யாவந்மாதரமாப்ரு'ச்சே ஸீதாம் சாநுநயாம்யஹம்। ததோऽத்யைவ கமிஷ்யாமி தண்டகாநாம் மஹத் வநம்
நான் என் தாயை விடைபெற்று, சீதையை ஆறுதல் கூறியவுடன், இன்று தான் தண்டகாரண்யத்தின் பெரிய காட்டுக்குச் செல்வேன்.
பரதஃ பாலயேத் ராஜ்யம் ஶுஶ்ரூஷேச்ச பிதுர்யதா। ததா பவத்யா கர்தவ்யம் ஸ ஹி தர்மஃ ஸநாதநஃ
பரதன் ராஜ்யத்தை ஆளவும், தந்தையை முறையாக சேவை செய்யவும் வேண்டும்; அதுபோல் நீயும் நடக்க வேண்டும், ஏனெனில் அது என்றும் நிலைக்கும் தர்மம்.
ராமஸ்ய து வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரு'ஶம் துஃககதஃ பிதா। ஶோகாதஶக்நுவந் வக்தும் ப்ரருரோத மஹாஸ்வநம்
ராமனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், தந்தை மிகுந்த துக்கத்தில் ஆழ்ந்து, துயரத்தால் பேச முடியாமல், பெரும் அழுகையுடன் கதறினார்.
வந்தித்வா சரணௌ ராஜ்ஞோ விஸம்ஜ்ஞஸ்ய பிதுஸ்ததா। கைகேய்யாஶ்சாப்யநார்யாயா நிஷ்பபாத மஹாத்யுதிஃ
அப்போது, பிரமாண்டமான ஒளியுடன் விளங்கும் ராமன், உணர்விழந்த தந்தையின் காலையும், அந்த அருவருப்பான கைகேயியின் காலையும் வணங்கி, தரையில் விழுந்தான்.
ஸ ராமஃ பிதரம் க்ரு'த்வா கைகேயீம் ச ப்ரதக்ஷிணம்। நிஷ்க்ரம்யாந்தஃபுராத் தஸ்மாத் ஸ்வம் ததர்ஶ ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநம்
ராமன் தந்தையையும் கைகேயியையும் சுற்றி வணங்கி, அந்த அககூடத்திலிருந்து வெளியே வந்து, தன் நண்பர்களை பார்த்தான்.
தம் பாஷ்பபரிபூர்ணாக்ஷஃ ப்ரு'ஷ்டதோऽநுஜகாம ஹ। லக்ஷ்மணஃ பரமக்ருத்தஃ ஸுமித்ராநந்தவர்தநஃ
அப்போது, சுமித்ரையின் மகிழ்ச்சியான மகன் லக்ஷ்மணன், கண்களில் கண்ணீருடன், மிகுந்த கோபத்தோடு, பின்னால் ராமனை தொடர்ந்து சென்றான்.
ஆபிஷேசநிகம் பாண்டம் க்ரு'த்வா ராமஃ ப்ரதக்ஷிணம்। ஶநைர்ஜகாம ஸாபேக்ஷோ த்ரு'ஷ்டிம் தத்ராவிசாலயந்
அபிஷேகத்துக்காக தயார் செய்யப்பட்ட பாத்திரங்களை சுற்றி வணங்கி, ராமன் அவற்றை பார்த்தபடியே மெதுவாக அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.
ந சாஸ்ய மஹதீம் லக்ஷ்மீம் ராஜ்யநாஶோऽபகர்ஷதி। லோககாந்தஸ்ய காந்தத்வாச்சீதரஶ்மேரிவ க்ஷயஃ
அனைவராலும் விரும்பப்பட்ட ராமனின் பெரும் மகிமை, அரசை இழந்தாலும் குறையவில்லை; அது, குளிர்ந்த நிலாவின் அழகு குறையாதது போலவே இருந்தது.
ந வநம் கந்துகாமஸ்ய த்யஜதஶ்ச வஸும்தராம்। ஸர்வலோகாதிகஸ்யேவ லக்ஷ்யதே சித்தவிக்ரியா
அரசியை விட்டு, காடுக்குச் செல்ல விரும்பிய ராமனிடம், உலகத்தைத் தாண்டியவனாக இருந்ததால், மனதில் எந்த மாற்றமும் காணப்படவில்லை.
ப்ரதிஷித்ய ஶுபம் சத்ரம் வ்யஜநே ச ஸ்வலம்க்ரு'தே। விஸர்ஜயித்வா ஸ்வஜநம் ரதம் பௌராம்ஸ்ததா ஜநாந்
அழகான வெள்ளை குடையும், அலங்கரிக்கப்பட்ட விசிறிகளையும் விட்டு, தன் மக்கள், ரதம், நகரவாசிகள், அனைவரையும் அனுப்பி வைத்தான்.
தாரயந் மநஸா துஃகமிந்த்ரியாணி நிக்ரு'ஹ்ய ச। ப்ரவிவேஶாத்மவாந் வேஶ்ம மாதுரப்ரியஶம்ஸிவாந்
தன் மனத்தில் துயரத்தை தாங்கி, உணர்வுகளை அடக்கி, தாய்க்கு விருப்பமில்லாத செய்தியைக் கொண்டு, தன்னடக்கம் கொண்ட ராமன் வீட்டிற்குள் நுழைந்தான்.
ஸர்வோऽப்யபிஜநஃ ஶ்ரீமாந் ஶ்ரீமதஃ ஸத்யவாதிநஃ। நாலக்ஷயத ராமஸ்ய கம்சிதாகாரமாநநே
மிகுந்த புகழும் நேர்மையும் கொண்ட ராமனின் முகத்தில், அவனைச் சுற்றியிருந்த அனைவரும் எந்த மாற்றத்தையும் கவனிக்க முடியவில்லை.
உசிதம் ச மஹாபாஹுர்ந ஜஹௌ ஹர்ஷமாத்மவாந்। ஶாரதஃ ஸமுதீர்ணாம்ஶுஶ்சந்த்ரஸ்தேஜ இவாத்மஜம்
மிகுந்த வலிமை கொண்ட, தன்னடக்கம் கொண்ட ராமன், தன் இயல்பான அமைதியை இழக்கவில்லை; அது, தன் ஒளியுடன் விளங்கும் சரத்கால நிலா போல இருந்தது.
வாசா மதுரயா ராமஃ ஸர்வம் ஸம்மாநயஞ்ஜநம்। மாதுஃ ஸமீபம் தர்மாத்மா ப்ரவிவேஶ மஹாயஶாஃ
பெரும் புகழும் தர்மமும் கொண்ட ராமன், அனைவரையும் இனிய சொற்களால் மதித்து, தாயின் அருகே சென்றான்.
தம் குணைஃ ஸமதாம் ப்ராப்தோ ப்ராதா விபுலவிக்ரமஃ। ஸௌமித்ரிரநுவவ்ராஜ தாரயந் துஃகமாத்மஜம்
மிகுந்த வீரத்துடன், நல்ல பண்புகளிலும் சமமான சகோதரன் லக்ஷ்மணன், தன் துயரத்தை தாங்கி, ராமனை தொடர்ந்து சென்றான்.
ப்ரவிஶ்ய வேஶ்மாதிப்ரு'ஶம் முதா யுதம் ஸமீக்ஷ்ய தாம் சார்தவிபத்திமாகதாம்। ந சைவ ராமோऽத்ர ஜகாம விக்ரியாம் ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநஸ்யாத்மவிபத்திஶங்கயா
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த வீட்டிற்குள் நுழைந்து, அங்கு ஏற்பட்ட துயரத்தைக் கண்டும், நண்பர்களுக்குத் துயரம் ஏற்படுமோ என பயந்து, ராமன் எந்த வேதனையும் வெளிப்படுத்தவில்லை.
thumb|விம்ஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அயோத்யாகாண்டே விம்ஶஃ ஸர்கஃ ॥௨-
இப்போது இருபதாவது பகுதியை கேளுங்கள்.
தஸ்மிம்ஸ்து புருஷவ்யாக்ரே நிஷ்க்ராமதி க்ரு'தாஞ்ஜலௌ। ஆர்தஶப்தோ மஹாந் ஜஜ்ஞே ஸ்த்ரீணாமந்தஃபுரே ததா
அந்த மனித சிங்கம் கைகூப்பி வெளியேறியபோது, அந்த அககூடத்தில் இருந்த பெண்கள் பெரும் துயரத்துடன் அழுதார்கள்.
க்ரு'த்யேஷ்வசோதிதஃ பித்ரா ஸர்வஸ்யாந்தஃபுரஸ்ய ச। கதிஶ்ச ஶரணம் சாஸீத் ஸ ராமோऽத்ய ப்ரவத்ஸ்யதி
தந்தையும், அககூடத்திலுள்ள அனைவரும் பணித்தபடி நடந்த ராமன், அவர்களுக்கு வழிகாட்டியும், பாதுகாவலனுமாக இருந்தான்; ஆனால் இன்று அவர் புறப்படுகிறார்.
கௌஸல்யாயாம் யதா யுக்தோ ஜநந்யாம் வர்ததே ஸதா। ததைவ வர்ததேऽஸ்மாஸு ஜந்மப்ரப்ரு'தி ராகவஃ
கௌசல்யை தாயிடம் எப்போதும் எப்படி நடந்துகொள்கிறாரோ, அதுபோலவே ராகவன் பிறந்த நாளிலிருந்து எங்களிடமும் நடந்துகொண்டு வந்துள்ளார்.
ந க்ருத்யத்யபிஶப்தோऽபி க்ரோதநீயாநி வர்ஜயந்। க்ருத்தாந் ப்ரஸாதயந் ஸர்வாந் ஸ இதோऽத்ய ப்ரவத்ஸ்யதி
அவனை யாராவது கேவலமாகப் பேசியாலும், அவன் கோபப்பட மாட்டான்; கோபம் வரக் காரணமானதைத் தவிர்த்து, கோபமடைந்தவர்களை அமைதிப்படுத்தி, இன்று இங்கிருந்து புறப்படுவான்.
அபுத்திர்பத நோ ராஜா ஜீவலோகம் சரத்யயம்। யோ கதிம் ஸர்வபூதாநாம் பரித்யஜதி ராகவம்
ஐயோ, நம் அரசர் அறிவில்லாமல் நடக்கிறார்; எல்லா உயிர்களுக்கும் வழிகாட்டியாக இருக்கும் ராகவனை அவர் விட்டு விலகுகிறார்.
இதி ஸர்வா மஹிஷ்யஸ்தா விவத்ஸா இவ தேநவஃ। பதிமாசுக்ருஶுஶ்சாபி ஸஸ்வநம் சாபி சுக்ருஶுஃ
அப்போது அந்த அரச மனைவிகள் எல்லாம், தங்கள் கன்றுகளை இழந்த பசுக்களைப் போல, கணவருக்காக உரக்க அழுதார்கள்.
ஸ ஹி சாந்தஃபுரே கோரமார்தஶப்தம் மஹீபதிஃ। புத்ரஶோகாபிஸம்தப்தஃ ஶ்ருத்வா வ்யாலீயதாஸநே
மகனுக்காக துயரத்தில் மூழ்கிய அரசர், அந்த அரண்மனையில் எழுந்த கொடிய அழுகை ஓசையை கேட்டதும், தனது ஆசனத்தில் சோர்ந்து விழுந்தார்.
ராமஸ்து ப்ரு'ஶமாயஸ்தோ நிஃஶ்வஸந்நிவ குஞ்ஜரஃ। ஜகாம ஸஹிதோ ப்ராத்ரா மாதுரந்தஃபுரம் வஶீ
ராகவன் மனதில் மிகுந்த கவலியுடன், யானை ஒன்று ஆழமாக மூச்சுவிடும் போல், தம்பியுடன் சேர்ந்து தாயின் உள்ளக மாளிகைக்குள் சென்றான்.
ஸோऽபஶ்யத் புருஷம் தத்ர வ்ரு'த்தம் பரமபூஜிதம்। உபவிஷ்டம் க்ரு'ஹத்வாரி திஷ்டதஶ்சாபராந் பஹூந்
அங்கு அவன், வீட்டின் வாசலில் அமர்ந்திருந்த, மிகவும் மதிப்புக்குரிய முதியவரை, மேலும் நிறையபேர் அருகில் நின்றிருப்பதையும் பார்த்தான்.
த்ரு'ஷ்ட்வைவ து ததா ராமம் தே ஸர்வே ஸமுபஸ்திதாஃ। ஜயேந ஜயதாம் ஶ்ரேஷ்டம் வர்தயந்தி ஸ்ம ராகவம்
ராகவனை அவர்கள் பார்த்தவுடன், அங்கே இருந்த அனைவரும், வெற்றி பெறுவோரில் சிறந்தவன் என்று புகழ்ந்து, வெற்றி வாழ்த்துகள் கூறினார்கள்.
ப்ரவிஶ்ய ப்ரதமாம் கக்ஷ்யாம் த்விதீயாயாம் ததர்ஶ ஸஃ। ப்ராஹ்மணாந் வேதஸம்பந்நாந் வ்ரு'த்தாந் ராஜ்ஞாபிஸத்க்ரு'தாந்
முதலாவது அறைக்குள் நுழைந்து, இரண்டாவது அறையில் வேதங்களில் தேர்ந்த, வயதான, அரசனால் மதிக்கப்பட்ட பிராமணர்களை ராகவன் கண்டான்.
ப்ரணம்ய ராமஸ்தாந் வ்ரு'த்தாம்ஸ்த்ரு'தீயாயாம் ததர்ஶ ஸஃ। ஸ்த்ரியோ பாலாஶ்ச வ்ரு'த்தாஶ்ச த்வாரரக்ஷணதத்பராஃ
அந்த முதியவர்களுக்கு வணங்கி, மூன்றாவது அறையில் பெண்கள், பிள்ளைகள், முதியவர்கள், கதவை காக்கும் பொறுப்புடன் இருப்பதை ராகவன் கண்டான்.
வர்தயித்வா ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஸ்தாஃ ப்ரவிஶ்ய ச க்ரு'ஹம் ஸ்த்ரியஃ। ந்யவேதயந்த த்வரிதம் ராமமாதுஃ ப்ரியம் ததா
அந்த மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த பெண்கள், ஆசீர்வாதம் கூறி, உடனே வீட்டுக்குள் சென்று, ராகவன் வந்ததை அவன் தாயாரிடம் விரைவாக தெரிவித்தார்கள்.