நைவம் பவ க்ரு'ஹாணேதம் யதாஹ வஸுதாதிபஃ। பர்துரிச்சாமுபாஸ்வேஹ ஜநஸ்யாஸ்ய கதிர்பவ
இப்படி செய்யாதே; மண்ணின் அரசர் சொன்னதை ஏற்று, உன் கணவரின் விருப்பத்தை இங்கு பின்பற்று, இந்த மக்களுக்கு ஆதரவாக இரு.
மா த்வம் ப்ரோத்ஸாஹிதா பாபைர்தேவராஜஸமப்ரபம்। பர்தாரம் லோகபர்தாரமஸத்தர்மமுபாதத
பாவம் செய்பவர்களால் தூண்டப்பட்டு, உலகை பாதுகாக்கும் தேவராஜருக்கு இணையான உன் கணவரை, நீ தவறான வழியில் செல்ல வைக்காதே.
நஹி மித்யா ப்ரதிஜ்ஞாதம் கரிஷ்யதி தவாநகஃ। ஶ்ரீமாந் தஶரதோ ராஜா தேவி ராஜீவலோசநஃ
உன் கணவர், பாவமில்லாதவர், புகழ்பெற்றவர், தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் உடைய தசரதர், பொய்யாக அளித்த வாக்கை நிறைவேற்ற மாட்டார், தேவியே.
ஜ்யேஷ்டோ வதாந்யஃ கர்மண்யஃ ஸ்வதர்மஸ்யாபி ரக்ஷிதா। ரக்ஷிதா ஜீவலோகஸ்ய பலீ ராமோऽபிஷிச்யதாம்
மூத்தவன், கொடையாளர், செயல்களில் சிறந்தவன், தன் தர்மத்தையும் உயிருள்ள அனைவரையும் காக்கும் இராமன் அரசராக அபிஷேகம் செய்யப்பட வேண்டும்.
பரிவாதோ ஹி தே தேவி மஹாँல்லோகே சரிஷ்யதி। யதி ராமோ வநம் யாதி விஹாய பிதரம் ந்ரு'பம்
தேவியே, இராமன் தந்தை அரசரை விட்டு வனத்திற்கு சென்றால், உன்னைப் பற்றி பெரிய பழி உலகில் பரவும்.
ஸ்வராஜ்யம் ராகவஃ பாது பவ த்வம் விகதஜ்வரா। நஹி தே ராகவாதந்யஃ க்ஷமஃ புரவரே வஸந்
ராகவன் இந்த நாட்டை காக்கட்டும்; நீ கவலையின்றி இரு. இந்தச் சிறந்த நகரில் ராகவனைத் தவிர வேறு யாரும் தகுதியானவர் இல்லை.
இதி ஸாந்த்வைஶ்ச தீக்ஷ்ணைஶ்ச கைகேயீம் ராஜஸம்ஸதி। பூயஃ ஸம்க்ஷோபயாமாஸ ஸுமந்த்ரஸ்து க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ
இவ்வாறு, இனிமையும் கடுமையுமாகக் கூறி, கையைக் கூப்பி நின்ற சுமந்திரன், அரசரசவையில் மீண்டும் கைகேயியை கலக்கம் செய்தார்.
நைவ ஸா க்ஷுப்யதே தேவீ ந ச ஸ்ம பரிதூயதே। ந சாஸ்யா முகவர்ணஸ்ய லக்ஷ்யதே விக்ரியா ததா
ஆனால் அந்த தேவிக்கு எந்த கலக்கம் வந்ததும் இல்லை; துக்கமும் இல்லை; அவளது முகத்தின் நிறத்திலும் எந்த மாற்றமும் அப்போது காணப்படவில்லை.
thumb|ஷட்த்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அயோத்யாகாண்டே ஷட்த்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௨-
புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தில், அயோத்தியா காண்டத்தின் முப்பத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தை கேளுங்கள்.
ததஃ ஸுமந்த்ரமைக்ஷ்வாகஃ பீடிதோऽத்ர ப்ரதிஜ்ஞயா। ஸபாஷ்பமதிநிஃஶ்வஸ்ய ஜகாதேதம் புநர்வசஃ
அப்போது, தன் வாக்குறுதியால் வருந்திய இக்ஷ்வாகு வம்சத்து அரசர், கண்களில் கண்ணீருடன், ஆழ்ந்தためற்றுடன், சுமந்திரனிடம் மீண்டும் இவ்வாறு கூறினார்:
ஸூத ரத்நஸுஸம்பூர்ணா சதுர்விதபலா சமூஃ। ராகவஸ்யாநுயாத்ரார்தம் க்ஷிப்ரம் ப்ரதிவிதீயதாம்
சாரதி, ராகவனை அனுசரிக்க, நான்கு படைகளும், நகைகள் நிறைந்த படை விரைவில் தயார் செய்யப்படட்டும்.
ரூபாஜீவாஶ்ச வாதிந்யோ வணிஜஶ்ச மஹாதநாஃ। ஶோபயந்து குமாரஸ்ய வாஹிநீஃ ஸுப்ரஸாரிதாஃ
அழகால் வாழ்பவர்கள், நன்றாக பேசும் பெண்கள், பெரும் செல்வம் உடைய வணிகர்கள், இவர்கள் அனைவரும் இளவரசரின் படைகளை அலங்கரிக்கட்டும்.
யே சைநமுபஜீவந்தி ரமதே யைஶ்ச வீர்யதஃ। தேஷாம் பஹுவிதம் தத்த்வா தாநப்யத்ர நியோஜய
அவரை நம்பி வாழ்பவர்கள், அவருடன் வலிமையுடன் மகிழ்பவர்கள், அவர்களுக்கு பலவகை பரிசுகளை வழங்கி, அவர்களையும் இங்கு பணியில் அமர்த்து.
ஆயுதாநி ச முக்யாநி நாகராஃ ஶகடாநி ச। அநுகச்சந்து காகுத்ஸ்தம் வ்யாதாஶ்சாரண்யகோவிதாஃ
முக்கியமான ஆயுதங்களும், நகரவாசிகளும், வண்டிகளும், காட்டில் நிபுணத்துவம் பெற்ற வேட்டக்காரர்களும், காகுத்ஸ்தனை பின்தொடரட்டும்.
நிக்நந் ம்ரு'காந் குஞ்ஜராம்ஶ்ச பிபம்ஶ்சாரண்யகம் மது। நதீஶ்ச விவிதாஃ பஶ்யந் ந ராஜ்யம் ஸம்ஸ்மரிஷ்யதி
அவன் மான்களையும் யானைகளையும் வேட்டையாடி, காட்டுத் தேனை குடித்து, பல்வேறு ஆறுகளைப் பார்த்து, ராஜ்யத்தை நினைவுகூட செய்யமாட்டான்.
தாந்யகோஶஶ்ச யஃ கஶ்சித் தநகோஶஶ்ச மாமகஃ। தௌ ராமமநுகச்சேதாம் வஸந்தம் நிர்ஜநே வநே
எனக்கு உள்ள தானியக் களஞ்சியமும், பொக்கிஷமும் இரண்டும், ராமர் தனியாக இருக்கும் காட்டில் அவரை பின்தொடரட்டும்.
யஜந் புண்யேஷு தேஶேஷு விஸ்ரு'ஜம்ஶ்சாப்ததக்ஷிணாஃ। ரு'ஷிபிஶ்சாபி ஸம்கம்ய ப்ரவத்ஸ்யதி ஸுகம் வநே
புனிதமான இடங்களில் யாகம் செய்து, தாராளமாக தானம் வழங்கி, முனிவர்களைச் சந்தித்து, அவர் காட்டில் சந்தோஷமாக வாழ்வார்.
பரதஶ்ச மஹாபாஹுரயோத்யாம் பாலயிஷ்யதி। ஸர்வகாமைஃ புநஃ ஶ்ரீமாந் ராமஃ ஸம்ஸாத்யதாமிதி
பெரும் புயலுள்ள பரதன் அயோத்தியை ஆளுவான்; எல்லா ஆசைகளும் மீண்டும் அந்த புகழ்மிக்க ராமருக்குப் பூர்த்தியாகட்டும்.
ஏவம் ப்ருவதி காகுத்ஸ்தே கைகேய்யா பயமாகதம்। முகம் சாப்யகமச்சோஷம் ஸ்வரஶ்சாபி வ்யருத்யத
காகுத்ஸ்தனைப் பற்றி கைகேயி இவ்வாறு பேசும் போது, அவளுக்கு பயம் வந்தது; அவளது முகம் உலர்ந்தது, குரலும் அடங்கியது.
ஸா விஷண்ணா ச ஸம்த்ரஸ்தா முகேந பரிஶுஷ்யதா। ராஜாநமேவாபிமுகீ கைகேயீ வாக்யமப்ரவீத்
துயரமும் பயமும் கொண்ட, முகம் உலர்ந்த கைகேயி, அரசனை நோக்கி இவ்வாறு பேசினாள்.
ராஜ்யம் கததநம் ஸாதோ பீதமண்டாம் ஸுராமிவ। நிராஸ்வாத்யதமம் ஶூந்யம் பரதோ நாபிபத்ஸ்யதே
பொருளற்ற, சுவையற்ற, வெறுமையான ராஜ்யத்தை, மதுவில் மதம் போனது போல, பரதன் விரும்பமாட்டான்.
கைகேய்யாம் முக்தலஜ்ஜாயாம் வதந்த்யாமதிதாருணம்। ராஜா தஶரதோ வாக்யமுவாசாயதலோசநாம்
அவள் வெட்கத்தை விட்டுவிட்டு மிகவும் கடுமையாகப் பேசும் போது, தாமரைப்பூ போன்ற பெரிய கண்கள் கொண்ட அரசன் தசரதன் அவளை நோக்கி சொன்னான்.
வஹந்தம் கிம் துதஸி மாம் நியுஜ்ய துரி மாஹிதே। அநார்யே க்ரு'த்யமாரப்தம் கிம் ந பூர்வமுபாருதஃ
நீ என்னை இவ்வளவு பெரிய சுமையை ஏற்ற வைத்துவிட்டு, ஏன் இப்போது அடிக்கிறாய்? உன்னால் செய்யக்கூடாத காரியத்தை தொடங்கியபோது, ஏன் முன்பே தடுத்தாயில்லை?
தஸ்யைதத் க்ரோதஸம்யுக்தமுக்தம் ஶ்ருத்வா வராங்கநா। கைகேயீ த்விகுணம் க்ருத்தா ராஜாநமிதமப்ரவீத்
அரசன் கோபத்துடன் சொன்னதை கேட்டதும், அந்த நற்குணம் கொண்ட கைகேயி இரட்டிப்பு கோபத்துடன் அரசனை நோக்கி இவ்வாறு பேசினாள்.
தவைவ வம்ஶே ஸகரோ ஜ்யேஷ்டபுத்ரமுபாருதத்। அஸமஞ்ஜ இதி க்யாதம் ததாயம் கந்துமர்ஹதி
உன் குலத்தில் சகரன், அசமஞ்சன் என்று பெயர் பெற்ற மூத்த மகனைத் துரத்தினான்; அதுபோல் இவனும் போகவேண்டும்.
ஏவமுக்தோ திகித்யேவ ராஜா தஶரதோऽப்ரவீத்। வ்ரீடிதஶ்ச ஜநஃ ஸர்வஃ ஸா ச தந்நாவபுத்யத
இவ்வாறு 'அவமதிக்கப்படுகிறாய்' என்று கூறியதும், அரசன் தசரதன் பதிலளித்தான்; மக்கள் அனைவரும் வெட்கப்பட்டனர், ஆனால் அவள் அதை உணரவில்லை.
தத்ர வ்ரு'த்தோ மஹாமாத்ரஃ ஸித்தார்தோ நாம நாமதஃ। ஶுசிர்பஹுமதோ ராஜ்ஞஃ கைகேயீமிதமப்ரவீத்
அப்போது வயதான, தூய்மையும் மதிப்பும் பெற்ற சித்தார்த்தன் என்ற அமைச்சன், அரசனால் மதிக்கப்படுபவன், கைகேயியை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.
அஸமஞ்ஜோ க்ரு'ஹீத்வா து க்ரீடதஃ பதி தாரகாந்। ஸரய்வாம் ப்ரக்ஷிபந்நப்ஸு ரமதே தேந துர்மதிஃ
அசமஞ்சன், தெருவில் விளையாடும் பிள்ளைகளைப் பிடித்து, சரயு நதியில் தள்ளி, அந்தத் தீய செயலில் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா நாகராஃ ஸர்வே க்ருத்தா ராஜாநமப்ருவந்। அஸமஞ்ஜம் வ்ரு'ணீஷ்வைகமஸ்மாந் வா ராஷ்ட்ரவர்தந
அதைப் பார்த்த நகரவாசிகள் அனைவரும் கோபத்துடன் அரசனை நோக்கி, 'நீ அசமஞ்சனைத் தேர்ந்தெடு, அல்லது எங்களைத் தேர்ந்தெடு, நாட்டை வளர்க்கும் அரசா!' என்று கூறினர்.
தாநுவாச ததோ ராஜா கிம்நிமித்தமிதம் பயம்। தாஶ்சாபி ராஜ்ஞா ஸம்ப்ரு'ஷ்டா வாக்யம் ப்ரக்ரு'தயோऽப்ருவந்
அதற்கு அரசன், 'இந்தப் பயம் எதற்காக?' என்று கேட்டான்; மக்கள், அரசன் கேட்டபோது, இவ்வாறு பதிலளித்தனர்.