ஏவம் ராஜர்ஷய: ஸர்வே ப்ரதீதா ராஜநந்தந । தஸ்மாத் த்ராஹி நரஶ்ரேஷ்ட பிதரம் நரகாத் ப்ரபோ ।। ௨.௧௦௭.
இவ்வாறு எல்லா அரச முனிவர்களும் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார்கள், அரசகுமாரனே; ஆகையால், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, நீ தந்தையை நரகத்திலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும்.
அயோத்யாம் கச்ச பரத ப்ரக்ரு'தீரநுரஞ்ஜய । ஶத்ருக்நஸஹிதோ வீர ஸஹ ஸர்வைர்த்விஜாதிபி: ।। ௨.௧௦௭.
பரதா, நீ அயோத்திக்கு சென்று, சக்ருக்னனுடன் மக்கள் மனதை வெல்ல வேண்டும்; வீரனே, எல்லா பிராமணர்களுடனும் சேர்ந்து செல்.
ப்ரவேக்ஷ்யே தண்டகாரண்யமஹமப்யவிலம்பயந் । ஆப்யாம் து ஸஹிதோ ராஜந் வைதேஹ்யா லக்ஷ்மணேந ச ।। ௨.௧௦௭.
நானும் இவ்விருவருடன்—சீதையும் இலக்குவனும்—இடைவிலக்காமல் தண்டகாரண்ய வனத்திற்குள் செல்லப்போகிறேன், அரசனே.
த்வம் ராஜா பரத பவ ஸ்வயம் நராணாம் வந்யாநாமஹமபி ராஜராண்ம்ரு'காணாம் । கச்சத்வம் புரவரமத்ய ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்ட: ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஸ்த்வஹமபி தண்டகாந் ப்ரவேக்ஷ்யே ।। ௨.௧௦௭.
பரதா, நீ மனிதர்களுக்கு அரசனாக இரு; நான் வனவாசிகளுக்கும் காட்டு மிருகங்களுக்கும் அரசனாக இருப்பேன். இன்று மகிழ்ச்சியுடன் நீ நகரத்திற்குச் செல்; நானும் மகிழ்ச்சியுடன் தண்டகாரண்யத்தை அடைவேன்.
சாயாம் தே திநகரபா: ப்ரபாதமாநம் வர்ஷத்ரம் பரத கரோது மூர்த்நி ஶீதாம் । ஏதேஷாமஹமபி காநநத்ருமாணாம் சாயாம் தாமதி ஶயிநீம் ஸுகீ ஶ்ரயிஷ்யே ।। ௨.௧௦௭.
பரதா, மழைக்காலத்தில் சூரியனின் கதிர்கள் உன் தலையில் நிழலைத் தரட்டும்; நானும் இக்காட்டில் உள்ள மரங்களின் ஆழ்ந்த நிழலில் மகிழ்ச்சியுடன் ஓய்வெடுப்பேன்.
ஶத்ருக்ந: குஶலமதிஸ்து தே ஸஹாய: ஸௌமித்ரிர்மம விதித: ப்ரதாநமித்ரம் । சத்வாரஸ்தநயவரா வயம் நரேந்த்ரம் ஸத்யஸ்தம் பரத சராம மா விஷாதம் ।। ௨.௧௦௭.
சத்ருக்னன் மிக நன்கு everything செய்பவன்; அவன் உனக்கு துணை இருப்பான். சௌமித்ரி எனக்கு முக்கியமான நண்பன் என்பதை நான் அறிவேன். நாங்கள் நால்வரும், அரசர், உண்மை வழியில் நடப்போம்; பரதா, நீ கவலைப்படாதே.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதயோத்யாகாண்டே ஸப்தோத்தரஶததம: ஸர்க:
இதுவே வால்மீகி முனிவர் இயற்றிய புனிதமான ராமாயணத்தில், அயோத்தி காண்டத்தின் நூற்றியேழாவது சர்க்கம் முடிவாகிறது.
thumb|அஷ்டாதிகஶததமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஆஶ்வாஸயந்தம் பரதம் ஜாபாலிர்ப்ராஹ்மணோத்தம: । உவாச ராமம் தர்மஜ்ஞம் தர்மாபேதமிதம் வச: ।। ௨.௧௦௮.
பரதனை ஆறுதல் கூறிக் கொண்டிருந்தபோது, சிறந்த பிராமணரான ஜாபாலி, தர்மத்தை அறிந்த இராமனிடம் தர்மத்திற்கு முரணான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
ஸாது ராகவ மாபூத்தே புத்திரேவம் நிரர்திகா । ப்ராக்ரு'தஸ்ய நரஸ்யேவ ஹ்யார்யபுத்தேர்மநஸ்விந: ।। ௨.௧௦௮.
ராவா, நன்றாகச் செய்தாய்; ஆனால் உன் மனம் வீணாகப் போகக் கூடாது. நீ உயர்ந்த மனம் கொண்டவன்; சாதாரண மனிதன் போல் நினைக்க வேண்டாம்.
க: கஸ்ய புருஷோ பந்து: கிமாப்யம் கஸ்ய கேநசித் । யதேகோ ஜாயதே ஜந்துரேக ஏவ விநஶ்யதி ।। ௨.௧௦௮.
யார் யாருக்கு உண்மையில் உறவினர்? யாருக்கு என்ன சொத்து? யார் யாரால் ஏதேனும் பெறுகிறார்கள்? ஒவ்வொருவரும் தனியாக பிறந்து, தனியாகவே இறக்கிறார்கள்.
தஸ்மாந்மாதா பிதா சேதி ராம ஸஜ்ஜேதயோ நர: । உந்மத்த இவ ஸ ஜ்ஞேயோ நாஸ்தி கஶ்சித்தி கஸ்யசித் ।। ௨.௧௦௮.
அதனால், 'அம்மா', 'அப்பா' என்று பற்றிக்கொள்ளும் மனிதன் பைத்தியக்காரன் போலவே; உண்மையில் யாரும் யாருக்கும் சொந்தம் இல்லை, இராமா.
யதா க்ராமாந்தரம் கச்சந் நர: கஶ்சித் க்வசித்வஸேத் । உத்ஸ்ரு'ஜ்ய ச தமாவாஸம் ப்ரதிஷ்டேதாபரே ऽஹநி ।। ௨.௧௦௮.
ஒரு மனிதன் மற்றொரு கிராமத்திற்குச் சென்று, எங்காவது சில நாட்கள் தங்கியபின், அந்த இடத்தை விட்டுவிட்டு மறுநாளில் வேறு இடத்துக்குச் செல்வது போல,
ஏவமேவ மநுஷ்யாணாம் பிதா மாதா க்ரு'ஹம் வஸு । ஆவாஸமாத்ரம் காகுத்ஸ்த ஸஜ்ஜந்தே நாத்ர ஸஜ்ஜநா: ।। ௨.௧௦௮.
அதேபோல், காகுத்ஸ்த குலத்தில் பிறந்தவனே, மக்களுக்கு தந்தை, தாய், வீடு ஆகியவை தற்காலிக தங்கும் இடங்கள் மட்டுமே; நல்லவர்கள் அவற்றில் பற்றில்லாமல் இருப்பார்கள்.
பித்ர்யம் ராஜ்யம் பரித்யஜ்ய ஸ நார்ஹஸி நரோத்தம । ஆஸ்தாதும் காபதம் து:கம் விஷமம் பஹுகண்டகம் ।। ௨.௧௦௮.
நீ தந்தையின் ராஜ்யத்தை விட்டு விட்டபின், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, இவ்விதமான துன்பம் நிறைந்த, கடினமான, முட்களான பாதையை ஏற்க வேண்டாம்.
ஸம்ரு'த்தாயாமயோத்யாயாமாத்மாநமபிஷேசய । ஏகவேணீ தரா ஹி த்வாம் நகரீ ஸம்ப்ரதீக்ஷதே ।। ௨.௧௦௮.
செழிப்புடன் இருக்கும் அயோத்தியில் நீயே உன்னை அரசனாக முடிசூடிக் கொள்; ஒரே முடிச்சுடன் நகரம் உன்னை எதிர்பார்த்து நிற்கிறது.
ராஜபோகாநநுபவந் மஹார்ஹாந் பார்திவாத்மஜ । விஹர த்வமயோத்யாயாம் யதா ஶக்ரஸ்த்ரிவிஷ்டபே ।। ௨.௧௦௮.
அயோத்யாவில் அரசருக்கு உரிய உயர்ந்த இன்பங்களை நீ அனுபவிக்க, அது போலவே, இந்திரன் தன் சொர்க்கத்தில் மகிழ்வதைப்போல் நீயும் மகிழ்ந்து வாழ், அரசகுமாரா.
ந தே கஶ்சித்தஶரதஸ்த்வம் ச தஸ்ய ந கஶ்சந । அந்யோ ராஜா த்வமந்ய: ஸ தஸ்மாத் குரு யதுச்யதே ।। ௨.௧௦௮.
நீ தசரதனும் அல்ல, அவனும் நீயும் அல்ல; இப்போது வேறு அரசன் இருக்கிறான், அவன் சொல்வதைச் செய்.
பீஜமாத்ரம் பிதா ஜந்தோ: ஶுக்லம் ருதிரமேவ ச । ஸம்யுக்தம்ரு'துமந்மாத்ரா புருஷஸ்யேஹ ஜந்ம தத் ।। ௨.௧௦௮.
ஒரு உயிருக்கு தந்தை விதைபோல்; வெண்மை, சிவப்பு இரத்தம் ஆகியவை தாயின் கருவில் சேரும்போது தான் மனிதனின் பிறப்பு நிகழ்கிறது.
கத: ஸ ந்ரு'பதிஸ்தத்ர கந்தவ்யம் யத்ர தேந வை । ப்ரவ்ரு'த்திரேஷா மர்த்த்யாநாம் த்வம் து மித்யா விஹந்யஸே ।। ௨.௧௦௮.
அந்த அரசன் தன் போக்கில் சென்றுவிட்டான்; எல்லா மனிதர்களுக்கும் இதுவே வழி. ஆனால் நீ வீணாகவே துக்கப்படுகிறாய்.
அர்ததர்மபரா யே யே தாம்ஸ்தாந் ஶோசாமி நேதராந் । தே ஹி து:கமிஹ ப்ராப்ய விநாஶம் ப்ரேத்ய பேஜிரே ।। ௨.௧௦௮.
பொருளும் தர்மமும் விரும்பும் அவர்களுக்கே நான் வருந்துகிறேன்; ஏனெனில், இங்கே துன்பம் அனுபவித்து, இறந்தபின் அழிவை அடைகிறார்கள்.
அஷ்டகா பித்ரு'தைவத்யமித்யயம் ப்ரஸ்ரு'தோ ஜந: । அந்நஸ்யோபத்ரவம் பஶ்ய ம்ரு'தோ ஹி கிமஶிஷ்யதி ।। ௨.௧௦௮.
அஷ்டகா என்ற பித்ரு கர்மை பிதாக்களுக்கு என்று மக்கள் நினைக்கிறார்கள்; ஆனால், இறந்தவனுக்கு அழுகும் அன்னம் தவிர வேறு என்ன சாப்பிட முடியும்?
யதி புக்தமிஹாந்யேந தேஹமந்யஸ்ய கச்சதி । தத்யாத் ப்ரவஸத: ஶ்ராத்தம் ந தத் பத்யஶநம் பவேத் ।। ௨.௧௦௮.
இங்கே ஒருவர் சாப்பிடுவதை மற்றொருவரின் உடலுக்கு செல்லும் என்றால், வெளிநாட்டில் இருப்பவருக்காக ச்ராத்தம் செய்யலாம்; ஆனால் அது உண்மையான நல்ல உணவு ஆகாது.
தாநஸம்வநநா ஹ்யேதே க்ரந்தா மேதாவிபி: க்ரு'தா: । யஜஸ்வ தேஹி தீக்ஷஸ்வ தபஸ்தப்யஸ்வ ஸந்த்யஜ ।। ௨.௧௦௮.
இந்த நூல்கள் ஞானிகள் கொடுப்பதை ஊக்குவிக்கவே எழுதப்பட்டவை: 'யாகம் செய், கொடு, தீட்சை எடு, தவம் செய், விட்டு விடு' என்று.
ஸ நாஸ்தி பரமித்யேவ குரு புத்திம் மஹாமதே । ப்ரத்யக்ஷம் யத்ததாதிஷ்ட பரோக்ஷம் ப்ரு'ஷ்டத: குரு ।। ௨.௧௦௮.
அதனால், 'இதற்குப் பிறகு எதுவும் இல்லை' என்று மனதை உறுதியாக வைத்துக்கொள்; தெரிந்ததை பின்பற்று, தெரியாததை பின்புறம் வைக்கவும்.
ஸ தாம் புத்திம் புரஸ்க்ரு'த்ய ஸர்வலோகநிதர்ஶிநீம் । ராஜ்யம் த்வம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணீஷ்வ பரதேந ப்ரஸாதித: ।। ௨.௧௦௮.
இவ்வாறு எல்லா மக்களையும் அறிந்த இந்த அறிவை வைத்து, பரதன் வேண்டியபடி நீ அரசை ஏற்று கொள்ளவும்.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதயோத்யாகாண்டே அஷ்டோத்தரஶததம: ஸர்க:
இவ்வாறு வால்மீகி இயற்றிய புகழ்பெற்ற ராமாயணத்தின் அயோத்யா காண்டத்தில் நூற்றெட்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
thumb|நவாதிகஶததமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஜாபாலேஸ்து வச: ஶ்ருத்வா ராம: ஸத்யாத்மநாம் வர: । உவாச பரயா பக்த்யா ஸ்வபுத்த்யா சாவிபந்நயா ।। ௨.௧௦௯.
ஜாபாலியின் வார்த்தைகளை கேட்ட ராமன், உண்மை உள்ளங்களில் சிறந்தவன், ஆழ்ந்த பக்தியோடும் நிலையான அறிவோடும் பதிலளித்தான்.
பவாந் மே ப்ரியகாமார்தம் வசநம் யதிஹோக்தவாந் । அகார்ய்யம் கார்ய்யஸங்காஶமபத்யம் பத்யஸம்மிதம் ।। ௨.௧௦௯.
நீ என் விருப்பத்திற்கும் இன்பத்திற்கும் இங்கு சொன்னது, செயல் போலத் தோன்றினாலும் அது செய்யக்கூடாதது; நல்லது போலத் தோன்றினாலும், அது உண்மையில் நல்லது அல்ல.
நிர்மர்யாதஸ்து புருஷ: பாபாசாரஸமந்வித: । மாநம் ந லபதே ஸத்ஸு பிந்நசாரித்ரதர்ஶந: ।। ௨.௧௦௯.
ஒழுக்கமில்லாதவன், தீய நடத்தை உடையவன், நல்லவர்களிடம் மதிப்பைப் பெறமாட்டான்; கெட்ட பழக்கத்தைக் கொண்டவன் மதிப்பில்லாதவனாகவே இருப்பான்.
குலீநமகுலீநம் வா வீரம் புருஷமாநிநம் । சாரித்ரமேவ வ்யாக்யாதி ஶுசிம் வா யதி வா ऽஶுசிம் ।। ௨.௧௦௯.
குலம் உள்ளவனாக இருந்தாலும், இல்லாதவனாக இருந்தாலும், வீரனாக இருந்தாலும், தன்னை உயர்ந்தவன் என்று நினைப்பவனாக இருந்தாலும், ஒருவரை அவனது ஒழுக்கமே வெளிப்படுத்தும்; தூயவன் என்றாலும், தூய்மை இல்லாதவனாக இருந்தாலும்.