பட்டவன்; எங்கே போனாலும் விடுபட முடியாது. ஈயுடன் கூடிய வலைக்கு சிக்கிய மீனைப் போல அழிவுக்காகப் பிடிக்கப்படுகிறாய்.
நஹி ஜாது துராதர்ஷௌ காகுத்ஸ்தௌ தவ ராவண। தர்ஷணம் சாஶ்ரமஸ்யாஸ்ய க்ஷமிஷ்யேதே து ராகவௌ
இராவணா, ககுத்ஸ்த வம்சத்தில் பிறந்த இராகுவின் இரு மகன்கள், நீ இவ்வாசிரமத்தைத் தாக்கியதையோ, அவமானப்படுத்தியதையோ ஒருபோதும் பொறுக்கமாட்டார்கள்.
யதா த்வயா க்ரு'தம் கர்ம பீருணா லோககர்ஹிதம்। தஸ்கராசரிதோ மார்கோ நைஷ வீரநிஷேவிதஃ
பயப்படுகிறாய், உலகம் பழிக்கும் இந்தச் செயலை நீ செய்திருக்கிறாய்; இது திருடர்களின் வழி, வீரர்கள் நடக்கும் பாதை அல்ல.
யுத்த்யஸ்வ யதி ஶூரோऽஸி முஹூர்தம் திஷ்ட ராவண। ஶயிஷ்யஸே ஹதோ பூமௌ யதா ப்ராதா கரஸ்ததா
நீ உண்மையில் வீரன் என்றால், சிறிது நேரம் நில், இராவணா! போரிடு! உன் சகோதரன் கரா போல், நீயும் தரையில் உயிரிழந்து விழுவாய்.
பரேதகாலே புருஷோ யத் கர்ம ப்ரதிபத்யதே। விநாஶாயாத்மநோऽதர்ம்யம் ப்ரதிபந்நோऽஸி கர்ம தத்
மனிதன் இறப்பின் நேரத்தில் செய்யும் தவறான செயல் அவனையே அழிவுக்குக் கொண்டு போகும்; நீயும் அப்படிப்பட்ட பாவமான செயலைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளாய்.
பாபாநுபந்தோ வை யஸ்ய கர்மணஃ கோ நு தத் புமாந்। குர்வீத லோகாதிபதிஃ ஸ்வயம்பூர்பகவாநபி
பாவம் விளைவிக்கும் செயல்களை யார் செய்ய விரும்புவார்? உலகத்திற்கே தலைவனாகிய தானாக உருவான கடவுளும் அப்படி செய்யமாட்டார்.
ஏவமுக்த்வா ஶுபம் வாக்யம் ஜடாயுஸ்தஸ்ய ரக்ஷஸஃ। நிபபாத ப்ரு'ஶம் ப்ரு'ஷ்டே தஶக்ரீவஸ்ய வீர்யவாந்
இவ்வாறு நல்ல வார்த்தைகளைச் சொல்லி, வலிமைமிக்க ஜடாயு, பத்து தலை கொண்ட இராவணனின் முதுகில் பலமாக விழுந்தான்.