காஞ்சநப்ரதிமைகாக்ரம் மணிவித்ருமதோரணம்। ஶாரதாப்ரகநப்ரக்யம் தீப்தம் மேருகுஹாஸமம்
அது பொன்னால் செய்யப்பட்ட உருவங்களுடன், மாணிக்கம், பவழம் பதிக்கப்பட்ட வாசல்களுடன், சரத்கால மேகங்களைப் போல், மேரு மலையின் குகையைப் போல் பிரகாசித்தது.
மணிபிர்வரமால்யாநாம் ஸுமஹத்பிரலம்க்ரு'தம்। முக்தாமணிபிராகீர்ணம் சந்தநாகுருபூஷிதம்
அது மாணிக்க மலர்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டு, முத்து மாணிக்கங்கள் தூவப்பட்டு, சந்தனம் மற்றும் அகில் வாசனை பரப்பப்பட்டிருந்தது.
கந்தாந் மநோஜ்ஞாந் விஸ்ரு'ஜத் தார்துரம் ஶிகரம் யதா। ஸாரஸைஶ்ச மயூரைஶ்ச விநதத்பிர்விராஜிதம்
மழைக்கால மலையிலிருந்து வரும் இனிய வாசனை போல, அந்த இல்லம் மனதை கவரும் மணங்களை வீசியது; சாரல்கள், மயில்கள் கூவுவதால் மேலும் அழகு பெற்றது.
ஸுக்ரு'தேஹாம்ரு'காகீர்ணமுத்கீர்ணம் பக்திபிஸ்ததா। மநஶ்சக்ஷுஶ்ச பூதாநாமாததத் திக்மதேஜஸா
அது அழகாக செதுக்கிய மான் உருவங்களால் சூழப்பட்டு, பக்தியுடன் வடிவமைக்கப்பட்டு, அதன் பிரகாசம் எல்லா உயிர்களது மனமும் கண்களையும் ஈர்த்தது.
சந்த்ரபாஸ்கரஸம்காஶம் குபேரபவநோபமம்। மஹேந்த்ரதாமப்ரதிமம் நாநாபக்ஷிஸமாகுலம்
அது சந்திரன், சூரியன் போல் ஒளிர்ந்தது; குபேரனின் இல்லம் போலும், இந்திரனின் அரண்மனைக்கு ஒப்பாகவும், பலவித பறவைகள் நிறைந்திருந்தது.
மேருஶ்ரு'ங்கஸமம் ஸூதோ ராமவேஶ்ம ததர்ஶ ஹ। உபஸ்திதைஃ ஸமாகீர்ணம் ஜநைரஞ்ஜலிகாரிபிஃ
சூதன், மேரு மலையின் சிகரம் போல் உயர்ந்த ராமனின் இல்லத்தைப் பார்த்தான்; அங்கு கூடிய மக்கள் கைகூப்பி நின்றனர்.
உபாதாய ஸமாக்ராந்தைஸ்ததா ஜாநபதைர்ஜநைஃ। ராமாபிஷேகஸுமுகைருந்முகைஃ ஸமலம்க்ரு'தம்
அப்பொழுது, பல கிராம மக்கள் வந்து கூடி, ராமனின் அபிஷேகத்தை எதிர்பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் முகமலர்ந்தனர்.
மஹாமேகஸமப்ரக்யமுதக்ரம் ஸுவிராஜிதம்। நாநாரத்நஸமாகீர்ணம் குப்ஜகைரபி சாவ்ரு'தம்
அது பெரிய மேகம் போல் உயர்ந்து, அழகாக பிரகாசித்து, பலவித மாணிக்கங்கள் நிரம்பி, குட்டிகள் கூட சூழ்ந்திருந்தனர்.
ஸ வாஜியுக்தேந ரதேந ஸாரதிஃ ஸமாகுலம் ராஜகுலம் விராஜயந்। வரூதிநா ராஜக்ரு'ஹாபிபாதிநா புரஸ்ய ஸர்வஸ்ய மநாம்ஸி ஹர்ஷயந்
அந்த தேரோட்டியார் குதிரைபந்தியுடன் தேரில் ஏறி, அரண்மனையை உற்சாகத்துடன் கலகலப்பாக மாற்றினார்; சிறந்த படையுடன் அரசரின் இல்லத்துக்கு அருகில் வந்தபோது, நகரமக்கள் அனைவரின் மனதையும் மகிழ்ச்சியால் நிரப்பினார்.
ததஃ ஸமாஸாத்ய மஹாதநம் மஹத் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டரோமா ஸ பபூவ ஸாரதிஃ। ம்ரு'கைர்மயூரைஶ்ச ஸமாகுலோல்பணம் க்ரு'ஹம் வரார்ஹஸ்ய ஶசீபதேரிவ
பெரும் செல்வம் கொண்ட அழகிய இல்லத்தை அடைந்ததும், அந்த தேரோட்டியாருக்கு ஆனந்தத்தில் முடி ரோமங்கள் நிமிர்ந்தன; மான், மயில் ஆகியவையால் நிரம்பிய அந்த இல்லம், இந்திரனின் மனைவியின் இல்லத்தைப் போல் பிரமிப்பூட்டும் வகையில் இருந்தது.
ஸ தத்ர கைலாஸநிபாஃ ஸ்வலம்க்ரு'தாஃ ப்ரவிஶ்ய கக்ஷ்யாஸ்த்ரிதஶாலயோபமாஃ। ப்ரியாந் வராந் ராமமதே ஸ்திதாந் பஹூந் வ்யபோஹ்ய ஶுத்தாந்தமுபஸ்திதௌ ரதீ
அங்கு, கைலாசம் போல் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தேவர்களின் இல்லங்களைப் போல் ஒளிரும் அறைகளுக்குள் புகுந்து, ராமனிடம் அன்பும் நம்பிக்கையும் கொண்ட பல நற்பணியாளர்களைத் தாண்டி, தேரோட்டியார் தூய உள்ளகத்துக்குள் சென்றார்.
ஸ தத்ர ஶுஶ்ராவ ச ஹர்ஷயுக்தா ராமாபிஷேகார்தக்ரு'தாம் ஜநாநாம்। நரேந்த்ரஸூநோரபிமங்கலார்தாஃ ஸர்வஸ்ய லோகஸ்ய கிரஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஃ
அங்கு, ராமனுக்கு அபிஷேகம் செய்யச் சேர்ந்த மக்களின் மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய குரல்களை அவர் கேட்டார்; அரசரின் மகனுக்காக எல்லா உலகத்தாரும் ஆனந்தத்துடன் நல்லாசிகள் கூறினர்.
மஹேந்த்ரஸத்மப்ரதிமம் ச வேஶ்ம ராமஸ்ய ரம்யம் ம்ரு'கபக்ஷிஜுஷ்டம்। ததர்ஶ மேரோரிவ ஶ்ரு'ங்கமுச்சம் விப்ராஜமாநம் ப்ரபயா ஸுமந்த்ரஃ
சுமந்திரன், இந்திரனின் மாளிகையை ஒத்த, மானும் பறவைகளும் வாழும், அழகும் ஒளியும் நிறைந்த, மேரு மலையின் சிகரத்தைப் போல் உயர்ந்த ராமனின் அரண்மனையைப் பார்த்தார்.
உபஸ்திதைரஞ்ஜலிகாரிபிஶ்ச ஸோபாயநைர்ஜாநபதைர்ஜநைஶ்ச। கோட்யா பரார்தைஶ்ச விமுக்தயாநைஃ ஸமாகுலம் த்வாரபதம் ததர்ஶ
அரண்மனை வாயிலில், கிராம மக்கள் பரிசுகளுடன் வந்து கைகூப்பி நின்று, எண்ணற்ற வாகனங்கள் நிறுத்தப்பட்டு, இடம் முழுவதும் கூட்டம் நிரம்பி இருந்ததை அவர் கண்டார்.
ததோ மஹாமேகமஹீதராபம் ப்ரபிந்நமத்யங்குஶமத்யஸஹ்யம்। ராமோபவாஹ்யம் ருசிரம் ததர்ஶ ஶத்ருஞ்ஜயம் நாகமுதக்ரகாயம்
பின்னர், பெரும் மேகமூடிய மலை போல் தோற்றமளிக்கும், கொடியும் அடக்க முடியாத, ராமனுக்காக ஏற்ற, 'சத்ருஞ்சயன்' என்று பெயர் கொண்ட, வலிமை மிகுந்த யானையை அவர் பார்த்தார்.
ஸ்வலம்க்ரு'தாந் ஸாஶ்வரதாந் ஸகுஞ்ஜரா- நமாத்யமுக்யாம்ஶ்ச ததர்ஶ வல்லபாந்। வ்யபோஹ்ய ஸூதஃ ஸஹிதாந் ஸமந்ததஃ ஸம்ரு'த்தமந்தஃபுரமாவிவேஶ ஹ
அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட, குதிரைகள், தேர்கள், யானைகள் உடன் வந்த முக்கிய அமைச்சர்களையும், ராமனுக்கு அன்பானவர்களையும் பார்த்து, தேரோட்டியார் அவர்களைத் தாண்டி, செழிப்பான உள்ளக அரண்மனையில் நுழைந்தார்.
ததோऽத்ரிகூடாசலமேகஸம்நிபம் மஹாவிமாநோபமவேஶ்மஸம்யுதம்। அவார்யமாணஃ ப்ரவிவேஶ ஸாரதிஃ ப்ரபூதரத்நம் மகரோ யதார்ணவம்
பின்னர், தேரோட்டியார் யாராலும் தடுக்க முடியாமல், மலைச்சிகரமும் பெரிய அரண்மனையையும் ஒத்த, பொக்கிஷங்கள் நிரம்பிய அந்த இல்லத்துக்குள், மகரம் கடலில் புகுவது போல் நுழைந்தார்.
thumb|ஷோடஶஃ ஸர்கஃ ஶ்ரூயதாம்|center ஶ்ரீமத்வால்மீகியராமாயணே அயோத்யாகாண்டே ஷோடஶஃ ஸர்கஃ ॥௨-
இப்போது பதினாறாவது அதிகாரம் கேட்கப்படட்டும்.
ஸ ததந்தஃபுரத்வாரம் ஸமதீத்ய ஜநாகுலம்। ப்ரவிவிக்தாம் ததஃ கக்ஷ்யாமாஸஸாத புராணவித்
அவர் மக்கள் கூட்டத்தால் நிரம்பிய அரண்மனை வாயிலைத் தாண்டி, தனிமையான அறைக்குள், பழமையான மரபுகளை அறிந்தவர் போல் சென்றார்.
ப்ராஸகார்முகபிப்ரத்பிர்யுவபிர்ம்ரு'ஷ்டகுண்டலைஃ। அப்ரமாதிபிரேகாக்ரைஃ ஸ்வாநுரக்தைரதிஷ்டிதாம்
அங்கு, வாள், வில் ஏந்திய, ஜொலிக்கும் காது கம்பிகள் அணிந்த, கவனமும் மனக்குவிப்பும் கொண்ட, தங்கள் தலைவனுக்கு உண்மையான இளைஞர்கள் காவல் காத்து நின்றனர்.
தத்ர காஷாயிணோ வ்ரு'த்தாந் வேத்ரபாணீந் ஸ்வலம்க்ரு'தாந்। ததர்ஶ விஷ்டிதாந் த்வாரி ஸ்த்ர்யத்யக்ஷாந் ஸமாஹிதாந்
அங்கு, மஞ்சள் உடை அணிந்த வயதானவர்கள் கையில் ஊன்றுகோல் பிடித்து, அழகாக அலங்கரித்து, வாசலில் நின்று, பெண்கள் மேற்பார்வையாளர்களும் கவனமாக இருந்ததை அவர் பார்த்தார்.
தே ஸமீக்ஷ்ய ஸமாயாந்தம் ராமப்ரியசிகீர்ஷவஃ। ஸஹஸோத்பதிதாஃ ஸர்வே ஹ்யாஸநேப்யஃ ஸஸம்ப்ரமாஃ
அவரை வருவதை பார்த்த உடனே, ராமனுக்கு மகிழ்ச்சி செய்ய விரும்பிய அனைவரும், தங்கள் இருக்கைகளில் இருந்து விரைவாக எழுந்து, மரியாதையுடன் நின்றனர்.
தாநுவாச விநீதாத்மா ஸூதபுத்ரஃ ப்ரதக்ஷிணஃ। க்ஷிப்ரமாக்யாத ராமாய ஸுமந்த்ரோ த்வாரி திஷ்டதி
அவர்களிடம் பணிவுடன் சுற்றி வந்த தேரோட்டியரின் மகன், 'விரைவாக ராமனிடம் சொல்லுங்கள்; சுமந்திரன் வாசலில் காத்திருக்கிறார்' என்று சொன்னான்.
தே ராமமுபஸங்கம்ய பர்துஃ ப்ரியசிகீர்ஷவஃ। ஸஹபார்யாய ராமாய க்ஷிப்ரமேவாசசக்ஷிரே
அவர்கள், தங்கள் தலைவனுக்கு மகிழ்ச்சி செய்ய விரும்பி, உடனே ராமனும் அவரது மனைவிக்கும் சுமந்திரன் வந்ததை அறிவித்தனர்.
ப்ரதிவேதிதமாஜ்ஞாய ஸூதமப்யந்தரம் பிதுஃ। தத்ரைவாநாயயாமாஸ ராகவஃ ப்ரியகாம்யயா
அறிவிக்கப்பட்டதை கேட்டவுடன், ராகவன் மகிழ்ச்சி செய்ய விரும்பி, தேரோட்டியாரை தந்தையின் உள்ளக அறைக்குள் வருமாறு அழைத்தார்.
தம் வைஶ்ரவணஸம்காஶமுபவிஷ்டம் ஸ்வலம்க்ரு'தம்। ததர்ஶ ஸூதஃ பர்யங்கே ஸௌவர்ணே ஸோத்தரச்சதே
தேரோட்டியார், குபேரனைப் போல் ஒளிரும், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட, பொன்னால் செய்யப்பட்ட படுக்கையிலும், மேல்சீலை கொண்ட இருக்கையிலும் அமர்ந்திருந்த ராமனைப் பார்த்தார்.
வராஹருதிராபேண ஶுசிநா ச ஸுகந்திநா। அநுலிப்தம் பரார்க்யேந சந்தநேந பரம்தபம்
பகைவிரோதிகளை அழிக்கும் வீரன், தூய்மையும் மணமும் மிகுந்த, களரி இரத்தம் போன்ற நிறமுடைய, உயர்ந்த சந்தனத்தால் பூசப்பட்டிருந்தான்.
ஸ்திதயா பார்ஶ்வதஶ்சாபி வாலவ்யஜநஹஸ்தயா। உபேதம் ஸீதயா பூயஶ்சித்ரயா ஶஶிநம் யதா
அவனது பக்கத்தில், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட சீதை, யானை வாலை விசிறி கையில் பிடித்து நின்றாள்; அது, அழகிய நட்சத்திரம் சூழ்ந்த சந்திரனைப் போலத் தோன்றியது.
தம் தபந்தமிவாதித்யமுபபந்நம் ஸ்வதேஜஸா। வவந்தே வரதம் வந்தீ விநயஜ்ஞோ விநீதவத்
தன் ஒளியால் பிரகாசமாக ஒளிரும், வரங்களை வழங்கும் அவனை, பணிவும் மரியாதையும் தெரிந்த பாராட்டு பாடகர், மரியாதையுடன் வணங்கினான்.
ப்ராஞ்ஜலிஃ ஸுமுகம் த்ரு'ஷ்ட்வா விஹாரஶயநாஸநே। ராஜபுத்ரமுவாசேதம் ஸுமந்த்ரோ ராஜஸத்க்ரு'தஃ
அரசரால் மதிப்பளிக்கப்பட்ட சுமந்திரன், கைகளை கூப்பி, முகம் பிரகாசமாக இருந்த இளவரசனை, ஓய்வாக அமர்ந்திருந்தபோது, இவ்வாறு உரைத்தான்.