தர்ஶயந்தி ஹி பீபத்ஸை: க்ரூரைர்பீஷணகைரபி । நாநாரூபைர்விரூபைஶ்ச ரூபைர்விக்ரு'ததர்ஶநை: ।। ௨.௧௧௬.
அவர்கள் அருவருப்பான, பயங்கரமான, பலவகை உருவங்களிலும், விகாரமான தோற்றத்திலும் முனிவர்களுக்கு முன்னால் தோன்றுகிறார்கள்.
அப்ரஶஸ்தைரஶுசிபி: ஸம்ப்ரயோஜ்ய ச தாபஸாந் । ப்ரதிக்நந்த்யபராந் க்ஷிப்ரமநார்ய்யா: புரத: ஸ்திதா: ।। ௨.௧௧௬.
அருவருப்பான, தூய்மையற்ற செயல்களால் முனிவர்களை துன்புறுத்தி, முன்னால் நிற்கும் மற்ற முனிவர்களை விரைவாக தாக்குகிறார்கள்.
தேஷு தேஷ்வாஶ்ரமஸ்தாநேஷ்வபுத்தமவலீய ச । ரமந்தே தாபஸாம்ஸ்தத்ர நாஶயந்தோ ऽல்பயேதஸ: ।। ௨.௧௧௬.
அந்த ஆசிரமங்களில் யாரும் கவனிக்காமல் மறைந்து, குற்றமுள்ளவர்கள் அங்கே தங்கிய தவசிகளுக்கு துன்பம் கொடுத்து அவர்களை வருத்தி மகிழ்கிறார்கள்.
அபக்ஷிபந்தி ஸ்ருக்பாண்டாநக்நீந் ஸிஞ்சந்தி வாரிணா । கலஶாம்ஶ்ச ப்ரம்ரு'த்நந்தி ஹவநே ஸமுபஸ்திதே ।। ௨.௧௧௬.
அவர்கள் சமையலில் பயன்படுத்தும் கரண்டி, பாத்திரங்களை திருடி, வேள்விக்காக ஏற்றிய அக்கினியை நீர் ஊற்றி அணைத்து, வேள்வி தொடங்கும் நேரத்தில் குடங்களை உடைத்து விடுகிறார்கள்.
தைர்துராத்மபிராம்ரு'ஷ்டாநாஶ்ரமாந் ப்ரஜிஹாஸவ: । கமநாயாந்யதேஶஸ்ய சோதயந்த்ய்ரு'ஷயோ ऽத்ய மாம் ।। ௨.௧௧௬.
இந்தப் பாவிகள் ஆசிரமங்களை மாசுபடுத்தியதால், முனிவர்கள் இங்கிருந்து வேறு இடத்துக்கு செல்ல வேண்டும் என்று இன்று என்னைத் தூண்டுகிறார்கள்.
தத்புரா ராம ஶாரீரீமுபஹிம்ஸாம் தபஸ்விஷு । தர்ஶயந்தி ஹி துஷ்டாஸ்தே த்யக்ஷ்யாம இமமாஶ்ரமம் ।। ௨.௧௧௬.
இனிமேல் அந்தக் கெட்டவர்கள் தவசிகளுக்கு உடல் பாதிப்பு ஏற்படுத்தும் முன்பே, ராமா, நாம் இந்த ஆசிரமத்தை விட்டுவிடுவோம்.
பஹுமூலபலம் சித்ரமவிதூராதிதோ வநம் । புராணாஶ்ரமமேவாஹம் ஶ்ரயிஷ்யே ஸகண: புந: ।। ௨.௧௧௬.
இங்கிருந்து தொலைவில் இல்லாத ஒரு அழகான காடு உள்ளது; அங்கு நிறைய கிழங்கு, பழங்கள் கிடைக்கும். நானும் என் குழுவும் பழைய ஆசிரமத்துக்கு மீண்டும் சென்று தங்குவோம்.
கரஸ்த்வய்யபி சாயுக்தம் புரா தாத ப்ரவர்த்ததே । ஸஹாஸ்மாபிரிதோ கச்ச யதி புத்தி: ப்ரவர்த்ததே ।। ௨.௧௧௬.
ராமா, முன்பு கரன் உன்னிடம் அநியாயம் செய்தான். நீ விரும்பினால், நம்முடன் இங்கிருந்து போகலாம்.
ஸகலத்ரஸ்ய ஸந்தேஹோ நித்யம் யத்தஸ்ய ராகவ । ஸமர்தஸ்யாபி வஸதோ வாஸோ து:கமிஹாத்ய தே ।। ௨.௧௧௬.
ராவா, குடும்பத்தினரின் பாதுகாப்பில் எப்போதும் சந்தேகம் இருப்பவருக்கு—even திறமை உள்ளவராக இருந்தாலும்—இங்கு தங்குவது இன்று உனக்கு கடினம் தான்.
இத்யுக்தவந்தம் ராமஸ்தம் ராஜபுத்ரஸ்தபஸ்விநம் । ந ஶஶாகோத்தரைர்வாக்யைரவரோத்தும் ஸமுத்ஸுக: ।। ௨.௧௧௬.
அப்போது ராமர், அந்த முனிவரை மேலும் வார்த்தைகளால் தடுத்துப் பார்க்க நினைத்தாலும், அவரைத் தடுக்க முடியவில்லை.
அபிநந்த்ய ஸமாப்ரு'ச்ச்ய ஸமாதாய ச ராகவம் । ஸ ஜகாமாஶ்ரமம் த்யக்த்வா குலை: குலபதி: ஸஹ ।। ௨.௧௧௬.
அவர் ராகவனை வாழ்த்தி, விடைபெற்று, உறுதியளித்து, தன் குழுவினருடன் ஆசிரமத்தை விட்டுச் சென்றார்.
ராம: ஸம்ஸாத்ய த்வ்ரு'ஷிகணமநுகமநாத்தேஶாத்தஸ்மாத் குலபதிமபிவாத்ய ரு'ஷிம் । ஸம்யக்ப்ரீதைஸ்தைரநுமத உபதிஷ்டார்த: புண்யம் வாஸாய ஸ்வநிலயமுபஸம்பேதே ।। ௨.௧௧௬.
பின்னர் ராமர், முனிவர் குழுவை மரியாதையுடன் ஒரு தூரம் பின்தொடர்ந்து, அந்த குழுத் தலைவரை வணங்கி, அவர்களால் அனுமதிக்கப்பட்டு, ஆசிர்வதிக்கப்பட்டு, தன் புனிதமான இல்லத்துக்குத் திரும்பினார்.
ஆஶ்ரமம் த்வ்ரு'ஷிவிரஹிதம் ப்ரபு: க்ஷணமபி ந விஜஹௌ ஸ ராகவ: । ராகவம் ஹி ஸததமநுகதாஸ்தாபஸாஶ்சார்ஷசரிதத்ரு'தகுணா: ।। ௨.௧௧௬.
ஆனால் ராகவன், முனிவர்கள் இல்லாதபோதும், அந்த ஆசிரமத்தை ஒரு கணம் கூட விட்டு விடவில்லை; ஏனெனில், முனிவர்கள் எப்போதும் ராகவனை பின்தொடர்ந்தவர்கள், முனிவர்களின் நெறியிலும் பண்பிலும் நிலைத்திருந்தவர்கள்.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதயோத்யாகாண்டே ஷோடஶோத்தரஶததம: ஸர்க:
இவ்வாறு வால்மீகி இயற்றிய புனிதமான ராமாயணத்தின் அயோத்தியா காண்டத்தில் நூற்றறுபதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
thumb|ஸப்ததஶாதிகஶததமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ராகவஸ்த்வத யாதேஷு தபஸ்விஷு விசிந்தயந் । ந தத்ராரோசயத்வாஸம் காரணைர்பஹுபிஸ்ததா ।। ௨.௧௧௭.
பின்னர் தவசிகள் அங்கிருந்து சென்றபோது, ராகவன் பல காரணங்களால் அங்கு தங்குவது பொருத்தமில்லை என்று எண்ணினார்.
இஹ மே பரதோ த்ரு'ஷ்டோ மாதரஶ்ச ஸநாகரா: । ஸா ச மே ஸ்ம்ரு'திரந்வேதி தாந்நித்யமநுஶோசத: ।। ௨.௧௧௭.
இங்கே தான் பரதன் என்னை பார்த்தான்; என் தாயார்களும் நகரமக்களும் வந்திருந்தார்கள். அதை நினைத்து என் மனம் எப்போதும் அவர்களை நினைத்து வருந்துகிறது.
ஸ்கந்தாவாரநிவேஶேந தேந தஸ்ய மஹாத்மந: । ஹயஹஸ்திகரீஷைஶ்ச உபமர்த்த: க்ரு'தோ ப்ரு'ஶம் ।। ௨.௧௧௭.
பெரிய உள்ளம் கொண்ட பரதன் இங்கு தங்கியதால், குதிரை, யானை எருவால் இந்த நிலம் மிகவும் அழுக்கடைந்துவிட்டது.
தஸ்மாதந்யத்ர கச்சாம இதி ஸஞ்சிந்த்ய ராகவ: । ப்ராதிஷ்டத ஸ வைதேஹ்யா லக்ஷ்மணேந ச ஸங்கத: ।। ௨.௧௧௭.
அதனால் வேறு இடத்திற்கு போகலாம் என்று எண்ணி, ராகவன் சீதை மற்றும் இலக்குவனுடன் அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.
ஸோ ऽத்ரேராஶ்ரமமாஸாத்ய தம் வவந்தே மஹாயஶா: । தம் சாபி பகவாநத்ரி: புத்ரவத் ப்ரத்யபத்யத ।। ௨.௧௧௭.
பெரும் புகழ் பெற்ற ராமர் அத்திரியின் ஆசிரமத்தை அடைந்து, அவரை வணங்கினார்; அந்த புனிதர் ராமரை தன் மகன் போல் ஏற்றுக்கொண்டார்.
ஸ்வயமாதித்யமாதிஶ்ய ஸர்வமஸ்ய ஸுஸத்க்ரு'தம் । ஸௌமித்ரிம் ச மஹாபாகாம் ஸீதாம் ச ஸமஸாந்த்வயத் ।। ௨.௧௧௭.
அவர் தானே வரவேற்பு ஏற்பாடுகளை செய்து, அனைவரையும் மரியாதையுடன் உபசரித்து, சௌமித்ரியும் மகத்தான சீதையும் அன்புடன் ஆறுதல் கூறினார்.
பத்நீம் ச ஸமநுப்ராப்தாம் வ்ரு'த்தாமாமந்த்ர்ய ஸத்க்ரு'தாம் । ஸாந்த்வயாமாஸ தர்மஜ்ஞ: ஸர்வபூதஹிதே ரத: ।। ௨.௧௧௭.
தர்மத்தை அறிந்தவர், எல்லா உயிர்களின் நலனில் மனம் செலுத்தும் அவர், தன் வயதான மனைவியை மரியாதையுடன் அழைத்து, அன்பாக ஆறுதல் கூறினார்.
அநஸூயாம் மஹாபாகாம் தாபஸீம் தர்மசாரிணீம் । ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணீஷ்வ வைதேஹீமப்ரவீத்ரு'ஷிஸத்தம: । ராமாய சாசசக்ஷே தாம் தாபஸீம் தர்மசாரிணீம் ।। ௨.௧௧௭.
அனசூயை என்ற பேரும், பெரிய பாக்கியமும் உடைய தவப்பெண்ணை, தர்ம பாதையில் நடக்கும் அவளை, வைதேஹி நீ ஏற்று கொள்ள வேண்டும் என்று அந்த முனிவர் சொன்னார்; மேலும் அந்த தர்மநெறியில் நிலைத்த தவப்பெண்ணை ராமனுக்கும் அறிமுகப்படுத்தினார்.
தஶவர்ஷாண்யநாவ்ரு'ஷ்ட்யா தக்தே லோகே நிரந்தரம் । யயா மூலபலே ஸ்ரு'ஷ்டே ஜாஹ்நவீ ச ப்ரவர்த்திதா ।। ௨.௧௧௭.
பத்து வருடங்கள் தொடர்ந்து மழை பெய்யாமல் உலகம் வறண்டிருந்தபோது, அந்தவள் வேர் பழங்களை உருவாக்கி, கங்கை நதியை ஓடச் செய்தாள்.
உக்ரேண தபஸா யுக்தா நியமைஶ்சாப்யலங்க்ரு'தா । தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி யயா தப்தம் மஹத்தப: ।। ௨.௧௧௭.
கடுமையான தவம் செய்து, பல கட்டுப்பாடுகளால் அழகுபெற்று, பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் பெரிய தவம் செய்தவள் அவள்.
அநஸூயா வ்ரதை: ஸ்நாதா ப்ரத்யூஹாஶ்ச நிவர்த்திதா: । தேவகார்யநிமித்தம் ச யயா ஸம்த்வரமாணயா । தஶராத்ரம் க்ரு'தா ராத்ரி: ஸேயம் மாதேவ தே ऽநக ।। ௨.௧௧௭.
அனசூயை விரதங்களை கடைபிடித்து, தடைகளை நீக்கி, தேவர்களின் காரியத்துக்காக விரைந்து, பத்து இரவுகள் நீளும் ஒரு இரவை உருவாக்கினாள்; அவள் உனக்கு தாயைப் போல இருக்கிறாள், பாவமில்லாதவளே.
தாமிமாம் ஸர்வபூதாநாம் நமஸ்கார்ய்யாம் யஶஸ்விநீம் । அபிகச்சது வைதேஹீ வ்ரு'த்தாமக்ரோதநாம் ஸதா । அநஸூயேதி யா லோகே கர்மபி: க்யாதிமாகதா ।। ௨.௧௧௭.
உலகில் எல்லா உயிர்களும் வணங்க வேண்டிய புகழ் பெற்ற, வயதான, எப்போதும் கோபமில்லாத, அனசூயை என்று அறியப்படும் இந்தவளிடம் வைதேஹி நீ சென்று வணங்க வேண்டும்; அவள் தன் செயலால் புகழ் பெற்றவள்.
ஏவம் ப்ருவாணம் தம்ரு'ஷிம் ததேத்யுக்த்வா ஸ ராகவ: । ஸீதாமுவாச தர்மஜ்ஞாமிதம் வசநமுத்தமம் ।। ௨.௧௧௭.
அந்த முனிவர் இப்படிச் சொன்னதும், ராகவன் 'அப்படியே' என்று ஒப்புக்கொண்டு, தர்மத்தை அறிந்த சீதையை நோக்கி சிறந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
ராஜபுத்ரி ஶ்ருதம் த்வேதந்முநேரஸ்ய ஸமீரிதம் । ஶ்ரேயோர்தமாத்மந: ஶ்ரீக்ரமபிகச்ச தபஸ்விநீம் ।। ௨.௧௧௭.
இளவரசியே, இந்த முனிவர் சொன்னதை நீ கேட்டாயே; உன் நன்மைக்காக விரைவாக அந்த தவப்பெண்ணிடம் செல்.
ஸீதா த்வேதத்வச: ஶ்ருத்வா ராகவஸ்ய ஹிதைஷிண: । தாமத்ரிபத்நீம் தர்மஜ்ஞாமபிசக்ராம மைதிலீ ।। ௨.௧௧௭.
சீதா, தன் நன்மையை விரும்பும் ராகவன் சொன்ன வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், வயதான, தர்மத்தை அறிந்த அந்த மனைவியிடம் சென்றாள்.
ஶிதிலாம் வலிதாம் வ்ரு'த்தாம் ஜராபாண்டரமூர்த்தஜாம் । ஸததம் வேபமாநாங்கீ ப்ரவாதே கதலீ யதா ।। ௨.௧௧௭.
அவள் மெலிந்தவள், சுருங்கியவள், வயதானவள், முதுமையால் முடி வெண்மையாகி, எப்போதும் உடல் நடுங்கும் நிலையில், காற்றில் அசையும் வாழைப்பழக்கன்று போல இருந்தாள்.