ஔஷ்ண்யம் ததா விக்ரமம் ச ஸௌம்யம் தண்டம் ப்ரஸந்நதாம்। தாரயந்தி மஹாத்மாநோ ராஜாநஃ க்ஷணதாசர
பெரிய மனம் கொண்ட ராஜாக்கள், இரவில்திரியும் ஒருவனே, வெப்பம், வீரம், மென்மை, தண்டனை, தயை ஆகியவற்றை தாங்குகிறார்கள்.
தஸ்மாத் ஸர்வாஸ்வவஸ்தாஸு மாந்யாஃ பூஜ்யாஶ்ச நித்யதா। த்வம் து தர்மமவிஜ்ஞாய கேவலம் மோஹமாஶ்ரிதஃ
அதனால், எல்லா சூழ்நிலையிலும் ராஜாக்களை எப்போதும் மதித்து, போற்றி நடத்த வேண்டும்; ஆனால் நீ தர்மத்தை அறியாமல், மயக்கத்தில் மூழ்கியுள்ளாய்.
அப்யாகதம் து தௌராத்ம்யாத் பருஷம் வதஸீத்ரு'ஶம்। குணதோஷௌ ந ப்ரு'ச்சாமி க்ஷேமம் சாத்மநி ராக்ஷஸ
பொல்லாத மனத்தால், வந்தவனை நோக்கி இப்படிப் பாருஸமான வார்த்தைகள் பேசினாய்; உன் நன்மை, தீமை, உன் நிலைமை எனக்கு தேவையில்லை, ராட்சசா.
மயோக்தமபி சைதாவத் த்வாம் ப்ரத்யமிதவிக்ரம। அஸ்மிம்ஸ்து ஸ பவாந் க்ரு'த்யே ஸாஹாய்யம் கர்துமர்ஹஸி
நான் இவ்வளவு சொன்ன பிறகும், தன்னடக்கம் கொண்டவனே, இந்த காரியத்தில் நீ எனக்கு உதவி செய்ய வேண்டும்.
ஶ்ரு'ணு தத்கர்ம ஸாஹாய்யே யத்கார்யம் வசநாந்மம। ஸௌவர்ணஸ்த்வம் ம்ரு'கோ பூத்வா சித்ரோ ரஜதபிந்துபிஃ
இப்போது என் உதவிக்காக செய்ய வேண்டியதை கேள்: நீ பொன்னிறமான, வெள்ளி புள்ளிகள் கொண்ட ஒரு மான் ஆக வேண்டும்.
ஆஶ்ரமே தஸ்ய ராமஸ்ய ஸீதாயாஃ ப்ரமுகே சர। ப்ரலோபயித்வா வைதேஹீம் யதேஷ்டம் கந்துமர்ஹஸி
ராமனின் ஆசிரமத்தில், சீதையின் முன்பாக சுற்றி நட; வைதேஹியை கவர்ந்த பிறகு, உனக்கு விருப்பமானபடி போகலாம்.
த்வாம் ஹி மாயாமயம் த்ரு'ஷ்ட்வா காஞ்சநம் ஜாதவிஸ்மயா। ஆநயைநமிதி க்ஷிப்ரம் ராமம் வக்ஷ்யதி மைதிலீ
மாயையால் உருவான பொன்னிறமான மானாக உன்னை பார்த்தவுடன், மைதிலி ஆச்சரியப்பட்டு, 'இதை எனக்கு கொண்டு வா' என்று ராமனிடம் விரைவில் சொல்வாள்.
அபக்ராந்தே ச காகுத்ஸ்தே தூரம் கத்வாப்யுதாஹர। ஹா ஸீதே லக்ஷ்மணேத்யேவம் ராமவாக்யாநுரூபகம்
காகுத்ஸ்தன் தூரம் சென்றதும், நீ 'ஆஹா சீதே! லக்ஷ்மணா!' என்று ராமனின் குரலைப் போல் கூவி அழைக்க வேண்டும்.
தச்ச்ருத்வா ராமபதவீம் ஸீதயா ச ப்ரசோதிதஃ। அநுகச்சதி ஸம்ப்ராந்தஃ ஸௌமித்ரிரபி ஸௌஹ்ரு'தாத்
அதை கேட்டு, சீதைத் தூண்டியதால், சௌமித்ரி தோழமையால் கலங்கியவாறு இராமன் சென்ற பாதையைத் தொடர்ந்து சென்றான்.
அபக்ராந்தே ச காகுத்ஸ்தே லக்ஷ்மணே ச யதாஸுகம்। ஆஹரிஷ்யாமி வைதேஹீம் ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஶசீமிவ
காகுத்ஸ்தன் மற்றும் லக்ஷ்மணன் அங்கிருந்து விலகியதும், நான் எளிதாக வைதேஹியைப் பிடித்து விடுவேன்; அது போல, ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரன் சகீயை எடுத்தது போல்.
ஏவம் க்ரு'த்வா த்விதம் கார்யம் யதேஷ்டம் கச்ச ராக்ஷஸ। ராஜ்யஸ்யார்தம் ப்ரதாஸ்யாமி மாரீச தவ ஸுவ்ரத
இந்த வேலை முடிந்ததும், நீ விரும்பும் இடத்திற்கு போகலாம், ராட்சசா! மாரீசா, நல்லொழுக்கமுள்ளவனே, நான் உனக்கு அரை அரசாட்சியைத் தருவேன்.
கச்ச ஸௌம்ய ஶிவம் மார்கம் கார்யஸ்யாஸ்ய விவ்ரு'த்தயே। அஹம் த்வாநுகமிஷ்யாமி ஸரதோ தண்டகாவநம்
அன்பானவரே, இந்த வேலை வெற்றிபெற, நல்ல வழியில் செல்; நான் என் ரதத்துடன் தண்டக வனத்திற்குள் உன்னைப் பின்தொடர்வேன்.
ப்ராப்ய ஸீதாமயுத்தேந வஞ்சயித்வா து ராகவம்। லங்காம் ப்ரதி கமிஷ்யாமி க்ரு'தகார்யஃ ஸஹ த்வயா
சீதையைப் பிடித்து, ராகவனை யுத்தத்தில் ஏமாற்றியபின், என் குறிக்கோள் நிறைவேறியவாறு, உன்னுடன் சேர்ந்து இலங்கைக்கு திரும்புவேன்.
நோ சேத் கரோஷி மாரீச ஹந்மி த்வாமஹமத்ய வை। ஏதத் கார்யமவஶ்யம் மே பலாதபி கரிஷ்யஸி। ராஜ்ஞோ விப்ரதிகூலஸ்தோ ந ஜாது ஸுகமேததே
மாரீசா, நீ இதைச் செய்யாவிட்டால், இன்று உன்னை நிச்சயம் கொன்றுவிடுவேன்; இந்த வேலையை நீ கட்டாயமாக—even வலியால்—செய்யவேண்டும். அரசனை எதிர்க்கும் ஒருவரும் ஒருபோதும் நிம்மதியை அடைவதில்லை.
ஆஸாத்ய தம் ஜீவிதஸம்ஶயஸ்தே ம்ரு'த்யுர்த்ருவோ ஹ்யத்ய மயா விருத்யதஃ। ஏதத் யதாவத் பரிகண்ய புத்த்யா யதத்ர பத்யம் குரு தத்ததா த்வம்
அவனை எதிர்கொண்டால் உன் உயிருக்கு ஆபத்து; இன்று எனக்கு எதிராக இருந்தால் மரணம் உறுதி. இதை நன்றாக யோசித்து, இங்கு ஏற்றது என்னவோ அதையே செய்.
thumb|ஏகசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அரண்யகாண்டே ஏகசத்வாரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௩-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், அரண்ய காண்டத்தில் நாற்பத்தொன்றுாவது சர்கம் இப்போது கேட்கப்படட்டும்.
ஆஜ்ஞப்தோ ராவணேநேத்தம் ப்ரதிகூலம் ச ராஜவத்। அப்ரவீத் பருஷம் வாக்யம் நிஃஶங்கோ ராக்ஷஸாதிபம்
இவ்வாறு இராவணன் கட்டளையிட்டதும், அரசனுக்குரிய வழிக்குப் புறம்பாக நடந்ததை உணர்ந்து, மாரீசன் அச்சமின்றி கடுமையான வார்த்தைகளை ராட்சசாதிபதியிடம் கூறினான்.
கேநாயமுபதிஷ்டஸ்தே விநாஶஃ பாபகர்மணா। ஸபுத்ரஸ்ய ஸராஜ்யஸ்ய ஸாமாத்யஸ்ய நிஶாசர
இரவு வலம் வரும் நீ, தீய செயல் கொண்டவனே, உனக்கும், உன் மகனுக்கும், உன் அரசுக்கும், உன் அமைச்சர்களுக்கும் இந்த அழிவை யார் உனக்கு அறிவுறுத்தினார்கள்?
கஸ்த்வயா ஸுகிநா ராஜந் நாபிநந்ததி பாபக்ரு'த்। கேநேதமுபதிஷ்டம் தே ம்ரு'த்யுத்வாரமுபாயதஃ
அரசனே, பாவம் செய்பவனே, உன்னை சந்தோஷமாக வரவேற்காதவர் யார்? இந்த மரணத்தின் வாயிலை உனக்கு யார் காட்டினார்கள்?
ஶத்ரவஸ்தவ ஸுவ்யக்தம் ஹீநவீர்யா நிஶாசர। இச்சந்தி த்வாம் விநஶ்யந்தமுபருத்தம் பலீயஸா
இரவு வலம் வரும் நீ, உன் பகைவர்கள் பலம் குறைந்தவர்கள் என்பதும், உன்னை வலிமைமிக்க ஒருவனால் அழிவடைய விரும்புகிறார்கள் என்பதும் தெளிவாக தெரிகிறது.
கேநேதமுபதிஷ்டம் தே க்ஷுத்ரேணாஹிதபுத்திநா। யஸ்த்வாமிச்சதி நஶ்யந்தம் ஸ்வக்ரு'தேந நிஶாசர
இரவு வலம் வரும் நீ, தாழ்ந்த மனம் கொண்ட, தீய எண்ணம் உடைய ஒருவன் உனக்கு இதை அறிவுறுத்தியிருக்க வேண்டும்; அவன் உன்னை உன் செய்கையால் அழிவடைய விரும்புகிறான்.
வத்யாஃ கலு ந வத்யந்தே ஸசிவாஸ்தவ ராவண। யே த்வாமுத்பதமாரூடம் ந நிக்ரு'ஹ்ணந்தி ஸர்வஶஃ
இராவணா, தவறான வழியில் நீ சென்றபோது, உன்னை முழுமையாகத் தடுத்துவிடாத உன் அமைச்சர்கள் தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்களே, ஆனால் தண்டிக்கப்படவில்லை.
அமாத்யைஃ காமவ்ரு'த்தோ ஹி ராஜா காபதமாஶ்ரிதஃ। நிக்ராஹ்யஃ ஸர்வதா ஸத்பிஃ ஸ நிக்ராஹ்யோ ந க்ரு'ஹ்யஸே
ஆசையால் வழி தவறிய அரசனை, நல்ல அமைச்சர்கள் எல்லா விதமாகவும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்; ஆனால் உன்னை யாரும் தடுத்து நிறுத்தவில்லை.
தர்மமர்தம் ச காமம் ச யஶஶ்ச ஜயதாம் வர। ஸ்வாமிப்ரஸாதாத் ஸசிவாஃ ப்ராப்நுவந்தி நிஶாசர
வெற்றி பெறும் தலைவர்களுக்குள் சிறந்தவரே, இரவு வலம் வரும் நீ, அமைச்சர்கள் தங்கள் ஆண்டவரின் அருளால் தர்மம், செல்வம், ஆசை, புகழ் ஆகியவற்றை அடைகிறார்கள்.
விபர்யயே து தத்ஸர்வம் வ்யர்தம் பவதி ராவண। வ்யஸநம் ஸ்வாமிவைகுண்யாத் ப்ராப்நுவந்தீதரே ஜநாஃ
ஆனால் இதற்கு மாறாக நடந்தால், இராவணா, அந்த எல்லாம் வீணாகிவிடும்; ஆண்டவரின் குறைபாடால் மற்றவர்கள் துன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள்.
ராஜமூலோ ஹி தர்மஶ்ச யஶஶ்ச ஜயதாம் வர। தஸ்மாத் ஸர்வாஸ்வவஸ்தாஸு ரக்ஷிதவ்யா நராதிபாஃ
வெற்றி பெறும் தலைவர்களுக்குள் சிறந்தவரே, தர்மத்துக்கும் புகழுக்கும் மூல காரணம் அரசனே; அதனால் எல்லா நிலைகளிலும் அரசர்களை பாதுகாக்க வேண்டும்.
ராஜ்யம் பாலயிதும் ஶக்யம் ந தீக்ஷ்ணேந நிஶாசர। ந சாதிப்ரதிகூலேந நாவிநீதேந ராக்ஷஸ
ஒரு அரசை கடுமையாகவும், பகைமை உணர்வோடு அல்லது மரியாதை இல்லாமல் நடத்த முடியாது, ராக்ஷசா.
யே தீக்ஷ்ணமந்த்ராஃ ஸசிவா புஜ்யந்தே ஸஹ தேந வை। விஷமேஷு ரதாஃ ஶீக்ரம் மந்தஸாரதயோ யதா
கடுமையான ஆலோசனை கூறும் அமைச்சர்கள், அத்தகைய அரசருடன் சேர்ந்து, சவாரிக்காரன் மெதுவாக ஓட்டும் ரதம் போல், கஷ்டமான சூழலில் விரைவில் அழிந்துவிடுவார்கள்.
பஹவஃ ஸாதவோ லோகே யுக்ததர்மமநுஷ்டிதாஃ। பரேஷாமபராதேந விநஷ்டாஃ ஸபரிச்சதாஃ
உலகத்தில் பல நல்லவர்கள், தகுதியுடன் நடந்து கொண்டும், பிறர் தவறுகளால், தங்களுடனும், உடமைகளுடனும் அழிந்துவிட்டார்கள்.
ஸ்வாமிநா ப்ரதிகூலேந ப்ரஜாஸ்தீக்ஷ்ணேந ராவண। ரக்ஷ்யமாணா ந வர்தந்தே மேஷா கோமாயுநா யதா
பகை உணர்வும் கடுமையுமுள்ள தலைவரால் பாதுகாக்கப்படும் رعஜ்யத்தில் மக்கள் வளர்ச்சி அடையமாட்டார்கள், ராவணா; ஆடு, நரி கவனிப்பில் வளராதது போல்.