கிரிநிர்சரஸம்பூதா கிரிநிர்தரிவாஸிநாம்। ஸிம்ஹாநாம் நிநதா துஃகாஃ ஶ்ரோதும் துஃகமதோ வநம்
மலையிலிருந்து வரும் நீரோடைகளில் வாழும் சிங்கங்களின் கர்ஜனைகள் கேட்பதற்கே துன்பமாக இருக்கிறது; அதனால் காட்டில் வாழ்வது கஷ்டம்.
க்ரீடமாநாஶ்ச விஸ்ரப்தா மத்தாஃ ஶூந்யே ததா ம்ரு'காஃ। த்ரு'ஷ்ட்வா ஸமபிவர்தந்தே ஸீதே துஃகமதோ வநம்
வெறிச்சோடிய இடங்களில் பயமின்றி விளையாடும் காட்டு மிருகங்களைப் பார்த்தால், சீதே, காட்டில் வாழ்வது அதனால் துக்கமானதாகும்.
ஸக்ராஹாஃ ஸரிதஶ்சைவ பங்கவத்யஸ்து துஸ்தராஃ। மத்தைரபி கஜைர்நித்யமதோ துஃகதரம் வநம்
முதலைகள் நிறைந்த நதிகள் சதுப்பு நீராலும், கடக்க மிகவும் கடினமாகவும் இருக்கின்றன; பெரிய யானைகளுக்கே கடந்து செல்ல முடியாத அளவு, அந்த காட்டில் இன்னும் அதிகமான துன்பங்கள் உள்ளன.
லதாகண்டகஸம்கீர்ணாஃ க்ரு'கவாகூபநாதிதாஃ। நிரபாஶ்ச ஸுதுஃகாஶ்ச மார்கா துஃகமதோ வநம்
முள்ளுள்ள கொடிகள் நிறைந்த பாதைகள், மயில்களின் கூச்சல்கள் ஒலிக்கின்றன; நீர் இல்லாமல், கடுமையான கஷ்டங்கள் நிறைந்தவை. அதனால் அந்த காட்டில் வாழ்வது மிகவும் கஷ்டமானது.
ஸுப்யதே பர்ணஶய்யாஸு ஸ்வயம்பக்நாஸு பூதலே। ராத்ரிஷு ஶ்ரமகிந்நேந தஸ்மாத் துஃகமதோ வநம்
இரவில் சோர்வால் தளர்ந்து, தரையில் சிதறிய இலையிலே படுத்து உறங்க வேண்டும். அதனால் அந்த காட்டில் வாழ்வது இன்னும் அதிக துன்பம் தருகிறது.
அஹோராத்ரம் ச ஸம்தோஷஃ கர்தவ்யோ நியதாத்மநா। பலைர்வ்ரு'க்ஷாவபதிதைஃ ஸீதே துஃகமதோ வநம்
பகலும் இரவும், மனதை கட்டுப்படுத்தி, மரத்திலிருந்து விழும் பழங்களை மட்டும் உணவாக ஏற்று, திருப்தியுடன் இருக்க வேண்டும். சீதே, அந்த காட்டில் வாழ்வது மிகவும் கஷ்டமானது.
உபவாஸஶ்ச கர்தவ்யோ யதா ப்ராணேந மைதிலி। ஜடாபாரஶ்ச கர்தவ்யோ வல்கலாம்பரதாரணம்
மெய்யாக உயிர் இருக்கும் வரை விரதம் இருக்க வேண்டும், மைதிலி! முடி சுருட்டி கட்டி, மரச்சீலை உடுத்தி வாழ வேண்டும்.
தேவதாநாம் பித்ரூ'ணாம் ச கர்தவ்யம் விதிபூர்வகம்। ப்ராப்தாநாமதிதீநாம் ச நித்யஶஃ ப்ரதிபூஜநம்
தெய்வங்களுக்கும் முன்னோர்களுக்கும் விதிப்படி பூஜைகள் செய்ய வேண்டும்; வந்த விருந்தினர்களை எப்போதும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
கார்யஸ்த்ரிரபிஷேகஶ்ச காலே காலே ச நித்யஶஃ। சரதாம் நியமேநைவ தஸ்மாத் துஃகதரம் வநம்
ஒவ்வொரு நாளும், மூன்று வேளையும் நேரத்தில் குளிக்க வேண்டும்; காட்டில் வாழ்பவர்கள் ஒழுங்காக இதை கடைபிடிக்க வேண்டும். அதனால் அந்த காட்டில் வாழ்வது இன்னும் அதிக துன்பம் தருகிறது.
உபஹாரஶ்ச கர்தவ்யஃ குஸுமைஃ ஸ்வயமாஹ்ரு'தைஃ। ஆர்ஷேண விதிநா வேத்யாம் ஸீதே துஃகமதோ வநம்
தாமாகவே சென்று பறித்த மலர்களால் வேத விதிப்படி வேள்வி மேசையில் அர்ப்பணைகள் செய்ய வேண்டும். சீதே, அந்த காட்டில் வாழ்வது மிகவும் கஷ்டமானது.
யதாலப்தேந கர்தவ்யஃ ஸம்தோஷஸ்தேந மைதிலி। யதாஹாரைர்வநசரைஃ ஸீதே துஃகமதோ வநம்
எது கிடைக்கிறதோ அதில் திருப்தி கொண்டு, காட்டில் கிடைக்கும் உணவையே ஏற்று வாழ வேண்டும், மைதிலி! சீதே, அந்த காட்டில் வாழ்வது மிகவும் கஷ்டமானது.
அதீவ வாதஸ்திமிரம் புபுக்ஷா சாதி நித்யஶஃ। பயாநி ச மஹாந்த்யத்ர ததோ துஃகதரம் வநம்
அங்கு கடும் காற்றும், இருளும், எப்போதும் பசியும் உள்ளது; பெரும் ஆபத்துகளும் இருக்கின்றன. அதனால் அந்த காட்டில் வாழ்வது இன்னும் அதிக துன்பம் தருகிறது.
ஸரீஸ்ரு'பாஶ்ச பஹவோ பஹுரூபாஶ்ச பாமிநி। சரந்தி பதி தே தர்பாத் ததோ துஃகதரம் வநம்
பலவகை உருவங்களில் பல பாம்புகள், அழகியவளே, பாதைகளில் துணிச்சலாக சுற்றிக்கொள்கின்றன. அதனால் அந்த காட்டில் வாழ்வது இன்னும் அதிக துன்பம் தருகிறது.
நதீநிலயநாஃ ஸர்பா நதீகுடிலகாமிநஃ। திஷ்டந்த்யாவ்ரு'த்ய பந்தாநமதோ துஃகதரம்வநம்
நதிகளில் வாழும் பாம்புகள், நதியின் சுருளும் பாதையில் நகர்ந்து, வழியையே அடைத்து நிற்கின்றன. அதனால் அந்த காட்டில் வாழ்வது இன்னும் அதிகம் கடினமானது.
பதங்கா வ்ரு'ஶ்சிகாஃ கீடா தம்ஶாஶ்ச மஶகைஃ ஸஹ। பாதந்தே நித்யமபலே ஸர்வம் துஃகமதோ வநம்
எப்போதும், பட்டாம்பூச்சிகள், கரடி, பூச்சிகள், கடிக்கும் ஈக்கள் ஆகியவை பலவீனமானவர்களை தொந்தரவு செய்கின்றன. அதனால் அந்த காட்டில் முழுவதும் துன்பம் நிறைந்துள்ளது.
த்ருமாஃ கண்டகிநஶ்சைவ குஶாஃ காஶாஶ்ச பாமிநி। வநே வ்யாகுலஶாகாக்ராஸ்தேந துஃகமதோ வநம்
முள்ளுள்ள மரங்களும், குசா, காசா புல்களும், அழகியவளே, காட்டில் கிளைகள் குழப்பமாக பின்னப்பட்டுள்ளன. அதனால் அந்த காட்டில் வாழ்வது மிகவும் கஷ்டமானது.
காயக்லேஶாஶ்ச பஹவோ பயாநி விவிதாநி ச। அரண்யவாஸே வஸதோ துஃகமேவ ஸதா வநம்
காட்டில் வாழ்வோருக்கு உடல் துன்பங்கள் பலவும், பலவிதமான பயங்களும் உள்ளன. அதனால் அந்த காட்டில் எப்போதும் துன்பமே நிறைந்துள்ளது.
க்ரோதலோபௌ விமோக்தவ்யௌ கர்தவ்யா தபஸே மதிஃ। ந பேதவ்யம் ச பேதவ்யே துஃகம் நித்யமதோ வநம்
கோபமும் பேராசையும் விட்டுவிட்டு, மனதை தவத்தில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்; பயங்கரமானவற்றை பார்த்தாலும் பயப்படக் கூடாது. அதனால் அந்த காட்டில் எப்போதும் துன்பம் நிறைந்துள்ளது.
ததலம் தே வநம் கத்வா க்ஷேமம் நஹி வநம் தவ। விம்ரு'ஶந்நிவ பஶ்யாமி பஹுதோஷகரம் வநம்
அதனால், உனக்கு காட்டுக்கு போவது ஏற்றது அல்ல; அங்கு உனக்கு பாதுகாப்பும் இல்லை. நான் சிந்தித்துப் பார்க்கையில், அந்த காட்டில் பல ஆபத்துகள் இருக்கின்றன என்று தெரிகிறது.
வநம் து நேதும் ந க்ரு'தா மதிர்யதா பபூவ ராமேண ததா மஹாத்மநா। ந தஸ்ய ஸீதா வசநம் சகார தம் ததோऽப்ரவீத் ராமமிதம் ஸுதுஃகிதா
ஆனால், மகானுபாவன் இராமன், அவளை காட்டுக்கு அழைத்துச் செல்ல மனம் செய்யவில்லை. அப்போது சீதை அவன் வார்த்தைகளை கேட்கவில்லை; அதனால், மிகுந்த துயரத்துடன் இராமனிடம் இப்படிச் சொன்னாள்.
thumb|ஏகோநத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அயோத்யாகாண்டே ஏகோநத்ரிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௨-
இது புகழ் பெற்ற வால்மீகி இராமாயணத்தின் அயோத்தியா காண்டத்தில் இருபத்தொன்பதாவது அதிகாரம்.
ஏதத் து வசநம் ஶ்ருத்வா ஸீதா ராமஸ்ய துஃகிதா। ப்ரஸக்தாஶ்ருமுகீ மந்தமிதம் வசநமப்ரவீத்
இராமர் கூறிய வார்த்தைகளை கேட்ட சீதை, துக்கத்தில் மூழ்கி, கண்ணீர் பெருகும் முகத்துடன் மெதுவாகப் பேசினாள்.
யே த்வயா கீர்திதா தோஷா வநே வஸ்தவ்யதாம் ப்ரதி। குணாநித்யேவ தாந் வித்தி தவ ஸ்நேஹபுரஸ்க்ரு'தா
வனத்தில் வாழ்வதற்கான குறைகளை நீ சொன்னாலும், உன்னை நேசிப்பதால், அவை எல்லாம் எனக்குப் பலனாகவே தோன்றுகின்றன.
ம்ரு'காஃ ஸிம்ஹா கஜாஶ்சைவ ஶார்தூலாஃ ஶரபாஸ்ததா। சமராஃ ஸ்ரு'மராஶ்சைவ யே சாந்யே வநசாரிணஃ
மான், சிங்கம், யானை, புலி, சரபம், ஒட்டகம், காட்டுப் பன்றி மற்றும் மற்ற வனவிலங்குகள்—
அத்ரு'ஷ்டபூர்வரூபத்வாத் ஸர்வே தே தவ ராகவ। ரூபம் த்ரு'ஷ்ட்வாபஸர்பேயுஸ்தவ ஸர்வே ஹி பிப்யதி
இராமா, அவர்கள் யாரும் உன்னை முன்பு பார்த்ததில்லை. உன் உருவத்தைப் பார்த்தவுடன் எல்லோரும் பயந்து ஓடிவிடுவார்கள்.
த்வயா ச ஸஹ கந்தவ்யம் மயா குருஜநாஜ்ஞயா। த்வத்வியோகேந மே ராம த்யக்தவ்யமிஹ ஜீவிதம்
நம் மூப்போர் கட்டளையின்படி, நான் உன்னுடன் செல்ல வேண்டும். உன்னிடம் இருந்து பிரிந்தால், இங்கே என் உயிரை விட்டுவிடுவேன்.
நஹி மாம் த்வத்ஸமீபஸ்தாமபி ஶக்ரோऽபி ராகவ। ஸுராணாமீஶ்வரஃ ஶக்தஃ ப்ரதர்ஷயிதுமோஜஸா
இராமா, தேவர்களின் தலைவன் இந்திரனும் கூட, நான் உன்னுடன் இருக்கும்போது என்னை வலியால் தீங்கு செய்ய முடியாது.
பதிஹீநா து யா நாரீ ந ஸா ஶக்ஷ்யதி ஜீவிதும்। காமமேவம்விதம் ராம த்வயா மம நிதர்ஶிதம்
கணவரை இழந்த பெண் உயிரோடு இருக்க முடியாது; இராமா, நீ இதை எனக்குத் தெளிவாகக் காட்டிவிட்டாய்.
அதாபி ச மஹாப்ராஜ்ஞ ப்ராஹ்மணாநாம் மயா ஶ்ருதம்। புரா பித்ரு'க்ரு'ஹே ஸத்யம் வஸ்தவ்யம் கில மே வநே
மிகவும் புத்திசாலியானவரே, என் தந்தையின் வீட்டில் இருந்தபோது, பிராமணர்கள் வாயிலாக நான் வனத்தில் வாழ வேண்டும் என்று கேட்டிருக்கிறேன்.
லக்ஷணிப்யோ த்விஜாதிப்யஃ ஶ்ருத்வாஹம் வசநம் க்ரு'ஹே। வநவாஸக்ரு'தோத்ஸாஹா நித்யமேவ மஹாபல
அந்த learned பிராமணர்களிடம் வீட்டிலேயே கேட்டதால், பெரும் வீரனே, நான் எப்போதும் வனவாசத்திற்கு ஆசைப்பட்டேன்.