ஶீக்ரம் தௌ ரூபஸம்பந்நாவநுஜ்ஞாதௌ மஹர்ஷிணா। ப்ரஸ்திதௌ த்ரு'தசாபாஸீ ஸீதயா ஸஹ ராகவௌ
அழகான உருவம் கொண்ட அந்த இருவரும், பெரிய முனிவரின் அனுமதியுடன், வில் வாள்கள் ஏந்தி சீதையுடன் விரைவாகப் புறப்பட்டார்கள்.
thumb|நவமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அரண்யகாண்டே நவமஃ ஸர்கஃ ॥௩-
இப்போது ஒன்பதாவது அதிகாரம் கூறப்படுகிறது.
ஸுதீக்ஷ்ணேநாப்யநுஜ்ஞாதம் ப்ரஸ்திதம் ரகுநந்தநம்। ஹ்ரு'த்யயா ஸ்நிக்தயா வாசா பர்தாரமிதமப்ரவீத்
சுதீக்ஷணரின் அனுமதியுடன் ரகுநந்தன் புறப்பட்டார். அப்போது, மனமார்ந்த அன்போடு சீதா கணவரிடம் பேசினாள்.
அதர்மம் து ஸுஸூக்ஷ்மேண விதிநா ப்ராப்யதே மஹாந்। நிவ்ரு'த்தேந ச ஶக்யோऽயம் வ்யஸநாத் காமஜாதிஹ
மிக நுணுக்கமான முறையில் பெரிய அதர்மம் ஏற்படலாம்; விருப்பம் போன்ற ஆசைகளால் வரும் துயரத்திலிருந்து விலகினால் தான் மீட்க முடியும்.
த்ரீண்யேவ வ்யஸநாந்யத்ர காமஜாநி பவந்த்யுத। மித்யாவாக்யம் து பரமம் தஸ்மாத் குருதராவுபௌ
காமத்தால் உருவாகும் மூன்று துன்பங்கள் உள்ளன; ஆனால் பொய் பேசுவது அவற்றில் மிகப்பெரியது, மற்ற இரண்டும் அதனால் இன்னும் கடுமையாகின்றன.
பரதாராபிகமநம் விநா வைரம் ச ரௌத்ரதா। மித்யாவாக்யம் ந தே பூதம் ந பவிஷ்யதி ராகவ
பகைமை அல்லது கொடுமை இல்லாமல், பிறருடைய மனைவியிடம் செல்லுதல், பொய் பேசுதல்—இவை உன்னிடம் ஒருபோதும் இல்லை, ராகவா, இனிமேலும் இருக்காது.
குதோऽபிலஷணம் ஸ்த்ரீணாம் பரேஷாம் தர்மநாஶநம்। தவ நாஸ்தி மநுஷ்யேந்த்ர ந சாபூத் தே கதாசந
மனிதர்களில் தலைவனே, தர்மத்தை அழிக்கும் பிற பெண்களை விரும்பும் ஆசை உனக்கு எவ்வாறு வரும்? அது உன்னிடம் ஒருபோதும் இல்லை, எப்போதும் வராது.
மநஸ்யபி ததா ராம ந சைதத் வித்யதே க்வசித்। ஸ்வதாரநிரதஶ்சைவ நித்யமேவ ந்ரு'பாத்மஜ
இதைப் போல் ஒரு எண்ணம் கூட உன் மனதில் எங்கும் இல்லை, ராமா; நீ எப்போதும் உன் மனைவியிடம் மட்டுமே பற்றுள்ளவனாக இருக்கிறாய், அரசகுமாரா.
தர்மிஷ்டஃ ஸத்யஸம்தஶ்ச பிதுர்நிர்தேஶகாரகஃ। த்வயி தர்மஶ்ச ஸத்யம் ச த்வயி ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம்
நீ தர்மத்திலும், உண்மையிலும் நிலைத்தவன்; தந்தையின் கட்டளையை ஏற்கும் பண்பும் உன்னிடம் உள்ளது; உன்னில் தர்மமும் உண்மையும் உறுதியாக இருக்கின்றன.
தச்ச ஸர்வம் மஹாபாஹோ ஶக்யம் வோடும் ஜிதேந்த்ரியைஃ। தவ வஶ்யேந்த்ரியத்வம் ச ஜாநாமி ஶுபதர்ஶந
மிகுந்த வலிமையுள்ளவனே, இந்த எல்லாவற்றையும் உணர்ச்சிகளை அடக்கியவர்கள் தாங்க முடியும்; உன் கட்டுப்பாட்டை நான் நன்றாக அறிவேன், நல்ல வடிவமுள்ளவனே.
ப்ரதிஜ்ஞாதஸ்த்வயா வீர தண்டகாரண்யவாஸிநாம்। ரு'ஷீணாம் ரக்ஷணார்தாய வதஃ ஸம்யதி ரக்ஷஸாம்
வீரனே, தண்டகாரண்யத்தில் வாழும் முனிவர்களை காப்பதற்கும், அசுரர்களை யுத்தத்தில் அழிப்பதற்கும் நீ வாக்குறுதி அளித்துள்ளாய்.
ஏதந்நிமித்தம் ச வநம் தண்டகா இதி விஶ்ருதம்। ப்ரஸ்திதஸ்த்வம் ஸஹ ப்ராத்ரா த்ரு'தபாணஶராஸநஃ
இந்தக் காரணத்தால், நீ தம்பியுடன் வில் மற்றும் அம்புகளை எடுத்துக்கொண்டு தண்டக வனத்திற்கு சென்றவன் என்று புகழ் பெற்றுள்ளாய்.
ததஸ்த்வாம் ப்ரஸ்திதம் த்ரு'ஷ்ட்வா மம சிந்தாகுலம் மநஃ। த்வத்த்ரு'த்தம் சிந்தயந்த்யா வை பவேந்நிஃஶ்ரேயஸம் ஹிதம்
அப்போது, நீ புறப்பட்டுச் செல்வதைப் பார்த்து என் மனம் கவலையால் குழம்பியது; உன் பிரிவை நினைத்து, உண்மையில் உனக்கு நல்லது என்னவென்று சிந்திக்கிறேன்.
நஹி மே ரோசதே வீர கமநம் தண்டகாந் ப்ரதி। காரணம் தத்ர வக்ஷ்யாமி வதந்த்யாஃ ஶ்ரூயதாம் மம
வீரனே, நீ தண்டக வனத்திற்கு செல்லும் பயணம் எனக்கு விருப்பமாக இல்லை; அதற்கான காரணத்தை நான் சொல்கிறேன்—என் வார்த்தைகளை கவனமாக கேள்.
த்வம் ஹி பாணதநுஷ்பாணிர்ப்ராத்ரா ஸஹ வநம் கதஃ। த்ரு'ஷ்ட்வா வநசராந் ஸர்வாந் கச்சித் குர்யாஃ ஶரவ்யயம்
நீ வில் மற்றும் அம்புகளை கையில் எடுத்துக்கொண்டு, தம்பியுடன் வனத்திற்கு சென்றுள்ளாய்; அங்கு உள்ள எல்லா வனவாசிகளையும் பார்த்தபோது, அவர்கள்மீது அம்புகளை செலுத்தாதே.
க்ஷத்ரியாணாமிஹ தநுர்ஹுதாஶஸ்யேந்தநாநி ச। ஸமீபதஃ ஸ்திதம் தேஜோபலமுச்ச்ரயதே ப்ரு'ஶம்
இங்கு, க்ஷத்திரியர்களுக்கு வில் என்பது நெருப்புக்கான எரிபொருளைப் போல; அது அருகில் இருந்தால், அவர்களின் வீரமும் சக்தியும் அதிகரிக்கிறது.
புரா கில மஹாபாஹோ தபஸ்வீ ஸத்யவாந் ஶுசிஃ। கஸ்மிம்ஶ்சிதபவத் புண்யே வநே ரதம்ரு'கத்விஜே
மிகுந்த வலிமையுள்ளவனே, முன்பு ஒரு தவசு, உண்மையுள்ளவன், தூயவன், ஒரு புனித வனத்தில், மான் மற்றும் பறவைகளுடன் மகிழ்ந்து வாழ்ந்தான்.
தஸ்யைவ தபஸோ விக்நம் கர்துமிந்த்ரஃ ஶசீபதிஃ। கட்கபாணிரதாகச்சதாஶ்ரமம் படரூபத்ரு'க்
அவனுடைய தவத்திற்கு இடையூறு செய்ய, சசியின் நாதனான இந்திரன், போர்வீரனாக உருவம் எடுத்து, கத்தியை கையில் கொண்டு அவன் ஆசிரமத்திற்கு வந்தான்.
தஸ்மிம்ஸ்ததாஶ்ரமபதே நிஹிதஃ கட்க உத்தமஃ। ஸ ந்யாஸவிதிநா தத்தஃ புண்யே தபஸி திஷ்டதஃ
அந்த ஆசிரமத்தில், அந்த சிறந்த கத்தி வைக்கப்பட்டது; புனித தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்த அவனிடம், அதை ஒப்படைக்கும் விதிமுறையின்படி கொடுக்கப்பட்டது.
ஸ தச்சஸ்த்ரமநுப்ராப்ய ந்யாஸரக்ஷணதத்பரஃ। வநே து விசரத்யேவ ரக்ஷந் ப்ரத்யயமாத்மநஃ
அந்த ஆயுதத்தை பெற்றவுடன், அதை பாதுகாப்பதில் அவன் முழு கவனம் செலுத்தினான்; வனத்தில் சுற்றியபோதும், தன்னை நம்பி அதை பாதுகாத்தான்.
யத்ர கச்சத்யுபாதாதும் மூலாநி ச பலாநி ச। ந விநா யாதி தம் கட்கம் ந்யாஸரக்ஷணதத்பரஃ
மூல்களும் பழங்களும் தேடிச் செல்லும் இடமெல்லாம், அந்த கத்தியை இன்றி ஒருபோதும் போகவில்லை; ஒப்படைத்ததை பாதுகாப்பதில் அவன் எப்போதும் விழிப்புடன் இருந்தான்.
நித்யம் ஶஸ்த்ரம் பரிவஹந் க்ரமேண ஸ தபோதநஃ। சகார ரௌத்ரீம் ஸ்வாம் புத்திம் த்யக்த்வா தபஸி நிஶ்சயம்
அந்த தவசு எப்போதும் ஆயுதத்தை எடுத்துச்சென்றதால், காலப்போக்கில் அவனது மனம் கொடுமையாக மாறியது; தவத்தில் உறுதியை விட்டுவிட்டான்.
ததஃ ஸ ரௌத்ராபிரதஃ ப்ரமத்தோऽதர்மகர்ஷிதஃ। தஸ்ய ஶஸ்த்ரஸ்ய ஸம்வாஸாஜ்ஜகாம நரகம் முநிஃ
அப்போது, கொடூரமான செயல்களில் ஈடுபட்டு, கவனக்குறைவாக, தவறான வழியில் சென்ற அந்த முனிவர், அந்த ஆயுதத்துடன் பழகியதினால் நரகத்திற்கு சென்றார்.
ஏவமேதத் புராவ்ரு'த்தம் ஶஸ்த்ரஸம்யோககாரணம்। அக்நிஸம்யோகவத்தேதுஃ ஶஸ்த்ரஸம்யோக உச்யதே
இதுவே பழைய காலத்தில் நடந்தது; ஆயுதம் பயன்படுத்துவதற்கான காரணம் இதுதான். எவ்வாறு நெருப்புக்கு காரணம் இருக்கிறதோ, அதுபோல் ஆயுதம் பயன்படுத்துவதற்கும் காரணம் உண்டு என்று கூறப்படுகிறது.
ஸ்நேஹாச்ச பஹுமாநாச்ச ஸ்மாரயே த்வாம் து ஶிக்ஷயே। ந கதம்சந ஸா கார்யா க்ரு'ஹீததநுஷா த்வயா
உனக்கு என் பாசமும் மரியாதையாலும் நினைவூட்டிக் கூறுகிறேன்: வில் ஏந்தியபோது இப்படிச் செய்யக் கூடாது.
புத்திர்வைரம் விநா ஹந்தும் ராக்ஷஸாந் தண்டகாஶ்ரிதாந்। அபராதம் விநா ஹந்தும் லோகோ வீர ந மம்ஸ்யதே
தண்டக வனத்தில் வசிக்கும் ராக்ஷஸர்களை, பகை அல்லது குற்றமில்லாமல் கொல்வதை உலகம் ஏற்காது, வீரனே.
க்ஷத்ரியாணாம் து வீராணாம் வநேஷு நியதாத்மநாம்। தநுஷா கார்யமேதாவதார்தாநாமபிரக்ஷணம்
காடுகளில் தங்கி மனதை கட்டுப்படுத்தும் க்ஷத்திரிய வீரர்களுக்குத் துன்பப்படுவோரைப் பாதுகாப்பதே வில் ஏந்திய கடமை.
க்வ ச ஶஸ்த்ரம் க்வ ச வநம் க்வ ச க்ஷாத்ரம் தபஃ க்வ ச। வ்யாவித்தமிதமஸ்மாபிர்தேஶதர்மஸ்து பூஜ்யதாம்
ஆயுதம் எங்கே, காடு எங்கே? க்ஷத்திரிய கடமை எங்கே, தவம் எங்கே? இவை அனைத்தும் நம்மால் கலக்கப்பட்டுள்ளன; இந்நாட்டின் மரபை மதிக்க வேண்டும்.
கதர்யகலுஷா புத்திர்ஜாயதே ஶஸ்த்ரஸேவநாத்। புநர்கத்வா த்வயோத்யாயாம் க்ஷத்ரதர்மம் சரிஷ்யஸி
ஆயுத பயிற்சியால் மனதில் கீழ்மை மற்றும் தூய்மையற்ற எண்ணங்கள் பிறக்கின்றன; அயோத்தியாவுக்கு திரும்பியபின் நீ க்ஷத்திரிய கடமையை மீண்டும் மேற்கொள்வாய்.
அக்ஷயா து பவேத் ப்ரீதிஃ ஶ்வஶ்ரூஶ்வஶுரயோர்மம। யதி ராஜ்யம் ஹி ஸம்ந்யஸ்ய பவேஸ்த்வம் நிரதோ முநிஃ
நீ ராஜ்யத்தை விட்டு விட்டு முனிவராக முழுமையாக ஈடுபட்டால், என் மாமியாரும் மாமனாரும் என்னிடம் முடிவில்லாத பாசம் காட்டுவார்கள்.