ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ச தாம் அர்சாம் உபவிஷ்டம் ஸ ராகவம் । பரத்வாஜோ அப்ரவீத் வாக்யம் தர்ம யுக்தம் இதம் ததா ॥௨-௫௪-
அந்த அர்ச்சனை பெற்றபிறகு, ராகவனை அமர வைத்தார். பிறகு பரத்வாஜர் தர்மம் நிறைந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
சிரஸ்ய கலு காகுத்ஸ்த பஶ்யாமி த்வாம் இஹ ஆகதம் । ஶ்ருதம் தவ மயா ச இதம் விவாஸநம் அகாரணம் ॥௨-௫௪-
காகுத்ஸ்த குலத்தவரே, நீ இங்கு வந்ததை நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு பார்க்கிறேன். காரணமில்லாமல் உனக்கு வனவாசம் ஏற்பட்டதை நான் கேட்டுள்ளேன்.
அவகாஶோ விவிக்தஃ அயம் மஹா நத்யோஹ் ஸமாகமே । புண்யஃ ச ரமணீயஃ ச வஸது இஹ பகாந் ஸுகம் ॥௨-௫௪-
இங்கு பெரிய நதிகள் சேரும் இடத்தில், தனிமையான, புனிதமும் அழகும் கொண்ட இடம் உள்ளது. நீங்கள் இங்கு சந்தோஷமாக வாழலாம்.
ஏவம் உக்தஃ து வசநம் பரத்வாஜேந ராகவஃ । ப்ரத்யுவாச ஶுபம் வாக்யம் ராமஃ ஸர்வ ஹிதே ரதஃ ॥௨-௫௪-
பரத்வாஜர் இப்படிச் சொன்னபோது, எல்லோருக்கும் நன்மை விரும்பும் ராகவன், நல்ல வார்த்தைகளால் பதிலளித்தான்.
பகவந்ந் இதாஅஸந்நஃ பௌர ஜாநபதோ ஜநஃ । ஸுதர்ஶமிஹ மாம் ப்ரேக்ஷ்ய மந்யேऽஹ மிமமாஶ்ரமம் ॥௨-௫௪-
பெரியவரே, நகரமும் கிராமமும் சேர்ந்த மக்கள் இங்கு அருகில்தான் இருக்கிறார்கள். என்னை இங்கு பார்த்தால், அவர்கள் இந்த ஆசிரமத்துக்கு வருவார்கள் என நினைக்கிறேன்.
ஆகமிஷ்யதி வைதேஹீம் மாம் ச அபி ப்ரேக்ஷகோ ஜநஃ । அநேந காரணேந அஹம் இஹ வாஸம் ந ரோசயே ॥௨-௫௪-
மக்கள் வைதேஹியையும் என்னையும் பார்க்க வருவார்கள். இதற்காக, நான் இங்கு தங்க விரும்பவில்லை.
ஏக அந்தே பஶ்ய பகவந்ந் ஆஶ்ரம ஸ்தாநம் உத்தமம் । ரமதே யத்ர வைதேஹீ ஸுக அர்ஹா ஜநக ஆத்மஜா ॥௨-௫௪-
பெரியவரே, அந்த ஓரத்தில் உள்ள சிறந்த ஆசிரம இடத்தைப் பாருங்கள். அங்கே ஜனகனின் மகள் வைதேஹி, மகிழ்ச்சிக்கு உரியவள், சந்தோஷமாக இருப்பாள்.
ஏதத் ஶ்ருத்வா ஶுபம் வாக்யம் பரத்வாஜோ மஹா முநிஃ । ராகவஸ்ய ததஃ வாக்யம் அர்த க்ராஹகம் அப்ரவீத் ॥௨-௫௪-
இந்த நல்ல வார்த்தைகளை கேட்டபின், பெரிய முனிவர் பரத்வாஜர், ராகவனிடம் பொருள் நிறைந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
தஶ க்ரோஶைதஃ தாத கிரிர் யஸ்மிந் நிவத்ஸ்யஸி । மஹர்ஷி ஸேவிதஃ புண்யஃ ஸர்வதஃ ஸுக தர்ஶநஃ ॥௨-௫௪-
பிள்ளையே, இங்கிருந்து பத்து கோசம் தொலைவில் ஒரு மலை இருக்கிறது. நீ அங்கே தங்குவாய்; அது பெரிய முனிவர்கள் வழிபடும் புனிதமானதும், எல்லா பக்கமும் அழகாகத் தெரியும் இடமும் ஆகும்.
கோ லாந்கூல அநுசரிதஃ வாநர ரு'ஷ்க நிஷேவிதஃ । சித்ர கூடைதி க்யாதஃ கந்த மாதந ஸம்நிபஃ ॥௨-௫௪-
அது 'சித்ரகூடம்' என்று பெயர் பெற்றது; அங்கு பசுக்கள், லாங்கூர்கள், குரங்குகள், கரடிகள் நடமாடும் இடம்; அது கந்தமாதனத்தைப் போலவே அழகாக உள்ளது.
யாவதா சித்ர கூடஸ்ய நரஃ ஶ்ரு'ந்காணி அவேக்ஷதே । கல்யாணாநி ஸமாதத்தே ந பாபே குருதே மநஃ ॥௨-௫௪-
ஒருவன் சித்ரகூடத்தின் சிகரங்களை எவ்வளவு தொலைவில் பார்த்தாலும், அவன் நல்லதைப் பெறுவான்; தீமைக்கு மனம் செல்லாது.
ரு'ஷயஃ தத்ர பஹவோ விஹ்ரு'த்ய ஶரதாம் ஶதம் । தபஸா திவம் ஆரூதாஃ கபால ஶிரஸா ஸஹ ॥௨-௫௪-
அங்கே பல முனிவர்கள் நூறு ஆண்டுகள் கழித்துள்ளனர்; அவர்கள் தவத்தின் மூலம், தலையில் கபாலம் அணிந்து, விண்ணுலகை அடைந்துள்ளனர்.
ப்ரவிவிக்தம் அஹம் மந்யே தம் வாஸம் பவதஃ ஸுகம் । இஹ வா வந வாஸாய வஸ ராம மயா ஸஹ ॥௨-௫௪-
இது தனிமையான இடம் என்பதால் உமக்கு மிகவும் உகந்ததாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்; இங்கேயோ, காட்டிலோ, என்னுடன் சேர்ந்து தங்குங்கள் ராமா.
ஸ ராமம் ஸர்வ காமைஅஃ தம் பரத்வாஜஃ ப்ரிய அதிதிம் । ஸபார்யம் ஸஹ ச ப்ராத்ரா ப்ரதிஜக்ராஹ தர்மவித் ॥௨-௫௪-
அப்போது தர்மத்தை அறிந்த பரத்வாஜ முனிவர், ராமரையும், அவருடைய மனைவியையும், சகோதரரையும், எல்லா விருப்பங்களும் பூர்த்தியாக வரவேற்றார்.
தஸ்ய ப்ரயாகே ராமஸ்ய தம் மஹர்ஷிம் உபேயுஷஃ । ப்ரபந்நா ரஜநீ புண்யா சித்ராஃ கதயதஃ கதாஃ ॥௨-௫௪-
பிரயாகத்தில் அந்த மகா முனிவரைச் சந்திக்க ராமர் வந்தபோது, அவர்கள் பல்வேறு அதிசயமான கதைகளைப் பகிர்ந்தபடி, அந்த புண்ணியமான இரவு கடந்து போனது.
ஸீதாத்ரு'தீய காகுத்ஸ்தஹ் பரிஶ்ராந்தஃ ஸுகோசிதஃ । பரத்வாஜாஶ்ரமே ரம்யே தாம் ராத்ரி மவஸ்த்ஸுகம் ॥௨-௫௪-
சீதையுடன் மூன்றாவராக, சோர்வாகவும், இன்ப வாழ்வுக்கு பழகிய காகுத்ஸ்த வம்சத்தார், பரத்வாஜரின் அழகான ஆசிரமத்தில் அந்த இரவை மகிழ்ச்சியுடன் கழித்தார்.
ப்ரபாதாயாம் ரஜந்யாம் து பரத்வாஜம் உபாகமத் । உவாச நர ஶார்தூலோ முநிம் ஜ்வலித தேஜஸம் ॥௨-௫௪-
அந்த இரவு முடிந்ததும், மனிதர்களில் சிறந்தவர் ராமர், பரத்வாஜரை அணுகி, தவசக்தியில் ஒளிரும் அந்த முனிவரிடம் பேசினார்.
ஶர்வரீம் பவநந்ந் அத்ய ஸத்ய ஶீல தவ ஆஶ்ரமே । உஷிதாஃ ஸ்ம இஹ வஸதிம் அநுஜாநாது நோ பவாந் ॥௨-௫௪-
உங்கள் ஆசிரமத்தில் இந்த இரவை கழித்தோம், சத்தியமானவரே; இப்போது இந்த இடத்தை விட்டு புறப்பட அனுமதி தருமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம்.
ராத்ர்யாம் து தஸ்யாம் வ்யுஷ்டாயாம் பரத்வாஜோ அப்ரவீத் இதம் । மது மூல பல உபேதம் சித்ர கூடம் வ்ரஜ இதி ஹ ॥௨-௫௪-
அந்த இரவு முடிந்ததும் பரத்வாஜர் கூறினார்: 'தேனும், மூலமும், பழங்களும் நிறைந்த சித்ரகூடம் செல்லுங்கள்' என்று.
வாஸமௌபயிகம் மந்யே தவ ராம மஹாபல । நாநாநககணோபேதஃ கிந்நரோரகஸேவிதஹ் ॥௨-௫௪-
நானா வகை பறவைகள் கூடி, கின்னரர்களும் பாம்புகளும் வந்து செல்லும் அந்த இடம் உமக்கு வாசத்திற்கு மிகவும் உகந்தது என்று நினைக்கிறேன், பெரும் பலமுள்ள ராமா.
மயூரநாதாபிருதோ கஜராஜநிஷேவிதஃ । கம்யதாம் பவதா ஶைலஶ்சித்ரகூடஃ ஸ விஶ்ருதஃ ॥௨-௫௪-
மயில்களின் கூவலும், யானைத் தலைவர்களின் நடமாட்டமும் நிறைந்த, புகழ்பெற்ற சித்ரகூட மலையையே நீங்கள் செல்ல வேண்டும்.
புண்யஶ்ச ரமணீயஶ்ச பஹுமூலபலாயுதஃ । தத்ர குந்ஜர யூதாநி ம்ரு'க யூதாநி ச அபிதஃ ॥௨-௫௪-
அது புண்ணியமானதும், அழகானதும், பல மூலமும் பழங்களும் நிறைந்ததுமாக உள்ளது; அங்கு யானை கூட்டங்களும், மான் கூட்டங்களும் சுற்றி நடமாடுகின்றன.
விசரந்தி வந அந்தேஷு தாநி த்ரக்ஷ்யஸி ராகவ । ஸரித்ப்ரஸ்ரவணப்ரஸ்தாந் தரீகந்தரநிர்கராந் ॥௨-௫௪-
அந்த காட்டின் எல்லைகளில் அந்நிறைய கூட்டங்களை, நதிக்கரைகளையும், மலை சரிவுகளையும், அருகிலுள்ள நீர்வழிகளையும் நீ காண்பாய் ராகவா.
சரதஃ ஸீதயா ஸார்தம் நந்திஷ்யதி மநஸ்தவ । ப்ரஹ்ரு'ஷ்ட கோயஷ்டிக கோகில ஸ்வநைஃ । ர்விநாதிதம் தம் வஸுதா தரம் ஶிவம் । ம்ரு'கைஃ ச மத்தைஃ பஹுபிஃ ச குந்ஜரைஃ । ஸுரம்யம் ஆஸாத்ய ஸமாவஸ ஆஶ்ரமம் ॥௨-௫௪-
சீதையுடன் சுற்றியடையும்போது, மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய கொக்கு, குயில்களின் இசை, பல மயக்கமான மான்கள், யானைகள் நிறைந்த அந்த புண்ணிய பூமியில் உன் மனம் மகிழும்; அங்கு மிகவும் இனிய ஆசிரமத்தை அடைவாய்.
thumb|பஞ்சபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அயோத்யாகாண்டே பஞ்சபஞ்சாஶஃ ஸர்கஃ ॥௨-
புகழ்பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தில், அயோத்தியா காண்டத்தில் ஐம்பத்தி ஐந்தாவது சர்கம் இப்போது கேட்கப்படட்டும்.
உஷித்வா ரஜநீம் தத்ர ராஜபுத்ராவரிம்தமௌ । மஹர்ஷிமபிவாத்யாத ஜக்மதுஸ்தம் கிரிம் ப்ரதி ॥௨-௫௫-
அங்கு அந்த இரவை கழித்த பிறகு, பகைவரை அழிப்பவர்கள் ஆகிய இரு இளவரசர்கள், மகா முனிவருக்கு வணங்கி, அந்த மலையை நோக்கி புறப்பட்டார்கள்.
தேஷாம் சைவ ஸ்வஸ்த்யயநம் மஹர்ஷிஃ ஸ சகார ஹ । ப்ரஸ்திதாம்ஶ்சைவ தாந் ப்ரேக்ஷ்யபிதா புத்ராநிவாந்வகாத் ॥௨-௫௫-
அந்த மகா முனிவர், அவர்களுக்காக பயணத்துக்கு நல்லது நடக்கட்டும் என்று ஆசீர்வதித்து, அவர்கள் புறப்படும்போது, தந்தைபோல் பிள்ளைகளைப் பார்த்து பின்தொடர்ந்தார்.
ததஃ ப்ரசக்ரமே வக்தும் வசநம் ஸ மஹாமுநிஃ । பர்த்வாஜோ மஹாதேஜா ராமம் ஸத்யபராக்ரமம் ॥௨-௫௫-
பின்னர், பெரும் தவசக்தி கொண்ட பரத்வாஜ மகா முனிவர், சத்தியமும் வலிமையும் நிறைந்த ராமரிடம் இவ்வாறு பேசத் தொடங்கினார்.
கங்காயமுநயோஃ ஸந்திமாஸாத்ய மநுஜர்ஷபௌ । காலிந்தீமநுகச்சேதாம் நதீம் பஶ்சாந்முகாஶ்ரிதாம் ॥௨-௫௫-
கங்கை, யமுனை ஆகிய நதிகளின் சங்கமத்தை அடைந்த பின், மனிதர்களில் சிறந்தவர்களே, நீங்கள் மேற்கே ஓடும் காலிந்தி நதியைப் பின்பற்றுங்கள்.
அதாஸாத்ய து காலிந்தீம் ஶீக்ரஸ்ரோதஸமாபகாம் (ப்ரதிஸ்ரோதஃஸமாகதாம் - பா.பே.) । தஸ்யாஸ்தீர்தம் ப்ரசரிதம் புராணம் ப்ரேக்ஷ்ய ராகவௌ ॥௨-௫௫-
பின்னர், வேகமாக ஓடும் காலிந்தி நதியை அடைந்து, அந்த நதியின் பழமையான புண்ணியத் திடலை இராகுவின் வம்சத்தார் இருவரும் பார்த்தார்கள்.