தஶ ஸப்த ச வர்ஷாணி ஜாதஸ்ய தவ ராகவ। அதீதாநி ப்ரகாம்க்ஷந்த்யா மயா துஃகபரிக்ஷயம்
ராவா, நீ பிறந்ததிலிருந்து பதினேழு ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. அந்த நாட்களெல்லாம் என் துயரம் முடிவடையுமென்று நான் ஏங்கிய காலம்.
ததக்ஷயம் மஹத்துஃகம் நோத்ஸஹே ஸஹிதும் சிராத்। விப்ரகாரம் ஸபத்நீநாமேவம் ஜீர்ணாபி ராகவ
இந்த பெரும் முடிவில்லாத துயரையும், மற்ற மனைவியரின் அவமதிப்பையும், வயதாகிவிட்டாலும், இனி நான் தாங்க முடியவில்லை ராவா.
அபஶ்யந்தீ தவ முகம் பரிபூர்ணஶஶிப்ரபம்। க்ரு'பணா வர்தயிஷ்யாமி கதம் க்ரு'பணஜீவிகா
முழு நிலவுபோல் பிரகாசிக்கும் உன் முகத்தை பார்க்க முடியாமல், இந்த துயரான வாழ்க்கையை நான் எப்படி நடத்தப்போகிறேன்?
உபவாஸைஶ்ச யோகைஶ்ச பஹுபிஶ்ச பரிஶ்ரமைஃ। துஃகஸம்வர்திதோ மோகம் த்வம் ஹி துர்கதயா மயா
உன்னை வளர்ப்பதற்காக விரதங்களும், தவங்களும், பல்வேறு பாடுகளும் அனுபவித்தேன். ஆனால் இப்போது நான் ஏழையாகி விட்டதால், அந்த எல்லாம் வீணாகிவிட்டது.
ஸ்திரம் நு ஹ்ரு'தயம் மந்யே மமேதம் யந்ந தீர்யதே। ப்ராவ்ரு'ஷீவ மஹாநத்யாஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்டம் கூலம் நவாம்பஸா
இந்த உலகில் என் இதயம் உடையாமல் இருப்பது நிச்சயம் உறுதியானது. அது, பெரும் ஆற்றின் கரை புதிய மழை நீரால் தாக்கப்பட்ட போதும் உடையாதது போல இருக்கிறது.
மமைவ நூநம் மரணம் ந வித்யதே ந சாவகாஶோऽஸ்தி யமக்ஷயே மம। யதந்தகோऽத்யைவ ந மாம் ஜிஹீர்ஷதி ப்ரஸஹ்ய ஸிம்ஹோ ருததீம் ம்ரு'கீமிவ
எனக்காக மரணம் இல்லை போலிருக்கிறது; எமனின் உலகிலும் எனக்கு இடமில்லை. இன்று சிங்கம் அழும் மானை பிடிப்பது போல், மரணம் என்னை இழுக்கவில்லை.
ஸ்திரம் ஹி நூநம் ஹ்ரு'தயம் மமாயஸம் ந பித்யதே யத் புவி நோ விதீர்யதே। அநேந துஃகேந ச தேஹமர்பிதம் த்ருவம் ஹ்யகாலே மரணம் ந வித்யதே
உண்மையில் என் இதயம் இரும்பு போல உறுதியானது. இத்தனை துயரத்திலும் அது உடையவில்லை, இந்த உலகிலும் சிதறவில்லை. காலத்துக்கு முந்தி மரணம் கிடைப்பது இல்லை என்பது உறுதி.
இதம் து துஃகம் யதநர்தகாநி மே வ்ரதாநி தாநாநி ச ஸம்யமாஶ்ச ஹி। தபஶ்ச தப்தம் யதபத்யகாம்யயா ஸுநிஷ்பலம் பீஜமிவோப்தமூஷரே
என் துயரமென்னவென்றால், பிள்ளை வேண்டி செய்த விரதங்களும், தானங்களும், கட்டுப்பாடுகளும், தவங்களும் எல்லாம் பயனில்லாமல் போய்விட்டன; வறண்ட நிலத்தில் விதைக்கப்பட்ட விதை போல்.
யதி ஹ்யகாலே மரணம் யத்ரு'ச்சயா லபேத கஶ்சித் குருதுஃககர்ஶிதஃ। கதாஹமத்யைவ பரேதஸம்ஸதம் விநா த்வயா தேநுரிவாத்மஜேந வை
பெரும் துயரால் வாடும் ஒருவர், காலத்துக்கு முந்தி மரணம் பெற முடிந்தால், இன்று உன்னை இழந்தவளாக, என் பசுவை இழந்த பசு போல, பிதற்றும் உலகிற்கு சென்றிருப்பேன்.
அதாபி கிம் ஜீவிதமத்ய மே வ்ரு'தா த்வயா விநா சந்த்ரநிபாநநப்ரப। அநுவ்ரஜிஷ்யாமி வநம் த்வயைவ கௌஃ ஸுதுர்பலா வத்ஸமிவாபிகாம்க்ஷயா
இப்போது உன்னைப் பார்க்க முடியாத என் வாழ்க்கை வீணாகிவிட்டது. முழு நிலவுபோல் பிரகாசிக்கும் முகமுள்ள உன்னை இன்றி நான் எதற்காக வாழ வேண்டும்? என் பசுவை ஏங்கும் பசு போல், நான் பலவீனமாக இருந்தாலும், உன்னுடன் காட்டிற்கே வருவேன்.
ப்ரு'ஶமஸுகமமர்ஷிதா ததா பஹு விலலாப ஸமீக்ஷ்ய ராகவம்। வ்யஸநமுபநிஶாம்ய ஸா மஹத் ஸுதமிவ பத்தமவேக்ஷ்ய கிம்நரீ
அப்போது, தாங்க முடியாத துயரால் வாடியவள், ராவனை நோக்கி, தன் பிள்ளை கட்டப்பட்டிருப்பதைப் பார்ப்பது போல், கன்னிமாதரி அழுதாள்.
thumb|ஏகவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அயோத்யாகாண்டே ஏகவிம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௨-
பெருமைமிக்க வால்மீகி இராமாயணத்தில், அயோத்தியா காண்டத்தின் இருபத்தொன்றாம் அதிகாரத்தை இப்போது கேளுங்கள்.
ததா து விலபந்தீம் தாம் கௌஸல்யாம் ராமமாதரம்। உவாச லக்ஷ்மணோ தீநஸ்தத்காலஸத்ரு'ஶம் வசஃ
இவ்வாறு புலம்பிக் கொண்டிருந்த ராமனின் தாய் கௌசல்யையை, அந்த நேரத்திற்கேற்ற வார்த்தைகளால், துயரமடைந்த லக்ஷ்மணன் அணுகி பேசினான்.
ந ரோசதே மமாப்யேததார்யே யத் ராகவோ வநம்। த்யக்த்வா ராஜ்யஶ்ரியம் கச்சேத் ஸ்த்ரியா வாக்யவஶம்கதஃ
அருமைத் தாயே, ராவன் அரச ஆட்சி, புகழை விட்டு, ஒரு பெண்ணின் வார்த்தைக்காக காட்டுக்குச் செல்லும் இந்த நிகழ்வு எனக்கும் பிடிக்கவில்லை.
விபரீதஶ்ச வ்ரு'த்தஶ்ச விஷயைஶ்ச ப்ரதர்ஷிதஃ। ந்ரு'பஃ கிமிவ ந ப்ரூயாச்சோத்யமாநஃ ஸமந்மதஃ
வயதாகி, ஆசைகளால் வழிகெட்டு, அவற்றால் அடிமையாய் மாறிய ஒரு அரசன், தள்ளாடி மனம் கலங்கும்போது, என்னை எல்லாம் சொல்ல மாட்டானா?
நாஸ்யாபராதம் பஶ்யாமி நாபி தோஷம் ததாவிதம்। யேந நிர்வாஸ்யதே ராஷ்ட்ராத் வநவாஸாய ராகவஃ
இவனிடம் எந்தத் தவறும், பெரிய குறையும் எனக்குத் தெரியவில்லை; ராகவன் ராஜ்யத்திலிருந்து வனவாசம் அனுப்பப்பட வேண்டிய காரணமே இல்லை.
ந தம் பஶ்யாம்யஹம் லோகே பரோக்ஷமபி யோ நரஃ। ஸ்வமித்ரோऽபி நிரஸ்தோऽபி யோऽஸ்ய தோஷமுதாஹரேத்
இந்த உலகத்தில், ரகசியமாக—even நண்பனாக இருந்தாலும், விலக்கப்பட்டவராக இருந்தாலும்—இவனிடம் குறை சொல்லக்கூடிய ஒருவரையும் நான் காணவில்லை.
தேவகல்பம்ரு'ஜும் தாந்தம் ரிபூணாமபி வத்ஸலம்। அவேக்ஷமாணஃ கோ தர்மம் த்யஜேத் புத்ரமகாரணாத்
தெய்வத்துக்கு ஒப்பான, நேர்மையான, தன்னடக்கம் கொண்ட, எதிரிகளுக்கே அன்பு காட்டும் மகனை, காரணமில்லாமல் யார் தர்மத்தை நினைத்து விட்டுவிடுவார்?
ததிதம் வசநம் ராஜ்ஞஃ புநர்பால்யமுபேயுஷஃ। புத்ரஃ கோ ஹ்ரு'தயே குர்யாத் ராஜவ்ரு'த்தமநுஸ்மரந்
மீண்டும் குழந்தை மனம் கொண்ட அரசனாக மாறிய தந்தையை, அரசரின் நடத்தை நினைவில் கொண்டு, எந்த மகன் மனதில் அரசருக்குரிய பண்பை காட்டுவான்?
யாவதேவ ந ஜாநாதி கஶ்சிதர்தமிமம் நரஃ। தாவதேவ மயா ஸார்தமாத்மஸ்தம் குரு ஶாஸநம்
இந்த விஷயத்தை யாரும் அறியாதவரை, நீயும் நானும் மட்டும் இதை உள்ளத்தில் வைத்துக்கொள்.
மயா பார்ஶ்வே ஸதநுஷா தவ குப்தஸ்ய ராகவ। கஃ ஸமர்தோऽதிகம் கர்தும் க்ரு'தாந்தஸ்யேவ திஷ்டதஃ
நான் வில்லுடன் உன் பக்கத்தில் காக்கும் போது, ராகவா, மரணதே அருகில் நிற்பதைப் போல, உன்னிடம் யார் எதையும் செய்ய இயலும்?
நிர்மநுஷ்யாமிமாம் ஸர்வாமயோத்யாம் மநுஜர்ஷப। கரிஷ்யாமி ஶரைஸ்தீக்ஷ்ணைர்யதி ஸ்தாஸ்யதி விப்ரியே
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, அயோத்தியா எதிரியாக இருந்தால், கூர்மையான அம்புகளால் இந்த நகரத்தை முழுவதும் மனிதர் இல்லாததாக மாற்றுவேன்.
பரதஸ்யாத பக்ஷ்யோ வா யோ வாஸ்ய ஹிதமிச்சதி। ஸர்வாம்ஸ்தாம்ஶ்ச வதிஷ்யாமி ம்ரு'துர்ஹி பரிபூயதே
பரதனுக்கு ஆதரவாகவோ, அவனுக்குப் பயனாக விரும்புவோரை யாராக இருந்தாலும், எல்லாரையும் நான் அழிப்பேன்; மென்மையோரை எப்போதும் இகழப்படுகிறார்கள்.
ப்ரோத்ஸாஹிதோऽயம் கைகேய்யா ஸம்துஷ்டோ யதி நஃ பிதா। அமித்ரபூதோ நிஃஸங்கம் வத்யதாம் வத்யதாமபி
கைகேயி தூண்டியதால், நம் தந்தை நம்மிடம் திருப்தியாக இல்லாமல், பகைவனாக மாறினால், தயங்காமல் அவரை அழிக்கட்டும், அழிக்கட்டும்.
குரோரப்யவலிப்தஸ்ய கார்யாகார்யமஜாநதஃ। உத்பதம் ப்ரதிபந்நஸ்ய கார்யம் பவதி ஶாஸநம்
குருவாக இருந்தாலும், பெருமை பிடித்து, செய்ய வேண்டியது, வேண்டாதது தெரியாமல், தவறான வழியில் போனால், அவருக்கு தண்டனை அவசியம்.
பலமேஷ கிமாஶ்ரித்ய ஹேதும் வா புருஷோத்தம। தாதுமிச்சதி கைகேய்யை உபஸ்திதமிதம் தவ
பகைவரை வெல்வோனே, எந்த பலத்தையும் காரணத்தையும் நம்பி, இவ்வளவு பெரிய அதிர்ஷ்டத்தை கைகேயிக்கு கொடுக்க விரும்புகிறார்?
த்வயா சைவ மயா சைவ க்ரு'த்வா வைரமநுத்தமம்। காஸ்ய ஶக்திஃ ஶ்ரியம் தாதும் பரதாயாரிஶாஸந
நீயும் நானும் பகைமை கொண்ட பிறகு, பகைவரை வெல்வோனே, பரதனுக்கு இந்த செல்வத்தை வழங்க அவருக்கு என்ன சக்தி இருக்கிறது?
அநுரக்தோऽஸ்மி பாவேந ப்ராதரம் தேவி தத்த்வதஃ। ஸத்யேந தநுஷா சைவ தத்தேநேஷ்டேந தே ஶபே
தேவி, என் உள்ளத்தில் என் சகோதரரிடம் உண்மையாய் பாசம் கொண்டுள்ளேன்; என் உண்மை, என் வில், நான் செய்த யாகங்கள் ஆகியவற்றை வைத்து உமக்கு சத்தியம் செய்கிறேன்.
தீப்தமக்நிமரண்யம் வா யதி ராமஃ ப்ரவேக்ஷ்யதி। ப்ரவிஷ்டம் தத்ர மாம் தேவி த்வம் பூர்வமவதாரய
தேவி, ராமன் எரியும் அக்னியில் அல்லது காட்டில் சென்றாலும், அதற்கு முன்பே நான் சென்றுவிட்டேன் என்று நீ அறிந்துகொள்.
ஹராமி வீர்யாத் துஃகம் தே தமஃ ஸூர்ய இவோதிதஃ। தேவீ பஶ்யது மே வீர்யம் ராகவஶ்சைவ பஶ்யது
உன் துயரை என் வலிமையால், உதய சூரியன் இருளை போக்கும் போல நீக்குவேன்; தேவி, என் வீரம் நீயும், ராகவனும் காணட்டும்.