ஹாரம் ச ஹேமஸூத்ரம் ச பார்யாயை ஸௌம்ய ஹாரய। ரஶநாம் சாத ஸா ஸீதா தாதுமிச்சதி தே ஸகீ
நண்பனே, பொன் நூலால் ஆன ஒரு மாலையும், ஒரு பொன் சங்கிலியையும் உன் மனைவிக்கு எடுத்துச் செல்; மேலும் என் தோழி சீதை, அவளுக்கு ஒரு இடுப்புப் பட்டையும் தர விரும்புகிறாள்.
அங்கதாநி ச சித்ராணி கேயூராணி ஶுபாநி ச। ப்ரயச்சதி ஸகீ துப்யம் பார்யாயை கச்சதீ வநம்
மேலும், என் தோழி, வனம் செல்லும் உன் மனைவிக்காக அழகான கால் வளையல்களும், சிறந்த கைவளையல்களும் தருகிறாள்.
பர்யங்கமக்ர்யாஸ்தரணம் நாநாரத்நவிபூஷிதம்। தமபீச்சதி வைதேஹீ ப்ரதிஷ்டாபயிதும் த்வயி
விதேஹியின் விருப்பப்படி, பலவகை மாணிக்கங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, சிறப்பாக பரப்பப்பட்ட ஒரு படுக்கையையும் நீ அமைக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார்.
நாகஃ ஶத்ரும்ஜயோ நாம மாதுலோऽயம் ததௌ மம। தம் தே நிஷ்கஸஹஸ்ரேண ததாமி த்விஜபுங்கவ
என் மாமா எனக்கு கொடுத்த, 'சத்ருஞ்சயன்' என்ற பெயருடைய யானையை, ஆயிரம் பொன் நாணயங்களுடன் சேர்த்து, உனக்கு வழங்குகிறேன், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே.
இத்யுக்தஃ ஸ து ராமேண ஸுயஜ்ஞஃ ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய தத்। ராமலக்ஷ்மணஸீதாநாம் ப்ரயுயோஜாஶிஷஃ ஶிவாஃ
இவ்வாறு இராமன் கூறியபோது, சுயஜ்ஞன் அந்த பரிசுகளை ஏற்று, இராமன், லக்ஷ்மணன், சீதை ஆகியோருக்கு நல்ல ஆசீர்வாதங்களை வழங்கினார்.
அத ப்ராதரமவ்யக்ரம் ப்ரியம் ராமஃ ப்ரியம்வதம்। ஸௌமித்ரிம் தமுவாசேதம் ப்ரஹ்மேவ த்ரிதஶேஶ்வரம்
பின்னர் இராமன், அன்பும் அமைதியும் கொண்ட தம்பி சௌமித்ரியை, தேவாதிகளின் தலைவனைப் போல பிரம்மா பேசுவது போல், இனிமையாக உரையாடினார்.
அகஸ்த்யம் கௌஶிகம் சைவ தாவுபௌ ப்ராஹ்மணோத்தமௌ। அர்சயாஹூய ஸௌமித்ரே ரத்நைஃ ஸஸ்யமிவாம்புபிஃ
சௌமித்ரி, அகஸ்தியரும் கவுஷிகனும் ஆகிய இருவரும் சிறந்த பிராமணர்கள்; அவர்களை மாணிக்கங்களால் அழைத்து மரியாதை செய், பயிர்களுக்கு நீர் ஊற்றுவது போல.
தர்பயஸ்வ மஹாபாஹோ கோஸஹஸ்ரேண ராகவ। ஸுவர்ணரஜதைஶ்சைவ மணிபிஶ்ச மஹாதநைஃ
வலிமை கொண்ட ராகவா, ஆயிரம் பசுக்களாலும், பொன், வெள்ளி, மாணிக்கங்கள், பெரும் செல்வங்களாலும் அவர்களை திருப்திப்படுத்து.
கௌஸல்யாம் ச ய ஆஶீர்பிர்பக்தஃ பர்யுபதிஷ்டதி। ஆசார்யஸ்தைத்திரீயாணாமபிரூபஶ்ச வேதவித்
வேதங்களில் தேர்ந்தும், கைசல்யாவை பக்தியுடன் ஆசீர்வதித்து சேவிக்கும், தைத்திரியர்களின் ஆசாரியரான அந்த பிராமணரையும்,
தஸ்ய யாநம் ச தாஸீஶ்ச ஸௌமித்ரே ஸம்ப்ரதாபய। கௌஶேயாநி ச வஸ்த்ராணி யாவத் துஷ்யதி ஸ த்விஜஃ
அவருக்கு வாகனமும், வேலைக்காரிகளும், பட்டுப் புடவைகளும், அவர் விரும்பும் அளவு அளித்து கொடு, சௌமித்ரி.
ஸூதஶ்சித்ரரதஶ்சார்யஃ ஸசிவஃ ஸுசிரோஷிதஃ। தோஷயைநம் மஹார்ஹைஶ்ச ரத்நைர்வஸ்த்ரைர்தநைஸ்ததா
சிறந்த தேரோட்டியான சித்ரரதன், நீண்ட நாட்கள் சேவை செய்த அமைச்சரையும், உயர்ந்த மாணிக்கங்கள், ஆடைகள், செல்வங்கள் ஆகியவற்றால் திருப்திப்படுத்து.
பஶுகாபிஶ்ச ஸர்வாபிர்கவாம் தஶஶதேந ச। யே சேமே கடகாலாபா பஹவோ தண்டமாணவாஃ
இங்கே உள்ள அனைத்து மாடுப் படைகள், ஆயிரம் பசுக்கள், மேலும் இந்தக் கடக பாடகர்களும், கையில்தண்டு வைத்திருக்கும் இளைஞர்களும் அனைவரும்—
நித்யஸ்வாத்யாயஶீலத்வாந்நாந்யத் குர்வந்தி கிம்சந। அலஸாஃ ஸ்வாதுகாமாஶ்ச மஹதாம் சாபி ஸம்மதாஃ
அவர்கள் எப்போதும் வேதபாடத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டிருப்பதால் வேறு எதையும் செய்யமாட்டார்கள்; சோம்பேறிகளாகவும், இன்பத்தை விரும்புபவர்களாகவும் இருந்தாலும், பெரியவர்களால் மதிக்கப்படுகிறார்கள்.
தேஷாமஶீதியாநாநி ரத்நபூர்ணாநி தாபய। ஶாலிவாஹஸஹஸ்ரம் ச த்வே ஶதே பத்ரகாம்ஸ்ததா
அவர்களுக்கு எண்பது ரதங்களை ரத்தினங்களால் நிரப்பி கொடுக்கவும், இருநூறு நல்ல காளைகளை, ஆயிரம் அளவு அரிசியையும் வழங்கவும்.
வ்யஞ்ஜநார்தம் ச ஸௌமித்ரே கோஸஹஸ்ரமுபாகுரு। மேகலீநாம் மஹாஸங்கஃ கௌஸல்யாம் ஸமுபஸ்திதஃ। தேஷாம் ஸஹஸ்ரம் ஸௌமித்ரே ப்ரத்யேகம் ஸம்ப்ரதாபய
சௌமித்ரி, அவர்களின் வாழ்விற்கு ஆயிரம் பசுக்களை கொடு; பல பெண்கள் கௌசல்யாவிடம் வந்திருக்கிறார்கள்—அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஆயிரம் வீதம் வழங்கு, சௌமித்ரி.
அம்பா யதா நோ நந்தேச்ச கௌஸல்யா மம தக்ஷிணாம்। ததா த்விஜாதீம்ஸ்தாந் ஸர்வால்ँலக்ஷ்மணார்சய ஸர்வஶஃ
என் தாய் கௌசல்யா தன் காணிக்கையில் மகிழ்வதற்காக, அந்த இருமுறை பிறந்தவர்களை முழுமையாக மரியாதை செய்ய வேண்டும், லக்ஷ்மணா.
ததஃ புருஷஶார்தூலஸ்தத் தநம் லக்ஷ்மணஃ ஸ்வயம்। யதோக்தம் ப்ராஹ்மணேந்த்ராணாமததாத் தநதோ யதா
பிறகு, மனிதர்களில் சிறந்தவன் லக்ஷ்மணன், சொன்னபடி அந்த செல்வத்தை பிராமணர்களுக்கே தானம் செய்தான், செல்வத்தின் கடவுளைப் போலவே.
அதாப்ரவீத் பாஷ்பகலாம்ஸ்திஷ்டதஶ்சோபஜீவிநஃ। ஸ ப்ரதாய பஹுத்ரவ்யமேகைகஸ்யோபஜீவநம்
பின்னர், கண்களில் கண்ணீர் ததும்ப, தன்னால் வாழும் அனைவரிடமும் நிறைய செல்வம் தந்து, ஒவ்வொருவருக்கும் வாழ்வாதாரம் ஏற்படுத்தி, அவர் பேசினார்.
லக்ஷ்மணஸ்ய ச யத் வேஶ்ம க்ரு'ஹம் ச யதிதம் மம। அஶூந்யம் கார்யமேகைகம் யாவதாகமநம் மம
லக்ஷ்மணனின் வீடும், இந்த என் வீடும், நான் திரும்பும் வரை எவருக்கும் காலியாக இருக்கக் கூடாது.
இத்யுக்த்வா துஃகிதம் ஸர்வம் ஜநம் தமுபஜீவிநம்। உவாசேதம் தநாத்யக்ஷம் தநமாநீயதாம் மம
இவ்வாறு துயரத்தில் இருக்கும் தன்னால் வாழும் அனைவரிடமும் சொல்லிவிட்டு, செல்வாதிகாரியிடம், 'என் செல்வத்தை கொண்டு வா' என்று கூறினார்.
ததோऽஸ்ய தநமாஜஹ்ருஃ ஸர்வ ஏவோபஜீவிநஃ। ஸ ராஶிஃ ஸுமஹாம்ஸ்தத்ர தர்ஶநீயோ ஹ்யத்ரு'ஶ்யத
பிறகு, அந்த செல்வத்தை, தன்னால் வாழும் அனைவரும் கொண்டு வந்தார்கள்; அங்கு அந்தப் பெரிய செல்வம் குவிந்து, கண்களுக்கு வியப்பாகத் தெரிந்தது.
ததஃ ஸ புருஷவ்யாக்ரஸ்தத் தநம் ஸஹலக்ஷ்மணஃ। த்விஜேப்யோ பாலவ்ரு'த்தேப்யஃ க்ரு'பணேப்யோ ஹ்யதாபயத்
பின்னர், மனிதர்களில் புலி போல் இருந்த அவர், லக்ஷ்மணனுடன் சேர்ந்து, அந்த செல்வத்தை பிராமணர்களுக்கும், சிறியவர்களுக்கும், முதியவர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும் வழங்கினார்.
தத்ராஸீத் பிங்கலோ கார்க்யஸ்த்ரிஜடோ நாம வை த்விஜஃ। க்ஷதவ்ரு'த்திர்வநே நித்யம் பாலகுத்தாலலாங்கலீ
அங்கு, காகி நிறமுள்ள, கார்க்ய குலத்தைச் சேர்ந்த, திரிஜடன் என்ற பிராமணன் இருந்தான்; அவன் எப்போதும் காட்டில் உழவு செய்து, கோல், உரம் கொண்டு வாழ்ந்தவன்.
தம் வ்ரு'த்தம் தருணீ பார்யா பாலாநாதாய தாரகாந்। அப்ரவீத் ப்ராஹ்மணம் வாக்யம் ஸ்த்ரீணாம் பர்தா ஹி தேவதா
அந்த முதியவரின் இளம் மனைவி, பிள்ளைகளை அழைத்துக்கொண்டு, 'ஆண்கள் பெண்களுக்கு தெய்வம்' என்பதால், அந்த பிராமணனிடம் சொன்னாள்.
அபாஸ்ய பாலம் குத்தாலம் குருஷ்வ வசநம் மம। ராமம் தர்ஶய தர்மஜ்ஞம் யதி கிம்சிதவாப்ஸ்யஸி
உன் கோல், உரத்தை விட்டு வையுங்கள்; என் சொல்லை கேள்; தர்மத்தைப் பின்பற்றும் இராமனைச் சென்று காண்—ஏதாவது கிடைக்கும்.
ப்ரு'க்வங்கிரஃஸமம் தீப்த்யா த்ரிஜடம் ஜநஸம்ஸதி। ஆபஞ்சமாயாஃ கக்ஷ்யாயா நைதம் கஶ்சிதவாரயத்
பிருகு, அங்கிரஸு போன்ற ஒளியுடன் திரிஜடன், ஐந்தாவது சுற்று வரை மக்கள் கூட்டத்தில் யாராலும் தடுக்கப்படவில்லை.
ஸ ராமமாஸாத்ய ததா த்ரிஜடோ வாக்யமப்ரவீத்। நிர்தநோ பஹுபுத்ரோऽஸ்மி ராஜபுத்ர மஹாபல
பிறகு, இராமனை அணுகி, திரிஜடன் சொன்னான்: 'மன்னர் குமாரா, பெரிய வலிமை உடையவரே, நான் ஏழை, எனக்கு பல பிள்ளைகள் உள்ளனர்.'
க்ஷதவ்ரு'த்திர்வநே நித்யம் ப்ரத்யவேக்ஷஸ்வ மாமிதி। தமுவாச ததோ ராமஃ பரிஹாஸஸமந்விதம்
'நான் எப்போதும் காட்டில் உழவு செய்து வாழ்கிறேன்; தயவு செய்து என்னை நினைவில் கொள்க,' என்றான். அதற்கு இராமன் சிரிப்புடன் பதிலளித்தான்:
கவாம் ஸஹஸ்ரமப்யேகம் ந ச விஶ்ராணிதம் மயா। பரிக்ஷிபஸி தண்டேந யாவத்தாவதவாப்ஸ்யஸே
'நான் ஆயிரம் பசுக்களில் ஒன்றையும் இன்னும் யாருக்கும் தரவில்லை; நீ தண்டால் சுற்றி அடையாளம் போடுகிற அளவு எவ்வளவு என்றாலும், அதனை உனக்கு வழங்குவேன்.'
ஸ ஶாடீம் பரிதஃ கட்யாம் ஸம்ப்ராந்தஃ பரிவேஷ்ட்ய தாம்। ஆவித்ய தண்டம் சிக்ஷேப ஸர்வப்ராணேந வேகதஃ
அவன் அவசரமாகத் தன் உடையை இடுப்பில் சுற்றி கட்டிக் கொண்டு, தண்டத்தை எடுத்து, முழு வலிமையுடன் வீசினான்.