ததஃ ஸபார்யஸ்த்ரிஜடோ மஹாமுநி- ர்கவாமநீகம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய மோதிதஃ। யஶோபலப்ரீதிஸுகோபப்ரு'ம்ஹிணீ- ஸ்ததாஶிஷஃ ப்ரத்யவதந்மஹாத்மநஃ
பின்னர் அந்த மகா முனி திரிஜட்டன் தன் மனைவியுடன் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த மாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு, ராமனுக்கு புகழும் பலமும் மகிழ்ச்சியும் அதிகரிக்க ஆசீர்வாதம் அளித்தார்.
ஸ சாபி ராமஃ ப்ரதிபூர்ணபௌருஷோ மஹாதநம் தர்மபலைருபார்ஜிதம்। நியோஜயாமாஸ ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநே சிராத் யதார்ஹஸம்மாநவசஃ ப்ரசோதிதஃ
முழுமையான ஆற்றலுடன் இருந்த ராமன், தன் தர்மத்தால் சம்பாதித்த பெரும் செல்வத்தை, தக்க மரியாதை வார்த்தைகளால் தூண்டப்பட்டு, நண்பர்களிடம் பகிர்ந்தான்.
த்விஜஃ ஸுஹ்ரு'த் ப்ரு'த்யஜநோऽதவா ததா தரித்ரபிக்ஷாசரணஶ்ச யோ பவேத்। ந தத்ர கஶ்சிந்ந பபூவ தர்பிதோ யதார்ஹஸம்மாநநதாநஸம்ப்ரமைஃ
அங்கு யார் இருந்தாலும்—பண்டித நண்பர், வேலைக்காரர், ஏழை யாசகர்—யாரும் ஏதும் குறைவாக இல்லாமல், தக்க மரியாதையும் பரிசும் பெற்றனர்.
thumb|த்ரயஸ்த்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அயோத்யாகாண்டே த்ரயஸ்த்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௨-
புகழ்பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தில், அயோத்தியா காண்டத்தின் முப்பத்து மூன்றாவது பகுதியை இப்போது கேளுங்கள்.
தத்த்வா து ஸஹ வைதேஹ்யா ப்ராஹ்மணேப்யோ தநம் பஹு। ஜக்மதுஃ பிதரம் த்ரஷ்டும் ஸீதயா ஸஹ ராகவௌ
வைதேஹியுடன் சேர்ந்து, பிராமணர்களுக்கு நிறைய செல்வம் வழங்கிய பிறகு, இராகுவின் இருவரும் சீதையுடன் தந்தையைப் பார்க்க புறப்பட்டார்கள்.
ததோ க்ரு'ஹீதே ப்ரேஷ்யாப்யாமஶோபேதாம் ததாயுதே। மாலாதாமபிராஸக்தே ஸீதயா ஸமலம்க்ரு'தே
அப்போது, இருவரது ஆயுதங்களை இரண்டு ஊழியர்கள் எடுத்துக்கொண்டிருந்தனர்; சீதா மலர்மாலையிலும் ஆபரணங்களிலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அவர்கள் அனைவரும் பிரகாசமாகத் தோன்றினர்.
ததஃ ப்ராஸாதஹர்ம்யாணி விமாநஶிகராணி ச। அபிருஹ்ய ஜநஃ ஶ்ரீமாநுதாஸீநோ வ்யலோகயத்
அப்போது மக்கள் அரண்மனைகளும் மாளிகைகளும் விமானங்களின் உச்சிகளும் ஏறி, அந்த புகழ்மிகு ராமனைப் பார்க்க முயன்றனர்.
ந ஹி ரத்யாஃ ஸுஶக்யந்தே கந்தும் பஹுஜநாகுலாஃ। ஆருஹ்ய தஸ்மாத் ப்ராஸாதாத் தீநாஃ பஶ்யந்தி ராகவம்
வழிகள் மக்கள் கூட்டத்தால் செல்ல முடியாதபடியால், அந்தக் கூரைகளில் ஏறி, துக்கம் கொண்டவர்கள் ராகுவனைப் பார்த்தனர்.
பதாதிம் ஸாநுஜம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஸீதம் ச ஜநாஸ்ததா। ஊசுர்பஹுஜநா வாசஃ ஶோகோபஹதசேதஸஃ
அவரை தம்பியுடன், சீதாவுடன் நடக்கக் கண்ட மக்கள், துயரத்தில் மூழ்கி, பலவிதமான வார்த்தைகள் பேசினர்.
யம் யாந்தமநுயாதி ஸ்ம சதுரங்கபலம் மஹத்। தமேகம் ஸீதயா ஸார்தமநுயாதி ஸ்ம லக்ஷ்மணஃ
ஒருகாலத்தில் பெரிய இராணுவம் பின்தொடர்ந்தவரை, இப்போது சீதாவுடன் லக்ஷ்மணன் மட்டும் பின்தொடர்கிறான்.
ஐஶ்வர்யஸ்ய ரஸஜ்ஞஃ ஸந் காமாநாம் சாகரோ மஹாந்। நேச்சத்யேவாந்ரு'தம் கர்தும் வசநம் தர்மகௌரவாத்
ஆட்சி அனுபவத்தை அறிந்தவர், இன்பங்களுக்கு ஆதாரமானவர், தர்மத்தை மதித்து பொய் பேசாதவர்.
யா ந ஶக்யா புரா த்ரஷ்டும் பூதைராகாஶகைரபி। தாமத்ய ஸீதாம் பஶ்யந்தி ராஜமார்ககதா ஜநாஃ
முன்பு வானில் பறக்கும் உயிர்களுக்குக் கூட காண முடியாத சீதையை, இன்று ராஜபாதையில் மக்கள் காண்கிறார்கள்.
அங்கராகோசிதாம் ஸீதாம் ரக்தசந்தநஸேவிநீம்। வர்ஷமுஷ்ணம் ச ஶீதம் ச நேஷ்யத்யாஶு விவர்ணதாம்
மணம்கமழும் பூச்சாரமும் சிவப்புச் சந்தனமும் பழக்கப்பட்ட சீதை, வெயிலும் பனியும் கொண்ட பருவங்களில் விரைவில் நிறமிழந்து போவாள்.
அத்ய நூநம் தஶரதஃ ஸத்த்வமாவிஶ்ய பாஷதே। நஹி ராஜா ப்ரியம் புத்ரம் விவாஸயிதுமர்ஹதி
இன்று நிச்சயமாக தசரதன், வேறு ஆவி புகுந்தது போல பேசுகிறார்; ஏனெனில் ஒரு அரசன், தனக்கு மிகவும் प्रियமான மகனை நாடு கடத்த முடியாது.
நிர்குணஸ்யாபி புத்ரஸ்ய கதம் ஸ்யாத் விநிவாஸநம்। கிம் புநர்யஸ்ய லோகோऽயம் ஜிதோ வ்ரு'த்தேந கேவலம்
ஒரு மகனுக்கு நல்ல பண்புகள் இல்லையென்றாலும், அவனை நாடு கடத்துவது எப்படி சரியாகும்? உலகமே நடத்தை பார்த்து வென்றவனை நாடு கடத்துவது எப்படி?
ஆந்ரு'ஶம்ஸ்யமநுக்ரோஶஃ ஶ்ருதம் ஶீலம் தமஃ ஶமஃ। ராகவம் ஶோபயந்த்யேதே ஷட்குணாஃ புருஷர்ஷபம்
கருணை, இரக்கம், கல்வி, நல்லொழுக்கம், பொறுமை, அமைதி — இந்த ஆறு நல்ல பண்புகளும் மனிதர்களில் சிறந்தவரான ராகவனை அலங்கரிக்கின்றன.
தஸ்மாத் தஸ்யோபகாதேந ப்ரஜாஃ பரமபீடிதாஃ। ஔதகாநீவ ஸத்த்வாநி க்ரீஷ்மே ஸலிலஸம்க்ஷயாத்
அதனால், அவருக்கு ஏற்பட்ட துயரால் மக்கள் மிகுந்த வேதனையடைந்துள்ளனர்; வெயிலில் குளங்கள் உலர்ந்தால் நீர்வாழ் உயிர்கள் துயரப்படும் போல.
பீடயா பீடிதம் ஸர்வம் ஜகதஸ்ய ஜகத்பதேஃ। மூலஸ்யேவோபகாதேந வ்ரு'க்ஷஃ புஷ்பபலோபகஃ
இந்த உலகத்தின் தலைவனுக்கு துயரம் ஏற்பட்டதால், பூவும் பழமும் காயும் கொடுக்கும் மரம் வேரில் பாதிப்பு ஏற்பட்டது போல, உலகமே துன்புறுகிறது.
மூலம் ஹ்யேஷ மநுஷ்யாணாம் தர்மஸாரோ மஹாத்யுதிஃ। புஷ்பம் பலம் ச பத்ரம் ச ஶாகாஶ்சாஸ்யேதரே ஜநாஃ
அவர் மனிதர்களுக்குச் செடியின் வேராகவும், தர்மத்தின் சாரமாகவும், பிரகாசமாகவும் இருக்கிறார்; பூவும் பழமும் இலைகளும் கிளைகளும் மற்ற மனிதர்களே.
தே லக்ஷ்மண இவ க்ஷிப்ரம் ஸபத்ந்யஃ ஸஹபாந்தவாஃ। கச்சந்தமநுகச்சாமோ யேந கச்சதி ராகவஃ
ஆகையால், லக்ஷ்மணன் போல நாமும் எங்கள் மனைவிகளும் உறவினர்களும் உடன் விரைவாக ராகவன் செல்லும் இடமெல்லாம் பின்தொடரலாம்.
உத்யாநாநி பரித்யஜ்ய க்ஷேத்ராணி ச க்ரு'ஹாணி ச। ஏகதுஃகஸுகா ராமமநுகச்சாம தார்மிகம்
தோட்டங்களையும் வயல்களையும் வீடுகளையும் விட்டுவிட்டு, ஒரே துயரிலும் மகிழ்ச்சியிலும் இணைந்து, தர்மமான ராமனை பின்தொடரலாம்.
ஸமுத்த்ரு'தநிதாநாநி பரித்வஸ்தாஜிராணி ச। உபாத்ததநதாந்யாநி ஹ்ரு'தஸாராணி ஸர்வஶஃ
கடலில் புதைந்துள்ள பொக்கிஷங்களும், சிதைந்த முற்றங்களும், சேர்த்து வைத்த செல்வமும் தானியமும், எல்லாம் முழுமையாக மதிப்பிழக்கட்டும்.
ரஜஸாப்யவகீர்ணாநி பரித்யக்தாநி தைவதைஃ। மூஷகைஃ பரிதாவத்பிருத்பிலைராவ்ரு'தாநி ச
தூளால் மூடப்பட்டும், தெய்வங்கள் கைவிட்டும், எங்கும் ஓடும் எலி குழிகள் நிரம்பியும், அவை இருக்கட்டும்.
அபேதோதகதூமாநி ஹீநஸம்மார்ஜநாநி ச। ப்ரணஷ்டபலிகர்மேஜ்யாமந்த்ரஹோமஜபாநி ச
தண்ணீரும் புகையும் இல்லாமல், சுத்தம் செய்யப்படாமல், வரி செலுத்தும் பணியும் யாகமும் மந்திரமும் ஹோமமும் ஜபமும் இல்லாமல் இருக்கட்டும்.
துஷ்காலேநேவ பக்நாநி பிந்நபாஜநவந்தி ச। அஸ்மத்த்யக்தாநி கைகேயீ வேஶ்மாநி ப்ரதிபத்யதாம்
கடுமையான பருவம் தாக்கியதுபோல் உடைந்தும், பாத்திரங்கள் உடைந்தும், நாங்கள் விட்டு விட்ட வீடுகளை கைகேயி எடுத்துக்கொள்ளட்டும்.
வநம் நகரமேவாஸ்து யேந கச்சதி ராகவஃ। அஸ்மாபிஶ்ச பரித்யக்தம் புரம் ஸம்பத்யதாம் வநம்
ராகவன் செல்லும் இடம் எங்கேயோ, அந்த காட்டே நகரமாகட்டும்; நாங்கள் விட்டு விட்ட நகரம் காட்டாகட்டும்.
பிலாநி தம்ஷ்ட்ரிணஃ ஸர்வே ஸாநூநி ம்ரு'கபக்ஷிணஃ। த்யஜந்த்வஸ்மத்பயாத்பீதா கஜாஃ ஸிம்ஹா வநாந்யபி
எல்லா குகை வாழும் விலங்குகளும், மலைமேல் வாழும் மிருகங்களும் பறவைகளும், யானை சிங்கம் கூட நம்மை பார்த்து பயந்து காட்டை விட்டு ஓடட்டும்.
அஸ்மத்த்யக்தம் ப்ரபத்யந்து ஸேவ்யமாநம் த்யஜந்து ச। த்ரு'ணமாம்ஸபலாதாநாம் தேஶம் வ்யாலம்ரு'கத்விஜம்
நாம் விட்டு விட்டதை அவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளட்டும்; நாம் வாழும் இடத்தை அவர்கள் விட்டு விடட்டும் — புல், இறைச்சி, பழம், காட்டு மிருகம், பறவை வாழும் நிலத்தை.
ப்ரபத்யதாம் ஹி கைகேயீ ஸபுத்ரா ஸஹ பாந்தவைஃ। ராகவேண வயம் ஸர்வே வநே வத்ஸ்யாம நிர்வ்ரு'தாஃ
கைகேயி தன் மகன்களும் உறவினர்களும் சேர்ந்து அதை எடுத்துக்கொள்ளட்டும்; நாங்கள் எல்லோரும் ராகவனுடன் காட்டில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வோம்.
இத்யேவம் விவிதா வாசோ நாநாஜநஸமீரிதாஃ। ஶுஶ்ராவ ராகவஃ ஶ்ருத்வா ந விசக்ரேऽஸ்ய மாநஸம்
இவ்வாறு பலரும் பலவிதமாகப் பேசிய வார்த்தைகளை ராகவன் கேட்டாலும், அவனது மனம் அதனால் அசையவில்லை.