கச்சித்ஸுகம் நதீதீரே ऽவாத்ஸீ: காகுத்ஸ்த ஶர்வரீம் । கச்சித்தே ஸஹஸைந்யஸ்ய தாவத்ஸர்வமநாமயம் ।। ௨.௮௯.
காகுத்ஸ்தா, நீ ஆற்றங்கரையில் இரவு நன்றாக கழித்தாயா? உனக்கும் உன் படை முழுவதுக்கும் எல்லாம் நலமாக இருக்கிறதா?
குஹஸ்ய தத்து வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ்நேஹாதுதீரிதம் । ராமஸ்யாநுவஶோ வாக்யம் பரதோ ऽபீதமப்ரவீத் ।। ௨.௮௯.
குஹன் அன்போடு கூறிய அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பரதன், ராமனுக்கு கீழ்ப்படியும் மனதுடன் இவ்வாறு பதிலளித்தான்.
ஸுகா ந: ஶர்வரீ ராஜந் பூஜிதாஶ்சாபி தே வயம் । கங்காம் து நௌபிர்பஹ்வீபிர்தாஶா: ஸந்தாரயந்து ந: ।। ௨.௮௯.
அரசே, நாங்கள் அந்த இரவை நிம்மதியாக கழித்தோம்; நீர் நம்மை மரியாதையுடன் பார்த்துக்கொண்டீர். இப்போது உங்களுடைய படகாளிகள் பல படகுகளுடன் எங்களை கங்கை ஆற்றைக் கடத்தட்டும்.
ததோ குஹ: ஸம்த்வரிதம் ஶ்ருத்வா பரதஶாஸநம் । ப்ரதிப்ரவிஶ்ய நகரம் தம் ஜ்ஞாதிஜநமப்ரவீத் ।। ௨.௮௯.
பரதனின் கட்டளையை கேட்ட குஹன், விரைவாக நகருக்குள் சென்று தன் உறவினர்களிடம் கூறினான்.
உத்திஷ்டத ப்ரபுத்யத்வம் பத்ரமஸ்து ச வ: ஸதா । நாவ: ஸமநுகர்ஷத்வம் தாரயிஷ்யாம வாஹிநீம் ।। ௨.௮௯.
எல்லோரும் எழுந்து விழித்துக்கொள்ளுங்கள்; எப்போதும் நன்மை உங்களுக்கு உண்டாகட்டும்! படகுகளை ஒன்றாக சேர்த்து வையுங்கள்; நாம் படையை ஆற்றைக் கடத்துவோம்.
தே ததோக்தா: ஸமுத்தாய த்வரிதா ராஜஶாஸநாத் । பஞ்ச நாவாம் ஶதாந்யாஶு ஸமாநிந்யு: ஸமந்தத: ।। ௨.௮௯.
அரசரின் கட்டளையைக் கேட்ட அவர்கள், உடனே எழுந்து, எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் ஐந்நூறு படகுகளை விரைவாகக் கொண்டு வந்தார்கள்.
அந்யா: ஸ்வஸ்திகவிஜ்ஞேயா மஹாகண்டாதரா வரா: । ஶோபமாநா: பதாகாபிர்யுக்தவாதா: ஸுஸம்ஹதா: ।। ௨.௮௯.
சில படகுகள் சுவஸ்திக குறியுடன், பெரிய மணி கட்டியவையாகவும், கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, காற்றாடிகளும் வலுவான அமைப்பும் கொண்டவையாகவும் இருந்தன.
தத: ஸ்வஸ்திகவிஜ்ஞேயாம் பாண்டுகம்பலஸம்வ்ரு'தாம் । ஸநந்திகோஷாம் கல்யாணீம் குஹோ நாவமுபாஹரத் । தாமாருரோஹ பரத: ஶத்ருக்நஶ்ச மஹாபல: ।। ௨.௮௯.
பின்னர் குஹன் சுவஸ்திகம் குறியுள்ள, வெண்கம்பளத்தால் மூடிய, நல்ல ஒலி எழுப்பும், அழகான படகை கொண்டு வந்தான். அதில் பரதனும் வலிமைமிக்க சத்ருக்னனும் ஏறினர்.
கௌஸல்யா ச ஸுமித்ரா ச யாஶ்சாந்யா ராஜயோஷித: । புரோஹிதஶ்ச தத்பூர்வம் குரவோ ப்ராஹ்மணாஶ்ச யே । அநந்தரம் ராஜதாராஸ்ததைவ ஶகடாபணா: ।। ௨.௮௯.
கௌசல்யா, சுமித்ரா மற்றும் மற்ற அரசி பெண்கள், முன்னால் புரோகிதரும், மூப்பரும் பிராமணர்களும், பின்னர் மற்ற அரசி பெண்கள், வண்டிகள் மற்றும் கடைக்கூடங்கள் ஆகியும் பின்தொடர்ந்தன.
ஆவாஸமாதீபயதாம் தீர்தம் சாப்யவகாஹதாம் । பாண்டாநி சாததாநாநாம் கோஷஸ்த்ரிதிவமஸ்ப்ரு'ஶத் ।। ௨.௮௯.
அவர்கள் தங்கும் இடங்களில் தீயை ஏற்றி, ஆற்றை கடக்கத் தயாராகியபோது, தங்கள் பொருட்களை எடுத்துச் செல்லும் சப்தம் விண்ணைத் தொட்டது.
பதாகிந்யஸ்து தா நாவ: ஸ்வயம் தாஶைரதிஷ்டிதா: । வஹந்த்யோ ஜநமாரூடம் ததா ஸம்பேதுராஶுகா: ।। ௨.௮௯.
கொடிகள் கட்டப்பட்ட படகுகள், படகாளிகள் தாமாகவே ஓட்டி, மக்கள் ஏறியபடியே விரைவாகக் கடந்து சென்றன.
நாரீணாமபிபூர்ணாஸ்து காஶ்சித் காஶ்சிச்ச வாஜிநாம் । காஶ்சிதத்ர வஹந்தி ஸ்ம யாநயுக்யம் மஹாதநம் ।। ௨.௮௯.
சில படகுகள் பெண்களால் நிரம்பியிருந்தன; சில படகுகளில் குதிரைகள் இருந்தன; மற்ற சில படகுகள் வண்டியில் கட்டப்பட்ட பெரும் செல்வங்களை ஏந்தின.
தா: ஸ்ம கத்வா பரம் தீரமவரோப்ய ச தம் ஜநம் । நிவ்ரு'த்தா: காண்டசித்ராணி க்ரியந்தே தாஶபந்துபி: ।। ௨.௮௯.
அவை அக்கரை கரையை அடைந்து, மக்களை இறக்கிவிட்டபின், படகாளிகள் மற்றும் அவர்களது உறவினர்கள் வெவ்வேறு வகையான வன்கம்புகளை அமைக்கத் தொடங்கினர்.
ஸவைஜயந்தாஸ்து கஜா கஜாரோஹப்ரசோதிதா: । தரந்த: ஸ்ம ப்ரகாஶந்தே ஸத்வஜா இவ பர்வதா: ।। ௨.௮௯.
வெற்றிக்கொடி கட்டிய யானைகள், யானை ஓட்டிகள் உந்த, ஆற்றைக் கடந்தபோது கொடிகளுடன் மலைபோல் பிரகாசித்தன.
நாவஶ்சாருருஹுஶ்சாந்யே ப்லவைஸ்தேருஸ்ததாபரே । அந்யே கும்பகடைஸ்தேருரந்யே தேருஶ்ச பாஹுபி: ।। ௨.௮௯.
சிலர் படகில் கடந்து சென்றார்கள்; மற்றவர்கள் மரக்கட்டைகள் மீது சென்றார்கள்; சிலர் குடங்களைப் பயன்படுத்தி கடந்தார்கள்; இன்னும் சிலர் தங்கள் கைகளால் நீந்தி கடந்தார்கள்.
ஸா புண்யா த்வஜிநீ கங்கா தாஶை: ஸந்தாரிதா ஸ்வயம் । மைத்ரே முஹூர்த்தே ப்ரயயௌ ப்ரயாகவநமுத்தமம் ।। ௨.௮௯.
அந்த புண்ணியமான படை பலவிதமான முறைகளில் கங்கைyai கடந்தது. நல்ல நேரத்தில் அவர்கள் பிரயாகத்தின் அழகான காடை நோக்கி சென்றார்கள்.
ஆஶ்வாஸயித்வா ச சமூம் மஹாத்மா நிவேஶயித்வா ச யதோபஜோஷம் । த்ரஷ்டும் பரத்வாஜம்ரு'ஷிப்ரவர்ய்யம்ரு'த்விக்வ்ரு'த: ஸந் பரத: ப்ரதஸ்தே ।। ௨.௮௯.
பெரிய உள்ளம் கொண்ட பரதன், படைவீரர்களை ஆறுதல் கூறி, அவர்களை ஒவ்வொருவரும் விரும்பும் இடத்தில் தங்க வைத்தார். பிறகு, யாகக்காரர்களுடன் சேர்ந்து பரத்வாஜ முனிவரைப் பார்க்கப் புறப்பட்டார்.
ஸ ப்ராஹ்மணஸ்யாஶ்ரமமப்யுபேத்ய மஹாத்மநோ தேவபுரோஹிதஸ்ய । ததர்ஶ ரம்யோடஜவ்ரு'க்ஷஷண்டம் மஹத்வநம் விப்ரவரஸ்ய ரம்யம் ।। ௨.௮௯.
அவர் தேவர்களின் புரோகிதரான அந்த மகான் பிராமணரின் ஆசிரமத்தை அடைந்தார். அங்கே அந்த முனிவருக்குச் சொந்தமான அழகான குடில்கள், மரங்கள் சூழ்ந்த பெரிய காடை பார்த்தார்.
இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்ராமாயணே வால்மீகீயே ஆதிகாவ்யே ஶ்ரீமதயோத்யாகாண்டே ஏகோநநவதிதம: ஸர்க:
இவ்வாறு வால்மீகியின் புகழ்பெற்ற ராமாயணத்தில், அயோத்தியாகாண்டத்தின் தொண்ணூற்றொன்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
thumb|நவதிதமஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center பரத்வாஜாஶ்ரமம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரோஶாதேவ நரர்ஷப: । பலம் ஸர்வமவஸ்தாப்ய ஜகாம ஸஹ மந்த்ரிபி: ।। ௨.௯௦.
பரத்வாஜ முனிவரின் ஆசிரமம் தொலைவில் தெரிந்ததும், மனிதர்களில் சிறந்தவன், எல்லா படையையும் அங்கேயே நிறுத்தி வைத்து, அமைச்சர்களுடன் முன்னே சென்றான்.
பத்ப்யாமேவ ஹி தர்மஜ்ஞோ ந்யஸ்தஶஸ்த்ரபரிச்சத: । வஸாநோ வாஸஸீ க்ஷௌமே புரோதாய புரோதஸம் ।। ௨.௯௦.
தர்மத்தை அறிந்தவன், ஆயுதங்களையும் கவசத்தையும் விட்டு, நல்ல துணி உடுத்தி, புரோகிதர் முன்னிலையிலே, காலால் நடந்தான்.
தத: ஸந்தர்ஶநே தஸ்ய பரத்வாஜஸ்ய ராகவ: । மந்த்ரிணஸ்தாநவஸ்தாப்ய ஜகாமாநுபுரோஹிதம் ।। ௨.௯௦.
பரத்வாஜரைச் சந்திக்க ராகவன், அமைச்சர்களை அங்கேயே நிறுத்தி, புரோகிதரின் பின்னால் சென்றான்.
வஸிஷ்டமத த்ரு'ஷ்ட்வைவ பரத்வாஜோ மஹாதபா: । ஸஞ்சசாலாஸநாத்தூர்ணம் ஶிஷ்யாநர்க்யமிதி ப்ருவந் ।। ௨.௯௦.
வசிஷ்டரைப் பார்த்தவுடன், பெரிய தவமுள்ள பரத்வாஜர் உடனே இருக்கை எழுந்து, தன் சீடர்களிடம் அர்க்யம் கொண்டு வாருங்கள் என்று சொன்னார்.
வஸிஷ்டஸாஹசர்ய்யாதிதி பாவ: ।। ௨.௯௦.
வசிஷ்டர் உடன் இருப்பது என்பதே இதன் பொருள்.
தாப்யாமர்க்யம் ச பாத்யம் ச தத்த்வா பஶ்சாத் பலாநி ச । ஆநுபூர்வ்யாச்ச தர்மஜ்ஞ: பப்ரச்ச குஶலம் குலே ।। ௨.௯௦.
அவர்களுக்கு அர்க்யமும், பாத்தளியும் கொடுத்து, பின்னர் பழங்களும் முறையாக வழங்கி, தர்மத்தை அறிந்தவர், அவர்களது குடும்ப நலனை கேட்டார்.
அயோத்யாயாம் பலே கோஶே மித்ரேஷ்வபி ச மந்த்ரிஷு । ஜாநந் தஶரதம் வ்ரு'த்தம் ந ராஜாநமுதாஹரத் ।। ௨.௯௦.
தசரதனின் நடத்தை அறிந்திருந்தவர், அயோத்தியில் உள்ள படை, பொக்கிஷம், நண்பர்கள், அமைச்சர்கள் பற்றிக் கேட்டார்; ஆனால் அரசனைப் பற்றி எதுவும் கூறவில்லை.
வஸிஷ்டோ பரதஶ்சைநம் பப்ரச்சதுரநாமயம் । ஶரீரே ऽக்நிஷு வ்ரு'க்ஷேஷு ஶிஷ்யேஷு ம்ரு'கபக்ஷிஷு ।। ௨.௯௦.
வசிஷ்டரும் பரதனும், அவரது உடல் நலம், யாக நெருப்புகள், மரங்கள், சீடர்கள், காட்டு மிருகங்கள், பறவைகள் ஆகியவற்றின் நலனையும் கேட்டார்கள்.
ததேதி தத்ப்ரதிஜ்ஞாய பரத்வாஜோ மஹாதபா: । பரதம் ப்ரத்யுவாசேதம் ராகவஸ்நேஹபந்தநாத் ।। ௨.௯௦.
அப்படியே என்கிறார் என்று ஒப்புக்கொண்டு, பெரிய தவமுள்ள பரத்வாஜர், ராகவனிடம் உள்ள பாசத்தால் பரதனிடம் பேசத் தொடங்கினார்.
கிமிஹாகமநே கார்ய்யம் தவ ராஜ்யம் ப்ரஶாஸத: । ஏததாசக்ஷ்வ மே ஸர்வம் நஹி மே ஶுத்த்யதே மந: ।। ௨.௯௦.
நீ அரசை நடத்திக்கொண்டிருக்கும்போது, இங்கே வருவதற்குக் காரணம் என்ன? எனக்கு மனம் அமைதியில்லை; எல்லாவற்றையும் எனக்குச் சொல்.
ஸுஷுவே யமமித்ரக்நம் கௌஸல்யா நந்தவர்த்தநம் । ப்ராத்ரா ஸஹ ஸபார்யோ யஶ்சிரம் ப்ரவ்ராஜிதோ வநம் ।। ௨.௯௦.
கௌசல்யை, பகைவரை அழிப்பவன், மகிழ்ச்சி தருவான், தம்பியுடன் மனைவியுடன் நீண்ட நாட்கள் காட்டில் தங்கியவன் ஆகியவனைப் பெற்றாள்.