ரதஸ்த: ஸ ஹி தர்மாத்மா பரதோ ப்ராத்ரு'வத்ஸல: । நந்திக்ராமம் யயௌ தூர்ணம் ஶிரஸ்யாதாய பாதுகே ।। ௨.௧௧௫.
தர்மத்தை மதிக்கும், சகோதரர்களை நேசிக்கும் பரதன், ரதத்தில் நின்றபடியே தங்க அலங்காரம் செய்யப்பட்ட பாதுகைகளை தலையில் வைத்து, விரைவாக நந்திகிராமம் நோக்கி சென்றான்.
ததஸ்து பரத: க்ஷிப்ரம் நந்திக்ராமம் ப்ரவிஶ்ய ஸ: । அவதீர்ய்ய ரதாத்தூர்ணம் குரூநிதமுவாச ஹ ।। ௨.௧௧௫.
பின்னர் பரதன் விரைவாக நந்திகிராமத்தில் புகுந்து, உடனே ரதத்திலிருந்து இறங்கி, தன் மூப்பர்களிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
ஏதத்ராஜ்யம் மம ப்ராத்ரா தத்தம் ஸம்ந்யாஸவத் ஸ்வயம் । யோகக்ஷேமவஹே சேமே பாதுகே ஹேமபூஷிதே ।। ௨.௧௧௫.
இந்த அரசை என் சகோதரன் எனக்குக் கொடுத்தான், துறவியாக விட்டுவிட்டது போல்; இந்த தங்கம் அலங்கரிக்கப்பட்ட பாதுகைகள் அரசின் நலனைக் காத்து வருகின்றன.
பரத: ஶிரஸா க்ரு'த்வா ஸம்ந்யாஸம் பாதுகே தத: । அப்ரவீத்து:கஸந்தப்த: ஸர்வம் ப்ரக்ரு'திமண்டலம் ।। ௨.௧௧௫.
பரதன் துறவுக்குறிய பாதுகைகளை தலையில் வைத்து, துக்கத்தில் மூழ்கி, அங்கிருந்த எல்லா குடிமக்களிடமும் பேசினான்.
சத்ரம் தாரயத க்ஷிப்ரமார்யபாதாவிமௌ மதௌ । ஆப்யாம் ராஜ்யே ஸ்திதோ தர்ம: பாதுகாப்யாம் குரோர்மம ।। ௨.௧௧௫.
இந்த மதிப்புக்குரிய பாதுகைகளுக்கு விரைவாக குடை பிடியுங்கள்; என் ஆசானும் இந்த பாதுகைகளும் இருக்கையில், அரசில் தர்மம் நிலைத்திருக்கும்.
ப்ராத்ரா ஹி மயி ஸம்ந்யாஸோ நிக்ஷிப்த: ஸௌஹ்ரு'தாதயம் । தமிமம் பாலயிஷ்யாமி ராகவாகமநம் ப்ரதி ।। ௨.௧௧௫.
என் சகோதரன் எனக்கு இந்த துறவை நட்பால் ஒப்படைத்தான்; ராகவன் திரும்பும் வரை அதை நான் பாதுகாப்பேன்.
க்ஷிப்ரம் ஸம்யோஜயித்வா து ராகவஸ்ய புந: ஸ்வயம் । சரணௌ தௌ து ராமஸ்ய த்ரக்ஷ்யாமி ஸஹபாதுகௌ ।। ௨.௧௧௫.
நான் விரைவில் ராகவனிடம் பாதுகைகளை மீண்டும் ஒப்படைத்தபின், ராமனின் பாதங்களையும் அந்த பாதுகைகளையும் சேர்ந்து காண்பேன்.
ததோ நிக்ஷிப்தபாரோ ऽஹம் ராகவேண ஸமாகத: । நிவேத்ய குரவே ராஜ்யம் பஜிஷ்யே குருவ்ரு'த்திதாம் ।। ௨.௧௧௫.
பிறகு என் பாரம் இறங்கி, ராகவனுடன் மீண்டும் சேர்ந்தபின், அரசை ஆசானிடம் ஒப்படைத்து, மூப்பர்களை சேவிப்பேன்.
ராகவாய ச ஸம்ந்யாஸம் தத்த்வே மே வரபாதுகே । ராஜ்யம் சேதமயோத்யாம் ச தூதபாபோ பவாமி ச ।। ௨.௧௧௫.
ராகவனுக்கு இந்த துறவுக்குரிய பாதுகைகளையும், அரசையும், அயோத்தியாவையும் கொடுத்தபின், நான் பாவமின்றி தூயவனாக இருப்பேன்.
அபிஷிக்தே து காகுத்ஸ்தே ப்ரஹ்ரு'ஷ்டமுதிதே ஜநே । ப்ரீதிர்மம யஶஶ்சைவ பவேத்ராஜ்யாச்சதுர்குணம் ।। ௨.௧௧௫.
காகுத்ஸ்தன் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கும்போது, எனக்கு வரும் சந்தோஷமும் புகழும், அரசை விட நான்கு மடங்கு அதிகமாகும்.
ஏவம் து விலபந் தீநோ பரத: ஸ மஹாயஶா: । நந்திக்ராமே ऽகரோத்ராஜ்யம் து:கிதோ மந்த்ரிபி: ஸஹ ।। ௨.௧௧௫.
இவ்வாறு துக்கத்தில் வாடி, பரதன், அந்தப் புகழ்பெற்றவன், நந்திகிராமத்தில் அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து துக்கத்துடன் ஆட்சி செய்தான்.
ஸ வல்கலஜடாதாரீ முநிவேஷதர: ப்ரபு: । நந்திக்ராமே ऽவஸத்வீர: ஸஸைந்யோ பரதஸ்ததா ।। ௨.௧௧௫.
அந்த ஆண்டவன், புல்துணி அணிந்து, முடி சுழற்றி, முனிவர் போல் உடை அணிந்து, வீரமான பரதன், தன் படையுடன் நந்திகிராமத்தில் வாழ்ந்தான்.
ராமாகமநமாகாங்க்ஷந் பரதோ ப்ராத்ரு'வத்ஸல: । ப்ராதுர்வசநகாரீ ச ப்ரதிஜ்ஞாபாரகஸ்ததா ।। ௨.௧௧௫.
பரதன், சகோதரனை நேசித்து, ராமன் திரும்ப வர ஆசைபட்டு, சகோதரனின் வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படிந்து, தன் வாக்குறுதியை உறுதியாக காத்தான்.
பாதுகே த்வபிஷிச்யாத நந்த்ரிக்ராமே ऽவஸத்ததா । பரத: ஶாஸநம் ஸர்வம் பாதுகாப்யாம் ந்யவேதயத் ।। ௨.௧௧௫.
பாதுகைகளை அபிஷேகம் செய்து, பரதன் நந்திகிராமத்தில் தங்கியபோது, எல்லா ஆட்சியையும் அந்த பாதுகைகளிடம் ஒப்படைத்தான்.
ததஸ்து பரத: ஶ்ரீமாநபிஷிச்யார்ய்யபாதுகே । தததீநஸ்ததா ராஜ்யம் காரயாமாஸ ஸர்வதா ।। ௨.௧௧௫.
பின்னர் பெருமைமிக்க பரதன், ஆசாரியரின் பாதுகைகளை முடிசூட்டிக் கொண்டபின், அந்த பாதுகைகளின் ஆட்சி கீழ் எப்போதும் அரசை நடத்தினார்.
ததா ஹி யத்கார்ய்யமுபைதி கிஞ்சிதுபாயநம் சோபஹ்ரு'தம் மஹார்ஹம் । ஸ பாதுகாப்யாம் ப்ரதமம் நிவேத்ய சகார பஶ்சாத்பரதோ யதாவத் ।। ௨.௧௧௫.
அப்போது எப்போது அரசுக்காக ஏதேனும் வேலை வந்தாலும், அல்லது விலைமதிப்புள்ள பொருள் கொண்டு வந்தாலும், பரதன் முதலில் அந்த பாதுகைகளுக்கு அர்ப்பணித்து, பிறகு அந்த வேலைகளை முறையாக செய்தார்.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதயோத்யாகாண்டே பஞ்சதஶோத்தரஶததம: ஸர்க:
இவ்வாறு வால்மீகி முனிவரால் இயற்றப்பட்ட புகழ்பெற்ற ராமாயணத்தின் அயோத்யா காண்டத்தில் நூற்றி பதினைந்து ஆம் பகுதிச் சுருதி முடிவடைகிறது.
thumb|ஷோடஶாதிகஶததமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ப்ரதிப்ரயாதே பரதே வஸந் ராமஸ்தபோவநே । லக்ஷயாமாஸ ஸோத்வேகமதௌத்ஸுக்யம் தபஸ்விநாம் ।। ௨.௧௧௬.
பரதன் திரும்பிச் சென்றபின், ராமன் தவமருவில் தங்கி, அங்கே உள்ள முனிவர்கள் கலக்கத்துடன், ஆர்வத்துடனும் இருப்பதை கவனித்தான்.
யே தத்ர சித்ரகூடஸ்ய புரஸ்தாத்தாபஸாஶ்ரமே । ராமமாஶ்ரித்ய நிரதாஸ்தாநலக்ஷயதுத்ஸுகாந் ।। ௨.௧௧௬.
சிற்றகூடத்தின் முன்புறத்தில் உள்ள தவமருவில் ராமனை நம்பி வாழ்ந்த முனிவர்கள், கவலையுடன் இருப்பதை அவன் பார்த்தான்.
நயநைர்புகுடீபிஶ்ச ராமம் நிர்திஶ்ய ஶங்கிதா: । அந்யோந்யமுபஜல்பந்த: ஶநைஶ்சக்ருர்மித: கதா: ।। ௨.௧௧௬.
அவர்கள் கண்களாலும், புருவங்களை சுருக்கியும், சந்தேகத்துடன் ராமனை நோக்கி, மெதுவாக ஒருவருடன் ஒருவர் பேசிக் கொண்டனர்.
தேஷாமௌத்ஸுக்யமாலக்ஷ்ய ராமஸ்த்வாத்மநி ஶங்கித: । க்ரு'தாஞ்ஜலிருவாசேதம்ரு'ஷிம் குலபதிம் தத: ।। ௨.௧௧௬.
அவர்களின் கவலையை உணர்ந்த ராமன், தன் உள்ளத்தில் சந்தேகமுற்று, கையைக் கூப்பி அங்கேயுள்ள முனிவர் தலைவரை நோக்கி பேசினார்.
ந கச்சித்பகவந் கிஞ்சித்பூர்வவ்ரு'த்தமிதம் மயி । த்ரு'ஶ்யதே விக்ரு'தம் யேந விக்ரியந்தே தபஸ்விந: ।। ௨.௧௧௬.
பெரியவரே, என் பழைய நடத்தை காரணமாக முனிவர்கள் கலங்கும் வகையில் ஏதேனும் தவறு நடந்ததா என்று நம்பவில்லை.
ப்ரமாதாச்சரிதம் கச்சித்கிஞ்சிந்நாவரஜஸ்ய மே । லக்ஷ்மணஸ்யர்ஷிபிர்த்ரு'ஷ்டம் நாநுரூபமிவாத்மந: ।। ௨.௧௧௬.
என் தம்பி இலக்குவன் முனிவர்களால், தன்னிடம் ஏற்றதல்லாத முறையில் கவனக்குறைவால் நடந்துகொண்டதா என்று நம்பவில்லை.
கச்சிச்சுஶ்ரூஷமாணா வ: ஶுஶ்ரூஷணபரா மயி । ப்ர(ம)மாதாப்யுசிதாம் வ்ரு'த்திம் ஸீதா யுக்தம் ந வர்ததே ।। ௨.௧௧௬.
உங்களை சேவிக்க விரும்பி, என்மீது அக்கறை கொண்ட சீதை, கவனக்குறைவால் தன்னிடம் ஏற்றதல்லாத முறையில் நடந்துகொண்டாளா என்று நம்பவில்லை.
அதர்ஷிர்ஜரயா வ்ரு'த்தஸ்தபஸா ச ஜராம் கத: । வேபமாந இவோவாச ராமம் பூததயாபரம் ।। ௨.௧௧௬.
அப்போது வயதாலும் தவத்தாலும் முதுமை அடைந்த முனிவர், நடுங்கும் குரலில், எல்லா உயிர்களுக்கும் இரக்கம் கொண்ட ராமனை நோக்கி பேசினார்.
குத: கல்யாணஸத்த்வாயா: கல்யாணாபிரதேஸ்ததா । சலநம் தாத வைதேஹ்யாஸ்தபஸ்விஷு விஶேஷத: ।। ௨.௧௧௬.
நல்ல மனம் கொண்டவளும், நற்குணங்களை விரும்புவளுமான வைதேஹி, குறிப்பாக முனிவர்களிடம் தவறாக நடந்துகொள்வது எப்படி சாத்தியம், மகனே?
த்வந்நிமித்தமிதம் தாவத்தாபஸாந் ப்ரதி வர்ததே । ரக்ஷோப்யஸ்தேந ஸம்விக்நா: கதயந்தி மித: கதா: ।। ௨.௧௧௬.
இந்த முனிவர்களின் கவலை உன்னை பற்றியே வந்தது; அரக்கர்களால் பயந்த அவர்கள், ஒருவருடன் ஒருவர் பேசிக் கொண்டுள்ளனர்.
ராவணாவரஜ: கஶ்சித் கரோ நாமேஹ ராக்ஷஸ: । உத்பாட்ய தாபஸாந் ஸர்வாந் ஜநஸ்தாநநிகேதநாந் ।। ௨.௧௧௬.
இங்கு இராவணனின் தம்பியான கரன் என்ற அரக்கன் இருக்கிறான்; அவன் ஜனஸ்தானத்தில் வாழும் எல்லா முனிவர்களையும் விரட்டிவிட்டான்.
த்ரு'ஷ்டஶ்ச ஜிதகாஶீம் ச ந்ரு'ஶம்ஸ: புருஷாதக: । அவலிப்தஶ்ச பாபஶ்ச த்வாம் ச தாத ந ம்ரு'ஷ்யதே ।। ௨.௧௧௬.
அவன் துணிவும், கொடுமையும் கொண்டவன்; மனிதர்களை உண்ணும் கொடூரன்; பெருமை கொண்ட பாவி; மகனே, உன்னை அவன் சகிக்கவில்லை.
த்வம் யதாப்ரப்ரு'தி ஹ்யஸ்மிந்நாஶ்ரமே தாத வர்தஸே । ததாப்ரப்ரு'தி ரக்ஷாம்ஸி விப்ரகுர்வந்தி தாபஸாந் ।। ௨.௧௧௬.
நீ இந்த தவமருவில் வாழத் தொடங்கிய நாளிலிருந்து அரக்கர்கள் முனிவர்களை தொந்தரவு செய்ய ஆரம்பித்துள்ளனர்.