ஸ ஸாயகைர்துர்விஷஹைர்விஸ்புலிங்கைரிவாக்நிபிஃ। நபஶ்சகாராவிவரம் பர்ஜந்ய இவ வ்ரு'ஷ்டிபிஃ
அடக்க முடியாத, தீப்பொறிகள் போல் கூர்மையான அம்புகளால், கரா வானத்தை இடம் இல்லாமல், மேகங்கள் மழை பொழிவதைப் போல் நிரப்பினான்.
தத் பபூவ ஶிதைர்பாணைஃ கரராமவிஸர்ஜிதைஃ। பர்யாகாஶமநாகாஶம் ஸர்வதஃ ஶரஸம்குலம்
அப்போது, கரா மற்றும் ராமன் விடுத்த கூர்மையான அம்புகளால், வானம் எல்லா பக்கமும் அம்புகளால் நிரம்பி, வெற்று இடம் எதுவும் இல்லாமல் ஆனது.
ஶரஜாலாவ்ரு'தஃ ஸூர்யோ ந ததா ஸ்ம ப்ரகாஶதே। அந்யோந்யவதஸம்ரம்பாதுபயோஃ ஸம்ப்ரயுத்யதோஃ
அப்போது அம்புகளால் சூழப்பட்ட சூரியன் ஒளியூட்டவில்லை; இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அழிக்க விரும்பி கடும் போரில் ஈடுபட்டனர்.
ததோ நாலீகநாராசைஸ்தீக்ஷ்ணாக்ரைஶ்ச விகர்ணிபிஃ। ஆஜகாந ரணே ராமம் தோத்ரைரிவ மஹாத்விபம்
பின்னர், நளிகை, நாராசம், கூர்முனை விகர்ணி அம்புகளால், கறா போரில் இராமனை யானையைத் துரத்தும் கொம்பு போல தாக்கினான்.
தம் ரதஸ்தம் தநுஷ்பாணிம் ராக்ஷஸம் பர்யவஸ்திதம்। தத்ரு'ஶுஃ ஸர்வபூதாநி பாஶஹஸ்தமிவாந்தகம்
ரதத்தில் வில்லுடன் நிற்கும் அந்த ராட்சசனை, எல்லா உயிரினங்களும் பாசம் பிடித்த யமனைப் போலவே பார்த்தனர்.
ஹந்தாரம் ஸர்வஸைந்யஸ்ய பௌருஷே பர்யவஸ்திதம்। பரிஶ்ராந்தம் மஹாஸத்த்வம் மேநே ராமம் கரஸ்ததா
அனைத்து படைகளையும் அழிக்க வல்லவன், வீரத்தில் உறுதியும் பெரும் மனதும் கொண்ட இராமன் சோர்ந்துவிட்டான் என்று கறா எண்ணினான்.
தம் ஸிம்ஹமிவ விக்ராந்தம் ஸிம்ஹவிக்ராந்தகாமிநம்। த்ரு'ஷ்ட்வா நோத்விஜதே ராமஃ ஸிம்ஹஃ க்ஷுத்ரம்ரு'கம் யதா
சிங்கத்தின் வீரமும் நடையுமுள்ள கறாவை பார்த்தும், இராமன் சிறு விலங்கைக் கண்ட சிங்கம் போல அஞ்சவில்லை.
ததஃ ஸூர்யநிகாஶேந ரதேந மஹதா கரஃ। ஆஸஸாதாத தம் ராமம் பதங்க இவ பாவகம்
பின்னர், சூரியனைப் போல ஒளிரும் பெரிய ரதத்தில் கறா, இராமனை அணுகினான்; அது தீயை நோக்கிச் செல்லும் பட்டாம்பூச்சியைப் போல இருந்தது.
ததோऽஸ்ய ஸஶரம் சாபம் முஷ்டிதேஶே மஹாத்மநஃ। கரஶ்சிச்சேத ராமஸ்ய தர்ஶயந் ஹஸ்தலாகவம்
போரில் இராமனின் வில்லையும் அதில் இருந்த அம்பையும் பிடியில், கறா தனது கையளவை காட்டி வெட்டினான்.
ஸ புநஸ்த்வபராந் ஸப்த ஶராநாதாய மர்மணி। நிஜகாந ரணே க்ருத்தஃ ஶக்ராஶநிஸமப்ரபாந்
அப்போது, இன்னும் ஏழு அம்புகளை எடுத்துக் கொண்டு, வெகுவாகக் கோபமடைந்த இராமன், அந்த அம்புகளை இளம்பொலிவுடன் கறாவின் முக்கிய இடங்களில் பாய்ச்சினான்.
ததஃ ஶரஸஹஸ்ரேண ராமமப்ரதிமௌஜஸம்। அர்தயித்வா மஹாநாதம் நநாத ஸமரே கரஃ
பின்னர், ஆயிரம் அம்புகளால் ஒப்பற்ற வலிமை கொண்ட இராமனைத் தாக்கி, போரில் கறா பெரும் சத்தத்துடன் கர்ஜித்தான்.
ததஸ்தத்ப்ரஹதம் பாணைஃ கரமுக்தைஃ ஸுபர்வபிஃ। பபாத கவசம் பூமௌ ராமஸ்யாதித்யவர்சஸம்
அப்போது, கறா விட்ட அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட இராமனின் சூரியனைப் போல ஒளிரும் கவசம் பூமியில் விழுந்தது.
ஸ ஶரைரர்பிதஃ க்ருத்தஃ ஸர்வகாத்ரேஷு ராகவஃ। ரராஜ ஸமரே ராமோ விதூமோऽக்நிரிவ ஜ்வலந்
அம்புகள் முழு உடலிலும் பாய்ந்ததால் கோபம் கொண்ட இராமன், போரில் புகையில்லாமல் எரியும் நெருப்பைப் போல ஜொலித்தான்.
ததோ கம்பீரநிர்ஹ்ராதம் ராமஃ ஶத்ருநிபர்ஹணஃ। சகாராந்தாய ஸ ரிபோஃ ஸஜ்யமந்யந்மஹத்தநுஃ
பின்னர், பகைவரை அழிப்பவன் இராமன், ஆழமான ஒலியுடன் மற்றொரு பெரிய வில்லைக் கட்டி, பகையை முடிவுக்கு கொண்டு செல்லத் தயார் செய்தான்.
ஸுமஹத் வைஷ்ணவம் யத் தததிஸ்ரு'ஷ்டம் மஹர்ஷிணா। வரம் தத் தநுருத்யம்ய கரம் ஸமபிதாவத
பெரும் முனிவரால் அருளப்பட்ட அந்த வைய்ஷ்ணவ வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, இராமன் கறாவை நோக்கி விரைந்தான்.
ததஃ கநகபுங்கைஸ்து ஶரைஃ ஸம்நதபர்வபிஃ। சிச்சேத ராமஃ ஸம்க்ருத்தஃ கரஸ்ய ஸமரே த்வஜம்
பின்னர், பொன்னிற இறகுகள் கொண்ட, நன்கு கட்டப்பட்ட அம்புகளால், போரில் கோபமுடன் இராமன் கறாவின் கொடிக்கம்பத்தை வெட்டினான்.
ஸ தர்ஶநீயோ பஹுதா விச்சிந்நஃ காஞ்சநோ த்வஜஃ। ஜகாம தரணீம் ஸூர்யோ தேவதாநாமிவாஜ்ஞயா
பல இடங்களில் வெட்டப்பட்ட அழகான பொன்னிற கொடி, தேவதைகளின் கட்டளையால் சூரியன் பூமியில் இறங்குவது போல கீழே விழுந்தது.
தம் சதுர்பிஃ கரஃ க்ருத்தோ ராமம் காத்ரேஷு மார்கணைஃ। விவ்யாத ஹ்ரு'தி மர்மஜ்ஞோ மாதங்கமிவ தோமரைஃ
கறா, கோபத்துடன், நான்கு அம்புகளை இராமனின் உடலில் பாய்ச்சினான்; அவற்றில் ஒன்று, யானையைத் துளைக்கும் வேல் போல, இராமனின் இதயத்தில் பாய்ந்தது.
ஸ ராமோ பஹுபிர்பாணைஃ கரகார்முகநிஃஸ்ரு'தைஃ। வித்தோ ருதிரஸிக்தாங்கோ பபூவ ருஷிதோ ப்ரு'ஶம்
கறாவின் விலிலிருந்து பாய்ந்த பல அம்புகளால் காயமடைந்த இராமன், ரத்தத்தில் நனைந்து, மிகுந்த கோபத்துடன் இருந்தான்.
ஸ தநுர்தந்விநாம் ஶ்ரேஷ்டஃ ஸம்க்ரு'ஹ்ய பரமாஹவே। முமோச பரமேஷ்வாஸஃ ஷட் ஶராநபிலக்ஷிதாந்
அப்போது, வில்லாளர்களில் சிறந்தவன் இராமன், அந்தப் பெரிய போரில் தன் வில்லைக் கையில் எடுத்து, நன்கு குறி வைத்து ஆறு அம்புகளை விட்டான்.
ஶிரஸ்யேகேந பாணேந த்வாப்யாம் பாஹ்வோரதார்பயத் । த்ரிபிஶ்சந்த்ரார்தவக்த்ரைஶ்ச வக்ஷஸ்யபிஜகாந ஹ
ஒரு அம்பால் தலைக்கு, இரண்டு அம்புகளால் இரு தோள்களுக்கு, மூன்று வளைந்த அம்புகளால் மார்பில் காயம் செய்தான்.
ரதஸ்ய யுகமேகேந சதுர்பிஃ ஶபலாந் ஹயாந்। ஷஷ்டேந ச ஶிரஃ ஸம்க்யே சிச்சேத கரஸாரதேஃ
ஒரு அம்பால் ரதத்தின் கூளை வெட்டினான்; நான்கு அம்புகளால் புள்ளிக்குதிரைகளைத் தாக்கினான்; ஆறாவது அம்பால் போரில் கரனுடைய ரதசாரதியின் தலையை துண்டித்தான்.
த்ரிபிஸ்த்ரிவேணூந் பலவாந் த்வாப்யாமக்ஷம் மஹாபலஃ। த்வாதஶேந து பாணேந கரஸ்ய ஸஶரம் தநுஃ
மூன்று அம்புகளால் மூன்று அச்சுகளை உடைத்தான்; இரண்டு அம்புகளால் அச்சை முறித்தான்; பன்னிரண்டாவது அம்பால் கரனுடைய வில்லும் அதன் நூலும் தாக்கினான்.
சித்த்வா வஜ்ரநிகாஶேந ராகவஃ ப்ரஹஸந்நிவ। த்ரயோதஶேநேந்த்ரஸமோ பிபேத ஸமரே கரம்
வஜ்ரம் போல் ஒளிரும் அம்பால் அதை வெட்டி, ராகவன் சிரிப்புடன், பதின்மூன்றாவது அம்பால் இந்திரனைப் போல் போரில் கரனை ஊடுருவினான்.
ப்ரபக்நதந்வா விரதோ ஹதாஶ்வோ ஹதஸாரதிஃ। கதாபாணிரவப்லுத்ய தஸ்தௌ பூமௌ கரஸ்ததா
வில்லும் ரதமும் உடைந்து, குதிரைகளும் சாரதியும் இறந்ததால், கரன் கையில் கோல் எடுத்து பூமியில் இறங்கி நின்றான்.
தத் கர்ம ராமஸ்ய மஹாரதஸ்ய ஸமேத்ய தேவாஶ்ச மஹர்ஷயஶ்ச। அபூஜயந் ப்ராஞ்ஜலயஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டா- ஸ்ததா விமாநாக்ரகதாஃ ஸமேதாஃ
அப்போது, வானத்தில் கூடிய தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள், கைகளைக் கூப்பி மகிழ்ச்சியுடன், வீர ராமனுடைய செயலைப் போற்றி வணங்கினார்கள்.
thumb|ஏகோநத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அரண்யகாண்டே ஏகோநத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௩-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தின் அரண்ய காண்டத்தில் இருபத்தொன்பதாவது சர்கம் இப்போது கேளுங்கள்.
கரம் து விரதம் ராமோ கதாபாணிமவஸ்திதம்। ம்ரு'துபூர்வம் மஹாதேஜாஃ பருஷம் வாக்யமப்ரவீத்
ராமன், பேரொளி உடையவன், ரதம் இழந்த கரன் கையில் ஆயுதம் ஏந்தி நிற்பதைப் பார்த்து, முதலில் மென்மையாகவும் பிறகு கடுமையாகவும் பேசினான்.
கஜாஶ்வரதஸம்பாதே பலே மஹதி திஷ்டதா। க்ரு'தம் தே தாருணம் கர்ம ஸர்வலோகஜுகுப்ஸிதம்
யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள் நிறைந்த பெரிய படையில் நீ நின்று, எல்லா உலகமும் வெறுக்கும் கொடூரமான செயலை செய்துள்ளாய்.
உத்வேஜநீயோ பூதாநாம் ந்ரு'ஶம்ஸஃ பாபகர்மக்ரு'த் । த்ரயாணாமபி லோகாநாமீஶ்வரோऽபி ந திஷ்டதி
நீ உயிரினங்களுக்கு பயங்கரமானவன், கொடூரமும் தீய செயல்களும் செய்பவன்; மூன்று உலகங்களுக்கே அதிபதியாக இருந்தாலும் இப்படிச் செய்தால் நிலைக்க முடியாது.