ஶிரஸ்யேகேந பாணேந த்வாப்யாம் பாஹ்வோரதார்பயத் । த்ரிபிஶ்சந்த்ரார்தவக்த்ரைஶ்ச வக்ஷஸ்யபிஜகாந ஹ
ஒரு அம்பால் தலைக்கு, இரண்டு அம்புகளால் இரு தோள்களுக்கு, மூன்று வளைந்த அம்புகளால் மார்பில் காயம் செய்தான்.
ரதஸ்ய யுகமேகேந சதுர்பிஃ ஶபலாந் ஹயாந்। ஷஷ்டேந ச ஶிரஃ ஸம்க்யே சிச்சேத கரஸாரதேஃ
ஒரு அம்பால் ரதத்தின் கூளை வெட்டினான்; நான்கு அம்புகளால் புள்ளிக்குதிரைகளைத் தாக்கினான்; ஆறாவது அம்பால் போரில் கரனுடைய ரதசாரதியின் தலையை துண்டித்தான்.
த்ரிபிஸ்த்ரிவேணூந் பலவாந் த்வாப்யாமக்ஷம் மஹாபலஃ। த்வாதஶேந து பாணேந கரஸ்ய ஸஶரம் தநுஃ
மூன்று அம்புகளால் மூன்று அச்சுகளை உடைத்தான்; இரண்டு அம்புகளால் அச்சை முறித்தான்; பன்னிரண்டாவது அம்பால் கரனுடைய வில்லும் அதன் நூலும் தாக்கினான்.
சித்த்வா வஜ்ரநிகாஶேந ராகவஃ ப்ரஹஸந்நிவ। த்ரயோதஶேநேந்த்ரஸமோ பிபேத ஸமரே கரம்
வஜ்ரம் போல் ஒளிரும் அம்பால் அதை வெட்டி, ராகவன் சிரிப்புடன், பதின்மூன்றாவது அம்பால் இந்திரனைப் போல் போரில் கரனை ஊடுருவினான்.
ப்ரபக்நதந்வா விரதோ ஹதாஶ்வோ ஹதஸாரதிஃ। கதாபாணிரவப்லுத்ய தஸ்தௌ பூமௌ கரஸ்ததா
வில்லும் ரதமும் உடைந்து, குதிரைகளும் சாரதியும் இறந்ததால், கரன் கையில் கோல் எடுத்து பூமியில் இறங்கி நின்றான்.
தத் கர்ம ராமஸ்ய மஹாரதஸ்ய ஸமேத்ய தேவாஶ்ச மஹர்ஷயஶ்ச। அபூஜயந் ப்ராஞ்ஜலயஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டா- ஸ்ததா விமாநாக்ரகதாஃ ஸமேதாஃ
அப்போது, வானத்தில் கூடிய தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள், கைகளைக் கூப்பி மகிழ்ச்சியுடன், வீர ராமனுடைய செயலைப் போற்றி வணங்கினார்கள்.
thumb|ஏகோநத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அரண்யகாண்டே ஏகோநத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௩-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தின் அரண்ய காண்டத்தில் இருபத்தொன்பதாவது சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
கரம் து விரதம் ராமோ கதாபாணிமவஸ்திதம்। ம்ரு'துபூர்வம் மஹாதேஜாஃ பருஷம் வாக்யமப்ரவீத்
ராமன், பேரொளி உடையவன், ரதம் இழந்த கரன் கையில் ஆயுதம் ஏந்தி நிற்பதைப் பார்த்து, முதலில் மென்மையாகவும் பிறகு கடுமையாகவும் பேசினான்.
கஜாஶ்வரதஸம்பாதே பலே மஹதி திஷ்டதா। க்ரு'தம் தே தாருணம் கர்ம ஸர்வலோகஜுகுப்ஸிதம்
யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள் நிறைந்த பெரிய படையில் நீ நின்று, எல்லா உலகமும் வெறுக்கும் கொடூரமான செயலை செய்துள்ளாய்.
உத்வேஜநீயோ பூதாநாம் ந்ரு'ஶம்ஸஃ பாபகர்மக்ரு'த் । த்ரயாணாமபி லோகாநாமீஶ்வரோऽபி ந திஷ்டதி
நீ உயிரினங்களுக்கு பயங்கரமானவன், கொடூரமும் தீய செயல்களும் செய்பவன்; மூன்று உலகங்களுக்கே அதிபதியாக இருந்தாலும் இப்படிச் செய்தால் நிலைக்க முடியாது.
கர்ம லோகவிருத்தம் து குர்வாணம் க்ஷணதாசர। தீக்ஷ்ணம் ஸர்வஜநோ ஹந்தி ஸர்பம் துஷ்டமிவாகதம்
உலகிற்கு விரோதமாகச் செயல்படும் இரவுலாவி, அவனை எல்லோரும் விரைவில் அழிக்கிறார்கள்; தீய பாம்பு வந்ததும் அதை எப்படி கொல்வார்களோ அதுபோல்.
லோபாத் பாபாநி குர்வாணஃ காமாத் வா யோ ந புத்யதே। ஹ்ரு'ஷ்டஃ பஶ்யதி தஸ்யாந்தம் ப்ராஹ்மணீ கரகாதிவ
பேராசையாலும் ஆசையாலும் யார் தீய செயல்கள் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் முடிவை மகிழ்ச்சியுடன் பார்க்கிறார்கள்; பாம்பு பிடிப்பவரை பார்ப்பது போல ஒரு பிராமணியும் பார்க்கிறாள்.
வஸதோ தண்டகாரண்யே தாபஸாந் தர்மசாரிணஃ। கிம் நு ஹத்வா மஹாபாகாந் பலம் ப்ராப்ஸ்யஸி ராக்ஷஸ
தண்டகாரண்யத்தில் வாழும் தர்மத்தில் நிலைத்த தவசிகளை நீ கொன்றுவிட்டாய்; இந்த மகானுபாவர்களை கொன்றால் உனக்கு என்ன பலன் கிடைக்கும் ராட்சசா?
ந சிரம் பாபகர்மாணஃ க்ரூரா லோகஜுகுப்ஸிதாஃ। ஐஶ்வர்யம் ப்ராப்ய திஷ்டந்தி ஶீர்ணமூலா இவ த்ருமாஃ
தீய செயல்கள் செய்யும் கொடூரர்களும் உலகம் வெறுக்கும்வர்கள், பெருமையை எப்போதும் நிலைநிறுத்த முடியாது; வேர்கள் உலர்ந்த மரங்களைப் போல்.
அவஶ்யம் லபதே கர்தா பலம் பாபஸ்ய கர்மணஃ। கோரம் பர்யாகதே காலே த்ருமஃ புஷ்பமிவார்தவம்
தீய செயல் செய்தவன், காலம் வந்தபோது பயங்கரமான பலனை உறுதியாகப் பெறுவான்; பருவம் வந்த மரம் பூப்போல்.
நசிராத் ப்ராப்யதே லோகே பாபாநாம் கர்மணாம் பலம்। ஸவிஷாணாமிவாந்நாநாம் புக்தாநாம் க்ஷணதாசர
தீய செயல்களின் பலன் இந்த உலகில் விரைவில் கிடைக்கும் இரவுலாவி; விஷம் கலந்த உணவை உண்டபின் அது எப்படி தாக்குமோ அதுபோல்.
பாபமாசரதாம் கோரம் லோகஸ்யாப்ரியமிச்சதாம்। அஹமாஸாதிதோ ராஜ்ஞா ப்ராணாந் ஹந்தும் நிஶாசர
உலகிற்கு தீங்கு செய்ய விரும்பி கொடூரமான பாவங்களைச் செய்பவர்களுக்கு, உன் உயிரை எடுக்க அரசனால் நான் அனுப்பப்பட்டுள்ளேன் இரவுலாவி.
அத்ய பித்த்வா மயா முக்தாஃ ஶராஃ காஞ்சநபூஷணாஃ। விதார்யாதிபதிஷ்யந்தி வல்மீகமிவ பந்நகாஃ
இன்று, நான் விடும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகள், வால்மீகத்திலிருந்து பாம்புகள் பாய்வதைப் போல் உன்னை ஊடுருவி கிழிக்கப்போகின்றன.
யே த்வயா தண்டகாரண்யே பக்ஷிதா தர்மசாரிணஃ। தாநத்ய நிஹதஃ ஸம்க்யே ஸஸைந்யோऽநுகமிஷ்யஸி
தண்டகாரண்யத்தில் நீதிபரராக வாழ்ந்தவர்களை நீ விழுங்கினாய்; இன்று போரில் வீழ்ந்தபின், உன் படையுடன் சேர்ந்து அவர்களைப் பின்தொடர்வாய்.
அத்ய த்வாம் நிஹதம் பாணைஃ பஶ்யந்து பரமர்ஷயஃ। நிரயஸ்தம் விமாநஸ்தா யே த்வயா நிஹதாஃ புரா
இன்று நீ அம்புகளால் வீழ்வதை, முன்பு நீ கொன்ற பெரிய முனிவர்கள் விண்ணகத்தில் இருந்து காணட்டும்; நீயோ நரகத்தில் வீழ்வாய்.
ப்ரஹரஸ்வ யதாகாமம் குரு யத்நம் குலாதம। அத்ய தே பாதயிஷ்யாமி ஶிரஸ்தாலபலம் யதா
உனக்குப் பிடித்தபடி தாக்கு, முயற்சி செய், உன் குலத்திற்கு களங்கமாக இருப்பவனே; இன்று உன் தலை, தாளிப்பழம் போல் கீழே விழும்.
ஏவமுக்தஸ்து ராமேண க்ருத்தஃ ஸம்ரக்தலோசநஃ। ப்ரத்யுவாச ததோ ராமம் ப்ரஹஸந் க்ரோதமூர்ச்சிதஃ
இவ்வாறு இராமன் கூறியதும், கோபத்தில் கண்கள் சிவந்து, அதே கோபத்தில் சிரித்துக் கொண்டே கரன் இராமனை எதிர்த்து பதிலளித்தான்.
ப்ராக்ரு'தாந் ராக்ஷஸாந் ஹத்வா யுத்தே தஶரதாத்மஜ। ஆத்மநா கதமாத்மாநமப்ரஶஸ்யம் ப்ரஶம்ஸஸி
போரில் சாதாரண ராக்ஷஸர்களை மட்டும் வென்று, தசரதனின் மகனே, புகழ் பெறத் தகாத செயலை செய்து நீ எப்படிப் பெருமை பேசுகிறாய்?
விக்ராந்தா பலவந்தோ வா யே பவந்தி நரர்ஷபாஃ। கதயந்தி ந தே கிம்சித் தேஜஸா சாதிகர்விதாஃ
உண்மையில் வலிமை மிகுந்த வீரர்கள், மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள், தங்கள் வீரத்தில் எவ்வளவு பெருமை இருந்தாலும், ஒருபோதும் தங்களைப் புகழ்வதில்லை.
ப்ராக்ரு'தாஸ்த்வக்ரு'தாத்மாநோ லோகே க்ஷத்ரியபாம்ஸநாஃ। நிரர்தகம் விகத்தந்தே யதா ராம விகத்தஸே
ஆனால், சாதாரணமான, மனதை அடக்காத, க்ஷத்திரியர்களுக்கு களங்கமானவர்கள் மட்டும், உலகில் அர்த்தமில்லாமல் பெருமை பேசுவார்கள்; நீயும் அப்படித்தான் இராமா.
குலம் வ்யபதிஶந் வீரஃ ஸமரே கோऽபிதாஸ்யதி। ம்ரு'த்யுகாலே து ஸம்ப்ராப்தே ஸ்வயமப்ரஸ்தவே ஸ்தவம்
போர்க்களத்தில், தன் குலத்தைச் சொல்லிக்கொண்டு, எந்த வீரன் தானாகவே, குறிப்பாக மரணம் நெருங்கும் நேரத்தில், தன்னைப் புகழ்வான்?
ஸர்வதா து லகுத்வம் தே கத்தநேந விதர்ஶிதம்। ஸுவர்ணப்ரதிரூபேண தப்தேநேவ குஶாக்நிநா
எப்படியும், நீ பேசும் பெருமை உன் சிறுமையை வெளிப்படுத்துகிறது; அது வெளிப்போக்காக பொன்னைப் பூசியது போல, அல்லது தீயில் வெந்த தர்ப்பை போல் இருக்கிறது.
ந து மாமிஹ திஷ்டந்தம் பஶ்யஸி த்வம் கதாதரம்। தராதரமிவாகம்ப்யம் பர்வதம் தாதுபிஶ்சிதம்
ஆனால், இங்கே நான் கதை ஏந்தி நிற்கும் போது, நிலைக்க முடியாத, கனமான மலை போல், உன்னால் என்னை காண முடியவில்லை.
பர்யாப்தோऽஹம் கதாபாணிர்ஹந்தும் ப்ராணாந் ரணே தவ। த்ரயாணாமபி லோகாநாம் பாஶஹஸ்த இவாந்தகஃ
நான் கதை கையில் கொண்டு நிற்பவன்; போரில் உன் உயிரை எடுத்துவிடும் சக்தி எனக்கு இருக்கிறது; மூன்று உலகத்தையும் அழிக்கும் இறப்பு பாசம் பிடித்தவனைப் போல்.
காமம் பஹ்வபி வக்தவ்யம் த்வயி வக்ஷ்யாமி ந த்வஹம்। அஸ்தம் ப்ராப்நோதி ஸவிதா யுத்தவிக்நஸ்ததோ பவேத்
உன்னைப் பற்றி இன்னும் பல கூறலாம்; ஆனால் நான் பேசமாட்டேன். சூரியன் மறையப் போகிறது; பேசிப் போனால் போர் தாமதமாகிவிடும்.