வால்மீகிராமாயணம்

தேவகந்தர்வஸம்காஶாஃ தத்ர தே ந்யவஸந் ஸுகம் । சித்ரகூடங்கதே ராமே புத்ரஶோகாதுரஸ்ததா ॥௧-௧-

அங்கே அவர்கள் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் போல் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தனர்; சித்ரகூடத்தில் ராமர் தங்கியபோது, தந்தை தசரதன் மகனை நினைத்து துயரத்தில் மூழ்கினார்.

ராஜா தஶரதஸ்ஸ்வர்கம் ஜகாம விலபந் ஸுதம் । கதே து தஸ்மிந் பரதோ வஸிஷ்டப்ரமுகைர்த்விஜைஃ ॥௧-௧-

அரசன் தசரதன், மகனை நினைத்து அழுதபடி பரலோகத்திற்கு சென்றார்; அவர் போனபின், வசிஷ்டர் தலைமையிலான முனிவர்களால் தூண்டப்பட்ட பரதன்—

நியுஜ்யமாநோ ராஜ்யாய நைச்சத் ராஜ்யம் மஹாபலஃ । ஸ ஜகாம வநம் வீரோ ராமபாதப்ரஸாதகஃ ॥௧-௧-

அரசாட்சிக்கு அழைக்கப்பட்டும், அந்த வலிமைமிக்க பரதன் ஆட்சி செய்ய விரும்பவில்லை; அந்த வீரன், ராமரின் திருவடிகளை நாடி காட்டிற்குச் சென்றான்.

கத்வா து ஸ மஹாத்மாநம் ராமம் ஸத்யபராக்ரமம் । அயாசத்ப்ராதரம் ராமம் ஆர்யபாவபுரஸ்க்ரு'தஃ ॥௧-௧-

பெரும் ஆன்மாவும், உண்மையிலும் வலிமையிலும் நிலைத்த ராமரைச் சந்தித்து, பெரிய மரியாதையுடன் தன் சகோதரனிடம் வேண்டினான்.

த்வமேவ ராஜா தர்மஜ்ஞ இதி ராமம் வசோऽப்ரவீத் । ராமோऽபி பரமோதாரஃ ஸுமுகஸ்ஸுமஹாயஶாஃ ॥௧-௧-

நீயே அரசன், தர்மத்தை அறிந்தவன் என்று ராமரிடம் சொன்னான்; ராமரும் மிகுந்த உள்உணர்வும், இனிய முகமும், பேர்புகழும் கொண்டவராக இருந்தார்.

ந சைச்சத் பிதுராதேஶாத் ராஜ்யம் ராமோ மஹாபலஃ । பாதுகே சாஸ்ய ராஜ்யாய ந்யாஸம் தத்த்வா புநஃ புநஃ ॥௧-௧-

அப்பொழுது பெரும் பலம் கொண்ட இராமன், தந்தையின் கட்டளையை மதித்து, அரசாட்சியை ஏற்கவில்லை; அதற்கு பதிலாக, தன் பாதுகைகளை அரசுக்கு ஒப்படைத்து மீண்டும் மீண்டும் அளித்தான்.

நிவர்தயாமாஸ ததோ பரதம் பரதாக்ரஜஃ । ஸ காமமநவாப்யைவ ராமபாதாவுபஸ்ப்ரு'ஶந் ॥௧-௧-

பின்னர் பரதனின் மூத்த சகோதரன் இராமன், பரதனை திரும்பச் செல் என்று சமாதானப்படுத்தினான்; விருப்பம் நிறைவேறாதபோதிலும், பரதன் இராமனின் பாதங்களைத் தொட்டான்.

நந்திக்ராமேऽகரோத் ராஜ்யம் ராமாகமநகாங்க்ஷயா । கதே து பரதே ஶ்ரீமாந் ஸத்யஸந்தோ ஜிதேந்த்ரியஃ ॥௧-௧-

நந்திகிராமத்தில், புகழுடன், உண்மையுடன், மனதை அடக்கிய பரதன், இராமன் திரும்ப வருவான் என்று எதிர்பார்த்து அரசை நடத்தினான்.

ராமஸ்து புநராலக்ஷ்ய நாகரஸ்ய ஜநஸ்ய ச । தத்ராகமநமேகாக்ரோ தண்டகாந் ப்ரவிவேஶ ஹ ॥௧-௧-

ஆனால் இராமன், நகர மக்கள் வருவதை கவனித்து, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, தண்டக வனத்துக்குள் சென்றான்.

ப்ரவிஶ்ய து மஹாரண்யம் ராமோ ராஜீவலோசநஃ । விராதம் ராக்ஷஸம் ஹத்வா ஶரபங்கம் ததர்ஶ ஹ ॥௧-௧-

பெரும் காடுக்குள் சென்ற இராஜீவக்கண்ணன் இராமன், விராதன் என்ற அரக்கனை கொன்று, சரபங்க முனிவரை பார்த்தான்.

ஸுதீக்ஷ்ணம் சாப்யகஸ்த்யம் ச அகஸ்த்யப்ராதரம் ததா । அகஸ்த்யவசநாச்சைவ ஜக்ராஹைந்த்ரம் ஶராஸநம் ॥௧-௧-

அங்கே சுதீக்ஷணரும், அகத்தியரும், அகத்தியரின் சகோதரரும் இராமனைச் சந்தித்தார்கள்; அகத்தியரின் வார்த்தையால், இந்திரனுடைய வில்லையும் பெற்றான்.

கட்கஞ்ச பரம ப்ரீதஸ்தூணீ சாக்ஷயஸாயகௌ । வஸதஸ்தஸ்ய ராமஸ்ய வநே வநசரைஃ ஸஹ ॥௧-௧-

மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், இராமன் ஒரு வாள் மற்றும் தீராத அம்புகளுள்ள அம்புப்பெட்டிகளையும் பெற்றான்; அவன் அங்கே வனவாசிகளுடன் வனத்தில் வாழ்ந்தான்.

ரு'ஷயோऽப்யாகமந் ஸர்வே வதாயாஸுரரக்ஷஸாம் । ஸ தேஷாம் ப்ரதிஶுஶ்ராவ ராக்ஷஸாநாம் ததா வநே ॥௧-௧-

அனைத்து முனிவர்களும், அசுரர்களையும் அரக்கர்களையும் அழிக்க வேண்டுமென்று இராமனை நாடி வந்தார்கள்; அப்போது இராமன், வனத்தில் உள்ள அரக்கர்களை அழிப்பதாக வாக்குறுதி அளித்தான்.

ப்ரதிஜ்ஞாதஶ்ச ராமேண வதஃ ஸம்யதி ரக்ஷஸாம் । ரு'ஷீணாமக்நிகல்பாநாம் தண்டகாரண்யவாஸீநாம் ॥௧-௧-

தண்டகாரண்யத்தில் வசிக்கும், அக்னியைப் போலத் தூய முனிவர்களுக்காக, இராமன் போரில் அரக்கர்களை அழிப்பதாக உறுதியளித்தான்.

தேந தத்ரைவ வஸதா ஜநஸ்தாநநிவாஸிநீ । விரூபிதா ஶூர்பணகா ராக்ஷஸீ காமரூபிணீ ॥௧-௧-

அங்கே இராமன் தங்கியிருந்தபோது, ஜனஸ்தானத்தில் வாழ்ந்த, எந்த உருவமும் எடுத்துக்கொள்ளும் அரக்கி சூர்ப்பணகை, அவன் காரணமாக குண்டமாக்கப்பட்டாள்.

ததஃ ஶூர்பணகாவாக்யாதுத்யுக்தாந் ஸர்வராக்ஷஸாந் । கரம் த்ரிஶிரஸம் சைவ தூஷணம் சைவ ராக்ஷஸம் ॥௧-௧-

அதன்பின் சூர்ப்பணகையின் சொல்லால், அரக்கர்கள் அனைவரும், கரன், திரிசிரன், தூஷணன் ஆகியோரும் போருக்கு தயாரானார்கள்.

நிஜகாந ரணே ராமஸ்தேஷாம் சைவ பதாநுகாந் । வநே தஸ்மிந் நிவஸதா ஜநஸ்தாநநிவாஸிநாம் ॥௧-௧-

அந்த வனத்தில், ஜனஸ்தானத்தில் வாழ்ந்தவர்களுடன் இருந்தபோது, இராமன் அவர்களையும், அவர்களுடன் வந்த சேனையையும் யுத்தத்தில் அழித்தான்.

ரக்ஷஸாம் நிஹதாந்யாஸந் ஸஹஸ்ராணி சதுர்தஶ । ததோ ஜ்ஞாதிவதம் ஶ்ருத்வா ராவணஃ க்ரோதமூர்சிதஃ ॥௧-௧-

பதினான்கு ஆயிரம் அரக்கர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்; அதன்பின், தன் உறவினர்கள் அழிக்கப்பட்டதை அறிந்த ராவணன், கோபத்தில் மூழ்கினான்.

ஸஹாயம் வரயாமாஸ மாரீசம் நாம ராக்ஷஸம் । வார்யமாணஃ ஸுபஹுஶோ மாரீசேந ஸ ராவணஃ ॥௧-௧-

அவன், மாரீசன் என்ற அரக்கனை தன் துணையாக தேர்ந்தான்; மாரீசன் பலமுறை தடுக்க முயன்றும், ராவணன் கேட்கவில்லை.

ந விரோதோ பலவதா க்ஷமோ ராவண தேந தே । அநாத்ரு'த்ய து தத்வாக்யம் ராவணஃ காலசோதிதஃ ॥௧-௧-

மாரீசன், 'அவ்வளவு பெரும் பலம் கொண்டவருக்கு எதிராக நீ போரிட முடியாது' என்று ராவணனை எச்சரித்தான்; ஆனாலும், அந்த வார்த்தைகளை பொருட்படுத்தாமல், விதியின் கட்டளையால் ராவணன்—

ஜகாம ஸஹமாரீசஸ்தஸ்யாஶ்ரமபதம் ததா । தேந மாயாவிநா தூரமபவாஹ்ய ந்ரு'பாத்மஜௌ ॥௧-௧-

—மாரீசனுடன் சேர்ந்து அந்த ஆசிரமத்துக்குச் சென்றான்; அந்த மாயவான் இரு இளவரசர்களையும் தூரத்திற்கு ஏமாற்றி அழைத்துச் சென்றான்.

ஜஹார பார்யாம் ராமஸ்ய க்ரு'த்ரம் ஹத்வா ஜடாயுஷம் । க்ரு'த்ரஞ்ச நிஹதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'தாம் ஶ்ருத்வா ச மைதிலீம் ॥௧-௧-

அப்போது ராவணன், இராமனின் மனைவியைப் பிடித்து, கழுகான ஜடாயுவை கொன்றான்; ஜடாயு கொல்லப்பட்டதை பார்த்து, சீதை பறிக்கப்பட்டதை அறிந்து—

ராகவஃ ஶோகஸம்தப்தோ விலலாபாகுலேந்த்ரியஃ । ததஸ்தேநைவ ஶோகேந க்ரு'த்ரம் தக்த்வா ஜடாயுஷம் ॥௧-௧-

இராமன் மிகுந்த துயரத்தில் மூழ்கி, மனம் கலங்கி அழுதான்; அந்த துயரத்தால், ஜடாயு கழுகைச் சுட்டு இறுதிச் சடங்கு செய்தான்.

மார்கமாணோ வநே ஸீதாம் ராக்ஷஸம் ஸந்ததர்ஶ ஹ । கபந்தம் நாம ரூபேண விக்ரு'தம் கோரதர்ஶநம் ॥௧-௧-

அரண்யத்தில் சீதையைத் தேடி அலைந்தபோது, ராமன் ஒரு பயங்கரமான, அருவருப்பான அரக்கன் கபந்தனை எதிர்கொண்டான்.

தந்நிஹத்ய மஹாபாஹுர்ததாஹ ஸ்வர்கதஶ்ச ஸஃ । ஸ சாஸ்ய கதயாமாஸ ஶபரீம் தர்மசாரிணீம் ॥௧-௧-

அந்த அரக்கனை வதைசெய்த பிறகு, வலிமைமிக்க ராமன் அவன் உடலை எரித்தான்; பின்னர் கபந்தன் விண்ணுலகிற்குச் சென்றபோது, அவன் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும் ஷபரியைப் பற்றி கூறினான்.

ஶ்ரமணாம் தர்மநிபுணாமபிகச்சேதி ராகவ । ஸோऽப்ய கச்சந்மஹாதேஜாஃ ஶபரீம் ஶத்ருஸூதநஃ ॥௧-௧-

‘தர்மத்தில் தேர்ந்த ஷபரியைச் சென்று சந்தி’ என்று ராகவனுக்கு கூறினான்; அதனால் பகைவரை அழிப்பவன், ஒளிவீசும் ராமன், ஷபரியை நோக்கிச் சென்றான்.

ஶபர்யா பூஜிதஃ ஸம்யக் ராமோ தஶரதாத்மஜஃ । பம்பாதீரே ஹநுமதா ஸங்கதோ வாநரேண ஹ ॥௧-௧-

ஷபரி உரிய மரியாதையுடன் வரவேற்றபோது, தசரதனின் மகன் ராமன் பம்பை ஏரிக்கரையில் வானரன் அனுமனைச் சந்தித்தான்.

ஹநுமத்வசநாச்சைவ ஸுக்ரீவேண ஸமாகதஃ । ஸுக்ரீவாய ச தத்ஸர்வம் ஶம்ஸத்ராமோ மஹாபலஃ ॥௧-௧-

அனுமனின் வார்த்தையால், ராமன் சுக்ரீவனைச் சந்தித்தான்; வலிமைமிக்க ராமன், தன் நிலை அனைத்தையும் சுக்ரீவனிடம் கூறினான்.

ஆதிதஸ்தத் யதாவ்ரு'த்தம் ஸீதாயாஶ்ச விஶேஷதஃ । ஸுக்ரீவஶ்சாபி தத்ஸர்வம் ஶ்ருத்வா ராமஸ்ய வாநரஃ ॥௧-௧-

முதலிலிருந்து நடந்த அனைத்தையும், குறிப்பாக சீதையைச் சுற்றிய நிகழ்வுகளை ராமன் கூறினான்; வானரன் சுக்ரீவன் அவற்றை எல்லாம் கவனமாகக் கேட்டான்.