ஶுஷ்ககாஷ்டைர்பவேத் கார்யம் லோஷ்டைரபி ச பாம்ஸுபிஃ। ந து ஸ்தாநாத் பரிப்ரஷ்டைஃ கார்யம் ஸ்யாத் வஸுதாதிபைஃ
உலர்ந்த மரக்கட்டைகளாலும், மண் குச்சிகளாலும், தூளாலும் சில வேலைகள் முடிக்கலாம்; ஆனால் தன் பதவியை இழந்த அரசர்களால் எந்த வேலையும் செய்ய முடியாது.
உபபுக்தம் யதா வாஸஃ ஸ்ரஜோ வா ம்ரு'திதா யதா। ஏவம் ராஜ்யாத் பரிப்ரஷ்டஃ ஸமர்தோऽபி நிரர்தகஃ
ஒரு உடை அணிந்துவிட்டதும், ஒரு மாலை நசுங்கியதும் போல், அரசை இழந்தவனும்—even though he is capable—பயனற்றவனாகி விடுகிறான்.
அப்ரமத்தஶ்ச யோ ராஜா ஸர்வஜ்ஞோ விஜிதேந்த்ரியஃ। க்ரு'தஜ்ஞோ தர்மஶீலஶ்ச ஸ ராஜா திஷ்டதே சிரம்
எப்போதும் விழிப்புடன், எல்லாவற்றையும் அறிந்த, உணர்ச்சி கட்டுப்பாடு கொண்ட, நன்றி உணர்வும் தர்மம் பின்பற்றும் அரசன் நீண்ட நாட்கள் நிலைத்திருப்பான்.
நயநாப்யாம் ப்ரஸுப்தோ வா ஜாகர்தி நயசக்ஷுஷா। வ்யக்தக்ரோதப்ரஸாதஶ்ச ஸ ராஜா பூஜ்யதே ஜநைஃ
அவன் கண்கள் தூங்கினாலும் விழித்திருந்தாலும், அரசியல் அறிவால் எப்போதும் கவனமாக இருப்பான்; அவனது கோபமும் அருளும் வெளிப்படையாக இருப்பதால் மக்கள் அவனை மதிப்பார்கள்.
த்வம் து ராவண துர்புத்திர்குணைரேதைர்விவர்ஜிதஃ। யஸ்ய தேऽவிதிதஶ்சாரை ரக்ஷஸாம் ஸுமஹாந் வதஃ
ஆனால் நீ ராவணா, தீய எண்ணம் கொண்டவன், இந்த நல்ல பண்புகள் உன்னிடம் இல்லை; உன் விசாரணையாளர்களால் ராட்சசர்களின் பெரிய அழிவும் உனக்குத் தெரியவில்லை.
பராவமந்தா விஷயேஷு ஸங்கவாந் ந தேஶகாலப்ரவிபாகதத்த்வவித்। அயுக்தபுத்திர்குணதோஷநிஶ்சயே விபந்நராஜ்யோ ந சிராத் விபத்ஸ்யஸே
நீ பிறரை இகழ்கிறாய், இன்பங்களில் மூழ்கியவன், இடமும் காலமும் சரியாகப் பிரிக்கத் தெரியாதவன்; நல்லதும் கெட்டதும் தீர்மானிக்க அறிவில்லாதவன்; உன் அழிந்த அரசு விரைவில் முற்றிலும் அழிந்துவிடும்.
இதி ஸ்வதோஷாந் பரிகீர்திதாம்ஸ்ததா ஸமீக்ஷ்ய புத்த்யா க்ஷணதாசரேஶ்வரஃ। தநேந தர்பேண பலேந சாந்விதோ விசிந்தயாமாஸ சிரம் ஸ ராவணஃ
இவ்வாறு தனது குறைகளை ஆராய்ந்து, செல்வமும் பெருமையும் பலமும் உடைய இரவு நடமாடும் ராட்சசர்களின் தலைவன் ராவணன் நீண்ட நேரம் யோசித்தான்.
thumb|சதுஸ்த்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அரண்யகாண்டே சதுஸ்த்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௩-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தின் அரண்ய காண்டத்தில் இப்போது முப்பத்தி நான்காவது சர்கம் சொல்லப்படுகிறது, கேளுங்கள்.
ததஃ ஶூர்பணகாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ருவந்தீம் பருஷம் வசஃ। அமாத்யமத்யே ஸம்க்ருத்தஃ பரிபப்ரச்ச ராவணஃ
அப்போது, சூற்பணகை கடுமையான வார்த்தைகள் பேசுவதை பார்த்து, அமைச்சர்களிடம் கோபமடைந்த ராவணன் அவளை விசாரித்தான்.
கஶ்ச ராமஃ கதம்வீர்யஃ கிம்ரூபஃ கிம்பராக்ரமஃ। கிமர்தம் தண்டகாரண்யம் ப்ரவிஷ்டஶ்ச ஸுதுஸ்தரம்
இந்த இராமன் யார்? அவனுடைய வலிமை என்ன? அவன் எப்படி தெரிகிறான்? அவன் வீரத்துக்கு அளவு என்ன? கடினமான தண்டக வனத்துக்குள் அவன் எந்த காரணத்துக்காக வந்தான்?
ஆயுதம் கிம் ச ராமஸ்ய யேந தே ராக்ஷஸா ஹதாஃ। கரஶ்ச நிஹதஃ ஸம்க்யே தூஷணஸ்த்ரிஶிராஸ்ததா
இராமனிடம் எந்த ஆயுதம் உள்ளது? அதனால் தான் இந்த இராட்சசர்கள், கரன், துஷணன், மற்றும் திரிசிரன் போரில் வீழ்ந்தார்கள்.
தத்த்வம் ப்ரூஹி மநோஜ்ஞாங்கி கேந த்வம் ச விரூபிதா। இத்யுக்தா ராக்ஷஸேந்த்ரேண ராக்ஷஸீ க்ரோதமூர்ச்சிதா
உண்மையைச் சொல், அழகான தோள்களையுடையவளே, யார் உன்னை இப்படி காயப்படுத்தினார்கள்? என்று இராட்சசர்களின் அரசனால் கேட்டபோது, அந்த இராட்சசி கோபத்தில் துளும்பி,
ததோ ராமம் யதாந்யாயமாக்யாதுமுபசக்ரமே। தீர்கபாஹுர்விஶாலாக்ஷஶ்சீரக்ரு'ஷ்ணாஜிநாம்பரஃ
பின்னர், இராமனை அவர் உண்மையில் எப்படி இருக்கிறார் என்பதைப் பற்றி விவரிக்கத் தொடங்கினாள்; நீண்ட கை, அகன்ற கண்கள், மரச்சீலை மற்றும் கருந்தோல் போர்த்தியவனாக,
கந்தர்பஸமரூபஶ்ச ராமோ தஶரதாத்மஜஃ। ஶக்ரசாபநிபம் சாபம் விக்ரு'ஷ்ய கநகாங்கதம்
காமதேவன் போல் அழகானவன், தசரதனின் மகன் இராமன், இந்திரனுடைய வில்லைப் போல் வலிமையான வில்லையும், பொன்னாலான வளையல்களையும் அணிந்தவன்.
தீப்தாந் க்ஷிபதி நாராசாந் ஸர்பாநிவ மஹாவிஷாந்। நாததாநம் ஶராந் கோராந் விமுஞ்சந்தம் மஹாபலம்
அவன் தீப்பொலிவுடைய அம்புகளை, விஷம் நிறைந்த பாம்புகளைப் போல் வீசுகிறான்; அவன் பயங்கரமான அம்புகளை இடைவிடாது எய்து, பேரழுத்துடன் தாக்குகிறான்.
ந கார்முகம் விகர்ஷந்தம் ராமம் பஶ்யாமி ஸம்யுகே। ஹந்யமாநம் து தத்ஸைந்யம் பஶ்யாமி ஶரவ்ரு'ஷ்டிபிஃ
போர்க்களத்தில் இராமன் வில்லைக் கொடுக்கிறான் என்று நான் காணவில்லை; ஆனால் அவன் அம்பமழையால் எதிரிகளின் படை அழிக்கப்படுவது மட்டும் நான் பார்க்கிறேன்.
இந்த்ரேணேவோத்தமம் ஸஸ்யமாஹதம் த்வஶ்மவ்ரு'ஷ்டிபிஃ। ரக்ஷஸாம் பீமவீர்யாணாம் ஸஹஸ்ராணி சதுர்தஶ
இந்திரன் சிறந்த பயிர்களை கல்ல்மழையால் அழிப்பதைப் போலவே, அவன் பதினான்கு ஆயிரம் கொடூரமான இராட்சசர்களை அழித்தான்.
நிஹதாநி ஶரைஸ்தீக்ஷ்ணைஸ்தேநைகேந பதாதிநா। அர்தாதிகமுஹூர்தேந கரஶ்ச ஸஹதூஷணஃ
அந்த ஒரே பாதசேனையன் கூர்மையான அம்புகளால், அரை முகூர்த்தம் கூட ஆகாத நேரத்தில், கரனும் துஷணனும் உட்பட அனைவரையும் அழித்தான்.
ரு'ஷீணாமபயம் தத்தம் க்ரு'தக்ஷேமாஶ்ச தண்டகாஃ
அவன் முனிவர்களுக்கு பாதுகாப்பை வழங்கினான்; இப்போது தண்டகாரண்யம் பாதுகாப்பாக உள்ளது.
ஏகா கதம்சிந்முக்தாஹம் பரிபூய மஹாத்மநா। ஸ்த்ரீவதம் ஶங்கமாநேந ராமேண விதிதாத்மநா
அந்த மகாத்மாவான இராமனால் நான் மட்டும் எப்படியோ உயிரோடு தப்பினேன்; பெண்களை கொல்லக் கூடாது என்று எண்ணி, அவன் என்னை வெறுத்து விட்டான்.
ப்ராதா சாஸ்ய மஹாதேஜா குணதஸ்துல்யவிக்ரமஃ। அநுரக்தஶ்ச பக்தஶ்ச லக்ஷ்மணோ நாம வீர்யவாந்
அவனுடைய சகோதரன், பெரும் ஒளியுடையவன், வீரத்திலும் நல்லொழுக்கத்திலும் சமமானவன், மிகுந்த பக்தியும் பாசமும் கொண்டவன், லக்ஷ்மணன் எனும் வலிமைமிக்கவன்.
அமர்ஷீ துர்ஜயோ ஜேதா விக்ராந்தோ புத்திமாந் பலீ। ராமஸ்ய தக்ஷிணோ பாஹுர்நித்யம் ப்ராணோ பஹிஶ்சரஃ
அவன் சீற்றமுள்ளவன், வெல்ல முடியாதவன், வெற்றியாளன், தைரியசாலி, புத்திசாலி, வலிமைமிக்கவன்; இராமனுக்கு வலது கைபோல் எப்போதும் உயிராக இருப்பவன்.
ராமஸ்ய து விஶாலாக்ஷீ பூர்ணேந்துஸத்ரு'ஶாநநா। தர்மபத்நீ ப்ரியா நித்யம் பர்துஃ ப்ரியஹிதே ரதா
இராமனுடைய மனைவி, அகன்ற கண்கள், முழு நிலவுபோல் முகம் கொண்டவள், எப்போதும் கணவருக்குப் பிரியமானவள், அவருடைய நலனில் மகிழ்வதையே விரும்புகிறாள்.
ஸா ஸுகேஶீ ஸுநாஸோரூஃ ஸுரூபா ச யஶஸ்விநீ। தேவதேவ வநஸ்யாஸ்ய ராஜதே ஶ்ரீரிவாபரா
அவள் அழகான கூந்தல், நறுமணமுள்ள மூக்கு, அழகான உருவம், புகழ் பெற்றவள்; இந்த காடில் ஒரு தேவதைபோல், அல்லது மற்றொரு இலட்சுமிபோல் பிரகாசிக்கிறாள்.
தப்தகாஞ்சநவர்ணாபா ரக்ததுங்கநகீ ஶுபா। ஸீதா நாம வராரோஹா வைதேஹீ தநுமத்யமா
பொன்னிறம் போன்ற ஒளியுடன், சிவப்பாக உயர்ந்த நகங்களுடன், அழகான உருவம், மெலிந்த இடுப்பு, விதேஹராஜாவின் மகளான சீதை.
நைவ தேவீ ந கந்தர்வீ ந யக்ஷீ ந ச கிம்நரீ। ததாரூபா மயா நாரீ த்ரு'ஷ்டபூர்வா மஹீதலே
இந்த பூமியில், தேவதையோ, கந்தர்வி யோ, யக்ஷி யோ, கின்னரி யோ, அவ்வளவு அழகான பெண்ணை நான் முன்பு ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை.
யஸ்ய ஸீதா பவேத் பார்யா யம் ச ஹ்ரு'ஷ்டா பரிஷ்வஜேத்। அபிஜீவேத் ஸ ஸர்வேஷு லோகேஷ்வபி புரம்தராத்
யாருக்கு சீதை மனைவியாக இருப்பாள், யாரை அவள் மகிழ்ச்சியுடன் அணைத்துக்கொள்வாள், அவன் இந்த உலகில் எல்லா உயிர்களிலும் இந்திரனைவிட மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வான்.
ஸா ஸுஶீலா வபுஃஶ்லாக்யா ரூபேணாப்ரதிமா புவி। தவாநுரூபா பார்யா ஸா த்வம் ச தஸ்யாஃ பதிர்வரஃ
அவள் நல்லொழுக்கமுள்ளவள், அழகிலும் புகழிலும் தனிக்கிறாள்; பூமியில் யாரும் ஒப்பில்லாதவள்; அவள் உனக்கு ஏற்ற மனைவி, நீயும் அவளுக்கு சிறந்த கணவர்.
தாம் து விஸ்தீர்ணஜகநாம் பீநோத்துங்கபயோதராம்। பார்யார்தே து தவாநேதுமுத்யதாஹம் வராநநாம்
அவளது பரந்த இடுப்பு, நிறைந்த உயர்ந்த மார்பம், அழகிய முகம் கொண்டவளை உனக்கு மனைவியாக கொண்டு வர நான் உறுதி செய்துள்ளேன்.
விரூபிதாஸ்மி க்ரூரேண லக்ஷ்மணேந மஹாபுஜ। தாம் து த்ரு'ஷ்ட்வாத்ய வைதேஹீம் பூர்ணசந்த்ரநிபாநநாம்
அருவருப்பான லக்ஷ்மணன் எனை இழிவுபடுத்தினான்; ஆனால் இப்போது பூரண சந்திரனைப் போல் முகம் கொண்ட வைதேஹியை பார்த்து—