புநரேவ ததோ தூராத் வ்ரு'க்ஷகண்டாத் விநிஃஸ்ரு'தஃ। த்ரு'ஷ்ட்வா ராமோ மஹாதேஜாஸ்தம் ஹந்தும் க்ரு'தநிஶ்சயஃ
அதற்குப் பிறகு, ஒரு மரத்தின் பின்னால் இருந்து, தூரத்தில் மறுபடியும் தோன்றிய அவனை, பெரும் ஒளியுடன் கூடிய இராமன் பார்த்து, அவனை அழிக்க உறுதி செய்தான்.
பூயஸ்து ஶரமுத்த்ரு'த்ய குபிதஸ்தத்ர ராகவஃ। ஸூர்யரஶ்மிப்ரதீகாஶம் ஜ்வலந்தமரிமர்தநம்
அப்போது கோபம் கொண்ட இராகவன், சூரியனின் கதிர்களைப்போல் ஜொலிக்கும், பகைவரை அழிக்கும் ஒரு பிரகாசமான அம்பை எடுத்தான்.
ஸம்தாய ஸுத்ரு'டே சாபே விக்ரு'ஷ்ய பலவத்பலீ। தமேவ ம்ரு'கமுத்திஶ்ய ஶ்வஸந்தமிவ பந்நகம்
அந்த அம்பை திடமான வில்லில் பொருத்தி, மிகுந்த பலத்துடன் இழுத்து, பாம்பைப் போல மூச்சுவிடும் அந்த மான் மீது குறி வைத்து எய்தான்.
முமோச ஜ்வலிதம் தீப்தமஸ்த்ரம் ப்ரஹ்மவிநிர்மிதம்। ஶரீரம் ம்ரு'கரூபஸ்ய விநிர்பித்ய ஶரோத்தமஃ
பிரம்மனால் உருவாக்கப்பட்ட, தீப்போல் ஜொலிக்கும் அந்த அம்பை விட, அந்த சிறந்த அம்பு மானின் உருவை ஊடுருவியது.
மாரீசஸ்யைவ ஹ்ரு'தயம் பிபேதாஶநிஸம்நிபஃ। தாலமாத்ரமதோத்ப்லுத்ய ந்யபதத் ஸ ப்ரு'ஶாதுரஃ
அந்த அம்பு மாறீசனின் இதயத்தை இடியெனப் பிளந்தது; ஒரு தாளளவு பாய்ந்து, அவன் கடும் வலியுடன் விழுந்தான்.
வ்யநதத் பைரவம் நாதம் தரண்யாமல்பஜீவிதஃ। ம்ரியமாணஸ்து மாரீசோ ஜஹௌ தாம் க்ரு'த்ரிமாம் தநும்
பூமியில் உயிர் குறைந்து, பயங்கரமான சத்தம் எழுப்பி, இறந்து கொண்டிருந்த மாறீசன் அந்த போலியான உருவை கைவிட்டான்.
ஸ்ம்ரு'த்வா தத்வசநம் ரக்ஷோ தத்யௌ கேந து லக்ஷ்மணம்। இஹ ப்ரஸ்தாபயேத் ஸீதா தாம் ஶூந்யே ராவணோ ஹரேத்
அந்த அரக்கன் முன்பு சொன்னதை நினைத்து, எப்படிச் சீதையை இங்கு தனியாக விட்டு, லக்ஷ்மணனை அனுப்பி, ராவணன் அவளைக் கொண்டு போக முடியும் என்று யோசித்தான்.
ஸ ப்ராப்தகாலமாஜ்ஞாய சகார ச ததஃ ஸ்வநம்। ஸத்ரு'ஶம் ராகவஸ்யேவ ஹா ஸீதே லக்ஷ்மணேதி ச
அந்த நேரம் வந்ததை உணர்ந்து, இராகவனின் குரலைப் போல, 'அம்மா சீதே! லக்ஷ்மணா!' என்று கூவி அழைத்தான்.
தேந மர்மணி நிர்வித்தம் ஶரேணாநுபமேந ஹி। ம்ரு'கரூபம் து தத் த்யக்த்வா ராக்ஷஸம் ரூபமாஸ்திதஃ
அந்த ஒப்பற்ற அம்பால் உயிர்க்குரிய இடத்தில் காயமடைந்தவுடன், அவன் மானின் உருவை விட்டு, அரக்க உருவத்தை எடுத்தான்.
சக்ரே ஸ ஸுமஹாகாயம் மாரீசோ ஜீவிதம் த்யஜந்। தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பதிதம் பூமௌ ராக்ஷஸம் பீமதர்ஶநம்
பெரும் உருவமுடைய மாறீசன் உயிரை விட்டான்; பூமியில் விழுந்து கிடக்கும் அந்த பயங்கரமான அரக்கனை பார்த்தான்.
ராமோ ருதிரஸிக்தாங்கம் சேஷ்டமாநம் மஹீதலே। ஜகாம மநஸா ஸீதாம் லக்ஷ்மணஸ்ய வசஃ ஸ்மரந்
இராமன், இரத்தம் சிந்தும் உடலுடன் பூமியில் வலியுடன் அசைந்துவிடும் அவனைப் பார்த்து, லக்ஷ்மணன் சொன்னதை நினைத்து, மனதில் சீதையை நினைத்தான்.
மாரீசஸ்ய து மாயைஷா பூர்வோக்தம் லக்ஷ்மணேந து। தத் ததா ஹ்யபவச்சாத்ய மாரீசோऽயம் மயா ஹதஃ
இது மாறீசனின் மாயைதான், முன்பு லக்ஷ்மணன் சொன்னது போல; இன்று அது நடந்துவிட்டது—மாறீசன் என் கையால் அழிக்கப்பட்டான்.
ஹா ஸீதே லக்ஷ்மணேத்யேவமாக்ருஶ்ய து மஹாஸ்வநம்। மமார ராக்ஷஸஃ ஸோऽயம் ஶ்ருத்வா ஸீதா கதம் பவேத்
'அம்மா சீதே! லக்ஷ்மணா!' என்று பெரும் சத்தத்துடன் கூவி, அந்த அரக்கன் இறந்தான்; இதைக் கேட்ட சீதைக்கு என்ன நடக்கும்?
லக்ஷ்மணஶ்ச மஹாபாஹுஃ காமவஸ்தாம் கமிஷ்யதி। இதி ஸம்சிந்த்ய தர்மாத்மா ராமோ ஹ்ரு'ஷ்டதநூருஹஃ
பெரும் புயலுடைய லக்ஷ்மணன், அவசரமாகப் போக நேரிடும்; இதை யோசித்த தர்மமிகு இராமனுக்கு உடம்பில் ரோமஞ்சம் ஏற்பட்டது.
தத்ர ராமம் பயம் தீவ்ரமாவிவேஶ விஷாதஜம்। ராக்ஷஸம் ம்ரு'கரூபம் தம் ஹத்வா ஶ்ருத்வா ச தத்ஸ்வநம்
அங்கு, அந்த அரக்கன் மானுருவில் இருந்தவனை அழித்து, அந்த சத்தத்தை கேட்டதும், இராமனுக்கு கவலையால் பெரும் பயம் வந்தது.
நிஹத்ய ப்ரு'ஷதம் சாந்யம் மாம்ஸமாதாய ராகவஃ। த்வரமாணோ ஜநஸ்தாநம் ஸஸாராபிமுகம் ததா
மற்றொரு புள்ளிமானை வேட்டையாடி, அதன் இறைச்சியை எடுத்துக்கொண்டு, இராகவன் அவசரமாக ஜனஸ்தானத்தை நோக்கி ஓடினான்.
thumb|பஞ்சசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அரண்யகாண்டே பஞ்சசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௩-
நாற்பத்தைந்துாவது அதிகாரம் இப்போது கேட்கப்படட்டும்.
ஆர்தஸ்வரம் து தம் பர்துர்விஜ்ஞாய ஸத்ரு'ஶம் வநே। உவாச லக்ஷ்மணம் ஸீதா கச்ச ஜாநீஹி ராகவம்
அடங்காத வனத்தில் கணவரின் வேதனையோடு கூடிய அழைப்பை சீதை அறிந்து, லக்ஷ்மணனிடம், "நீ போய் ராமரின் நிலை அறிந்து வா," என்று சொன்னாள்.
நஹி மே ஜீவிதம் ஸ்தாநே ஹ்ரு'தயம் வாவதிஷ்டதே। க்ரோஶதஃ பரமார்தஸ்ய ஶ்ருதஃ ஶப்தோ மயா ப்ரு'ஶம்
என் உயிரும், இதயமும் இப்போது உறுதியோடு இல்லை; மிகுந்த துயரத்தில் கூவி அழைக்கும் அந்தக் குரலை நான் கேட்டேன், அது என்னை ஆழமாகக் கலங்கச் செய்தது.
ஆக்ரந்தமாநம் து வநே ப்ராதரம் த்ராதுமர்ஹஸி। தம் க்ஷிப்ரமபிதாவ த்வம் ப்ராதரம் ஶரணைஷிணம்
வனத்தில் அழைத்துக் கூக்குரலிடும் உன் அண்ணனை நீ காப்பாற்ற வேண்டும்; உடனே ஓடிச் சென்று, பாதுகாப்பு தேடும் உன் அண்ணனை நோக்கிச் செல்.
ரக்ஷஸாம் வஶமாபந்நம் ஸிம்ஹாநாமிவ கோவ்ரு'ஷம்। ந ஜகாம ததோக்தஸ்து ப்ராதுராஜ்ஞாய ஶாஸநம்
ராட்சசர்களின் பிடியில், சிங்கங்களுக்கு நடுவே ஒரு காளைபோல் சிக்கிக்கொண்டான்; ஆனாலும், அண்ணனின் கட்டளையை நினைத்து, லக்ஷ்மணன் அங்கே போகவில்லை.
தமுவாச ததஸ்தத்ர க்ஷுபிதா ஜநகாத்மஜா। ஸௌமித்ரே மித்ரரூபேண ப்ராதுஸ்த்வமஸி ஶத்ருவத்
அப்போது, கலங்கிய ஜனகனின் மகள் அங்கே சொன்னாள்: "சுமித்திரையின் மகனே, தோழனாகத் தோன்றினாலும், நீ உன் அண்ணனுக்கு பகைவரைப் போல நடக்கிறாய்."
யஸ்த்வமஸ்யாமவஸ்தாயாம் ப்ராதரம் நாபிபத்யஸே। இச்சஸி த்வம் விநஶ்யந்தம் ராமம் லக்ஷ்மண மத்க்ரு'தே
இந்த நிலைமையில் நீ அண்ணனிடம் போகவில்லை என்றால், லக்ஷ்மணா, என் காரணமாகவே ராமர் அழிவதை நீ விரும்புகிறாய்.
லோபாத்து மத்க்ரு'தே நூநம் நாநுகச்சஸி ராகவம்। வ்யஸநம் தே ப்ரியம் மந்யே ஸ்நேஹோ ப்ராதரி நாஸ்தி தே
நிச்சயமாக, என்னை விரும்பி நீ ராகவனைப் பின்தொடரவில்லை; அவனுக்கு நேரும் துன்பத்தில் உனக்கு சந்தோஷம், உனக்கு அண்ணனிடம் பாசம் இல்லை என்று நினைக்கிறேன்.
தேந திஷ்டஸி விஸ்ரப்தம் தமபஶ்யந் மஹாத்யுதிம்। கிம் ஹி ஸம்ஶயமாபந்நே தஸ்மிந்நிஹ மயா பவேத்
அதனால்தான் நீ இங்கே பயமின்றி நிற்கிறாய்; அந்த ஒளிவீசும் ராமரைப் பார்க்காமல். அவன் ஆபத்தில் இருந்தால், இங்கே நான் எப்படி இருப்பேன்?
கர்தவ்யமிஹ திஷ்டந்த்யா யத்ப்ரதாநஸ்த்வமாகதஃ। ஏவம் ப்ருவாணாம் வைதேஹீம் பாஷ்பஶோகஸமந்விதாம்
நீ பாதுகாப்புக்காக வந்திருக்க, இங்கேயே இருப்பதில் என்ன பயன்? இவ்வாறு கண்ணீர், துயரத்துடன் வைதேஹி கூறினாள்.
அப்ரவீல்லக்ஷ்மணஸ்த்ரஸ்தாம் ஸீதாம் ம்ரு'கவதூமிவ। பந்நகாஸுரகந்தர்வதேவதாநவராக்ஷஸைஃ
அப்போது, பயப்பட்ட சீதையை, மான் பெண்ணைப் போல, லக்ஷ்மணன் நோக்கி சொன்னான்: "பாம்புகள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், தேவர்கள், தானவர்கள், ராட்சசர்கள்"
அஶக்யஸ்தவ வைதேஹி பர்தா ஜேதும் ந ஸம்ஶயஃ। தேவி தேவமநுஷ்யேஷு கந்தர்வேஷு பதத்ரிஷு
"வைதேஹி, உன் கணவரை யாராலும் வெல்ல முடியாது என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; தேவர்கள், மனிதர்கள், கந்தர்வர்கள், பறவைகள் யாராலும் இல்லை."
ராக்ஷஸேஷு பிஶாசேஷு கிந்நரேஷு ம்ரு'கேஷு ச। தாநவேஷு ச கோரேஷு ந ஸ வித்யேத ஶோபநே
"ராட்சசர்கள், பிசாசுகள், கின்னரர்கள், மிருகங்கள், கொடிய தானவர்கள் யாராலும் கூட, அழகே, அவனை எதிர்த்து நிற்க முடியாது."
யோ ராமம் ப்ரதியுத்யேத ஸமரே வாஸவோபமம்। அவத்யஃ ஸமரே ராமோ நைவம் த்வம் வக்துமர்ஹஸி
"இந்திரனுக்கு சமமான ராமரிடம் யார் போரிட முடியும்? போரில் ராமரை வெல்ல முடியாது; நீ இப்படி பேச வேண்டாம்."