கிம் நு கர்தும் மயா ஶக்யமேவம் த்வயி துராத்மநி। ஏஷ கச்சாம்யஹம் தாத ஸ்வஸ்தி தேऽஸ்து நிஶாசர
நீ இப்படிப் பொல்லாதவனாக இருக்கையில், நான் என்ன செய்ய முடியும்? இனி நான் போகிறேன், இரவு வலம் வரும் ஒருவனே; உனக்கு நல்வாழ்த்து.
ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஸ்த்வபவத் தேந வசநேந ஸ ராக்ஷஸஃ। பரிஷ்வஜ்ய ஸுஸம்ஶ்லிஷ்டமிதம் வசநமப்ரவீத்
அந்த ராக்ஷசன் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டு மகிழ்ந்தான்; மாரீசனை இறுக்கமாக அணைத்து, இவ்வாறு சொன்னான்.
ஏதச்சௌடீர்யயுக்தம் தே மச்சந்தவஶவர்திநஃ। இதாநீமஸி மாரீசஃ பூர்வமந்யோ ஹி ராக்ஷஸஃ
இப்போது நீ என் விருப்பப்படி நடந்து, இந்த தைரியத்துடன் இருக்கிறாய்; இப்போது நீ மாரீசன், முன்பு வேறு ராக்ஷசன் போல இருந்தாய்.
ஆருஹ்யதாமயம் ஶீக்ரம் ககோ ரத்நவிபூஷிதஃ। மயா ஸஹ ரதோ யுக்தஃ பிஶாசவதநைஃ கரைஃ
இந்த விரைவான, பறவையைப் போல ஒடும், ரத்தினங்கள் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏறு; பயங்கரமான முகம் கொண்ட கழுதைகள் இணைக்கப்பட்ட இந்த ரதத்தில், என்னுடன் செல்.
ப்ரலோபயித்வா வைதேஹீம் யதேஷ்டம் கந்துமர்ஹஸி। தாம் ஶூந்யே ப்ரஸபம் ஸீதாமாநயிஷ்யாமி மைதிலீம்
வைத்தேஹியை ஏமாற்றி, நீ விரும்பும் போல் போகலாம்; அந்த வெறிச்சோடிய இடத்தில், நான் மைதிலி சீதையை வலுக்கட்டாயமாக அழைத்துச் செல்வேன்.
ததஸ்ததேத்யுவாசைநம் ராவணம் தாடகாஸுதஃ। ததோ ராவணமாரீசௌ விமாநமிவ தம் ரதம்
அப்படியே சம்மதித்து, தாடகையின் மகன் ராவணனிடம் சொன்னான்; பிறகு மாரீசனும் ராவணனும் அந்த ரதத்தில், விண்ணில் பறக்கும் விமானம் போல் ஏறினர்.
ஆருஹ்யாயயதுஃ ஶீக்ரம் தஸ்மாதாஶ்ரமமண்டலாத்। ததைவ தத்ர பஶ்யந்தௌ பத்தநாநி வநாநி ச
அவர்கள் அந்த ஆசிரம வளாகத்திலிருந்து விரைவாக புறப்பட்டார்கள்; அங்கே அவர்கள் நகரங்களையும் காடுகளையும் பார்த்தார்கள்.
கிரீம்ஶ்ச ஸரிதஃ ஸர்வா ராஷ்ட்ராணி நகராணி ச। ஸமேத்ய தண்டகாரண்யம் ராகவஸ்யாஶ்ரமம் ததஃ
மலைகளையும், எல்லா நதிகளையும், நாடுகளையும், நகரங்களையும் பார்த்து, தண்டகாரண்யத்தையும், பின்னர் ராகவனின் ஆசிரமத்தையும் அடைந்தார்கள்.
ததர்ஶ ஸஹமாரீசோ ராவணோ ராக்ஷஸாதிபஃ। அவதீர்ய ரதாத் தஸ்மாத் ததஃ காஞ்சநபூஷணாத்
அங்கே மாரீசனுடன் சேர்ந்த ராவணன், ராட்சசர்களின் தலைவன், அதை பார்த்தான்; பிறகு அந்த பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்திலிருந்து இறங்கினான்.
ஹஸ்தே க்ரு'ஹீத்வா மாரீசம் ராவணோ வாக்யமப்ரவீத்। ஏதத் ராமாஶ்ரமபதம் த்ரு'ஶ்யதே கதலீவ்ரு'தம்
மாரீசனைக் கையில் பிடித்து, ராவணன் சொன்னான்: 'இது ராமனின் ஆசிரமம், வாழைப்பழ மரங்களால் சூழப்பட்டிருக்கிறது.'
க்ரியதாம் தத் ஸகே ஶீக்ரம் யதர்தம் வயமாகதாஃ। ஸ ராவணவசஃ ஶ்ருத்வா மாரீசோ ராக்ஷஸஸ்ததா
'நண்பா, நாம் வந்த காரணத்தை விரைவாக செய்து முடி,' என்ற ராவணனின் வார்த்தையை கேட்ட மாரீசன், அந்த ராட்சசன்—
ம்ரு'கோ பூத்வாऽऽஶ்ரமத்வாரி ராமஸ்ய விசசார ஹ। ஸ து ரூபம் ஸமாஸ்தாய மஹதத்புததர்ஶநம்
மான் உருவம் எடுத்துக்கொண்டு, ராமனின் ஆசிரம வாயிலில் சுற்றி நடந்தான்; அவன் ஒரு அதிசயமான, அற்புதமான உருவத்தை எடுத்தான்.
மணிப்ரவரஶ்ரு'ங்காக்ரஃ ஸிதாஸிதமுகாக்ரு'திஃ। ரக்தபத்மோத்பலமுக இந்த்ரநீலோத்பலஶ்ரவாஃ
மிக உயர்ந்த மணிகளால் ஆன கொம்புகள், வெண்மை கருப்பு கலந்த முகம்; செந்நிறத் தாமரை போன்ற வாய், நீலத்தாமரை போன்ற செவிகள்.
கிம்சிதப்யுந்நதக்ரீவ இந்த்ரநீலநிபோதரஃ। மதூகநிபபார்ஶ்வஶ்ச கஞ்ஜகிஞ்ஜல்கஸம்நிபஃ
சிறிது உயர்ந்த கழுத்து, இந்திரநீலக் கல்லைப் போல் வயிறு; தேன்கொத்து போன்ற பக்கங்கள், தாமரைத் தூளி போன்ற நிறம்.
வைதூர்யஸம்காஶகுரஸ்தநுஜங்கஃ ஸுஸம்ஹதஃ। இந்த்ராயுதஸவர்ணேந புச்சேநோர்த்வம் விராஜிதஃ
வெளிர் பச்சை வைய்தூரியக் கல் போல் குதிரைகள், மெலிந்த கால்கள் அழகாக அமைந்தவை; இந்திரனின் வில்லின் வண்ணத்தில் ஒளிரும் வால் உயரமாக இருந்தது.
மநோஹரஸ்நிக்தவர்ணோ ரத்நைர்நாநாவிதைர்வ்ரு'தஃ। க்ஷணேந ராக்ஷஸோ ஜாதோ ம்ரு'கஃ பரமஶோபநஃ
மனதை ஈர்க்கும், மென்மையான நிறம், பலவகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்; ஒரு கணத்தில் அந்த ராட்சசன், மிக அழகான மானாக மாறினான்.
வநம் ப்ரஜ்வலயந் ரம்யம் ராமாஶ்ரமபதம் ச தத்। மநோஹரம் தர்ஶநீயம் ரூபம் க்ரு'த்வா ஸ ராக்ஷஸஃ
அந்த அழகான காடும், ராமனின் ஆசிரமமும் ஒளிரச் செய்தான்; அந்த ராட்சசன், தனக்கு மனம் கவரும், பார்ப்பவருக்கு இனிமையான உருவம் எடுத்தான்.
ப்ரலோபநார்தம் வைதேஹ்யா நாநாதாதுவிசித்ரிதம்। விசரந் கச்சதே ஸம்யக் ஶாத்வலாநி ஸமந்ததஃ
வைத்தேஹியை கவர்வதற்காக, பலவிதமான கனிமங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அந்த பசுமை விரிந்த மேடுகளில் எல்லாம் சுற்றி நடந்தான்.
ரௌப்யைர்பிந்துஶதைஶ்சித்ரம் பூத்வா ச ப்ரியதர்ஶநஃ। விடபீநாம் கிஸலயாந் பக்ஷயந் விசசார ஹ
வெள்ளி புள்ளிகள் நூற்றுக்கணக்கில் பதிக்கப்பட்ட அழகான தோற்றத்துடன், மரங்களின் இளம்புதிர்களைத் தின்று, அங்கும் இங்கும் சுற்றினான்.
கதலீக்ரு'ஹகம் கத்வா கர்ணிகாராநிதஸ்ததஃ। ஸமாஶ்ரயந் மந்தகதிம் ஸீதாஸம்தர்ஶநம் ததஃ
வாழை மரத்தோட்டத்திற்குச் சென்று, பிறகு கர்ணிகார மரங்களையும் அடைந்து, மெதுவாக நடந்தான்; சீதையைப் பார்க்கும் தருணத்துக்காக காத்திருந்தான்.
ராஜீவசித்ரப்ரு'ஷ்டஃ ஸ விரராஜ மஹாம்ரு'கஃ। ராமாஶ்ரமபதாப்யாஶே விசசார யதாஸுகம்
தாமரை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட முதுகுடன், அந்த பெரிய மான் பிரகாசமாக இருந்தான்; ராமனின் ஆசிரமம் அருகில், விருப்பமாக சுற்றி நடந்தான்.
புநர்கத்வா நிவ்ரு'த்தஶ்ச விசசார ம்ரு'கோத்தமஃ। கத்வா முஹூர்தம் த்வரயா புநஃ ப்ரதிநிவர்ததே
மீண்டும் சென்று திரும்பி, அந்த சிறந்த மான் அங்கும் இங்கும் சுற்றினான்; ஒரு கணம் தூரம் சென்று விரைவாக மீண்டும் வந்து சேர்ந்தான்.
விக்ரீடம்ஶ்ச க்வசித் பூமௌ புநரேவ நிஷீததி। ஆஶ்ரமத்வாரமாகம்ய ம்ரு'கயூதாநி கச்சதி
அந்த மாயை மான் சில நேரங்களில் தரையில் மகிழ்ந்து விளையாடி, பிறகு மீண்டும் அமர்ந்தான்; ஆசிரமத்தின் வாசலுக்கு வந்து, மான்களின் கூட்டத்துடன் சென்றான்.
ம்ரு'கயூதைரநுகதஃ புநரேவ நிவர்ததே। ஸீதாதர்ஶநமாகாம்க்ஷந் ராக்ஷஸோ ம்ரு'கதாம் கதஃ
மான்கள் கூட்டமாக அவனைப் பின்தொடர, அவன் மீண்டும் திரும்பி வந்தான்; சீதையின் பார்வையை விரும்பி, அந்த ராட்சசன் மானாக மாறி இருந்தான்.
பரிப்ரமதி சித்ராணி மண்டலாநி விநிஷ்பதந்। ஸமுத்வீக்ஷ்ய ச ஸர்வே தம் ம்ரு'கா யேऽந்யே வநேசராஃ
அவன் சுற்றி நடந்து, அழகான வட்டங்களை வரைய, காட்டில் வாழும் மற்ற எல்லா மான்களும் அவனை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தன.
உபகம்ய ஸமாக்ராய வித்ரவந்தி திஶோ தஶ। ராக்ஷஸஃ ஸோऽபி தாந் வந்யாந் ம்ரு'காந் ம்ரு'கவதே ரதஃ
மான்கள் அவனை அணுகி, மணம் வீசி, பத்து திசைகளிலும் பரவி ஓடின; ஆனாலும், வேட்டையில் மகிழும் அந்த ராட்சசன் காட்டுமான்களுடன் கலந்து இருந்தான்.
ப்ரச்சாதநார்தம் பாவஸ்ய ந பக்ஷயதி ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶந்। தஸ்மிந் நேவ ததஃ காலே வைதேஹீ ஶுபலோசநா
தன் உண்மையான உருவத்தை மறைக்கவே, அவன் மான்களைத் தொடினாலும், அவற்றை உண்ணவில்லை; அச்சமயம் அழகிய கண்கள் கொண்ட வைதேஹியும்—
குஸுமாபசயே வ்யக்ரா பாதபாநத்யவர்தத। கர்ணிகாராநஶோகாம்ஶ்ச சூதாம்ஶ்ச மதிரேக்ஷணா
மலர்களைத் திரட்டும் வேலையில் மூழ்கி, கர்ணிகாரமும் அசோகமும் மாமரங்களும் இடையே, மதுபோல் கண்கள் கொண்டவளாய் சுற்றி நடந்தாள்.
குஸுமாந்யபசிந்வந்தீ சசார ருசிராநநா। அநர்ஹா வநவாஸஸ்ய ஸா தம் ரத்நமயம் ம்ரு'கம்
மலர்களைத் திரட்டிக்கொண்டே, அழகான முகம் கொண்டவள் அங்கும் இங்கும் நடந்தாள்; காட்டில் வாழ்வதற்கு பொருத்தமில்லாதவளாய், அந்த மாணிக்கம் போன்ற மானை பார்த்தாள்.
முக்தாமணிவிசித்ராங்கம் ததர்ஶ பரமாங்கநா। தம் வை ருசிரதந்தோஷ்டம் ரூப்யதாதுதநூருஹம்
முத்தும் மாணிக்கமும் ஒளிரும் உடலுடன், வெண்மையான பற்களும் உதட்டும், வெள்ளி போன்ற முடிகளும் கொண்ட அந்த மானை அந்த சிறந்த பெண்மணி பார்த்தாள்.