தாம் வேபமாநாமுபலக்ஷ்ய ஸீதாம் ஸ ராவணோ ம்ரு'த்யுஸமப்ரபாவஃ। குலம் பலம் நாம ச கர்ம சாத்மநஃ ஸமாசசக்ஷே பயகாரணார்தம்
சீதையின் நடுக்கத்தை கவனித்த ராவணன், மரணத்துக்கு ஒப்பான பயங்கரமான தோற்றத்துடன், அவளுக்கு பயம் ஏற்படுத்தும் நோக்கில், தன் வம்சம், பலம், பெயர், செய்திகளை கூறத் தொடங்கினான்.
thumb|அஷ்டசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அரண்யகாண்டே அஷ்டசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௩-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தின் அரண்ய காண்டத்தில் நாற்பத்தெட்டாவது அதிகாரத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
ஏவம் ப்ருவத்யாம் ஸீதாயாம் ஸம்ரப்தஃ பருஷம் வசஃ। லலாடே ப்ருகுடிம் க்ரு'த்வா ராவணஃ ப்ரத்யுவாச ஹ
சீதா அவ்வாறு பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, கோபம் கொண்ட ராவணன், நெற்றியில் வளைவு கொண்டு, கடுமையான வார்த்தைகளால் பதிலளித்தான்.
ப்ராதா வைஶ்ரவணஸ்யாஹம் ஸாபத்நோ வரவர்ணிநி। ராவணோ நாம பத்ரம் தே தஶக்ரீவஃ ப்ரதாபவாந்
அழகிய நிறமுடையவளே, நான் வைஸ்ரவணனின் சகோதரன், அவனுக்கு எதிரியானவன்; எனது பெயர் ராவணன், பத்து தலை கொண்டவன், பெரும் வீரன்; நீ நலமாக இருக்க வேண்டும்.
யஸ்ய தேவாஃ ஸகந்தர்வாஃ பிஶாசபதகோரகாஃ। வித்ரவந்தி ஸதா பீதா ம்ரு'த்யோரிவ ஸதா ப்ரஜாஃ
என்னைப் பார்த்து தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், பேய்கள், பறவைகள், பாம்புகள் எல்லோரும் எப்போதும் மரணத்தைப் போல பயந்து ஓடுகிறார்கள்.
யேந வைஶ்ரவணோ ப்ராதா வைமாத்ராஃ காரணாந்தரே। த்வந்த்வமாஸாதிதஃ க்ரோதாத் ரணே விக்ரம்ய நிர்ஜிதஃ
என் சகோதரன் வைஸ்ரவணன், வேறு தாயால் பிறந்தவன், வேறு ஒரு காரணத்தால் நான் அவனை வெறுத்து, போரில் எதிர்த்து வென்றேன்.
மத்பயார்தஃ பரித்யஜ்ய ஸ்வமதிஷ்டாநம்ரு'த்திமத்। கைலாஸம் பர்வதஶ்ரேஷ்டமத்யாஸ்தே நரவாஹநஃ
என்னைப் பயந்து, அவன் தன் வளமான நகரத்தை விட்டுவிட்டு, மனித வாகனத்தில் ஏறி, சிறந்த மலைகளில் ஒன்றான கயிலாயத்தில் வாழ்கிறான்.
யஸ்ய தத் புஷ்பகம் நாம விமாநம் காமகம் ஶுபம்। வீர்யாதாவர்ஜிதம் பத்ரே யேந யாமி விஹாயஸம்
அழகான, விருப்பப்படி செல்லும் புஷ்பக விமானம் எனக்கு வீரவசத்தால் கிடைத்தது, நல்லவளே; அதில் நான் ஆகாயத்தில் பயணிக்கிறேன்.
மம ஸம்ஜாதரோஷஸ்ய முகம் த்ரு'ஷ்ட்வைவ மைதிலி। வித்ரவந்தி பரித்ரஸ்தாஃ ஸுராஃ ஶக்ரபுரோகமாஃ
மிதிலையிலிருந்து வந்தவளே, எனக்கு கோபம் வந்தால், என் முகத்தைப் பார்த்தவுடன் இந்திரனை முன்னிட்டு எல்லா தேவர்களும் பயந்து ஓடுகிறார்கள்.
யத்ர திஷ்டாம்யஹம் தத்ர மாருதோ வாதி ஶங்கிதஃ। தீவ்ராம்ஶுஃ ஶிஶிராம்ஶுஶ்ச பயாத் ஸம்பத்யதே திவி
நான் நிற்கும் இடத்தில், காற்று தயக்கத்துடன் வீசுகிறது; சூரியன் கடும் வெப்பத்தையும், சந்திரன் குளிர்ந்த ஒளியையும் பயத்தால் காட்டுகின்றன.
நிஷ்கம்பபத்ராஸ்தரவோ நத்யஶ்ச ஸ்திமிதோதகாஃ। பவந்தி யத்ர தத்ராஹம் திஷ்டாமி ச சராமி ச
நான் இருக்கும் இடத்தில் மரங்கள் இலைகளை அசையாமல் அமைதியாக நிற்கின்றன; ஆறுகள் தண்ணீரை அசைக்காமல் அமைதியாக இருக்கின்றன.
மம பாரே ஸமுத்ரஸ்ய லங்கா நாம புரீ ஶுபா। ஸம்பூர்ணா ராக்ஷஸைர்கோரைர்யதேந்த்ரஸ்யாமராவதீ
கடலைக் கடந்தபின், என் அழகான நகரமான இலங்கை உள்ளது; அது பயங்கரமான அரக்கர்களால் நிரம்பியுள்ளது, இந்திரனுக்கான அமராவதிபோல்.
ப்ராகாரேண பரிக்ஷிப்தா பாண்டுரேண விராஜிதா। ஹேமகக்ஷ்யா புரீ ரம்யா வைதூர்யமயதோரணா
அந்த அழகான நகரம் வெண்மையான மதிலால் சூழப்பட்டு, தங்கம் பொலிவான முற்றங்களும், வைடூரியக் கற்களால் ஆன வாயில்களும் கொண்டது.
ஹஸ்த்யஶ்வரதஸம்பாதா தூர்யநாதவிநாதிதா। ஸர்வகாமபலைர்வ்ரு'க்ஷைஃ ஸம்குலோத்யாநபூஷிதா
யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள் நிறைந்தது; இசைக்கருவிகளின் ஒலியால் முழங்குகிறது; எல்லா விதமான கனிகளும் தரும் மரங்களால் நிரம்பிய தோட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.
தத்ர த்வம் வஸ ஹே ஸீதே ராஜபுத்ரி மயா ஸஹ। ந ஸ்மரிஷ்யஸி நாரீணாம் மாநுஷீணாம் மநஸ்விநி
அங்கே, சீதே, அரசரின் மகளே, நீ என்னுடன் வாழ்வாய்; மனித பெண்களை நினைவுகூட செய்யமாட்டாய், எண்ணமுள்ளவளே.
புஞ்ஜாநா மாநுஷாந் போகாந் திவ்யாம்ஶ்ச வரவர்ணிநி। ந ஸ்மரிஷ்யஸி ராமஸ்ய மாநுஷஸ்ய கதாயுஷஃ
மனிதர்களுக்கான இன்பங்களும், தெய்வீகமான இன்பங்களும் அனுபவித்து, அழகிய நிறமுடையவளே, உயிர் முடிந்த மனிதனான ராமனை நீ நினைவுகூட செய்யமாட்டாய்.
ஸ்தாபயித்வா ப்ரியம் புத்ரம் ராஜ்யே தஶரதோ ந்ரு'பஃ। மந்தவீர்யஸ்ததோ ஜ்யேஷ்டஃ ஸுதஃ ப்ரஸ்தாபிதோ வநம்
தசரதன், தன் மிகப் பிடித்த மகனை அரியணையில் அமர்த்தி, பிறகு தன்னிடம் பலம் குறைந்ததால், மூத்த மகனை காட்டுக்குள் அனுப்பினார்.
தேந கிம் ப்ரஷ்டராஜ்யேந ராமேண கதசேதஸா। கரிஷ்யஸி விஶாலாக்ஷி தாபஸேந தபஸ்விநா
விசாலமான கண்களையுடையவளே, இராஜ்யத்தையும் மனதையும் இழந்த ராமனுடன், தவசியாக வாழ்ந்து நீ என்ன சாதிப்பாய்?
ரக்ஷ ராக்ஷஸபர்தாரம் காமய ஸ்வயமாகதம்। ந மந்மதஶராவிஷ்டம் ப்ரத்யாக்யாதும் த்வமர்ஹஸி
ராட்சசர்களின் அதிபதியானவரை, நீயே விரும்பிக் கொண்டவராக வந்திருக்கிறான் என்று நினைத்து, காதல் அம்பால் காயப்பட்டவனை நீ தள்ளிப் போடக் கூடாது.
ப்ரத்யாக்யாய ஹி மாம் பீரு பஶ்சாத்தாபம் கமிஷ்யஸி। சரணேநாபிஹத்யேவ புரூரவஸமுர்வஶீ
பயப்படுகிறவளே, என்னை நீ மறுத்துவிட்டால், பிறகு நீ வருந்துவாய்; ஒருவேளை உர்வசி தனது காலை வைத்து புரூரவனை அடித்தபின் வருந்தியது போல.
அங்குல்யா ந ஸமோ ராமோ மம யுத்தே ஸ மாநுஷஃ। தவ பாக்யேந ஸம்ப்ராப்தம் பஜஸ்வ வரவர்ணிநி
போரில் ராமன் என் விரலுக்கும் சமம் இல்லை; அழகிய நிறமுடையவளே, உன் அதிர்ஷ்டத்தால் கிடைத்ததை அனுபவித்து வாழ்.
ஏவமுக்தா து வைதேஹீ க்ருத்தா ஸம்ரக்தலோசநா। அப்ரவீத் பருஷம் வாக்யம் ரஹிதே ராக்ஷஸாதிபம்
இவ்வாறு பேசப்பட்ட வைதேஹி, கோபத்தில் கண்கள் சிவந்தவளாக, தனிமையில் ராட்சசாதிபதியிடம் கடுமையான வார்த்தைகள் கூறினாள்.
கதம் வைஶ்ரவணம் தேவம் ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தம்। ப்ராதரம் வ்யபதிஶ்ய த்வமஶுபம் கர்துமிச்சஸி
எல்லா தேவர்களாலும் மதிக்கப்படும் வைஸ்ரவணனின் சகோதரன் என்று கூறிக்கொண்டு, தீமை செய்ய நினைக்கும் நீ எப்படி இருக்க முடியும்?
அவஶ்யம் விநஶிஷ்யந்தி ஸர்வே ராவண ராக்ஷஸாஃ। யேஷாம் த்வம் கர்கஶோ ராஜா துர்புத்திரஜிதேந்த்ரியஃ
ராவணா, உன்னால் ஆளப்படுகிற ராட்சசர்கள், நீ கடுமையானவன், தீய எண்ணங்கள் கொண்டவன், பொறிகளை அடக்கமுடியாதவன் என்பதால், கண்டிப்பாக அழிந்துவிடுவார்கள்.
அபஹ்ரு'த்ய ஶசீம் பார்யாம் ஶக்யமிந்த்ரஸ்ய ஜீவிதும்। நஹி ராமஸ்ய பார்யாம் மாமாநீய ஸ்வஸ்திமாந் பவேத்
இந்திரன் தனது மனைவி சசியை கடத்தியும் உயிருடன் இருக்க முடியும்; ஆனால் ராமனின் மனைவியான என்னை கொண்டு போனால், நீ நலமாக இருக்க முடியாது.
ஜீவேச்சிரம் வஜ்ரதரஸ்ய பஶ்சா- ச்சசீம் ப்ரத்ரு'ஷ்யாப்ரதிரூபரூபாம்। ந மாத்ரு'ஶீம் ராக்ஷஸ தர்ஷயித்வா பீதாம்ரு'தஸ்யாபி தவாஸ்தி மோக்ஷஃ
வஜ்ராயுதம் கொண்ட இந்திரனின் ஒப்பற்ற அழகான சசியை வஞ்சித்தாலும் நீ நீண்ட நாட்கள் வாழலாம்; ஆனால் என்னைப் போன்ற பெண்ணை வஞ்சித்தால், அமிர்தம் குடித்தாலும் உனக்கு விடுதலை கிடையாது, ராட்சசா.
thumb|ஏகோநபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அரண்யகாண்டே ஏகோநபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௩-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், அரண்ய காண்டத்தின் நாற்பத்தொன்பதாவது சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
ஸீதாயா வசநம் ஶ்ருத்வா தஶக்ரீவஃ ப்ரதாபவாந்। ஹஸ்தே ஹஸ்தம் ஸமாஹத்ய சகார ஸுமஹத் வபுஃ
சீதையின் வார்த்தைகளை கேட்ட பத்து தலைகளையுடைய வீரன், தன் கையை மற்றொரு கையால் அடித்து, தன் உருவத்தை பெரிதாக்கினான்.
ஸ மைதிலீம் புநர்வாக்யம் பபாஷே வாக்யகோவிதஃ। நோந்மத்தயா ஶ்ருதௌ மந்யே மம வீர்யபராக்ரமௌ
அவன் மீண்டும் மைதிலியை நோக்கி, 'நீ பைத்தியமில்லாதவளாக இருந்தும், என் வீரமும் வலிமையும் உனக்குக் கேட்கப்படவில்லை என்று நினைக்கிறேன்' என்று சொன்னான்.
உத்வஹேயம் புஜாப்யாம் து மேதிநீமம்பரே ஸ்திதஃ। ஆபிபேயம் ஸமுத்ரம் ச ம்ரு'த்யும் ஹந்யாம் ரணே ஸ்திதஃ
நான் ஆகாயத்தில் நின்றபடியே என் கைகளால் பூமியை தூக்க முடியும்; சமுத்திரத்தை குடிக்கவும், போரில் மரணத்தையே வெல்லவும் எனக்குச் சக்தி உண்டு.